Kabanata 4

“Anong ginagawa mo?” Tumalon si Jasmine sa pagitan ni James at ng kanyang ama, ngunit tapos na si James. Para naman kay William, bigla niyang naramdaman na gumanda ang kanyang paghinga habang unti-unting bumabalik ang kulay sa kanyang mukha. "Pansamantala kong pinanatili ang iyong pinsala sa tseke. Kung isasaalang-alang kung gaano katagal ang iyong pinsala, kakailanganin mo ng mahabang tagal ng paggamot upang ganap na gumaling," paliwanag ni James. "Salamat sa pagligtas sa akin. Hindi talaga ako makapagpasalamat sa iyo." Hinawakan ni William ang kamay ni James at patuloy na nagpasalamat.

Samantala, namangha si Jasmine nang makitang bumalik ang ningning sa pisngi ng ama at ang pagbuti ng kalagayan nito. "Iniligtas kita dahil batid ko ang iyong pagkakawanggawa. Isinasaalang-alang na nakapagtayo ka ng higit sa sampung paaralan, obligado akong gumawa ng isang bagay para sa iyo." Iniligtas ni James si William dahil alam niya ang mabuting puso ni William. Kung estranghero lang ito, natural na hindi siya makikialam lalo na't naging masungit si Jasmine sa kanya at muntik na siyang patayin.

Pagkatapos ng lahat, si James ay hindi isang santo na naglibot sa pagpapagaling sa lahat. Halatang napahiya si William sa sinabi ni James. "Ang ginawa ko ay hindi na dapat banggitin. Binata, dahil nailigtas mo ako, sabihin mo lang kung ano ang gusto mo. Ngayong malapit na ang tanghali, bakit hindi kita itreat ng tanghalian sa Glamour Hotel?"

"Ayos lang. May aasikasuhin pa ako." Umiling si James, tinanggihan ang imbitasyon, dahil gusto niyang harapin si Olivia upang maaliw. Ang pagtanggi ni James ay nagulat kay William. Bilang pinakamayamang tao ni Horington, marami ang gustong bumili sa kanya ng tanghalian. Gayunpaman, tanging ang mga naglalakad sa koridor ng kapangyarihan ang may karangalan na kumain kasama niya. Kaya naman, hindi niya inaasahan na tatanggihan ni James ang kanyang imbitasyon.

"Binata, anuman ang mangyari, pinipilit kong bigyan ka ng isang regalo upang ipakita ang aking pasasalamat." Tumanggi si William na bitawan ang braso ni James. Hindi nawala kay James na ang intensyon ni William sa likod ng paggamot sa kanya ay alamin ang tungkol sa kanyang follow-up na paggamot. Sa kabila noon, naantig siya sa sinseridad ni William. Dahil dito, tumango siya bilang pagsang-ayon. “Sige, haharapin ko muna ang problema ko at magkita tayo sa hotel kapag tapos na ako?” Bumitaw si William sa pagkakahawak bilang tugon.

"Fine, that settles it. Tawagan mo lang ako pagdating mo, binata!" Matapos kilalanin si William, nagmamadaling pumunta si James sa tirahan ng Solis. "Nasaan si Olivia? Gusto ko siyang makita!" Sigaw ni James sa isang medyo may edad na babae sa harap ng isang matandang mansyon. Siya ang ina ni Olivia, si Melinda Connor. Dati-rati, hindi kailanman mangangahas si James na kausapin siya sa ganoong tono. Gayunpaman, pagkatapos marinig ang sinabi ng kanyang ina, labis na nagalit si James kaya't isang sorpresa ay hindi niya ito sinaktan sa pagsisimula.

Nakasuot ng gown, si Melinda ay nagpakita ng mapagmataas na ekspresyon habang ang mga braso ay nakahalukipkip sa harap ng kanyang dibdib. Tinitigan si James nang may pang-aalipusta, iniluwa ni Melinda, "Maligaw ka! Ikakasal ang anak ko ngayon. Kaya naman, hindi tinatanggap dito ang isang ex-convict na tulad mo." “Magpapakasal?” Napataas ang kilay ni James nang mapagtantong nagsasabi ng totoo si Baldy. "Nasaan si Olivia? Sino ang pakakasalan niya? Sabihin mo sa kanya na lumabas dito at magpaliwanag sa akin." Nakakunot ang noo ni James na pumasok sa mansyon. "Hoy, galit ka ba? Paano ka nakapasok sa bahay ko ng ganyan!"

Pilit na hinila pabalik ni Melinda si James. Sa kasamaang palad, ito ay isang walang saysay na pagsisikap na isinasaalang-alang kung gaano kalakas si James. Sa halip, kinakaladkad siya sa bakuran. Nang makita niyang papasok si James ay lumabas ang isang babaeng nakasuot ng wedding gown na may pagtatampo sa mukha. Nang makita niya ito, tumigil si James. "Olivia, anong nangyayari? Magpaliwanag ka!" Tanong ni James, nag-aapoy ang mga mata sa galit. "James, umalis ka na at huwag mo na akong makitang muli. Napagpasyahan kong pakasalan si Larry," giit ni Olivia na walang pakialam. Naningkit ang kanyang tingin, naikuyom ni James ang kanyang mga kamao.

Kahit na alam na niya ang tungkol dito, masakit pa rin ang pakiramdam na marinig ito ng malakas ni Olivia. Nakulong ako dahil kay Larry, tapos ngayon, sarili kong girlfriend ang ikakasal sa kanya? Gumagawa siya ng isang pangungutya sa akin! Biglang tumawa ng pilit si James nang mapagtanto kung gaano siya kaawa-awa. "Ito ba talaga ang gusto mo?" Pagtingin kay Olivia, naramdaman ni James ang pag-urong ng kanyang galit habang unti-unting lumuwag ang kanyang mga daliri. “Oo!” Tumango si Olivia.

"I want to be rich, which is something you never be able to provide. At saka, as an ex-convict, baka hindi mo na rin maalagaan ang sarili mo, lalo na ako. For old times' sake, here's few hundred. Kunin mo na, para hindi ka na matulog sa lansangan!" Habang sinasabi iyon ni Olivia, kumuha siya ng isang grupo ng daan-daan at ibinato sa mukha ni James. Sa sandaling iyon, patay na patay si Olivia sa kanya. Alam niyang hindi na niya kasintahan ang kaharap niya. "Pagsisisihan mo ito!" Umungol si James at umalis nang hindi kinukuha ang pera ni Olivia. “Pfft, pagsisisihan ko lang kung magpakasal ako sa isang broke b*stard na tulad mo!” Sigaw ni Olivia mula sa likuran niya.