All Chapters of Under the Mayor's Command: Chapter 1 - Chapter 8

8 Chapters

PROLOGUE

PROLOGUEMaingay ang Manila, pero sa loob ng bar na ito sa Makati, ang musika ay tila isang malabong ugong na lang sa likod ng aking utak. Isang buwan na ako rito. Isang buwan na ang nakalilipas simula nang iwan ko ang San Roque dahil sa lalakeng nangako ng katarungan pero puro kataksilan ang ibinigay. Sa Manila, akala ko ay makakahinga ako. Pero ang totoo, mas lalo lang akong nalunod sa usok, sa amoy ng basang semento, at sa pait ng bawat "hindi" na natatanggap ko sa paghahanap ng trabaho.“Rosita, huling tagay na ’to. Bukas, mag-a-apply pa tayo sa agency,” sabi ni Klea, ang bago kong kaibigan sa boarding house.Ininom ko ang baso ng gin. Hindi ko na malasahan ang pait, manhid na ang dila ko, katulad ng puso ko. Lumingon ako sa paligid. Ang mga ilaw na pula at asul ay sumasayaw sa mukha ng mga taong pilit na nagsasaya. Pero sa dulo ng bar, may isang aninong hindi sumasabay.Isang lalaki. Nakasuot siya ng itim na polo, ang mga manggas ay nakatupi hanggang siko, na naglalantad sa kani

Last Updated : 2026-04-08

Chapter One

Chapter One Dalawang linggo.Dalawang linggo na ang nakalilipas simula noong gabing iyon sa Makati, pero tila ba nakatatak na sa aking balat ang bawat haplos at bawat salitang binitawan ng estrangherong iyon. Sa gabi, kapag pilit kong ipinipikit ang aking mga mata sa mainit at masikip naming boarding house, ang amoy ng sandalwood at mamahaling alak ang tanging bumabalot sa akin. Isang pagkakamali. Isang gabing bunga ng kalasingan at desperasyon na dapat ko nang ibaon sa limot.“Rosita! Ano ba, tulala ka na naman?” bulyaw ni Klea habang pilit na isinasara ang kaniyang lumang maleta. “Ayusin mo ’yang suot mo. Kapag hindi tayo natanggap sa interview na ’to, asahan mong sa kalsada na tayo matutulog bukas.”Vanguard Tower. Doon daw ang opisina ng agency na magpapadala sa amin sa isang "espesyal" na kliyente. Isang Mayor. Isang Zaviere. Sa probinsya pa lang, naririnig ko na ang pangalang iyon. Ang mga Zaviere ang batas sa lungsod na ito. Ang yaman nila ay tila walang katapusan, at ang kapa

Last Updated : 2026-04-08

Chapter Two

Chapter TwoHindi ako nakatulog nang gabing iyon. Ang bawat kaluskos sa labas ng maliit na kwarto namin ni Klea sa servant’s quarters ay tila boses ni Alexander na tumatawag sa akin. Ang kaniyang mga salita “My maid,” ay paulit-ulit na umaalingawngaw sa aking pandinig, mas masakit pa sa sampal.“Rosita, kanina ka pa tulala sa nilulubog mong basahan. Ano ba ang nangyari sa library kahapon?” tanong ni Klea habang nagpupunas kami ng mga bintana sa grand foyer. Ang sikat ng araw ay tumatama sa naglalakihang chandelier, naglalabas ng mga kislap na tila ba nanunuya sa duming pilit naming tinatanggal.“Wala,” mabilis kong sagot. Iniiwas ko ang tingin ko sa kaniya. Hindi ko kayang aminin na ang lalakeng kinatatakutan ng buong lungsod ay ang lalakeng pumatay sa huling hibla ng aking dangal sa isang hotel.“Mag-ingat ka rito, Rosita,” bulong ni Klea, ang boses ay biglang naging seryoso habang tinitiyak na walang ibang nakikinig. “Sabi ni Manang Ising, huwag na huwag kang papasok sa ikatlong pin

Last Updated : 2026-04-08

Chapter Three

Chapter ThreeAng library ng mga Zaviere ay tila isang katedral ng karunungan at yaman, pero para sa akin, isa itong hawla. Ang bawat dingding ay natatakpan ng naglalakihang istante ng libro na abot hanggang kisame, lahat ay gawa sa madilim na mahogany na kumikinang sa ilalim ng madilaw na ilaw ng chandelier.Alas-dos na ng madaling-araw. Pagod na ang buong katawan ko mula sa maghapong paglalaba at paglilinis ng malalawak na pasilyo, pero heto ako, mag-isang pilit na inaabot ang itaas na bahagi ng mga istante gamit ang isang duster. Ito ang parusa ko. Isang parusa dahil sa panghihimasok ko sa silid na ipinagbabawal.Narinig ko ang mahinang tunog ng pagbukas ng pinto. Hindi ko kailangang lumingon para malaman kung sino ito. Ang bigat ng hangin sa silid ay biglang nagbago, naging masikip at mahirap hingahan. Ang kuryenteng gumagapang sa aking balat ay sapat na paalala na narito na ang lalakeng pilit kong tinatakasan sa aking mga panaginip.Hindi siya nagsalita. Narinig ko lang ang tunog

