Chapter 4

Chapter 4

Catherine_POV

Napakarami na akong narinig na mga kwento tungkol sa mga arranged marriage Sa pilikula, sa libro o novels. At sa mga w*****d.

Pero hindi ko inaasahan na mangyayari ito sa totoong buhay.

Pero iba ang naging kwento ko dahil unexpected wedding ang nangyari saamin ni Mark.

Hindi dapat ako yung ikakasal sa kanya kundi si Ate Roxanne pero dahil umalis si Ate, ako yung ipinilit at ipinalit kay Ate na makasal sa may*bang ng na lalaki kasama ko ngayon.

Kasal na ako ngayon kay Mark.

Mrs. Catherine Dixon na ako ngayon.

Katatapos lang ng reception kaya nagsi uwian na ang mga bisita kami kami lang ang nandoon ngayon. Nakita kong lumapit na saamin si Lolo.

"Mark Antony. . Welcome to my Family. " Sabi ni Lolo kay Mark.

Pasulyap kong tiningnan si Mark, kung ano ang magiging Reaction nya sa sinabi ni Lolo sa kanya.

Ngumiti lang sya kay Lolo napaka plastik nyang tao.

"I didn't expecting this. Akala ko kasi si... " Hindi natuloy ang sasabihin ni Mark dahil inunahan na sya ni Lolo

"Wag mo na syang banggitin. Dahil tinakwil kona sya. . " Seryusong sabi ni lolo.

Kita kong tumingin sa akin si Mark at napa iwas nalang ako sa mga tingin nya.

I Really Hate him.

" Ahh. Ganon po ba! I uderstand." Sagot ni Mark kay Lolo.

I rolled my Eyes for him.

"Mark, Remember this, mag asawa na kayong dalawa ni Catherine. Pinapa ubaya ko na sayo ang apo ko...I hope na maging maayos ang pagsasama nyong dalawa. . Alam ko na This is unExpected wedding to both of you.. But this is real. And I want both of you to be Happy. "

Ano ba ang pinagsasabi ni Lolo. Paano kami magiging masaya. Eh ayaw nga namin sa isa't isa.

"Thanks!" Matipid niyang sabi at ngumiti kay Lolo.

May pangiti ngiti pa siyang nalalaman. Nakaka irita talaga siya.

Ako naman ang tiningnan ni Lolo.

"And you... my Little princess. Magtulongan kayong dalawa sa hirap at ginhawa."

Tahimik lang akong tumango kay Lolo.

Naramdaman ko nalang na niyakap ako ni Lolo.

Ayaw ko sanang umiyak pero iwan ko ba kusa nalang nahuhulog mga luha ko.

Niyakap ko ng mahigpit si Lolo.

Siguro nga ito ang nakatadhana sa akin. Ang makasal sa taong hindi mahal.

Matapos ang pag uusap namin nina Lolo ay umalis na kaming dalawa ni Mark.

Sa korea ang punta naming dalawa.

Habang nasa loob kami ng eruplano hindi kami nagpapansinan.

Pariho kaming tahimik.

Nasa korea na kaming dalawa.

Tahimik kami ngayong kumakain sa isang sikat na hotel.

Dito kasi gusto ni ate na pumunta kaya lang ako yung nandito. Hindi sya.

Hindi pa rin kami nagkikibuan na dalawa.

Wala naman kaming pag uusapan na dalawa.

Matapos kaming kumain ng Dinner ay bumalik na kami sa loob ng kwarto.

Nahiga na ako sa kama, Pakiramdam ko kasi napagod ako sa biyahe.

Rinig kong lumabas sa kwarto Mark.

Saan naman kaya sya pupunta?

Tumingin ako sa orasan.

8:00 pm palang

Nawala yung antok ko kaya bumangon ako sa pagkakahiga ko.

Nagtungo ako sa balconahi. Para tumingin sa magandang tanawin sa labas.

Naalala ko tuloy si ate.

Madalas kaming nagbabakasyon dito ni ate sa Korea.

