Chapter 6

She is not familiar with the surroundings. Kaya hindi niya alam kung saan siya pupunta pero nang may makita siyang pader sa unahan kung saan ay nasa likurang bahagi lang ito ng pagmamay-ari niyang malaking kwarto na matatawag na niyang sariling bahay ay mabilis siyang pumunta doon. Muntik pa siyang madapa sa kakatakbo pagkatapos niyang ilang beses na natapakan ang dulo ng sariling damit.

Tumalon-talon siya para tingnan kung ano ang nasa kabilang bahagi ng pader pero wala siyang makita. Kaya mabilis siyang nag-isip ng paraan.

Kinuha niya ang isa sa mga flower pot na nakita na magkakasunod na nakapatong sa unahan sa isang hugis hagdan na kahoy na ginawang patungan ng mga tanim. Binaliktad niya ito at ginawang patungan ng paa niya ang ilalim ng flower pot pagkatapos niyang bunutin ang tanim at tinapon sa kung saan. Wala na siyang pakialam doon. Ang importante ay makatakas siya dito.

"Aish!" inis na sabi niya saka kumuha ulit ng ilan pang mga flower pot doon hanggang sa masira ang kahoy na pinaglagyan nito at nagkalat sa lupa.

"Patay! Ay bahala na!" bulong niya saka bumalik sa ginagawa niya.

Pinagpatong-patong niya lahat ng mga flower pot saka umakyat sa pader. Medyo nahirapan pa siya dahil sa suot niyang damit. Pero hindi iyon alintana sa kagustuhan niyang makatakas.

Maririnig ang mga mahihina niyang ungol bunga ng panghihirap niya sa pag-akyat ng katawan niya sa pader.

"Hoohh!" sabi niya nang magtagumpay siyang iangat ang sarili niya sa pader.

Matthew raised his eyebrow while watching her. Kanina pa niya ito pinagmamasdan habang nahihirapan itong iangat ang sarili nito sa may kataasang pader. Pinanindigan niya ang sinabi niya sa harap ng pamilya ni Ileanna nang gabing mapunta siya sa kwarto ng dalaga sa kadahilanang hindi niya alam.

Kakarating pa lang niya sa mansion ng pamilyang Han pero hindi niya aakalain na makakasalubong niya agad-agad ang dalaga sa pader ng mansion nito para tumakas. Kaya mabilis niyang inutusan ang mga bodyguard niya na pumasok sa loob ng mansion ng pamilya Han habang nagpapaiwan lang siya sa labas.

Sumandal si Matthew sa puno na nasa labas at tiningnan lang ang dalaga. Hinihintay niyang magtagpo ang paningin nila.

He cleared his throat to get his attention.

Natigilan si Ileanna sa narinig niya. Dahan-dahan niyang tiningnan ang may-ari ng tikhim na yon.

He saw a man wearing blue traditional clothes staring at her. She felt embarassed because of her position. But she still managed to smile at him.

"Hi? Uhmm... what's your name?"

Matthew raised his eyebrow even more. He was confused of the way she approached her.

"The Lady has been acting strange after the incident." naalala niyang iyon ang sabi ni Yuhan sa kanya pagkatapos niya itong pagsabihan na bantayan ang mga kilos nito pagkatapos ng nangyari.

But who knows kung nagpapanggap lang ito.

"Lady–"

"Never mind! Could you help me here? I'm struggling." putol ni Ileanna sa sasabihin ng binata.

Matthew frowned even more. Doesn't she know him?

"Huy! Mama este– Pogi! Patulong please!"

"Her family believed that she might have injured her head severely because she also speak nonsense."

Hindi mapigilang matawa ng sarkastiko ni Matthew nang maalala ang sinabi ni Yuhan sa kanya. Hindi niya maiwasang matawa ng sarkastisko dahil alam naman niyang hindi tumama ang ulo nito sa kahit na ano ng gabing yon.

He thought that she might just be pretending. But the way she looks at him now is very different from how she looked at him before. It's definitely different, like a different person.

Medyo nainis na si Yanna. Kaya napagdesisyonan niyang tatalon na lang sana pero masyado itong mataas para sa kanya.

"Oh my God! What do I do?" natatarantang sabi ni Ayeng nang hindi niya makita ang dalaga sa kwarto nito. Lalabas sana siya para hanapin ang dalaga pero nang makita niya si Doctor Han sa unahan na paparating sa kinaroroonan niya ay nakayuko na lang niya itong hinintay sa labas ng kwarto.

