ログインAnong masasabi niyo kay Zari ngayon?
“ANO?” naguguluhang tanong ni Czarina.“Alagaan ang pasyente is the easiest way to make someone lower their guard.”Lalong kumunot ang noo ni Czarina. “Minor lang naman iyon and if I care too much, mahahalatang nagpapanggap lang ako.”Umiling si Wendy. “Nu-uh. Bigyan mo si Damion ng kahit ano. Sabaw, pagkain, anything. After all, he got injured because he brought you there. Hindi mo naman puwedeng hayaan na lang siya, right?”Bakit pakiramdam niya masyadong kampi si Wendy kay Damion?Napaismid si Czarina. “Hindi ko naman sinabing dalhin niya ako roon! So bakit parang naging kasalanan ko pa?!”“Saka, bakit mo ba siya kinakampihan?!” dagdag nito.Napahinto si Wendy.“Oho,” malamig nitong sagot, “I was completely on your side. Kung ayaw mong maniwala, eh di huwag. I’m too lazy to explain anyway.” Sabay irap at sumiksik sa tabi ng bintana, mukhang nagtatampo talaga.Napatingin si Czarina sa kanya. Tinulak niya ito nang bahagya sa siko.“Wendy—”Pero hindi siya pinansin ni Wendy. Nagtatamp
“I’M NEVER TALKING TO YOU AGAIN!”At sa sinabi niyang iyon, mabilis siyang tumalikod at naglakad palayo, halos kinukuskos ang labi niya na parang gustong burahin ang nangyari. Namumula ang buong mukha sa galit habang nakakunot ang makinis na noo at magkasalubong ang mga kilay. Ilang beses na siyang napahamak dahil sa lalaking iyon—bakit hindi pa rin ito natututo? Bakit lagi siyang nauuto?“Has he lost his mind?”Habang naglalakad, lalo lang siyang nagngangalit. Pakiramdam niya, masyadong madali kung pababayaan niya lang si Damion matapos siyang lokohin.Bigla siyang yumuko at dinampot ang isang dakot ng lupa, handang ibato sa mukha at katawan nito.Pero nang lumingon siya, nakita niya si Damion. Nakaupo sa damuhan, nakatingin sa sariling siko. Doon napansin ni Czarina ang pagtulo ng dugo mula sa siko ng lalaki.Nanlaki ang mata ni Czarina. “Talaga bang nasaktan siya?”Pinilit niyang sabihing sanay na si Damion sa pagsisinungaling. Kahit sugatan ito, hindi naman iyon ikamamatay.Pero
THREE DAYS PASSED, pero wala pa ring balita si Kuya Carlo, kaya lalo lang nag-ooverthink si Czarina. Sa hapag-kainan, kahit maraming delicacies, fruit salad lang ang kinain niya—bagama’t mas maayos na ang appetite niya kaysa dati.Biglang nag-aya si Damion na gumala dahil may free days siya, ngunit malamig itong tinanggihan ni Czarina. Tahimik si Damion sandali, saka tiningnan si Wendy, na agad umaktong tagapamagitan at kinumbinsi si Czarina na pakinggan muna ang plano.Napilitan si Czarina at pumayag na makinig. Nabuhayan si Damion at masiglang nagkuwento tungkol sa mga glass houses sa Marquez Manor na puno ng iba’t ibang prutas—dahil alam niyang mahilig si Czarina sa fruits.Pilit na kinumbinsi ni Wendy si Czarina sa pamamagitan ng pag-i-imagine ng strawberries at grapes, at sinabing mas safe at mas masarap kapag sariling tanim.Kahit sinabi ni Czarina na puwede namang bumili sa market, hindi nagpatalo si Wendy at nangakong gagawa pa ng strawberry cake pagbalik nila. Dahil kabisado
“IT’S TELEPATHY.”Nagkatinginan sila at humalakhak.“Ay oo! Only people who truly love each other can do that,” dagdag pa nito.Nanatiling maayos ang ngiti ni Damion, pero halatang pinipigilan niyang lumaki ang usapan.“Please don’t tease,” magalang niyang sabi. “Rina will feel embarrassed.”Parang sinang-ayunan ang sinabi ni Damion. Yumuko si Czarina at mabilis na nagsalita.“Excuse me. I need to leave.” At agad siyang tumalikod.Habang papalayo si Czarina, lalo pang natuwa ang dalawang babae.“Heh,” sabi ng isa, “matagal na silang kasal pero shy pa rin.”“Mr. Marquez,” dagdag ng isa, “go and keep your wife company.”Hindi na kailangan ng paanyaya pa. Nasa kay Czarina na ang atensyon ni Damion.At ngayong may pagkakataon siyang lumayo sa business partner niya, agad niya itong sinundan hanggang sa isang mas tahimik na sulok.Paglapit niya pa lang, biglang humarap si Czarina at matalim siyang tiningnan.“Don’t think I’m giving you face just because we’re in public,” malamig niyang baba
