WRONG MAN 5.

"Mr. SEBASTIAN DEL ROSARIO."

Agad na lumapit si Manager David at magalang na yumuko.

"Good morning, Sir."

Tumango lamang si Sebastian bilang tugon.

"Sir, kanina pa po kayo hinihintay ng ating mga bisita. Kumpleto na rin po ang mga board members at senior executives sa conference room. Handa na po ang lahat para sa meeting."

Isang tango lang ang isinagot ni Sebastian.

"Let's proceed."

"Yes, Sir."

Agad na nauna si Manager David sa paglalakad, habang tahimik namang sumunod ang CEO.

Samantalang ako...

Napabuntong-hininga na lang.

"Salamat, Lord..." mahina kong bulong. "Hindi niya ako pinansin.”

"Wait, Manager David."

Malalim at malamig ang boses ng CEO.

"Yes, Mr. CEO?" magalang na tugon ni Manager David.

Huminto silang dalawa.

Mula sa kinatatayuan ko, nakita kong bahagyang yumuko si Manager David habang may ibinulong sa kanya ang CEO.

Hindi ko marinig ang pinag-uusapan nila.

"Ha? Ano kaya 'yon?" bulong ko sa sarili habang pilit inuunat ang leeg ko para marinig ang usapan nila.

Kaso wala talaga.

Tanging ang pagtango ni Manager David ang nakita ko bago muli silang naglakad.

"Ay, nakakaloka naman..." mahina kong reklamo. "Kung magbulungan, akala mo may pinaplanong sakupin ang mundo.”

Habang papalayo ang CEO kasama ang iba pang executives, napansin kong naiwan si Manager David.

Akala ko susunod na rin siya.

Pero hindi.

Dahan-dahan siyang lumingon sa direksiyon ko.

Nanlaki ang mga mata ko.

"H-Ha?"

Tumingin pa ako sa magkabilang gilid.

Baka may iba siyang tinatawag.

"Miss Crystal Versailles."

Parang biglang huminto ang mundo ko.

"Po... ako?" nanginginig kong tanong sabay turo sa sarili.

Tumango si Manager David.

"Yes, you."

"L-Lord..." mahina kong bulong habang napalunok.

Ano'ng ginawa ko?

Nahuli na ba niya akong nagtatago?

O... may nakapagsumbong bang ang lakas ng sigaw ko kanina?

Pakiramdam ko, unti-unting nanghina ang mga tuhod ko.

"Diyos ko..." impit kong dasal. "First day ko pa lang... matatanggal na ba agad ako?"

Huminga ako nang malalim at pilit ngumiti, kahit ramdam kong nanginginig na ang mga labi ko.

"P-Po... Manager?" maingat kong tanong habang dahan-dahang lumalapit sa kanya.

Habang papalayo si Manager David, hindi ko mapigilang mapakamot sa ulo.

"Ha? First day ko pa lang... uutusan na agad ako ng CEO?"

Napabuntong-hininga ako.

"Sana lunch lang talaga ang ipapabili niya..."

Pero sa isang iglap...

Parang may kusang nag-play sa utak ko ang eksenang hindi ko naman gustong balikan.

"J-Jusko..." napatakip ako sa namumula kong mukha.

"Bakit ba kasi 'yon pa ang naaalala ko?"

Mariin kong iniling ang ulo.

"Hindi, Crystal! Tigilan mo nga ang kakaisip!"

Pero kahit anong saway ko sa sarili...

Paulit-ulit pa ring bumabalik sa isip ko ang sandaling palihim ko siyang nasilayan kanina.

"Patay..." mahina kong bulong. "Paano ako bibili ng lunch para sa kanya kung hindi pa nga ako makatingin nang diretso sa mukha niya?”

“Ito ang mga listahan ng mga gusto niya! Make sure okay, pasalamat ka at ikaw ang napili niya, Galingan mo Gudluck!

"Sir... mabait ba siya?" hindi ko napigilang itanong.

Bahagyang napangiti si Manager David.

"Yes... mabait siya."