Tatanggapin na lang niya ang parusa na ibibigay sa kanya dahil sa kapabayaan niya na bantayan ang dalaga.

"Lady Yanna has been acting weird lately. Doctor Jin said she needs to rest and recuperate."

Tumatango-tango si Doctor Han sa sinabi ng kanyang assistant. Kakauwi lamang niya galing sa palasyo. Marami na siyang naririnig na mga kahihiyang ginagawa ng anak niya pagkatapos nitong magising.

Mas lalo lang nitong pinapahiya lalo ang angkan niya.

Huminto siya nang makita ang mga herbal plants na nagkalat sa lupa. Mas lalong nadagdagan ang galit niya dahil importante ang mga halaman na ito at hindi basta-bastang makikita sa kung saan-saan.

Tiningnan niya ang assistant niya na yumuko naman agad nang makita ang mga tanim na nagkalat.

"Ah... This... we don't–"

"Huy Mama! este–Pogi! Patulong please!"

Lahat sila ay napatingin sa direksiyon kung saan nanggaling ang boses na yon.

The assistant and the maids gaped altogether in shocked.

Umiiling-iling si Doctor Han at galit na nagbuga ng hangin.

Tumikhim siya ng malakas sakto para marinig ng dalaga.

Julia froze and widened her eyes in surprised as she turned slowly. He saw an old man wearing a white robe and a white hat on his head. Katabi nito ang may katandaan ding lalaki na nakasuot din ng puting robe at sombrero sa ulo na nakayuko katulad ng mga iilang maid sa likuran na nakayuko rin.

Hindi niya kilala ang matanda at ngayon lang niya ito nakita pero base sa panunuot nito ay alam niyang may malaki itong posisyon sa mansion nila.

Sumenyas ang lalaking katabi ng matanda sa dalawang lalaking katulong na agad namang tumakbo papunta sa kinaroroonan niya para tinulungan siyang ibaba mula sa pader.

"Haist! Kasalanan mo ito–Ehh?! Nasaan na yon?" tanong niya sa sarili nang hindi na niya makita ang binata sa labas.

Ang bilis namang mawala ng hayop na yon. Aniya.

Pinagpag niya ang sarili at nakasimangot na hinarap ang matandang lalaki nang makababa siya sa lupa.

"What have you done to yourself?!" galit na sigaw ni Doctor Han kay Julia.

Dahil sa inis na hindi natuloy ang pagtakas niya ay iningusan lang niya ang matanda saka nagmamadaling tumakbo pabalik sa kanyang kwarto.

The servants were left shocked again. Maging si Doctor Han ay hindi din makapagsalita sa pinakitang ugali ng anak niya sa harapan ng maraming tao.

Tumikhim siya ng malakas para takpan ang nararamdaman ng pagkapahiya at inis. Sabay namang yumuko lahat ng mga kasamahan niya nang bahagya siyang lumingon bago nagpatuloy sa paglalakad.

"My Lady! Oh my God! Where have you been?! Come inside!" mabilis na sinarado ni Ayeng ang p***o saka hinarap si Julia na nakasimangot.

"What did you do? Why is your dress so dirty? Did you try to escape again?"

Naglabas si Julia ng malakas na hininga sabay nagpapatid sa ere nang makaupo siya sa higaan niya.

"What happened my lady? Why do you look so annoyed?"

"There was this old man who shouted at me."

"W-who?"

"I don't know him! He looks like squidward!"

"Eyy? S-squid... what?" kunot-noong tanong ni Ayeng. Hindi niya ito maintindihan.

"I mean he looks like an old octopus! His long beards doesn't suit him. He looks like an old guinea pig with those long beards! That old man shouted in front of many people and made me lose my mood!"

Doctor Han cleared his throat loudly. Mas lalo siyang napahiya sa paglalarawan ng anak sa kanya. Nagyukuan lahat ng mga katulong maging si Ayeng.

Hindi na magawang pagsabihan ni Ayeng si Julia dahil nakapasok na sa loob si Doctor Han na hindi namalayan ng dalaga dahil sa inis at nagpapatuloy lang din sa pagsalita.

"Hindi ko alam kung bakit ang i-istrikto ng mga tao dito! Ngayon ko lang napagtanto na hindi madali ang magsuot ng ganitong damit! Grr! Makakatakas na sana ako eh kung tinulungan lang ako ng lalaking– what?!"

