Mag-log inThanks a bunch for reading! Your comments always make my day. Hope you’re having an amazing one too~ 🌸🫶
“…PARA SIYANG TAKOT NA TAKOT NA BAKA IBENTA KITA.”Alam ni Czarina na nakilala ni Damion ang sasakyan ni Tito Fran, kaya hindi na siya nagsinungaling.“Gano’n naman talaga ang mga nakatatanda,” sagot niya. “After what happened last time, mas naging maingat lang siya. Better safe than sorry.”Bahagyang sumeryoso ang mukha ni Damion.“And what can the two of you do if something really happens?” Malalim ang tingin nito sa kanya. “If you think you’re in danger... You can tell me. I’ll protect you.”Saglit na natigilan si Czarina, pero mabilis din niyang isinuot ang pamilyar niyang propesyonal na ngiti.“President, you’re already busy enough. Ayokong dumagdag pa sa mga iniisip mo.” Bahagya siyang umiling. “Besides... It’s nothing.”Tahimik na tumingin si Damion sa labas ng bintana. “It better be,” malamig nitong sabi.Napakurap si Czarina. Ano na naman bang ikinagalit nito?Hindi na lang siya nagtanong. Sa halip, mas lalo niyang iningatan ang bawat kilos at salita. Ayaw na niyang makabangg
“...JUST FOCUS ON CHANGING YOURSELF.”Bahagyang ibinaba ni Cassidy ang ulo. Hindi mapakali ang mga kamay niyang magkakapit.“Nag-aalala lang ako…” mahina niyang bulong. “Paano kung hindi pa talaga ako pinapatawad ni Miss Velasco? Paano kung may galit pa rin siya... Gusto ko siyang kausapin ulit.”“You already apologized, and she accepted it.” Nanatiling kalmado ang boses ni Damion. “That’s enough. Why keep making yourself suffer?”“Pero—”“No.” Mahinahon pero mariing pinutol siya ni Damion. “I’ve already seen your sincerity. Don’t force yourself.”Sa tono pa lang nito, alam na ni Cassidy na ayaw na nitong pag-usapan pa ang tungkol kay Czarina.Sa paningin ng iba, parang ipinagtatanggol lang siya ni Damion. Pero para kay Cassidy… Parang gusto lang nitong siguraduhing hindi na niya muling guguluhin si Czarina.Mas humigpit ang pagkakakuyom niya sa sariling palad. Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin. Puno ng hinanakit ang mga mata niya.“Do you really see my sincerity?” mahina niyang
“MUKHANG NASABI NA RIN NAMAN ANG LAHAT NG KAILANGANG SABIHIN.”Aalis na sana si Czarina para puntahan ang tiyuhin nang muling nagsalita si Damion.“That guy who kept bothering you...” malamig nitong sabi. “He’s already been kicked out of the city. Hindi na siya makakabalik para guluhin ka ulit.”Napakurap si Czarina. Hindi siya agad nakapagsalita.Pagkaraan ng ilang segundo, napailing na lang siya. “You really went all out.”Akala ni Damion ay magpapasalamat siya. Pero ang unang narinig nito ay tila pagbatikos.Bahagyang tumalim ang tingin nito.“You feel sorry for him?” malamig nitong tanong. “If that’s the case, I can bring him back so you can continue getting to know each other.”Mabilis na umiling si Czarina.“No, no. Wala akong intensyong gawin sa kanya ng kahit ano pa ’yan.” Napangiti siya nang alanganin. “Sinasabi ko lang, masyado kang desidido. Once you make a move, you don’t leave any loose ends.”Hindi man lang nagbago ang ekspresyon ni Damion.“Just remember what you promise
