Beranda / Romance / Undress Me, Uncle Troy / Chapter 85 - Valeria Argos

Share

Chapter 85 - Valeria Argos

Penulis: GRAY
last update Tanggal publikasi: 2025-12-11 22:49:05

Hindi ko akalaing darating ang gabing ito. Tatlong buwan pa lang buhat nang 'mamatay' ako sa loob ng city jail, pero pakiramdam ko isang buong buhay na ang lumipas. Ngayon, nakasuot ako ng malinis na itim na shirt, maong na pantalon, at sapatos na bigay ni Charm—walang kahit anong marka ng kulungan sa katawan ko, bukod sa mga pilat na hindi na mawawala. Tahimik ang paligid habang patungo ako sa pinakadulong bahagi ng hideout, ang kwartong sinabi ni Charm na para lamang sa leader ng organisasyon
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 248 - Nagkamali

    Ilang araw pa ang lumipas. Hindi na namin binilang kung ilan. Sa puntong iyon, nawalan na ng halaga ang oras. Hindi na mahalaga kung umaga o gabi. Hindi na rin mahalaga kung ilang oras kaming gising o ilang beses kaming uminom ng kape para lang manatiling alerto. Ang mahalaga na lang—ang screen sa harap namin. Ang data. At ang maliit na anomaly na una naming nakita. Doon umiikot ang lahat. Simula nang lumitaw iyon, nagbago ang galaw ng buong team. Mas naging tahimik. Mas naging eksakto. Wala nang unnecessary na usapan. Wala nang distractions. Execution na lang. “Signal reappeared,” sabi ni Ethan habang mabilis ang galaw ng kamay sa keyboard. Agad akong napatingin sa main monitor. Doon ulit. Ang maliit na linya. Mas malinaw na ngayon. Mas matagal ang presence. Hindi na ganoon kabilis mawala tulad ng dati. “Stabilizing trace,” dugtong niya. “Don’t rush,” sabi ko. “Let it breathe.” Tumango siya. Naiintindihan niya. Hindi ito hinahabol nang padalos-dalos. Hinahayaan muna. Pin

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 247 - Nahanap Din

    Kinabukasan ay parang wala nang oras.Hindi literal—pero ganoon ang pakiramdam.Simula nang makabalik kami mula sa Europe, hindi na kami tumigil. Walang pahinga. Walang “adjustment period.” Diretsong balik sa hideout, diretsong upo sa harap ng mga monitor, at diretsong harap sa isang bagay na mas mabigat kaysa sa inaasahan namin.Dahil ngayon ay hawak na namin ang access. Pero wala pa rin kaming target.Maaga pa lang ay gising na ang buong team. Hindi na ito iyong klase ng umaga na may tahimik na paghahanda. Hindi na ito katulad noong una na may konting kaba, konting anticipation.Ngayon ay pure focus na.Pagpasok ko sa main area ay agad kong narinig ang sabay-sabay na tunog ng keyboards. Hindi malakas. Hindi magulo. Pero tuloy-tuloy. Parang tibok ng puso ng isang system na hindi pwedeng huminto.Naka-on ang lahat ng monitor. Naka-split ang mga screen. May mga live feeds mula sa clone ng Aether Grid. May mga data stream mula sa Europe. May mga logs na patuloy na dumadating—sunod-sunod

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 246 - Connected

    Tahimik ang umaga sa Berlin nang araw na iyon—pero hindi iyon ang klaseng katahimikan na nagpapahinga ang mundo. Ito iyong katahimikan na parang may hinihintay na mangyari.At sa pagkakataong ito, tapos na.Nasa loob ako ng sasakyan habang papunta sa airport. Walang convoy. Walang ingay. Walang kahit anong magpapakita na may nangyaring malaking operasyon sa loob ng ilang araw.Pero alam ko.Alam namin.Natapos na ang dapat naming gawin.At nagsimula na ang mga bagay na hindi na namin kayang kontrolin.Sa tabi ko, si Daniel ang nagmamaneho. Pareho pa rin ang postura niya—maayos, tahimik, walang sayang na galaw.“You completed everything faster than expected,” sabi niya habang nakatingin sa kalsada.“Preparation,” sagot ko.Hindi ko na pinalawak. Hindi rin siya nagtanong pa.“Impressive,” dagdag niya. “Our engineers are still reviewing the integration.”“Take your time,” sagot ko. “The system adapts.”Bahagya siyang tumango.Hindi niya alam kung gaano kalalim ang ibig sabihin ng sinabi

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 245 - Infiltration Successful