Nakaramdam ako ng lungkot tuwing naalala ko si ate.

Hindi ko na sya makakasama.

Hindi ko alam kung magkikita pa kaming dalawa.

Naisip kong lumabas at mamasyal.

Hinihintay kung bumukas ang ilivitor.

hindi ko inaasahan na sa pag bukas ng ilivitor ay makikita ko si Mark na may kahalik*n sa loob ng ilivitor.

Napa iwas ako agad. At bumalik ako sa loob ng kwarto.

Kinabahan ako sa nakita ko.

Actually first time kong makakita ng live na live na naghahalik*n sa harap ko. As in actual talaga. Hindi ako sanay sa ganong mga eksina.

Ramdam kong namula ang mga pisngi ko.

Napapa exhale inhale nalang ako para kumalma.

Wag nyong isipin na nagsisilos ako,

wala akong feelings para kay Mark.

Nagulat lang ako sa nakita ko.

hindi lang ako sanay sa ganong eksina na nag hahalikan sa harapan ko.

Kinilabotan ako sa mga nakita ko.

Sa ilivitor pa talaga.

Wala ba silang napiling lugar.

Bakit sa ilivitor pa.

Ramdam kong pumasok sya sa loob ng kwarto.

nagmadali akong nahiga sa kama at nag kunwari akong tulog.

"Sinundan mo ba ako?" Tanong nya sa akin ng makalapit na sya.

Pero nanatili pa rin akong nakapikit wala akong balak na sagotin ang tanong nya sa akin.

"Alam kong gising ka, kaya sumagot ka..." Sabi nya.

Nanatili pa rin akong nakapikit.

"Alam kong ikaw yung nakakita sa amin sa loob ng ilivitor."

Nanatili pa rin akong nakapikit at nagpapanggap na tulog. Wala akong balak na kausapin sya.

Isang buntong hininga lang ang narinig ko at hindi ko na sya naramdaman.

Rinig kong lumabas na sya ulit ng kwarto.

Napabalikwas ako ng higa. Nakatingin lang ako sa kawalan.

Kasal ako sa taong hindi ko mahal.

Sa isang kasal, nagkakaroon ng pagkakataon ang dalawang taong nagmamahalan para ipakita sa harap ng marami at sa may kapal ang kanilang sumpaan sa isat isa. .

Pero iba ang setwasyon namin ngayon ni Mark.

Nagkaroon kami ng kasunduan na hindi namin papakilaman pa ang bawat isa. .

Kaya nanatili akong tahimik sa mga nakita ko kanina.

Kinabukasan ay sabay kaming nag aalmusal.

Hindi ko na sya tinanong kong saan sya natulog kagabi. Malamang kasama nya ang babaing kahalik*n nya kagabi.

Tahimik lang akong kumakain.

"Sinundan mo ba ako kagabi?" Bigla nyang tanong sa akin.

"No! Bakit naman kita susundan." Pagdidinay ko.

" alamong may mahal akong iba hindi ba!" Sabi pa nya

"Alam kong may mahal kang iba... At alam kung hindi din tayo nagmamahalan.. Ang kasal na ito sa papel lang walang passion at love, kaya Gawin mo ang gusto mong gawin at gagawin ko din ang gusto ko. Yun ang napagkasunduan nyo ni ate, hindi ba. Magkanya-kanya tayong buhay. Asawa mo ko.. . Asawa kita. Pero walang paki alamanan sa isat isa. Kuha mo? "

Matapang kong sabi kay Mark.

Napangisi lang sya at tumingin ng seryuso

"Okey Deal! Walang problema.."

Nagpatuloy na sya sa pagkain nya.

pakiramdam ko sa mga oras na ito....

Malaya ako.

Malaya kung magagawa ang gusto ko.

Nagpabook sya ulit ng isa pang kwarto.

Mabuti yun para hindi kami matulog sa iisang kama.

Ininjoy ko ang pananatili namin sa korea.

Makalipas ang tatlong araw ay umowi na kami sa pinas.