Napangiti rin ako.

"Talaga po?"

"...Kasing-bait siya ng dragon."

Nawala agad ang ngiti ko.

"...Kapag hindi mo nagawa nang tama ang trabaho mo."

Parang may malamig na tubig na biglang ibinuhos sa ulo ko.

"H-Ha?"

"Mahilig siyang sa detalye. Ayaw niya ng palpak, ayaw niya ng late, at higit sa lahat, ayaw niya ng dahilan."

Napalunok ako.

"L-Lord..."

Napakamot ako sa batok.

"Manager..." mahina kong tawag.

"Yes?"

"Pwede pa bang mag-resign kahit first day pa lang?" inosente kong tanong.

Napatingin sa akin si Manager David bago bahagyang napailing.

"Hindi ka pa nga nagsisimula."

Napangiwi ako.

"Tinatanong ko lang naman po..."

"Maghanda ka na lang. Mamayang alas-onse, huwag kang mahuhuli."

"O-Opo..."

Pagkaalis ni Manager David, napabuntong-hininga ako.

"Patay..."

Hinawakan ko ang dibdib ko.

"Dragon pala ang CEO..."

Bigla namang nag-flash sa isip ko ang gwapong mukha ng lalaking nakita ko kanina.

Napapikit ako.

"Hindi, Crystal! Huwag kang magpapaloko sa mukha! Baka gwapo nga... dragon naman ang ugali!"

Napailing na lang ako at nagpatuloy sa paglalakad.

"Lord... lunch lang ang ipapabili, 'di ba? Sana lunch lang talaga…”

"Paano kung..."

Napahinto ako sa paglalakad.

"Paano kung sinabi lang niyang lunch... pero ang totoo, papagalitan niya ako dahil sa... nangyari kanina?"

Nanlaki ang mga mata ko.

"Jusko!"

Napahawak ako sa ulo ko.

"Paano kung nakita niya talaga akong nakasilip? Tapos ngayon, gusto niya lang akong papuntahin sa opisina niya para sermunan?"

Napakagat ako sa labi.

"Hala..."

Bigla akong napalingon sa pintuan ng kumpanya.

"Uuwi na ba ako?"

Napaisip ako.

"Or else..."

Huminga ako nang malalim.

"Hindi! Hindi puwede."

Mariin kong iniling ang ulo.

"First day ko pa lang. Kapag umuwi ako ngayon, si Inay ang unang magpapagalit sa'kin."

Napabuntong-hininga na lang ako.

"Hay naku, Crystal Versailles..." sabay tapik ko sa noo ko. "Bahala na si Batman."

Pagkatapos ng lahat ng iyon...

Isa lang ang naisip ko.

"Sana hindi niya ako nakita kanina.”

Makalipas ang ilang oras, nagpaalam na ako sa mga ka-workmate ko.

"Mauna na muna ako. May ipapagawa kasi si Manager David," paalam ko habang bitbit ang perang ipambibili ko ng lunch.

"Good luck!" nakangiting sabi ng isa sa kanila.

Napangiti na lang ako nang pilit.

Kung alam lang nila kung gaano ako kinakabahan...baka hindi nila ako sabihan ng Gudluck.

Lumabas ako ng kumpanya at nagtungo sa isang malapit na karinderya.

Inilabas ko ang maliit na papel na ibinigay ni Manager David.

"Ano ba'ng nakasulat dito?"

Inilapit ko pa ito sa mukha ko.

"'Pritong isda...at sinabawang gulay .. at isang tasang kanin para sa lunch.'"

Napakurap ako.

"Ha?"

"Seryoso?"

Napakamot ako sa ulo.

"Nagda-diet ba si Mr. CEO?"

Napatingin pa ako sa papel, baka mali lang ang basa ko.

"Wala man lang fried chicken? Steak? O kahit burger?"

Napailing ako.

"Sa yaman niyang 'yon... pritong isda lang pala ang gusto niyang tanghalian?"

Hindi ko napigilang mapangiti.

"Simple rin pala ang panlasa ni Mr. Dragon.”