INICIAR SESIÓNthanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“WE’VE CHANGED.”“Then… What about us?” Mahina nitong tanong. Kumikinang ang mga mata dahil sa nagbabadyang luha. “Paano naman iyong pagmamahal mo sa ‘kin?”Banayad na napangiti si Damion. Lumapit ito saka marahang pinunasan ang luha sa pisngi nito.“Ano ba ‘yang pinag-iisip mo?” mahinahon nitong saad. “My feelings for you haven’t changed. Not even a little.”Unti-unting napawi ang lungkot sa mukha ni Cassidy.“Hmph.” Bahagya itong ngumiti. “You always know what to say.”Napangiti rin si Damion.“Your nose is almost healed.” Pinagmasdan niya ito. “How about we go on a date?”Agad na lumiwanag ang mga mata ni Cassidy.“Really? Of course!” masigla nitong sagot. “I've been stuck in this house for so long.”“So,” tanong ni Damion, “where do you want to go?”“Let's watch a movie first.” Ngumiti si Cassidy. “Then candlelight dinner.”“No problem.”“Can we leave now?” Hinawakan niya ang braso nito. “I don't want to stay here anymore. The atmosphere in this house is suffocating.”Tumango si D
“NASAAN ANG MANTIKA SA DAMIT MO?”Napatigil si Cassidy. Hindi niya inaasahang mananatiling ganoon kakalma si Tito Fran. Bawat salitang binibitawan nito ay may punto, kaya lalo siyang nataranta.Pero bigla siyang nakaisip ng lusot.“Sinungaling ka!” sigaw niya habang itinuturo si Tito Fran. “Malinis pa ang mga kamay mo kanina. Nagkunwari ka lang na naghahalo ng karne pagkatapos kong sumigaw!”Napangiti lang si Tito Fran.“Talaga?” Umiling ito. “Kapag gumagawa ng cured meat, kailangan mong haluin ‘yan nang matagal para kumapit ang timpla.” Itinuro nito ang mangkok. “Tingnan mo ang karne. Sa estado niyan ngayon, at least thirty minutes ko na ‘yang hinahalo.”Bahagya itong tumingin kay Cassidy. “So tell me… kailan pa kita nagawang hawakan?”Natigilan si Cassidy. “At isa pa,” dagdag ni Tito Fran, “nag-iba lang ang kilos mo no’ng pinigilan kitang may ihulog sa sabaw.”Namutla si Cassidy. “You... you’re framing me!”“Madali namang malaman ang totoo.” Kibit-balikat si Tito Fran. “Check her m
“IT’S A WIN-WIN SITUATION.”Marahang napatango-tango si Czarina. Iyon pala ang pinaplano nito. Pero agad siyang nabahala. “Hindi ba delikado iyon?”Natawa ang matanda. “Delikado? Buong buhay ko, inialay ko na ang sarili ko sa panganib. At nasaan ako? Heto, buhay pa rin.” Tinapik nito si Czarina. “Huwag kang mag-aalala, kaya ko ang sarili ko. Sabihan mo si Damion bukas na pumapayag ako.”“Pero… Hindi pa rin tama…” Kita ang labis na pag-aalala sa mukha ni Czarina. “Ano’ng hindi tama ro’n?” nakangiting balik ni Tito Fran. “Ikaw ang nagtatrabaho, habang ako ay nabubulok lang dito sa bahay. If I take this job, I'll be able to investigate the Marquez family from the inside. Isn’t that perfect? It’s a good opportunity—we have to seize it.” Paulit-ulit siyang kinumbinsi ni Tito Fran, ngunit nanatiling tahimik si Czarina.Kinagat niya ang labi bago marahang umiling. “I can’t be that selfish.” Yumuko siya. “I can’t push you into danger because of me.”Napabuntong-hininga si Tito Fran. Marahan
MARQUEZ’S FAMILY DINING AREA.Nasa hapag-kainan na si Alejandro at nakatitig sa mga pagkain. Samantala, si Damion naman ay kakababa lang matapos siyang tawagin ng butler.Nakita nitong nakaupo si Alejandro at hindi man lang kinakain ang pagkain.“This food…” bulong ni Alejandro.Napatingin si Damion sa kanya. “What? Kulang ba sa lasa?”“Sobrang sarap!” tuwang-tuwa na wika nito, saka muling kumuha ng pagkain at buong ganang kinain iyon. “Pinakamasarap na pagkain na natikman ko sa buong buhay ko!”Napailing na lang si Damion. “I thought you were reminiscing because the taste felt familiar.”“Masarap kasi talaga.” Napangiti si Alejandro. “Mukhang pareho kami ni Wendy. Madali kaming mapasaya ng masarap na pagkain.”“You’re both too easy to win over,” natatawang sabi ni Damion. “Feed you good food, and you’re completely satisfied.”“At least we’re driven by emotions.” Tinapunan siya ni Alejandro ng makahulugang tingin. “Hindi tulad mo. Puro plano at kalkulasyon ang laman ng utak.” Sandali
