Masuk“...IN MY EYES, YOU’RE MY BABY. THAT’S NOT A LIE.”Nabulunan si Alejandro sa sariling laway at agad na umiwas ng tingin.Namula si Czarina, pero sa galit. “Pinagsasabi mo?!”“What? Can’t I praise my own wife?”“Depende sa timing.”“Is there something wrong with the timing? Ah, nahihiya ka dahil nandito si Dad. Fine, I’ll be more careful next time.”Halos masuka sa inis si Czarina. “Hindi ’yan ang ibig kong sabihin! Stop saying those ambiguous things!”“Why? Hindi ba puwedeng sabihin ’yon?”“Ayokong marinig!”“Then you’re just saying one thing and meaning another.”Hindi na sumagot si Czarina. Titig na titig lamang siya kay Damion, habang unti-unting bumibilis ang paghinga niya.Hindi na nakatiis si Alejandro. Para hindi tuluyang uminit ang ulo ni Czarina, bahagya siyang umubo.“Damion, kanina pa buhat ni Zari si Tiantian. Baka pagod na siya. Ikaw naman ang bumuhat.”“Okay.”Agad na kinuha ni Damion si Tiantian mula sa mga bisig ni Czarina.Sinubukan niyang gayahin ang pagpapatawa nito
“THEN HOW DO I WIN RINA’S HEART?” Napabuntong-hininga siya. “I hurt Zari. I’m afraid she’s already closed her heart tightly.” “So what if it’s closed? We’ll pry it open. Sinabi ko na ’yan, pero bakit wala ka pa ring ginagawa?” Halatang gigil si Alejandro sa kawalan ng aksyon ng anak.“What do you want me to do?”“Ano pa ba? Zari is helping Tiantian choose his clothes. Perfect opportunity na ’yan para makalapit ka. Ano pa ang hinihintay mo?”Gets agad ni Damion ang pahiwatig at tumayo na.Pero pagdating niya sa kuwarto, tapos na pala si Czarina.“Anong ginagawa mo rito?” tanong nito nang makita siya sa pinto.“I just wanted to see how your preparations are going.”“Wala nang kailangang ihanda. Kung ano na lang ang maabutan.”Nagkunwaring sinuri ni Damion ang damit ni Tiantian bago tumango. “I must say, bagay sa ’yo ’yung outfit. You look great.”“Hindi mo kailangang sabihin ’yan.”“Tiantian’s clothes are ready. What about yours?”“Marami sa closet. Pick one.”“Cassidy wore all those c
NANG MAKITA NI ALEJANDRO ang apo, lumawak ang ngiti nito. Iniunat niya ang mga braso niya. “Come here, payakap si Lolo.”Inabot naman ni Damion si Tiantian kay Alejandro at pinaghila si Czarina ng upuan. Pero hindi iyon ikinatuwa ni Czarina. Hindi pa rin niya nakakalimutan ang ginawa nito kanina. Samantala, nagsimulang umiyak si Tiantian at maglikot sa bisig ni Alejandro.“Mukhang gutom na si Baby Tiantian,” sabi ng maid. “Papadedein ko muna.”“Okay, go ahead.”Agad sanang tumayo si Czarina. “Sasama ako.”“Tiantian is just drinking milk. You don’t have to worry so much.” Pinigilan siya ni Alejandro. “You’ll have plenty of time to learn how to take care of him. Come, eat first.”Wala nang nagawa si Czarina kundi umupo muli.“You haven’t been back for long. Nakatulog ka ba nang maayos?” tanong ni Alejandro.“Ayos lang po.”Mas magiging fine sana kung walang nanggugulo sa akin pagkagising.Palihim niyang sinamaan ng tingin si Damion bago kumagat nang malaki sa sandwich.“Good. I was wor
“...DON’T TAKE IT TO HEART.”“Hindi naman pa.”Tumango si Alejandro, pero nang mapatingin kay Damion sa kabilang side ng mesa, agad na kumunot ang noo niya.“Buwisit kang bata ka. Kapag hindi ka nagmadali, baka sa iba pa magkaanak si Zari. Si Czarina lang ang kinikilala kong manugang. Kung hindi kayo magkaayos, stay single for the rest of your life.”Napabuntong-hininga si Damion habang nagsasalin ng pagkain sa plato ng ama. “Dad, today is a day of reunion. Can we talk about something happy?”“I’m just reminding you that happiness is right in front of you. You missed it once, but you can’t miss it again.”“I know.”“I know, I know. You always say that, but I haven’t seen you do anything!”Masama ang tingin ni Alejandro sa anak. Halatang naiinis sa kawalan nito ng progress.Buti na lang at nasa tabi niya si Czarina. Sa tuwing sumasama ang mood niya, sapat nang lingunin niya ito para lumambot ang puso niya.“Here, Zari. Kumain ka nang marami.”Kumuha siya ng spare rib at inilagay sa pla
