LOGINShare
Chapter Seventy-Seven
publish date:
2026-05-18 22:36:29
Latest chapter
Under the Mayor's Command Chapter Seventy-Eight
Chapter Seventy-Eight"Bitawan mo siya," mariing sabi ni Kiko, bagamat nanginginig ang kaniyang boses ay hindi siya umurong. Nanatili siyang nakatayo sa pagitan namin ni Alexander, mabilis ang pagbaba at pagtaas ng kaniyang dibdib habang nakakuyom ang kaniyang mga kamay. Wala siyang dalang kahit anong sandata, ngunit naroon sa kaniya ang tapang ng isang lalaking handang ipaglaban ang kaniyang nasasakupan.Hindi man lang siya tinapunan ng tingin ni Alexander. Ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatitig sa akin—malamig, matigas, at sinusundan ang bawat patak ng luha sa aking mga pisngi. Ang katahimikan sa loob ng maliit na dampa ay naging napakabigat, tila ba dinala niya ang buong kapangyarihan ng Maynila sa loob ng tagping sasa."You have five seconds to step away from her," sabi ni Alexander, ang kaniyang Ingles ay matalas, swabe, at walang bakas ng kahit anong emosyon. Ang kaniyang malalim na boses ay tila isang banyagang tunog sa loob ng dampang ito, tuluyang bumasag sa natitirang
Under the Mayor's Command Chapter Seventy-Seven
Chapter Seventy-SevenPumasok ako sa dampa na tila pasan ko ang buong karagatan. Naupo ako sa gilid ng aking kawayang higaan, nakatitig sa aking mga paa na nababalutan pa rin ng pinong buhangin mula sa dalampasigan. Hindi ko magawang huminga nang maluwag. Ang bawat sulok ng maliit na silid na ito na dating amoy tuyong sasa at sariwang hangin ay tila napuno na ng halimuyak ng mamahaling pabango at pulbura—ang amoy ng Maynila na pilit kong tinatakasan.Sa labas, naririnig ko pa rin ang marahang kalampag ng mga katig ng bangka ni Kiko at ang marahas na paghila niya sa lubid. Ang bawat tunog ng kaniyang pagkilos sa dalampasigan ay tila isang sumbat sa aking konsensya. Isang simpleng mangingisda na ang tanging pangarap ay ang magkaroon ng masaganang huli para sa kaniyang pamilya, ngayon ay pilit kong idinadamay sa isang madilim at magulong mundong hindi niya kailanman maiintindihan."Rosa..." pabulong kong tinawag ang sarili kong pangalan, umaasang ang pagiging ordinaryong babae rito sa Ca
Under the Mayor's Command Chapter Seventy-Six
Chapter Seventy-SixHindi sumagot si Kiko, pero ang kaniyang dibdib ay mabilis na bumababa at tumataas sa galit habang nakatitig sa dulo ng kalsada kung saan nawala ang sasakyan ni Vito. Humarap siya sa akin, naghahanap ng kahit anong paliwanag na magpapabulaan sa mga banta ng lalakeng taga-Maynila. Ngunit ang tanging nakita niya sa aking mga mata ay ang parehong takot na pilit kong ibinaon sa buhanginan mula nang dumating ako rito. Nanatili kaming nakatayo sa tapat ng maliit kong dampa, habang ang kulay kahel na langit ay tuluyan nang nilalamon ng madilim na gabi ng Casiguran."Rosa..." mahinang tawag ni Kiko, ang kaniyang boses ay may halong pait at pagkabigo na bumasag sa katahimikan ng paligid. "Totoo ba ang sinabi niya? May nagmamay-ari ba sa'yo roon na pwedeng pumatay nang dahil lang sa magkasama tayo? Isang buwan na tayong magkasama rito, Rosa. Akala ko ba... akala ko ba nagsisimula ka nang maging masaya rito sa piling namin?""Walang nagmamay-ari sa akin, Kiko," sagot ko haban
Under the Mayor's Command Chapter Seventy-Five