CHARITY GALA.Pinag-usapan nina Wendy at Czarina ang pagdalo sa gala dahil kinakailangang mag-interview ni Wendy, samantala, gusto lang sumama ni Czarina para hindi mabagot sa mansyon at para makaiwas na rin kay Damion.Dumating sila na nakaayos at agad na naging sentro ng atensyon. Hindi siya dumalo bilang Mrs. Marquez, umaasang hindi siya mapapansin at mabilis silang makakauwi matapos ang trabaho ni Wendy. Pero hindi nangyari ang inaasahan niya. Sa halip na mga matang mapanuri at malamig na paghusga, marami ang ngumiti at bumati sa kanya—kahit hindi niya kilala. May ilan pang tila pamilyar ang tingin, na para bang matagal na siyang kilala.Tinukso pa siya ni Wendy; sinabing para na raw siyang celebrity, pero kitang-kita pa rin sa mukha ni Czarina ang pagiging hindi komportable.Dahil hirap magtrabaho si Wendy habang kasama siya, dinala niya si Czarina sa isang tahimik na sulok at pinakiusapang maghintay habang kukuha siya ng mga litrato.Pinagbawalan niya itong gumala, pero puwede
SA TOTOO LANG, maging si Czarina ay hindi rin maintindihan ang sarili niya. Magulo ang lahat. Parang may bumabangga sa loob ng dibdib niya—pag-aalala, pag-iwas, at guilt na hindi niya maipaliwanag.Buti na lang, matatapos din ito.Kapag dumating na ang kapatid niya para sunduin siya, babalik ang lahat sa normal.Huminga nang malalim si Czarina. Pinilit niyang itaboy ang mga isipin at ibinuhos na lang ang atensyon sa pagluluto.Samantala, si Damion naman ay hindi inalis ang tingin sa kaniya. Pinagmamasdan niya ang bawat kilos nito sa kusina—parang ayaw niyang palampasin kahit isang segundo. Sa mga mata niya, nandoon ang lambing na halos hindi na niya maitago.Makaraan ang halos kalahating oras, inilapag ni Czarina ang isang mangkok ng mainit na lugaw sa harap ni Damion.Kalmado ang boses niya, ngunit diretso.“Okay na. Kainin mo agad habang mainit.”Pagkatapos sabihin iyon, naghihintay siyang kumilos ito—ngunit hindi gumalaw si Damion.Nanatili lang itong nakatingin sa lugaw, tila may
“ANONG SABI MO?” tanong ni Czarina, nanghihina. Hindi na nga niya alam kung saan niya nakuha ang lakas para makapagsalita. Humigpit ang hawak niya sa lamesa.Damion pursed his thin lips, napayuko para itago ang kumplikadong emosyon sa kanyang mga mata.“Cassy is pregnant… and the child should be min
“BLOOMING KA ATA, ZARI?” tanong ni Wendy, kinikilig. “Ano? Minahal ka na ba ng tama?”Napairap si Czarina. “Ewan ko sa’yo, Wen. Kung anu-ano pinagsasabi mo alam mo namang imposible iyon.”“Aba, paano kung mahal ka na nga talaga ni Damion? Araw-araw kang hinahatid-sundo ah. Don’t tell me wala lang iy
KINABUKASAN, bago pa makaisip ng idea si Cassidy na huwag ipalaglag ang anak niya ay hinila na siya ni Damion palabas ng villa, sinakay sa sasakyan at dinala sa kung saan.Nanginginig na ang babae habang nakatitig sa isang bahay na nasa kanilang tapat.Since abortion is illegal, Damion prepared some
DAMION WASN’T HAPPY WHEN HE HEARD THAT CASSIDY IS PREGNANT. Ang unang sumagi sa isip niya ay ipalaglag ang bata ng walang pag-aalinlangan.Hindi niya rin maintindihan kung bakit—anak niya naman iyon, pero walang kahit kaunting saya ang naramdaman niya.Pero higit sa lahat, inisip niya ang kalagayan







