Pustaka
Cari
Beranda / Romance / Undress Me, Uncle Troy / Chapter 128 - Kasunduan

Share

Chapter 128 - Kasunduan

Penulis: GRAY
last update Tanggal publikasi: 2026-01-11 23:02:08

Tahimik ang loob ng safe house matapos bumagsak ang mabibigat na salitang binitiwan ni Troy. Hindi na iyon ang katahimikang puno ng pagtatago—kundi katahimikang puno ng pag-iisip. Lahat kami ay muling nag-a-adjust, muling bumubuo ng bagong mapa sa gitna ng gumuho naming mga paniniwala.

Ako ang unang huminga nang malalim.

“Anong plano?” tanong ko kay Valeria, diretso, walang paligoy-ligoy.

Pagod na ako sa paghihintay. Pagod na ako sa mga kalahating sagot. Kung babalik man ako sa apoy, gusto kong
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab sebelumnya Bab selanjutnya
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 248 - Nagkamali

    Ilang araw pa ang lumipas. Hindi na namin binilang kung ilan. Sa puntong iyon, nawalan na ng halaga ang oras. Hindi na mahalaga kung umaga o gabi. Hindi na rin mahalaga kung ilang oras kaming gising o ilang beses kaming uminom ng kape para lang manatiling alerto. Ang mahalaga na lang—ang screen sa harap namin. Ang data. At ang maliit na anomaly na una naming nakita. Doon umiikot ang lahat. Simula nang lumitaw iyon, nagbago ang galaw ng buong team. Mas naging tahimik. Mas naging eksakto. Wala nang unnecessary na usapan. Wala nang distractions. Execution na lang. “Signal reappeared,” sabi ni Ethan habang mabilis ang galaw ng kamay sa keyboard. Agad akong napatingin sa main monitor. Doon ulit. Ang maliit na linya. Mas malinaw na ngayon. Mas matagal ang presence. Hindi na ganoon kabilis mawala tulad ng dati. “Stabilizing trace,” dugtong niya. “Don’t rush,” sabi ko. “Let it breathe.” Tumango siya. Naiintindihan niya. Hindi ito hinahabol nang padalos-dalos. Hinahayaan muna. Pin

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 247 - Nahanap Din

    Kinabukasan ay parang wala nang oras.Hindi literal—pero ganoon ang pakiramdam.Simula nang makabalik kami mula sa Europe, hindi na kami tumigil. Walang pahinga. Walang “adjustment period.” Diretsong balik sa hideout, diretsong upo sa harap ng mga monitor, at diretsong harap sa isang bagay na mas mabigat kaysa sa inaasahan namin.Dahil ngayon ay hawak na namin ang access. Pero wala pa rin kaming target.Maaga pa lang ay gising na ang buong team. Hindi na ito iyong klase ng umaga na may tahimik na paghahanda. Hindi na ito katulad noong una na may konting kaba, konting anticipation.Ngayon ay pure focus na.Pagpasok ko sa main area ay agad kong narinig ang sabay-sabay na tunog ng keyboards. Hindi malakas. Hindi magulo. Pero tuloy-tuloy. Parang tibok ng puso ng isang system na hindi pwedeng huminto.Naka-on ang lahat ng monitor. Naka-split ang mga screen. May mga live feeds mula sa clone ng Aether Grid. May mga data stream mula sa Europe. May mga logs na patuloy na dumadating—sunod-sunod

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 246 - Connected

    Tahimik ang umaga sa Berlin nang araw na iyon—pero hindi iyon ang klaseng katahimikan na nagpapahinga ang mundo. Ito iyong katahimikan na parang may hinihintay na mangyari.At sa pagkakataong ito, tapos na.Nasa loob ako ng sasakyan habang papunta sa airport. Walang convoy. Walang ingay. Walang kahit anong magpapakita na may nangyaring malaking operasyon sa loob ng ilang araw.Pero alam ko.Alam namin.Natapos na ang dapat naming gawin.At nagsimula na ang mga bagay na hindi na namin kayang kontrolin.Sa tabi ko, si Daniel ang nagmamaneho. Pareho pa rin ang postura niya—maayos, tahimik, walang sayang na galaw.“You completed everything faster than expected,” sabi niya habang nakatingin sa kalsada.“Preparation,” sagot ko.Hindi ko na pinalawak. Hindi rin siya nagtanong pa.“Impressive,” dagdag niya. “Our engineers are still reviewing the integration.”“Take your time,” sagot ko. “The system adapts.”Bahagya siyang tumango.Hindi niya alam kung gaano kalalim ang ibig sabihin ng sinabi

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 245 - Infiltration Successful