HABANG abala sila sa loob ng kusina, sa living room naman ay may kasama ang isang kasambahay na siyang pinapasok nito.Nang makita ito ni Alejandro, napatanong siya. “May I ask who you are?”Hindi nawawala ang malamig na ekspresyon ng matanda. “Tito ako ni Meredith.”Nang marinig iyon ni Alejandro ay agad itong napatayo saka ngumiti. “So you’re Miss Velasco’s uncle.” Inilahad niya ang kamay. “I’ve heard a lot about you. It’s a pleasure to meet you.” Ngunit hindi man lang pinansin ni Fran ang kabaitang iyon. Malamig nitong inilibot ang tingin sa buong sala. “Nasaan siya?”“Nasa kusina pa. She's helping prepare dinner.”“Kusina?” Biglang tumigas ang mukha ni Tito Fran. “Preparing dinner?”Napansin ni Alejandro ang biglang pagbabago ng ekspresyon nito.“Would you mind asking her to come out for a moment?” pagpipigil na sabi ni Tito Fran.Tumango si Alejandro. “Please ask Miss Velasco to come here.”Makalipas ang ilang sandali, lumabas si Czarina kasama ang isang maid.“Tito Fran?” gulat
“DID YOU JUST SEE MADAM?” tanong ni Damion nang magkasalubong sila ni Czarina. Ilang minuto pa lang nito nakausap si Cassidy, pero tila ubos na ang lakas niya sa walang sawang pag-flex nito ng kanyang kwintas.“Opo,” tugon ni Czarina.“How was she?”“Mukha naman siyang masaya…”Tumango-tango si Damion, saka bahagyang nakangiti. “And that’s thanks to you.”“Me?” gulat niyang tanong.Tumango ito. “After what you said yesterday, I thought about it.” Bahagyang sumilay ang ngiti nito. “So I bought my wife a small gift.”Napairap si Czarina sa isip. “Small gift? Two million?” Iyon ang halaga ng kwintas na suot ngayon ni Cassidy. Mukha lang naman iyon simple at tila puwedeng suot pang-araw-araw, pero kung titingnan mabuti ang kwintas, puno iyon ng maliliit na diyamante.“Looks like it worked,” patuloy ni Damion. “She was very happy. We had a great time last night.”Nanigas ang ngiti ni Czarina. Kakakalma lang ng isip niya. Tapos, he had to phrase it like that. Napasimangot siya.“I already
“...IF YOU BECOME THE MISTRESS OF THE GALVEZ FAMILY.”Biglang nanlisik ang mga mata ni Cassidy. Agad siyang humarap kay Seth, malamig at matalim ang tinig. “Have you forgotten what I told you?” babala niya. “Huwag na huwag kong maririnig muli ang salitang ’yan.”Pagkasabi niyon, mabilis siyang tumal
OBSERVATION DECK.Bumungad ang malawak na tanawin—ang kabuuan ng bulkan taal, ang ginintuang liwanag ng dapithapon. Unti-unting lumulubog ang pulang araw, pinapainit ang malamig na hangin at pinapakinang ang mga ngiting napapasilay.“Wow… ang ganda ng sunset,” manghang-mangha si Wendy habang sunod-s
“WENWEN… I MIGHT NEED YOUR HELP LATER.”“Ano ’yon?” agad na tanong ni Wendy.Lumapit si Czarina at may ibinulong sa tenga niya.Biglang tinakpan ni Wendy ang bibig niya, gulat na gulat. “Czarina… grabe ka. Na-iisip mo pa ’yan?”“Hinaan mo ang boses mo,” paalala ni Czarina habang sumulyap sa unahan.
“...GUSTO KITANG MAKASAMA ARAW-ARAW.”Saglit na natahimik si Czarina, saka parang may naalala.“By the way… di ba nabanggit mo last time na may private hotspring ang Marquez Family sa Laguna? ‘Yong sobrang ganda ng scenery at fresh ang hangin?”“Meron,” tumango si Damion. “May resort hotel kami ro’n