Inis niyang tiningnan si Ayeng nang bahagya siya nitong sikuhin sa balikat niya. Sinundan niya ang ininguso nito. Nanlaki ang mga mata niya at napatakip sa bibig dahil sa hiya nang makita ang matandang lalaking tinutukoy niya.

"He didn't hear me, right?"

"Ahh ehh... I don't think so." pabulong na sagot ni Ayeng.

"Drop the act and be respectful." Striktong sabi ni Doctor Han.

Siniko siya ulit ni Ayeng pero tiningnan lang niya ito.

"Bow." Bulong ni Ayeng.

"Bow–what?" she asked her back.

"Who is he by the way?" tanong niya kay Ayeng.

"He's your father for God's sake my lady."

Napatakip siya sa bibig kasabay ng malakas na pagsinghap.

"Oh holy mother of God." bulong niya.

Mabilis siyang yumuko at lumuhod sa sahig na yung tipong parang hahalik na siya sa sahig.

"Greetings to you Daddy!" malakas na bati niya.

Tumahimik ang paligid sa sinabi niya at mas lalong nagiging awkward.

Nararamdaman niya yon kaya tiningnan niya si Ayeng pero umiling lang ito. Sa tingin niya ay mali ang tawag niya sa ama niya.

"Ahh ehhm.. Papa?... Papi?..." umiling ulit si Ayeng.

Iniisip niya kung ano pang maaring itawag.

"Father..." pagtatama niya.

Tumikhim ng malakas ang ama niya at lumapit sa kanya.

Sinenyasan ni Doctor Han ang assistant niya para i-check ang palapulsuhan ng anak. Agad namang lumapit ang assistant kay Julia. Hinayaan naman niya itong i-check ang palapulsuhan niya nang makaupo siya sa kama.

The assistant looked so surprised and went back to Doctor Han's side bowing his head.

"Her pulse is strong but..."

"But what?" naguguluhang tanong ni Doctor Han sa assistant niya.

"Her pulse describes as someone who is bringing... a baby."

Parang gumuho ang mundo ni Doctor Han sa sinabi ng assistant niya habang wala namang kamalay-malay si Julia na nakatingin lang sa kanila.

Doctor Han quickly check her pulse by himself.

Nanlaki ang mga mata ni Doctor Han nang mapagtantong totoo nga ang sinabi ng kanyang assistant.

He stood up angrily and slapped her hard on her left cheek.

"Tell me who is the father of the child that you are bringing?!" galit na sigaw ni Doctor Han.

Nagulat naman si Julia dahil doon at muntik nang maiyak sa sobrang sakit na nararamdaman niya. Pero nang dahil sa sobrang gulat sa narinig ay hindi na niya iyon alintana.

"Ano?! Anong klaseng laro tong napuntahan ko?! Napunta ako ditong sugatan, nilagtas para lang pagsabihan na ikakasal sa taong hindi ko kilala at ngayon naman ay sinampal ng ama kong ngayon ko lang naman nakita dahil sa buntis ako nang hindi ko nalalaman! Joke ba to?!" sarkastiko siyang natawa sa kinahihinatnan ng kanyang sarili.

"Oh my God! She must've really hurt her head so bad!" Bulalas ni Ayeng.

"Get me my things!" utos ni Doctor Han sa assistant niya na agad naman nitong sinunod at maya-maya ay ibinigay sa kanya ang isang kahon na may laman ng mga klase-klaseng karayom. Nilagay iyon ng assistant sa tabi ni Julia.

Nanlalaki naman ang mga mata ni Julia nang makitang kinuha ng ama niya ang pinakamalaking karayom– ay mali dahil lahat pala ng mga yon ay puros malalaki.

"Hold her. We should make her calm down to treat her." utos ni Doctor Han na agad namang sinunod ng mga katulong at lumapit sa kanya para hawakan siya.

"Teka! Teka! Teka laaaannng! Wahhh! Oh my God! Jusko Lord! Sa karayom nyo pa lang ay mahihimatay na ako! Teka lang! Huy, Tanda! Ano ba! Waahhh! Ang laki ng karayom nyo! Bitawan nyo ako–"

Hindi na niya matapos ang sasabihin nang makita niyang nakaturok na ang isang malaking karayom malapit sa palapulsuhan niya. Agad siyang kinain ng takot niya at nahimatay.

"Why did she faint when it's not even painful?" the assistant asked.

Doctor Han let out a big and deep sigh.

He cleared his throat.

Naniniwala din siyang mukhang malakas nga ang pagkakatama ng ulo ng anak niya na naging bunga ng kabaliwan nito.