Kabanata 2 — Obsessed Psychopath

Hirah Claire’s POV.

I woke up in the morning feeling groggy. I don’t know if it’s the hard liquor that I drank last night, but, one thing I know right now, my head were throbbing real bad.

Real, real bad.

"Ahh..." I grunted as I struggled to get up.

Kaagad na dumapo ang aking kaliwang palad saaking noo nang maramdamang parang mabibiyak iyon sa sakit. Mariin din akong napapikit sa nakakasilaw na liwanag ng araw na ng mumula sa bintana.

What happened last night?

Ilang minuto pa ang lumipas at nanatiling nakatukod ang aking siko sa aking tuhod, habang ang isang palad naman ay nakasapo saaking noo nang may bigla akong naalala...

Kagabi, may dalawang lalaking lumapit sa’kin. Dinala nila ako sa van at... at sinikmuraan ako noong isang lalaking dumakip sa’kin!

My eyes immediately widened when I remembered that I had been abducted! Parang binuhusan ako ng malamig na tubig sa aking kinauupuan at kaagad na napabalikwas sa hindi kilalang kamang aking hinihigaan!

I’m in unfamiliar room! Kaagad kong hinaklit ang lampshade na nasa side table nitong kamang hinihigaan ko! Kaagad na nabunot ang wire niyon at mabilis ko iyong pinangsangga sa katawan kahit na wala naman akong nakitang tao dito sa loob ng may kalakihang kwarto.

I looked around the room. The first thing that I noticed was the elegant and large chandelier in this simple room. Everything was made of an oak tree. Mula sa makintab na sahig, pader, pinto at bintanang may puting manipis na kurtina, at tanging nag iisang malaking bintana sa kwartong ito.

Walang tao, tanging ako lamang ang nandito. Nagkaroon pa ako ng sapat na oras upang mas tingnan ang kabuuan ng kwarto. May dalawang pinto sa aking harapan, ang pader ay may palamuting na tatlong abstract painting na nakalagay sa isang black frame. Mayroon ding square table na gawa sa kahoy sa pagitan ng dalawang pintuan. May nakalagay sa mesang isang maliit na vase na may cactus.

Sa gilid naman nitong kama ay ang may kalakihang antique na aparador at malaking sofa sa kabilang banda nito.

“What the fuck, where I am?”

Kaagad na ginapang ang buo kong sistema ng kaba nang mapagtanto ko kung ano ang nangyayari sa’kin ngayon! Bakit ako nandito sa hindi ko kilalang kwarto!?

Mas lalo pa akong nagulat nang mapansin ang suot ko! I am not wearing the dress I wore last night! Ngunit isa na itong sexy lingerie na patulog! Kinilabutan ako nang makita ko kung gaano ito ka bulgar at kaiksi! Isang maling upo o yuko ko lamang nito ay makikita na ang kaluluwa ko! And I can even see my freakin’ nipples in this thin silk cloth!

Mabilis kong hinaklit ang makapal na kumot na nasa higaan at mabilis itong binalot sa aking buong katawan! Saktong ginawa ko iyon ay ang pag bukas naman ng nasa kanang pintuan nitong kwarto!

Napalunok ako sa kaba nang makita ang bagong pasok na lalaki. Nakasuot ito ng isang simpleng puting sando na pinaresan lamang nito ng itim na shorts—dahilan upang makita ko kung gaano ka maskulado ang katawan nito at ang matitikas at mabalbon nitong binti. May dala itong isang may kalakihang tray at nakita kong pagkaing iyong bitbit niya.

Mabilis kong pinangsangga ang lampshade na hinila ko kanina at mahigpit na hinawakan ang kumot na nakabalot sa aking katawan.

“W-who are you?!” I shouted in fear.

Hindi makatakas ang takot at nginig saaking boses. Maging ang pag hawak ko ng lampshade ay nanginginig din. Mas lalo akong napalunok sa kaba nang makita kong prente lamang na inilapag ng lalaki ang kaniyang pagkaing dala sa isang malapit na lamesa.