“WHAT ARE YOU TALKING ABOUT?”Bago pa man makasagot si Czarina, naunang sumagot si Tito Fran. “Pinag-uusapan namin kung anong room ang gusto kong tulugan.”Bahagyang natigilan ang ngiti ni Damion. “What do you mean?”“Nasanay na si Zari sa luto ko, kaya nag-aalala ako na baka hindi siya makakain nang marami dito after she comes back, kaya naman gusto niyang dito muna ako tumira.” Expected na ni Damion na mananatili si Czarina, pero hindi niya inakala na pati si Tito Fran ay sasama.Malaki ang paghanga ni Damion sa kakayahan ni Tito Fran. Para sa kaniya, bihira lang makahanap ng taong kasing-talented niya. Ang problema, ngayong kumakampi ito kay Czarina laban sa kaniya, medyo nakakainis na.Pinilit niyang itago ang displeasure niya at nagkunwaring nagulat habang tumingin kay Czarina.“You want to stay? That’s great!”Ayaw namang bigyan ni Czarina ng maling idea si Damion, kaya agad niyang nilinaw, “Let me make this clear. I’m staying here entirely for Tiantian’s sake. Wala itong kahit
“RINA, CAN I HUG HIM?”Napatingin si Czarina kay Damion.Hindi pa siya nakukuntento sa pagkakakahawak kay Tiantian, kaya natural lang na ayaw pa niya itong ibigay. Pero kung si Damion ang ama ng bata, wala rin siyang choice kundi maingat na ilipat si Tiantian sa mga bisig nito.Ito ang unang beses na humawak si Damion ng baby.Pagkahawak niya kay Tiantian, agad niyang naramdaman kung gaano ito kalambot. Parang hawak niya ang isang malaking bola ng cotton.Hindi niya alam kung saan eksaktong ilalagay ang mga kamay niya. Kahit anong galaw niya, pakiramdam niya puwede niyang masaktan ang bata.Napansin agad ni Czarina ang awkward na pagkakahawak niya.Kumunot ang noo niya. “You’re holding him wrong. Dito dapat ang kamay mo.” Itinuro niya kung saan dapat ilagay ang mga braso ni Damion. “Oh, wait. Tiantian’s back will be uncomfortable like that. Ayusin mo. And watch his neck! Ingatan mo ’yong leeg niya!”Sa sunod-sunod na instructions ni Czarina, lalong naging maingat si Damion.Ang result
“HE’S… HE’S STILL THE BABY’S FATHER.”Hindi agad sumagot si Carlo. Pero pagkatapos ng ilang segundo, tumango siya. “Don’t worry,” sagot niya. “Hindi siya kasama.”“Hindi… Kasama?”Parang bumagal ang tibok ng puso niya.Oo nga naman. Sa status ni Damion, bakit siya mismo ang hahabol nang ganito?Hind
“…IBA TALAGA KAPAG MULA NA SA PAMILYA.”Kahit masama pa rin ang pakiramdam ni Czarina, tiniis niya ito para sa kapatid niya. Dahil alam niyang may nagbabantay sa kanya sa dilim, mas kumalma siya at unti-unti ring nakakakain nang mas maayos.Tuwang-tuwa si Damion sa pagbabago niya, pero hindi niya ma
IBA NA ANG PAGBUBUNTIS ni Czarina ngayon—hindi siya masyadong inaantok pero sobrang weird ng panlasa niya. ‘Yong mga dati niyang favorite, hindi na niya maatim, habang naadik naman siya sa maaasim tulad ng manggang hilaw—specifically mango carabao.Inaalagaan siya ng pamilya niya, pero habang tumata
“THIS WAS YOUR CHOICE.”Gumalaw ang panga ni Damion. “Hindi ko pinprotektahan si Cassy. I just haven’t thought of a good way to deal with her yet.”Napaismid si Czarina, hindi naniniwala. “Simple lang naman, Damion. Ibigay mo siya sa mga pulis at sila na ang bahala. Or kung gusto mo, putulin mo ang