“…THEN ANO PA BA ANG PAG-UUSAPAN?”Halatang tumama ang sagot ni Tito Fran. Sa isang iglap, tila naubusan ng isasagot si Damion.Halos mapangiti si Czarina. Wow… bihira niyang makitang natutulala si Damion.Ang galing talaga ni Tito Fran.Pero hindi pa man siya tuluyang nakakasaya… Bumaling na sa kanya si Damion.“Of course, we have something to talk about.” Malamig ang boses nito. “Like my employee’s love life. For example...” Bahagya itong tumigil. “That clueless idiot who kept pestering you, ignored your rejection, and insisted on asking you out.”Agad nawala ang ngiti ni Czarina. Seriously?Sa dami ng puwedeng pag-usapan… Iyon pa talaga ang binuksan nito.Naikuwento na niya kay Tito Fran ang nangyari sa office ilang araw na ang nakalipas, pero hindi na niya iyon pinalaki. Hindi rin naman gaanong binigyan ng pansin ng matanda, kaya akala niya tapos na ang usapan.Pero ngayon… Sa paraan ng pagkukuwento ni Damion, para bang isa nang delikadong kriminal ang lalaking may salamin.Hindi n
“...I HOPE YOU CAN FORGIVE ME.”Bahagyang tumaas ang kilay ni Czarina. Hindi niya inaasahang magagawa iyon ni Cassidy.Sa totoo lang, wala sa kanya kung gaano katagal yuyuko. Pero dahil nakatingin ang lahat—lalo na ang pamilya Marquez—wala siyang ibang magagawa kundi panatilihin ang maayos na pakikitungo.“Your family has already apologized more than enough,” kalmado niyang sabi. “And sinabi na rin naman naming wala kaming sama ng loob. So... let’s leave everything in the past.”“Thank you for your kindness, Miss Velasco.” Dahan-dahang tumuwid si Cassidy. “I’ll make it up to you someday.”“There’s no need.”Nakangiting tumango si Mr. Marquez. “I’m glad everything has been cleared up. It was all just a misunderstanding.” Napatingin ito kay Tito Fran. “Now that everything’s settled, I hope we can all move forward... Don’t you agree?”Bahagyang ngumiti si Tito Fran. “People make mistakes.” Dahan-dahan nitong ibinaba ang hawak na kubyertos. “What matters is whether they truly learn from t
“MAKE SURE YOU KEEP YOUR WORD.”“Definitely.”Napasulyap si Czarina sa tambak na papeles sa mesa. “So… Paano na po ‘tong mga ‘to?”“Go home.” Maikli ang sagot ni Damion. “We’ll deal with them tomorrow.”Yes!Hindi napigilan ni Czarina ang makahinga nang maluwag.Napansin ni Damion ang reaksyon niya.“You’ve only been working overtime for an hour.” Bahagya itong kumunot-noo. “Are you really that tired?”“Not really.” Umiling siya. “Naghihintay na kasi
MATAPOS ANG TRABAHO ay tumunog ang cellphone ni Czarina. Napangiti siya nang mabasa ang mensahe mula kay Damion.[Nasa baba na ako. I’m waiting for you.]Nang makita ni Czarina ang mensahe ni Damion ay napangiti siya. Napansin iyon ni Wendy kaya naman ay napahaplos siya sa kanyang mga braso ng tumaa
“...IKAW RIN. BAKA MAGSISI KA RIN.”Sasagot na sana si Czarina nang bumukas ang pintuan at pumasok ang isang matangkad, matikas at matipunong lalaki, dala ang lamig ng hangin. Sa kamay nito ay may hawak itong paper bag na naglalaman ng pagkain.Napatayo agad si Wendy at lumawak ang ngiti kay Czarin
“RINA, NO! PLEASE, WAKE UP!”Napapikit ng mga mata si Czarina, may ngiti sa labi at dahan-dahan na inabot ang pisngi ng lalaki. “I-I’m so…”“Don’t speak!” nanginginig na saad ni Damion.“I’m s-sorry… Dam…”Inabot ni Damion ang nanlalamig na kamay ni Czarina na nakadapo sa kanyang pisngi, pero bago
SA ISANG ABANDONADONG WAREHOUSE.Isang babae ang pumasok sa loob ng warehouse, naka-high heels, ang tunog ng bawat hakbang ay malamig at matalim. Tumigil ito sa harap ni Czarina na nakahandusay sa sahig.“Kailan siya magigising?” tanong ng babae, malamig ang boses at puno ng inis.Tumingin ang kalbo







