Chapter 4: “Separation? Don't even think about it!”

NANANAKIT ang buong katawan ni Serena nang magising—lalo na iyong sikretong parte ng katawan. Dahil doon, agad na pumasok sa kanya ang nangyari kagabi. 

“Trust me, wife, hmm? I’ll be gentle...”

Dahil bathrobe lang ang suot, maingat ngunit mabilis na naalis ni Kevin iyon at nagpaubaya naman si Serena. Paano siya makakatanggi kung bawat haplos at hàlik nito sa kanya, nadadala siya? At isa pa, kasal naman na sila, 'diba? 

Pero ngayong nahimasmasan si Serena, hiyang-hiya siya! Hindi kaya iniisip ni Kevin na easy-to-get siya? Kakikilala pa lang nila at kinasal man, hindi niya pa lubos na kilala ito. Parang walang pinagkaiba sa one night stand ang nangyari sa kanila. 

Napakagat ng labi si Serena at naguguluhan. Dito bumukas ang pinto at pumasok si Kevin. 

“You're awake,” anito habang bitbit ang foodtray. Lumapit ito sa direksyon niya.

Hindi naman siya makatingin nang maayos dito dahil pumapasok pa rin sa isip ang nangyari kagabi. Halata ni Kevin ang hiya ni Serena at mabuti na lang, hindi ito nakaisip na tuksuhin si Serena. 

“Eat your breakfast.” Umupo si Serena at kahit nananakit ang katawan, hindi niya pinakita iyon. Saka lang din niya nakita na may damit siyang suot. Napatingin siya kay Kevin. 

“I-Ikaw ba ang nagbihis sa akin?”

“Who else would do that?” balik nitong tanong. 

Mas lalong namula ang pisngi ni Serena dahil sa hiya. “Edi-edi nakita mo iyong katawan ko?”

Bumaling sa kanya si Kevin at pinasadahan ng tingin. “I already saw your body. I even touched it, did you forget? Or do I need to remind you that?”

Napasinghap siya at hindi makapaniwalang tumingin kay Kevin. “I-Ikaw—!”

“Relax. Eat your food or it'll get cold. You need to regain your strength.”

Kahit gustong sumagot na naman ni Serena, pinigil niya ang sarili dahil wala namang mali sa sinabi ni Kevin. Pero bakit parang may meaning ang sinabi nito? 

Pinilig niya na lang ang ulo at tahimik na kumain. Dahil soup ang nakahain, mabilis lang iyon naubos ni Serena. Agad namang binuhat ni Kevin ang tray at aalis na sana ito nang may maalala si Serena. 

“K-Kevin? Pwede akong humingi uli ng pabor?”

Napalingon ito sa kanya at napipisil siguro nito na may kahabaan ang usapin kaya pinatong ni Kevin ang tray sa glass table na nasa gilid nito bago siya harapin. 

“P-Pwede pa rin ba akong magtrabaho kahit na k-kasal na tayong dalawa?”

Palihim niyang sinilip ang mukha ni Kevin at mukhang 'di naman galit. “Hindi mo naman ako pagbabawalan, 'diba?”

“No. Do you want a promotion?”

“A-Ah? Hindi! Bakit naman sa promotion napunta? Hiningi ko lang ang opinyon mo kasi syempre baka ayaw mo pala ng working wife.”

Kevin snorted. “You're married to me but I don't own you. You still have your freedom and I won't restrict you, Serena.”

Napangiti si Serena. “Talaga? Salamat! Don't worry, walang makakaalam na asawa mo ako kahit sa kompanya pa.”

Kumunot ang noo ni Kevin at dumilim ang ekspresyon. “Do you want to keep me a secret?”

“Sa Sanchez Group of Companies Corporation mo ako nakita kaya alam kong employee ka rin. Bawal ang office romance.”

Mas lalong hindi maitimpla ang mukha ni Kevin. Does this kind of rule exist? 

Nagpatuloy si Serena. “...Alam ko naman na kaya mo ako pinakasalan kasi para gumanti sa ex-girlfriend mo pero malaki pa rin ang pasalamat ko kahit ganoon kasi marami kang natulong sa akin. Kaya kapag naisipan mong ayaw mo na...pipirma agad ako sa annulment. Hindi ko sasabihin na asawa kita para hindi ka mapahiya.”