Nang tuluyan na itong humarap sa akin ay doon ko pa lamang lubos na nakita ang kaniyang mukha.

His deep dark eyes are the most captivating feature. His dark and well-defined thick eyebrows frame his eyes, adding to his intense expression. They are slightly arched and naturally groomed. He has a strong, straight nose with a well-defined bridge and tip. It's a classic, masculine feature.

His lips are full and well-shaped, with a slightly downturned mouth that contributes to a serious or brooding expression. His lower lip is slightly fuller than his upper lip. His cheeks are fairly sculpted and angular, contributing to his strong jawline. There is a subtle hint of stubble or shadow along his jawline. He has a very strong and defined jawline, a prominent feature that adds to his masculine appearance.

His skin appears smooth with a slightly matte finish, and there's a visible scar or marking that runs diagonally across his right eyebrow and cheekbone. He has dark, thick hair styled in a slightly tousled, modern cut. The hair is swept back from his forehead, but some strands fall over his forehead.

He pouted when he saw me wrapped in a blanket, “You didn’t like the lingerie I bought you?” He asked in a soft tone.

Kaagad akong kinilabutan nang mapagtantong mukhang itong baliw na ito ang nag padakip sa’kin.

Sumibol muli ang takot at kaba sa aking dibdib, bagama’t magandang lalaki ito ay hindi na ito ang rason upang hindi ako kilabutan sa kaniya! Mas natakot pa ako sa kaniyang peklat na nahahati sa itaas ng kaniyang kilay at sa ibaba naman ng kaniyang mata! Na para bang nakipag espadahan ito at malakas sa swerte kaya hindi nadale ang kaniyang kaliwang mata!

“S-sino ka? A-anong ginawa mo sa’kin!?” Uminit ang sulok ng aking mga mata sa takot.

Umasta itong nasaksak sa kaniyang dibdib, “Ouch!” He dramatically said.

“I’m your future husband, Vicenzio Apollo Acheivaughn,” Pakilala niya pa sa kaniyang sarili.

Nangunot ang noo ko sa kabaliwan niya. He’s a damn psychopath! Hindi ko alam ngunit mukhang narinig ko na ang kaniyang pangalan. Hindi ko lang matandaan kung saan.

“Help! Help me!” I screamed in panic in extreme fear.

Tuluyang nag landas ang luha ko nang makita ko siyang tumungo sa lamesa kung saan niya inilapag ang pagkaing dinala niya kanina.

“Baby, stop screaming. Mamamaos ka lang kakasigaw, walang makakarinig sa’yo,” Prenteng sinabi niya.

Mas lalong nanindig ang balahibo ko sa takot.

“W-what do you mean? Saan mo’ko dinala? Please... pakawalan mo na ako!” Walang tigil sa pag landas ang maiinit kong luha sa aking pisngi.

“You’re in my place. You’re in our house,” Kaswal na sinabi niya.

Napailing ako ng ilang beses sa kaniya.

“Y-you’re crazy!” I said in horror.

He pouted, “Yes baby, i’m crazy inlove with you,” Sagot niya sa’kin.

Nakita kong umupo siya sa lamesa kung nasaan ang pagkain.

“Kumain ka muna. Pinagtimpla kita ng hot chocolate. Masakit ba ang ulo mo?” Sunod sunod na tanong niya.

Hindi ako kumibo. Nanatiling mahigpit kong hinawakan ang lampshade dahil baka biglang lumapit itong baliw na ito saakin! Hindi na ako mag dadalawang isip na ihampas sa kaniya ito!

“You don’t know D-daddy! He’ll kill you!” Sigaw ko sa kaniya, binabalewala ang sinabi niya.

He shifted his weight in the chair he is sitting in. Prente niyang pinagkrus ang kaniyang braso. Ngayon, seryoso na ang kaniyang mukha habang nakatuon saakin ang kaniyang atensiyon.

