Library
Search
Home / Romance / UNBREAK MY HEART / UNBREAK MY HEART CHAPTER 155

Share

UNBREAK MY HEART CHAPTER 155

Author: MIKS DELOSO
last update publish date: 2026-07-02 21:11:02

Ang biyahe pabalik sa luxury hotel ay tahimik na parang libing. Walang nagsasalita sa loob ng itim na van. Tanging ang tunog ng snow na tumatama sa bubong at ang mahinang humihip ng hangin ang naririnig. Si Jane ay nakaupo sa likod, ang mukha ay nakayuko, ang mga kamay ay nakakuyom sa kanyang kandungan. Ang luha ay patuloy na tumutulo nang tahimik sa kanyang pisngi. Si Victor ay nagmamaneho, ang mukha ay seryoso at puno ng pagod. Si Wright ay nakaupo sa passenger seat, ang mga mata ay nakatitig
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter
Locked Chapter

Latest chapter

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 172

    Hindi lahat ng sugat ay gumagaling sa isang araw.May mga sugat na nangangailangan ng panahon.May mga sakit na hindi nawawala dahil lamang sa isang “patawad.”May mga alaala na kahit pilit mong kalimutan ay mananatiling bahagi ng iyong pagkatao.Ngunit may isang bagay na natutunan si Sophia.Ang pagmamahal ay hindi palaging tungkol sa pagbura ng nakaraan.Minsan, ito ay tungkol sa pagtanggap na nangyari ang lahat...Ngunit pagpili pa rin na magmahal sa kabila nito.Makalipas ang ilang araw mula nang lumabas siya ng ospital, tahimik na bumalik ang kanilang buhay sa chalet.Ngunit hindi na iyon ang parehong chalet na minsang puno ng takot.Hindi na iyon ang lugar kung saan gabi-gabi silang natutulog na may pangamba kung may darating na panganib.Ngayon...May mga bagong tunog na.Tawa ni Maria Cecilia.Mahinang iyak ng kanilang bagong silang na anak.Boses ni Teddy habang kinukulit si Sophia na magpahinga.At higit sa lahat...Mga boses ng mga taong minsang akala niya ay tuluyan nang m

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 171

    Dahil sa mga simpleng salita ni Maria Cecilia...Unti-unting natutunan ni Victor na hindi lahat ng pagmamahal ay kailangang manggaling sa dugo.Minsan, dumarating ito sa mga taong hindi mo inaasahan.Sa isang batang walang alam sa nakaraan.Sa isang tawag na may kasamang pagtanggap.Sa isang kamay na kusang humawak sa iyo kahit alam nito ang mga pagkakamali mo.Ngunit habang ang lahat ay unti-unting natututo muling ngumiti...May isang tao pa ring tahimik na nakikipaglaban sa sarili niyang konsensya.Si Wright.Gabi na nang matapos ang kanilang hapunan sa ospital.Isa-isang umalis ang iba upang magpahinga.Si Lola Elena ay dinala muna sa hotel kasama si Victor.Si Jane naman ay naiwan sandali dahil ayaw niyang umalis nang hindi nakikita si Sophia at ang sanggol.Ngunit si Wright...Nanatili siya sa hallway.Mag-isa.Nakaupo sa malamig na upuan habang hawak ang kanyang cellphone.Nasa screen ang larawan ni Eduardo.Isang batang nakangiti.Isang batang hindi alam ang lahat ng kasinungal

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 170

    Dahil unti-unti...Natagpuan nila ang mga taong akala nila ay tuluyan nang nawala.Ngunit hindi pa tapos ang gabi.Dahil sa likod ng saya at pag-asa na unti-unting bumabalot sa kanila, may mga pusong kailangan pa ring maghilom.Sa loob ng silid ni Sophia, mahimbing na natutulog ang bagong silang na sanggol sa tabi niya.Tahimik ang kwarto.Tanging tunog lamang ng monitor at mahinang paghinga ng sanggol ang maririnig.Nakaupo si Teddy sa tabi ng kama habang hawak ang kamay ni Sophia.Matagal siyang hindi nagsasalita.Parang iniipon niya ang lahat ng emosyon na ilang oras niyang pinigilan.Napansin iyon ni Sophia.Sophia:"Teddy."Dahan-dahang tumingin sa kanya ang lalaki.Teddy:"Oo?"Sophia:"Iniisip mo na naman."Bahagyang ngumiti si Teddy.Teddy:"Alam mo talaga kapag may iniisip ako."Sophia:"Matagal na kitang kilala."Tahimik silang dalawa.Pagkatapos ay yumuko si Teddy at hinalikan ang kamay niya.Teddy:"Akala ko mawawala ka."Nanlambot ang mukha ni Sophia.Teddy:"Noong sinabi