Hindi naman kasi maniniwala si Serena na gusto siya ni Kevin kaya nagpakasal ito sa kanya. Kahit maganda siya, hindi naman siya iyong sobrang ganda na mala-Miss Universe. At sa itsura ni Kevin, kahit sinong babaeng ligawan nito, agad-agad na sasagutin.

Sa mga tulad ni Kevin na ayaw ng entanglement, alam niyang matutuwa ito dahil marunong siyang lumugar, 'diba?

“We just got married and you're thinking of annulment already? Separation? Don't even think about it!”

Hala, bakit galit? 

“M-May mali ba sa sinabi ko?”

Inilang hakbang lang ni Kevin ang distansya sa kanilang dalawa at dinungaw siya nito. Napalunok si Serena noong halos dumikit ang mukha nito sa kanya na napakurap ang mata niya. Sinapo ni Kevin ang mukha niya at diretso siyang tinitigan. 

“Did you forget our vows to each other? Till death do us part, Serena. I won't annul our marriage. Ever.”

Nakalabas na si Kevin ng kwarto bago bumalik sa huwisyo si Serena. Napahawak pa siya sa dibdíb dahil sa lakas ng tibok ng puso. 

KAHARAP ni Serena ang closet ngayon o mas mabuting sabihin na kwarto na puno ng mga damit, alahas, at sapatos. Iyong nakikita sa TV na wardrobe ng mayayaman, ganitong-ganito ang nasa harap niya ngayon. 

Hindi naman siya mahirap dahil may kaya ang pamilyang pinagmulan pero parang ibang lebel si Kevin. Anak ba ito ni Bill Gátes? 

Nangingimi siyang hawakan ang damit. Pero paano siya makakapagpalit kung hindi siya kukuha rito? Wala naman siyang dalang bihisan. 

Pinakasimpleng flowy dress at doll shoes ang kinuha ni Serena sa koleksyon at lumabas siya ng Master's bedroom. Halos mapatalon siya noong makitang may maid na naghihintay sa kanya sa labas. 

“Good day, Madamé. Naka-ready na po ang lunch ninyo.”

“Pwede bang 'wag ‘Madamé’ ang tawag mo sa akin? Serena na lang.”

“Naku, Madamé, hindi po pwede dahil kami ang mapapagalitan ni Master.”

Kiming ngiti na lang ang naging sagot niya. Bababa na sana siya noong may maalala siyang itanong. 

“Iyong Master ninyo... nasaan siya?”

“Nasa study room po si Master Xavier, Madamé.”

Tumango si Serena at tutuloy na sana siya bumaba nang hagdan noong nakita niya ang lalaking sumalubong sa kanila ni Kevin sa main door kagabi. 

“Madamé, I'm Butler Gregory.”

“H-Hello, Butler Gregory.” 

‘Ang galing naman. Butler ang tawag niya sa sarili. Para akong nasa Medieval era,’ sa isip ni Serena. 

“Madamé, I need to consult you for something that's why I'm here.”

“Ano iyon?”

“Miss Dahlia is here.”

Sinong Miss Dahlia? May kilala ba siyang Dahlia? 

Nagulat si Serena noong nakita niyang may babaeng paakyat ng mahabang hagdan. Nang makita siya nito, ngumisi ito sa gawi niya. Parang pamilyar ang mukha nito. 

“We meet again. Guess that Xavier wasn't joking that he'll marry you, huh?”

Napaawang ang bibig niya noong pinasadahan siya nito ng nanghuhusgang tingin. “What a downgrade.”

Nilagpasan siya nito at dire-diretso sa isang nakapinid na pinto. Sinundan ito ng tingin ni Serena at nakita niyang kumatok si Dahlia sa kwarto na katabi ng Master's bedroom. Lumapit din si Butler Gregory at sinabi na naroon si Dahlia. 

“Master, Miss Dahlia is here.”

“Let her in.” Narinig ni Serena ang boses ni Kevin.

Hindi niya mawari kung bakit parang may tumusok na karayom sa puso niya. 

Gusto pa rin ba ni Kevin si Dahlia? 

*****