Chapter Seventy-FiveHindi na maibalik ang dating gaan ng loob matapos ang mga huling salitang binitawan ni Vito. Nakaupo pa rin kami sa papag, pero ang bawat kilos ni Kiko ay tila binabantayan ng mailap na mga mata ng lalakeng taga-Maynila. Ang basket na ginagawa ni Kiko ay nanatiling nakalapag sa pagitan namin, isang pader na gawa sa kawayan na tila ba naghihiwalay sa dalawang mundong pilit na pinagsasama sa hapong ito."Rosa," mahinang tawag ni Kiko. Hindi siya nakatingin sa akin; ang kaniyang mga mata ay nakatitig sa puting van na nakaparada sa 'di-kalayuan. "Sigurado ka bang ayos ka lang? Parang... parang may gustong sabihin 'yang kaibigan mo na hindi niya mailabas.""Ayos lang ako, Kiko. Sadyang ganyan lang talaga magsalita si Vito, huwag mo na siyang pansinin," sagot ko, pero alam kong pati ang sarili ko ay hindi ko makumbinsi.Tumayo si Vito mula sa kaniyang pagkakasandal sa puno ng niyog at dahan-dahang lumapit sa amin. Ang kaniyang mga hakbang ay walang tunog sa buhanginan,
Under the Mayor's Command Chapter Seventy-Four
Chapter Seventy-FourNagsisimula nang humalik ang kulay kahel na sikat ng araw sa malawak na karagatan ng Casiguran. Nakaupo kami ni Kiko sa kawayang papag sa harap ng aking dampa, abala sa pag-aalis ng mga hibla ng kawayan sa ginagawa niyang basket. Ang paligid ay puno ng amoy ng tuyong damo, alat ng dagat, at ang bango ng kumukulong saging na may asukal na niluluto ko sa maliit na kalan."Alam mo, Rosa, kapag natapos ko itong basket na ito, ito ang gagamitin mo kapag namimitas tayo ng pako sa sapa," masayang sabi ni Kiko habang hindi inaalis ang tingin sa kaniyang ginagawa. Ang kaniyang mga kamay ay mabilis at sanay, isang patunay ng buhay na simple at malayo sa anumang gulo.Ngumiti ako sa kaniya, isang tunay na ngiti na bihirang sumilay sa aking mga labi noon. "Salamat, Kiko. Napaka-sipag mo talaga. Hindi ko alam kung paano ako makakabayad sa lahat ng tulong mo.""Huwag mo nang isipin 'yon," sagot niya sabay tingin sa akin nang diretso. Ang kaniyang mga mata ay walang halong pait,
Under the Mayor's Command Chapter Seventy-Three
Chapter Seventy-ThreeTahimik ang hapon sa Casiguran. Ang tanging ingay na maririnig ay ang pagaspas ng mga dahon ng niyog at ang mahinang talsik ng tubig habang nililinis ko ang aking mga paa sa labas ng dampa. Isang buwan na ako rito bilang si Rosa. Wala nang Alexander na nagdidikta ng bawat hininga ko, wala nang mga bodyguard na nakamasid. Pero sa bawat paglubog ng araw, tila ba mas lalong humahaba ang anino ng lalakeng iniwan ko sa Maynila.Dito sa probinsya, ang oras ay hindi sinusukat sa mga meeting o sa pag-akyat ng stock market, kundi sa pagtaas at pagbaba ng tubig sa dagat. Ang aking mga kamay, na dati ay tanging panulat at mamahaling baso ng champagne ang hawak, ay unt-unti nang nasasanay sa hapdi ng paglalaba at sa gaspang ng mga dahon ng saging na ginagawa kong pambalot ng pagkain. Ito ang "normal" na buhay na ipinaglaban ko. Ang buhay na walang bahid ng dugo, walang amoy ng pulbura, at higit sa lahat, walang Alexander Zaviere."Rosa! May dala akong saging, baka gusto mong
You may also like
Wild feelings SPG
Aileen Bautista513.5K viewsWife of the Governor Billionaire
Miss A.412.2K viewsSextuplets Para Sa Hot CEO
Feathers317.1K viewsThe Billionaire's Prostitute (Tagalog)
SenyoritaAnji563.4K viewsThe Quadruple Sin
tala51 viewsSecond Choice No More: I Replaced My Abstinent Husband with His Boss
Jewel1.5K viewsCraving His Forbidden Touches
Lulu38 viewsMaid Inangkin Ng Bilyonaryo (SPG)
Chocolate73 views
