We Never Really Said Goodbye

"Iri-iri, buri-buri bam! Mata ng hangin, mata ng buwan... ipakita sa akin ang mukha ng mangkukulam!"

Mariing nakapikit si Erzel habang dahan-dahang iniikot ang kahoy na sandok sa malaking tansong kawaling puno ng iba't ibang dahon. Unti-unting kumapal ang usok sa loob ng consultation room, dahilan para lalo pang kabahan ang eleganteng babaeng nakatayo sa harapan niya.

Muli siyang huminga nang malalim.

"Iri-iri, buri-buri bam! Mata ng hangin, mata ng buwan... ipakita sa akin ang mukha ng mangkukulam!"

Mas mabilis na bulong niya. Bahagya siyang yumuko at sinadyang panginginigin ang katawan, na para bang may espiritung unti-unting sumasapi sa kanya.

"M-Miss..." halos pabulong na sabi ng babae. "S-sino ang nakikita mo? Sabihin mo na sa akin."

Hindi agad sumagot si Erzel. Sa halip, mas binilisan pa niya ang paghahalo sa kawali. Unti-unti niyang binuka ang labi.

"B-bay..."

Napahawak sa dibdib ang babae.

"B-Bayani?" gulat nitong sabi. "Si Bayani? Ang asawa ko?"

Biglang napadilat si Erzel at napatingin sa maliit na mesa sa gilid.

"Mrs. Evangelista..." sabay turo niya sa maliit na basket. "Yung bayad po."

Napakurap ang babae. "B-bayad? Hindi Bayani?"

"Opo, yung consultation f*e po." Napangiti si Erzel. "Hindi n'yo pa po kasi nailalagay."

"Oh, I'm sorry. Nakalimutan ko." Agad nitong binuksan ang mamahaling handbag at kumuha ng sampung libong piso bago marahang inilapag sa mesa.

"Salamat po." Mabilis na itinabi ni Erzel ang pera bago muling umayos ng upo.

"Eto na..." bulong niya habang nakapikit ang mga mata at dahan-dahang iniikot ang ulo kasabay ng paghahalo sa kawali.

Lumipas ang ilang segundo bago siya napailing.

"Naku..."

"Bakit?" nag-aalalang tanong ni Mrs. Evangelista.

"Kayo naman kasi, Mrs. Evangelista." Nakanguso siyang tumingin dito. "Naputol tuloy ang koneksyon. Hindi ko na nasilip kung sino."

Napahawak sa noo ang babae.

"Oh, no... I'm so sorry."

Napabuntong-hininga si Erzel bago marahang ngumiti. "Hayaan n'yo po. Susubukan ko ulit sa susunod."

"Salamat ha, at sana... manatiling confidential ang pagpunta ko rito at kung ano man ang pinag-usapan nating dalawa."

Basag ang boses ni Mrs. Evangelista habang pinupunasan ang mga luhang tuloy-tuloy na pumapatak.

"H-hindi ko na kasi talaga alam ang nangyayari sa akin. Malakas talaga ang kutob ko na kinukulam ako."

Napakunot-noo si Erzel.

"P-paano n'yo po ba nasabing kinukulam kayo?"

"Ang totoo niyan, Miss Erzel, unti-unti nang nalalagas ang buhok ko." Napahawak ito sa suot nitong wig. "Kaya nga napilitan na akong magsuot nito. Halos araw-araw akong nakakakita ng mga hibla ng buhok sa unan at sa banyo."

Napatango-tango si Erzel.

"May ginamit po ba kayong bagong shampoo? Hair treatment? O baka naman may allergy lang kayo sa isang product?"

Saglit na natigilan si Mrs. Evangelista bago dahan-dahang binuksan ang mamahalin niyang handbag.

"Nagsimula lang naman 'to nang gamitin ko 'tong ibinigay ng asawa ko." Inilabas nito ang isang maliit na bote at inabot kay Erzel. "Sabi niya, gamitin ko raw ito para mas gumanda ang pagsasama naming mag-asawa. Parang excited na excited pa nga siyang ibigay sa akin 'to. Pero sa halip na gumanda ang pagsasama namin, mas lalo siyang nanlamig. Lagi na siyang late umuwi... Para bang iniiwasan na niya akong makita."