Last Updated : 2026-04-08

Chapter Four

Chapter Four Ang umaga sa mansyon ng mga Zaviere ay nagsisimula bago pa man sumikat ang araw. Ang hamog sa malawak na garden ay hindi pa natutuyo nang marinig ko na ang malakas na pagtunog ng alarm ni Klea. Bawat kalamnan sa katawan ko ay sumasakit, isang malupit na paalala ng ilang oras na paglilinis sa library at ang tensyong muntik nang bumasag sa aking katinuan sa ilalim ng mesa ni Alexander.“Rosita, dalian mo! Ang aga ng gising ni Mayor ngayon. Gusto niyang malinis ang pool area bago siya mag-breakfast,” hila sa akin ni Klea habang nagmamadaling isuot ang kaniyang apron.Humarap ako sa maliit na salamin sa aming kwarto. Agad kong napansin ang bahagyang pamumula sa aking braso, bakas ng mahigpit na pagkakahawak ni Alexander kagabi nang itulak niya ako sa pader. Mabilis kong ibinaba ang manggas ng aking asul na uniporme. Hindi ito pwedeng makita ng iba. “Ayos ka lang? Bakit parang namumutla ka?” usisa ni Klea habang tinitingnan ako.“P-puyat lang, Klea. Ang daming alikabok sa li

Last Updated : 2026-04-08

Chapter Five

Chapter Five Ang bawat baitang ng grand staircase ay tila isang bundok na kailangan kong dakiitin. Masakit na ang aking mga tuhod at ang aking mga palad ay namumula na sa maghapong pagpiga ng basahan, pero hindi ako pwedeng tumigil. Sa bawat kuskos ko sa malamig na marmol, nararamdaman ko ang mapanuring mata ni Donya Estela mula sa itaas na hallway, tila ba hinihintay niyang magkamali ako.“Rosita, dalian mo. Darating ang mga Santillan sa loob ng dalawang oras,” bulong ni Klea habang nagmamadaling dumaan bitbit ang mga bagong kurtina.Tumango lang ako, hindi na nag-abalang sumagot dahil tila ba pati ang boses ko ay kinuha na ng pagod.Nang malapit na ako sa huling sampung baitang, isang lalaking naka-uniporme ng isang mamahaling flower shop ang pumasok sa grand foyer. Bitbit niya ang isang dambuhalang kumpol ng mga puting rosas, mga bulaklak na tila ba sumisimbolo sa kalinisan ng mga Zaviere, kahit na alam kong puno ito ng dumi sa likod ng mga pader.“Delivery para kay Mayor Zaviere.

Last Updated : 2026-04-08

Chapter Six

Chapter SixAng hapunan na iyon ay hindi pagsasalu-salo, isa itong pagbibitay kung saan ako ang nakatali ang leeg.Ang dining hall ng mga Zaviere ay nababalot ng tensyong mas makapal pa sa usok ng mamahaling tabako. Sa gitna ng mahabang mesa na gawa sa narra, nakaupo si Alexander sa kabisera. Sa kaniyang kanan ay si Donya Estela, na tila isang reynang nagbabantay sa kaniyang trono, at sa kaliwa naman ay si Governor Victor Santillan, ang lalakeng nagpadala sa akin ng lihim na banta kanina.“Rosita, ang wine. Bilisan mo,” bulong ni Manang Ising sa akin sa gilid.Nanginginig ang aking mga kamay habang hawak ang bote ng vintage Cabernet. Suot ko ang aking pinakamalinis na uniporme, pero pakiramdam ko ay nakahubad ako sa harap nila dahil sa paraan ng pagtingin ni Victor. Bawat hakbang ko sa makintab na sahig, ang sahig na ilang oras kong nilitis gamit ang sarili kong mga palad, ay tila ba nagpapaalala sa akin ng aking mababang katayuan.Lumapit ako kay Governor Santillan para salinan ang k

Last Updated : 2026-04-09

Chapter Seven

Chapter SevenAng silid ng library sa dis-oras ng gabi ay nababalot ng katahimikan na tila ba humihinga kasabay ko. Ang tanging liwanag ay nagmumula sa mga lampara sa gilid ng kaniyang mesa, nagbibigay ng mahahabang anino sa mga istante ng libro. Sumunod ako sa kaniyang utos. Naghihintay ako rito, suot pa rin ang aking uniporme, habang ang bawat tibok ng puso ko ay tila ba isang tambol na nagbabadya ng panganib.Bumukas ang pinto nang walang babala. Pumasok si Alexander, ang kaniyang presensya ay tila ba sumakop sa bawat sulok ng silid. Wala na ang kaniyang polo; nakasuot na lamang siya ng isang itim na silk robe na bahagyang nakabukas sa kaniyang dibdib. Ang amoy ng sandalwood at mamahaling alak ay mas matapang ngayon, nanunuot sa aking katinuan.“Lumapit ka, Rosita,” ang boses niya ay mababa, paos, at puno ng isang gutom na pilit niyang itinago sa hapag-kainan kanina.Lumapit ako nang dahan-dahan. Ang bawat hakbang ko sa carpet ay tila ba paglapit sa gilid ng isang bangin. Nang maka

Last Updated : 2026-04-09

SCAN CODE TO READ ON APP