Mag-log inWala siyang magagawa noong under eighteen pa ito.Kaya mabuti na lamang at wala siya sa Stan University High School noong panahong iyon.Halos agad na naintindihan ni Isla ang hindi sinabi ni Lucas.Namula ang mga tainga niya.Ang lalaking ito—bakit palaging nasa ganoong bagay ang isip niya?Ngunit nang pag-isipan niya ito nang mabuti, hindi niya rin siya lubos na kayang kontrahin. Noong high school, marami ngang students na, matapos magsimula ng relationship, ay hindi napigilang lumampas sa ilang boundaries. Impulsive ang youth, intense ang emotions, at madalas, restraint ang unang naiiwan kapag sobrang lumakas ang affection.Kung nakilala niya si Lucas noong high school…Biglang pinigilan ni Isla ang thought na iyon.Hindi.Talagang hindi niya dapat ipagpatuloy ang pag-iimagine.Tiningnan ni Lucas ang namumula niyang mga tainga at bahagyang ngumiti.Hinawakan niya ang kamay ni Isla at dinala siya papasok sa bahay.“Besides, mas maingay ka siguro noong high school kaysa noong college.
Nanatiling expressionless si Lucas.Mula sa sulok ng kanyang mata, sinulyapan niya si Isla sa tabi niya.Sa labas ng car window, patuloy ang malamig na ambon. Ang streetlights ay naghahagis ng mahahabang anino sa basang kalsada, at mabagal na gumagalaw ang windshield wipers, tinatanggal ang maliliit na patak ng ulan na dumadapo sa salamin.Sa isang sandali, tila naalala ni Lucas ang panahong pinapunta si Isla sa blind date kasama ang ibang lalaki.Noong panahong iyon, labis din siyang hindi masaya.Ngunit habang mas hindi siya masaya, mas naging kalmado ang expression niya. Ang jealousy at panic niya ay nakatago sa ilalim ng isang layer ng malamig na composure, at tanging ang mga taong lubos na nakakakilala sa kanya ang makapagsasabi kung gaano kadelikado ang mood niya noon.“Sabi ko, kung pupunta ka rin naman sa blind date, bakit hindi na lang sa akin?” pantay na sabi ni Lucas. “Dahil blind date iyon, pina-arrange ko kay Mom, at nag-usap kami.”Mahinang natawa si Isla.“May kapal ka p
Kung hindi lamang limitado ang space sa driver’s seat,matagal nang sumipa palabas ang paa ni Lucas.Ano ang ibig niyang sabihin sa “sasamahan kitang sunduin ang wife mo”?Malinaw sa lahat na ang intentions ni Rocky ay ganap na ulterior.Malamig ang expression ni Lucas. Nakaupo siya sa driver’s seat, nakapatong ang mga daliri sa steering wheel, bahagyang nakasingkit ang mga mata. Sa tabi niya, tamad na nakasandal si Rocky, na para bang hindi man lang nito naramdaman ang danger.O marahil naramdaman niya iyon, ngunit wala lang siyang pakialam.After all, kung hindi siya susunod kay Lucas, hindi niya man lang malalaman kung saan hahanapin si Cassandra.Patay na ang mga ilaw sa office building ni Isla.Malamig din ang panahon sa Metro Manila dahil sa malakas na amihan. Basa ang mga kalsada mula sa ambon na bumagsak buong gabi, at ilang maintenance staff mula sa iba’t ibang companies ang naglilinis ng tubig at mga basang dahon sa daan para hindi maging madulas ang paligid.Kung masyadong l
“Okay.”Matapos umalis sa residence ni Professor Romeo Dante, medyo nag-alala rin si Louise.Pagkasara ng gate sa likuran nila, agad silang sinalubong ng malamig na hanging dala ng amihan. Gray pa rin ang langit sa Mandaluyong, at basa pa ang mga kalsada mula sa naunang ambon. Tila tumatagos sa jackets nila ang malamig na hangin, lalong nagpapabigat sa atmosphere.Naglakad si Louise sa tabi ni Isla, magkasalubong ang mga kilay niya.“Hipag, may sakit nga ba talaga si Professor Dante?”Sandaling natahimik si Isla bago sumagot, “Most likely.”Pagkatapos ng isang pause, idinagdag niya, “Malamang kailangan na nating humanap ng bagong partner.”Dumilim ang expression ni Louise.Bagama’t naihanda na niya ang sarili niya mentally, bumigat pa rin ang puso niya nang marinig iyon nang direkta.Sa wakas ay nakarating na sila sa puntong ito. Matapos silang ma-reject nang paulit-ulit, matapos nilang bumiyahe hanggang Mandaluyong, maghintay sa malamig na hangin, at sa wakas ay mapakilos si Professor
Nakita ni Louise ang pagkagulat ni Isla.Tila gusto niya itong i-comfort, at sinubukan pa niyang tumawa, ngunit sa huli, isang forced at awkward na ngiti lamang ang lumitaw sa mukha niya.“Hipag, ganoon talaga si Lolo. Masasanay ka rin.”Hindi talaga makasang-ayon si Isla.Ang marriage ay hindi laro ng bata.Isa itong major event sa buhay ng isang tao. Kahit madalas tratuhin ng wealthy families ang marriage bilang tool para sa business alliances, sangkot pa rin dito ang dalawang buhay na tao, dalawang families, at minsan maging ang buong natitirang buhay ng isang tao.Kung basta-basta na lamang dine-decide ni Leonardo ang marriages ng kanyang children at grandchildren na parang nag-a-assign lang ng seats sa isang formal gathering, magiging kakaiba kung walang problemang lilitaw mula rito.Naalala ni Isla ang panahong inarrange ni Leonardo ang blind date ni Louise kay Sandro.Noong panahong iyon, parang considerate ang dating niya at tila binibigyan niya si Louise ng choice. Ngunit sa t
Sa ibaba, may naka-post na picture nina Isla at Lucas na nakatalikod sa camera, nakatingin sa isang comic strip at naglalaro ng building blocks.Hindi malinaw kung kailan kinuha ang picture.Sa photo, nakaupo si Nathalia sa pagitan nila sa carpet, hawak ang isang maliit na block sa kamay niya. Nasa tabi niya si Lucas, bahagyang nakayuko, maingat na nakikinig habang itinuturo ng maliit na girl ang comic strip at nagpapaliwanag ng kung ano. Nakaupo naman si Isla sa kabilang side, nakababa ang ulo, ang nakalugay niyang buhok ay bumabagsak sa balikat niya.Hindi malinaw na ipinakita ng photo ang mga mukha nila.Ngunit kahit sa likuran lamang nila, mararamdaman ang tahimik na warmth ng isang family of three.Patuloy pa ring nagre-reply si Selena sa comments section.“Normal at masayang araw lang ito para sa family of three nila. Hindi dapat magpakalat ng rumors ang media tungkol sa akin, isang matandang babaeng menopausal na. Kung kaya ko pa talagang magkaanak, paano magiging father ng daug