Saglit na pinagmasdan ni Erzel ang bote, saka muling tumingin sa ginang.

"Mrs. Evangelista..." Bahagya siyang napayuko. "Kaya naman pala nalalagas ang buhok n'yo."

Napakurap ang babae. "What do you mean?"

"Pubic hair removal cream po ito..."

Saglit silang natahimik bago sabay na humagalpak ng tawa.

"Kaya pala excited na excited siyang ibigay sa akin!" namumulang sabi ng ginang habang marahang hinahampas sa balikat si Erzel. "May balak pala siyang kainin ako ulit!"

Nang mahimasmasan, unti-unting sumeryoso ang mukha ni Mrs. Evangelista.

"Buong akala ko, pinapakulam na ako ng asawa ko at may ginagawa siyang kalokohan. Maling akala ko lang pala."

Sandaling natahimik si Erzel. Hindi niya alam kung bakit, pero niyakap niya ang ginang at marahang tinapik ang likod nito.

"Ngayon pong malinaw na hindi naman talaga kayo kinukulam, hangad ko po ang kaligayahan ninyong mag-asawa. Sana po, subukan n'yong mag-usap nang maayos. Minsan kasi, hindi kulam ang sumisira sa isang relasyon—kundi ang kawalan ng tiwala at komunikasyon."

Tahimik na tumango si Mrs. Evangelista. "Thank you, Erzel. Hindi ako nagkamaling lumapit sa 'yo."

Ngumiti lang siya. "My pleasure! Ingat po kayo sa pag-uwi."

Paglabas ni Mrs. Evangelista sa consultation room, walang ganang umupo si Erzel sa upuan niya habang pinagmamasdan ang buong silid. Kahit mga gamit sa panggagamot ang laman nito, malinaw pa rin sa isip niya ang orihinal na itsura ng lugar—ang silid na dating may kama at puno ng mga larawan nila ng lalaking pinangarap niyang makasama habang buhay.

Pero hindi na ito bumalik.

Kusang tumulo ang luha niya, na agad din naman niyang pinahid. Huminga siya nang malalim bago pilit na ngumiti.

“Next!”

Biglang bumukas ang píntó ng consultation room, napatayo pa siya sa gulat sa lakas ng kalabog ng píntó. Unti-unting humakbang papalapit ang lalaking hindi niya maaninag kung sino dahil sa kapal ng usok.

“Excuse me, s-sino ka?” nauutal na tanong niya habang marahang umaatras palayo.

Hindi man lang nagsalita ang bagong dating. Marahan nitong inilapag ang isang itim na briefcase sa mesa.

Saglit itong yumuko at binuksan iyon. "One billion pesos. Pagalingin mo lang ako."

“I-isang... bilyon?” halos pabulong niyang sabi. Lumapit siya sa briefcase at hinawakan ang makakapal na bundle ng tig-iisang libong piso. Inamoy-amoy pa niya ang mga ito bago kumuha ng isang libong piso at itinaas, para bang tinitiyak kung peke ba o totoong pera ang hawak niya.

Tumango lang ang binata at tipid na ngumiti. “Down payment lang 'yan.”

Kusang umawang ang labi ni Erzel habang nakatingin sa binata. Hindi niya alam kung matatawa ba siya, sisigaw, o yayakapin ang lalaking nasa harapan niya.

“Kapag napagaling mo 'ko, doble pa ang matatanggap mo.”

Saglit na natahimik si Erzel. Pinagtitripan ba 'ko ng lalaking 'to? Obviously, mayaman siya at mukha namang disente, pero… bakit sa isang albularyo siya pupunta? Hindi kaya may krung-krung ang isang 'to? 

“Deal?” sabay lahad ng kamay ng binata.

Aabutin na sana ni Erzel ang kamay nito para makipagkamay nang biglang bumukas ang p***o. Hinihingal na humawak sa braso niya ang assistant niyang si Jane.

“Miss Erzel! Sibat na!”