    Pagpasok ko sa loob ng central operations facility ay agad kong naramdaman ang bigat ng lugar.Hindi ito basta server room. Hindi ito basta control center.Ito ang klase ng espasyo na hindi lang nagho-host ng system—kundi nagdidikta kung paano gagalaw ang isang buong rehiyon.Tahimik.Hindi dead silence—kundi controlled silence. Lahat ng tunog may dahilan. Lahat ng galaw may purpose.“This way, Mr. Arizcon,” sabi ni Daniel habang nauuna.Sumunod ako. Hindi nagmamadali. Hindi rin mabagal. Sa bawat hakbang, sinusukat ko ang paligid.Glass panels. Reinforced doors. Biometric checkpoints.Hindi lang security—layered security.Ibig sabihin: Hindi lang nila pinoprotektahan ang system.May tinatago sila.Pagdating namin sa isang mas malalim na bahagi ng facility, doon ako pinahinto ni Daniel.Dalawang personnel ang nakaabang.“Identification,” sabi ng isa.Inilahad ko ang access card na ibinigay nila.Scan. Pause. Green.“Clear.”Nagbukas ang pinto.At doon ko nakita.Ang core infrastructure

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 244 - Real Game Is Starting

    Paglapag ng eroplano ay hindi agad nawala ang pakiramdam na may mali sa hangin. Hindi ito dahil sa pagod. Hindi rin dahil sa haba ng biyahe. Kundi dahil ramdam ko agad na iba ang mundo na ito.Pagbukas pa lang ng pinto ng eroplano ay sumalubong ang malamig na hangin ng Berlin. Tahimik. Malinis. At higit sa lahat— kontrolado.Hindi kami sabay na bumaba ni Lara.Nauna ako.Ilang segundo ang pagitan bago siya sumunod.Sakto lang para magmukhang hindi kami magkakilala. Hindi na kailangan ng usapan para doon. Naiintindihan na namin iyon bago pa man kami umalis ng Pilipinas.Pagpasok ko sa terminal ay diretso ang galaw ko.Walang lingon. Walang pause. Normal na pasahero.Sa gilid ng paningin ko ay nakita ko si Lara—pero hindi siya lumalapit. Hindi rin siya tumitingin sa akin. Para lang siyang isa sa maraming dumating ns pasahero.Tama.Ganoon dapat.Paglabas ko ng terminal ay nandoon na ang sasalubong sa akin. Isang lalaki. Maayos ang postura. Tahimik. Hindi siya gumagalaw nang walang dahil

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 243 - The Departure

    Kinabukasan ay mas mabigat ang hangin. Hindi dahil sa pagod. Hindi dahil sa kakulangan sa tulog. Kundi dahil malinaw na malinaw na hindi ito rehearsal.Ito na ang mismong galaw.Maaga pa lang ay gising na ang buong hideout.Hindi na kailangan ng utos. Hindi na kailangan ng paalala. Kahit walang nagsasalita, bawat isa ay alam ang gagawin.Mga monitor na naka-on.Mga system naka-sync.Ang clone ng Aether Grid ay naka-live na parang isang pusong patuloy na tumitibok sa gitna ng katahimikan.At sa bawat tibok na iyon—may responsibilidad.Pagpasok ko sa main area, agad kong naramdaman ang pagbabago.Mas mabilis ang galaw. Mas tahimik ang boses. Mas mabigat ang bawat hakbang.Hindi ito tulad ng mga nakaraang araw na puno ng diskusyon. Ngayon ay execution na.“Morning, sir,” bati ni Melvin habang hawak ang dalawang tablet.Hindi na siya kinakabahan tulad ng dati. Hindi na siya basta sumusunod lang. Nakikita ko— nagbabago na rin siya.“Status,” sabi ko.“Flight reconfirmed,” sagot niya agad.

  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 28 - The Only Heir

    "Gamitin mo ang sikreto na iyan bilang alas mo balang araw," dagdag pa ni Papa Apollo."Ibig po bang sabihin ay hindi rin alam nina Ate Heidi na hindi ninyo sila mga tunay na anak?"Tumango lang si Papa Apollo.Nagpalipat-lipat ang tingin ko kay mama at kay papa. Pagkatapos ay kay Troy. Nagbabaka s

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-18
  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 25 - Last Will and Testament

    Nagkagulo na ang lahat sa binalitang iyon ni Papa Apollo. Dalawang announcement lang iyon pero sapat na para may pagkaguluhan na naman ang media. "Papa..." sabi pa ni Troy na para bang naghihintay ng paliwanag.Pero ngumiti lang si Papa Apollo. Ngiting nagpapahiwatig na tama ang desisyon niya.Big

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-18
  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 27

    "Binigyan ko silang apat ng tig-isang misyon," panimula ni Papa Apollo. "Kinse anyos si Troy noon, ang sabi ko sa kanila, kapag umabot si Troy ng dalawangpung taong gulang at hindi pa nila napagtatagumpayan ang misyon ay si Troy ang magiging CEO ng Arizcon Technologies."Malinaw na sa akin ngayon k

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-18
  • Undress Me, Uncle Troy   Chapter 21 - Maid Of Honor

    "You're unbelievable!" sigaw pa ni Sophie, kanina pa siya nakasunod sa akin habang inaayos ko ang sarili ko rito sa walk-in-closet ko. "How can you do this to me? I felt I was left out."May pahawak pa siya sa dibdib niya habang kunwari ay paiyak na."Tapos na ba iyong shooting ninyo sa Korea at na

    last updateTerakhir Diperbarui : 2026-03-18
Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status