    Pagpasok ko sa loob ng central operations facility ay agad kong naramdaman ang bigat ng lugar.Hindi ito basta server room. Hindi ito basta control center.Ito ang klase ng espasyo na hindi lang nagho-host ng system—kundi nagdidikta kung paano gagalaw ang isang buong rehiyon.Tahimik.Hindi dead silence—kundi controlled silence. Lahat ng tunog may dahilan. Lahat ng galaw may purpose.“This way, Mr. Arizcon,” sabi ni Daniel habang nauuna.Sumunod ako. Hindi nagmamadali. Hindi rin mabagal. Sa bawat hakbang, sinusukat ko ang paligid.Glass panels. Reinforced doors. Biometric checkpoints.Hindi lang security—layered security.Ibig sabihin: Hindi lang nila pinoprotektahan ang system.May tinatago sila.Pagdating namin sa isang mas malalim na bahagi ng facility, doon ako pinahinto ni Daniel.Dalawang personnel ang nakaabang.“Identification,” sabi ng isa.Inilahad ko ang access card na ibinigay nila.Scan. Pause. Green.“Clear.”Nagbukas ang pinto.At doon ko nakita.Ang core infrastructure

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 244 - Real Game Is Starting

    Paglapag ng eroplano ay hindi agad nawala ang pakiramdam na may mali sa hangin. Hindi ito dahil sa pagod. Hindi rin dahil sa haba ng biyahe. Kundi dahil ramdam ko agad na iba ang mundo na ito.Pagbukas pa lang ng pinto ng eroplano ay sumalubong ang malamig na hangin ng Berlin. Tahimik. Malinis. At higit sa lahat— kontrolado.Hindi kami sabay na bumaba ni Lara.Nauna ako.Ilang segundo ang pagitan bago siya sumunod.Sakto lang para magmukhang hindi kami magkakilala. Hindi na kailangan ng usapan para doon. Naiintindihan na namin iyon bago pa man kami umalis ng Pilipinas.Pagpasok ko sa terminal ay diretso ang galaw ko.Walang lingon. Walang pause. Normal na pasahero.Sa gilid ng paningin ko ay nakita ko si Lara—pero hindi siya lumalapit. Hindi rin siya tumitingin sa akin. Para lang siyang isa sa maraming dumating ns pasahero.Tama.Ganoon dapat.Paglabas ko ng terminal ay nandoon na ang sasalubong sa akin. Isang lalaki. Maayos ang postura. Tahimik. Hindi siya gumagalaw nang walang dahil

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 243 - The Departure

    Kinabukasan ay mas mabigat ang hangin. Hindi dahil sa pagod. Hindi dahil sa kakulangan sa tulog. Kundi dahil malinaw na malinaw na hindi ito rehearsal.Ito na ang mismong galaw.Maaga pa lang ay gising na ang buong hideout.Hindi na kailangan ng utos. Hindi na kailangan ng paalala. Kahit walang nagsasalita, bawat isa ay alam ang gagawin.Mga monitor na naka-on.Mga system naka-sync.Ang clone ng Aether Grid ay naka-live na parang isang pusong patuloy na tumitibok sa gitna ng katahimikan.At sa bawat tibok na iyon—may responsibilidad.Pagpasok ko sa main area, agad kong naramdaman ang pagbabago.Mas mabilis ang galaw. Mas tahimik ang boses. Mas mabigat ang bawat hakbang.Hindi ito tulad ng mga nakaraang araw na puno ng diskusyon. Ngayon ay execution na.“Morning, sir,” bati ni Melvin habang hawak ang dalawang tablet.Hindi na siya kinakabahan tulad ng dati. Hindi na siya basta sumusunod lang. Nakikita ko— nagbabago na rin siya.“Status,” sabi ko.“Flight reconfirmed,” sagot niya agad.

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 202 - Override Drive

    Tahimik ang buong biyahe namin palabas ng mansyon.Hindi ko alam kung dahil ba sa pagod, sa takot, o sa dami ng tanong na umiikot sa isip ni TJ kaya hindi siya nagsasalita. Nakaupo siya sa passenger seat, nakatingin sa bintana, pero ramdam ko ang tensyon sa bawat galaw niya. Masikip ang hawak niya

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-04

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 205 - Tuluyang Pagbagsak

    Mag-umpisa ito sa sandaling tuluyan nang bumigay ang mundo ni Heidi.Hindi sa pagsabog.Hindi sa sigawan.Kundi sa isang tunog na halos hindi marinig—isang mahina, tuluy-tuloy na paghinto ng mga makina.Sa wrist console ko, isa-isang namatay ang mga indicator.“Core isolation confirmed,” sabi ni Ra

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-04

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 206 - Ang Pagbabalik

    Nag-umpisa ito sa tunog ng mga sirena. Hindi sa labas ng hideout namin. Kundi sa live feed na nakabukas sa harap ko.Alas-dos ng madaling araw nang magsimulang gumalaw ang mga sasakyan sa driveway ng mansyon ni Heidi. Hindi na ito ang dating tahimik at kontroladong teritoryo niya. Ngayon, pinapalib

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-04

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 189 - Nasaan si TJ?

    Hindi na kami natulog.Mula madaling-araw hanggang sa lumalim ang gabi, walang tumayo sa kani-kanilang pwesto maliban kung kailangang magpalit ng kape o mag-unat ng likod sa loob ng ilang segundo.Ang buong hideout ay naging parang control room ng isang operasyong mas malaki kaysa sa kaya naming da

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-03
Bab Lainnya

Anda juga akan menyukai

Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status