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 169

    Hindi lahat ng pagbabalik ay nagsisimula sa isang malaking pangyayari.Minsan, nagsisimula ito sa isang simpleng tawag.Isang boses na matagal mong hinintay.Isang salitang kayang basagin ang pader na itinayo ng sakit.Sa waiting area ng ospital, tahimik na nakaupo sina Jane, Victor, Lola Elena, at Wright.Matapos ang nangyari kay Sophia, matapos ang takot na muntik nang mawalan sila ng isang ina at isang bagong buhay, parang lahat ay pagod na pagod.Ngunit hindi pisikal ang pinakamabigat.Kundi emosyon.Ang dami nilang pinagdaanan.Ang dami nilang nasirang taon.Ang dami nilang gustong bawiin ngunit alam nilang hindi na mababalik.Tahimik na nakatingin si Jane sa sahig habang hawak ang kanyang mga kamay.Sa tabi niya, tahimik din si Wright.Hindi na tulad ng dati.Wala nang yabang.Wala nang pagtatanggol sa sarili.Ang lalaking minsang puno ng kumpiyansa ay ngayon isang taong natutong tanggapin ang mga pagkakamali niya.Biglang tumunog ang cellphone ni Jane.Napatingin siya sa screen

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 168

    Lumapit si Teddy.Teddy:"Siya..."Huminto siya.Hindi niya kayang magsinungaling sa bata.Tumingin siya kay Wright.At hinayaan siyang magsalita.Napalunok si Wright.Wright:"Cecilia..."Nangingilid ang luha niya.Wright:"Ako ang..."Hindi niya natapos.Nanginginig ang kanyang boses.Wright:"Ako ang tatay mo."Tahimik.Ang paligid ay parang nawala.Si Maria Cecilia ay tumingin sa kanya.Hindi siya umiwas.Hindi siya natakot.Dahil ang bata ay walang dalang galit ng nakaraan.Maria Cecilia:"Ikaw po?"Tumango si Wright.Wright:"Oo."Maria Cecilia:"Nasaan po kayo dati?"Napayuko si Wright.Ang tanong ng isang bata ang pinakamahirap sagutin.Dahil walang magandang paliwanag sa pagkawala.Wright:"Nagkamali ako."Huminga siya nang malalim.Wright:

  • UNBREAK MY HEART   UNBREAK MY HEART CHAPTER 167

    Hindi lahat ng pagsubok ay dumarating upang wasakin ang isang tao.Minsan, dumarating ang mga ito upang ipakita kung sino ang tunay na mananatili kapag ang lahat ay halos mawala.Kinabukasan matapos ang mga araw ng pagbabago sa buhay ni Sophia, tahimik ang umaga sa chalet.Ang puting niyebe sa Swiss Alps ay tila kumot na bumabalot sa isang bagong simula.Sa loob ng kusina, nakaupo si Sophia habang hawak ang tasa ng mainit na tsaa.Ang isang kamay niya ay nakapatong sa malaking tiyan niya.Malapit na.Ilang araw na lamang at makikita na niya ang anak nila ni Teddy.Ang batang bunga ng pagmamahal na pinili niya.Hindi ng lihim.Hindi ng pagtataksil.Kundi ng isang lalaking nanatili.Sa tabi niya, naglalaro si Maria Cecilia.Apat na taong gulang na ngayon.Isang batang walang kamalay-malay sa gulo ng mundo ng matatanda.Maria Cecilia:"Mommy."Sophia:"Ano, baby?"Maria Cecilia:"Kapag lumabas na si baby, ako po magtuturo sa kanya ng snow."Napangiti si Sophia.Sophia:"Talaga?"Maria Ce

More Chapters

You may also like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status