“And I can kill, too. Do you remember those two bastard who abducted you last night? Hindi ba’t sinaktan ka nila kagabi?” Nag tiim ito ng bagang.

Naalala ko ang nangyari kagabi. Sinikmuraan nga ako noong dalawang iyon. Iyon ang naging dahilan kung bakit ako nawalan ng malay kagabi.

“H-hindi ba’t tauhan mo ang mga iyon?”

Kaagad na umiling ito sa tanong ko.

“Not anymore,” He quickly replied, “They have paid for hurting you,” Seryoso ang tono ng sabihin niya iyon.

“W-what did you do to them?” I squint my eyes to him.

“Enough with the question, baby. You should eat first,” Putol niya sa’kin.

Mariin akong umiling.

“I-ikaw ang nag padakip saakin hindi ba?” Kahit na kabado ay lakas loob ko iyong tinanong sa kaniya.

Nakita ko ang pag hugot niya ng isang malalim na buntong hininga.

“This isn’t really the plan I wanted. But there’s nothing I can do, it’s hard to please your father," Prente niyang sagot.

“W-what?” Namamaos na tanong ko, hindi makapaniwala.

“Baby, please eat first,” Malamyos na sinabi niya.

Kaagad akong naalerto nang makitang tumayo ito at akmang hahakbang papalapit saakin ngunit kaagad kong iminwestra ang lampshade na hawak ko.

“Stop right there! D-don’t your dare come near me!” Nanginginig ang boses na sigaw ko sa kaniya.

Bumagsak ang makapal na kumot na nakatakip saaking katawan dahil sa pag hawak ko ng mariin sa lampshade gamit ang dalawang kamay sa labis na takot na baka tuluyang makalapit saakin si Vicenzio!

Kaagad na natigilan ito sa kaniyang kinatatayuan. Nakita ko kung paanong bumaba ang kaniyang mga mata saaking katawan. I saw how his adams apple moved while he’s examining my whole body!

“You pervert!” Iyak ko nang makita ang paraan ng pag titig niya sa’kin!

Tumagos iyon hanggang sa aking kaluluwa! Pakiramdam ko ay hinuhubaran niya na ako sa kaniyang isipan! Nakita kong pumula ang dalawa niyang tainga at kaagad na iniwas ang mga mata saakin.

“I’m sorry...” Maagap na sinabi niya at mukhang natataranta ito nang makita ang bayolente kong reaksiyon sa kaniya.

Umiiyak na binato ko ang lampshade sa kaniya. Nakita kong tumama ito sa kaniyang dibdib ngunit hindi man lamang ito umiwas o nasaktan man lang.

“You fúcking pervert! Let me go! I want to go home!” I cried even more.

Mabilis kong pinulot ang kumot at mahigpit na tinakpan ang aking katawang suot ang isang bulgar na damit!

Isa pa ito! Hindi na ito ng suot ko kagabi! Ibig sabihin may nag bihis saakin! Maski ang panty ko ay iba na din! Uminit ang buo kong mukha sa iniisip na nakita niya na ang lahat saakin kagabi!

“And how dare you to dress me last night! You’re pervert! What did you do to me last night!?” Galit na galit kong sigaw.

Nakita ko ang pamimilog ng kaniyang mata, “Baby I didn’t do anything last night! Raping a woman is not in my vocabulary dámn,” Depensa niya sa kaniyang sarili.

“But kidnapping is in your vocabulary?” I asked in disbelief.

“I’m really sorry...” Marahang wika nito.

“I said don’t come near me! You psychopath!” Sigaw ko sa takot nang makitang akmang lalapit ulit ito saakin.

His lips protruded, “I didn’t mean to scare you, baby,” He said softly.

“W-what do you want, huh? Sabihin mo kay Daddy kung ano ang gusto mo! Pera? He can give you anything! Please, pakawalan mo ‘ko,” Pagsusumamo ko sa kaniya.

Dumilim ang kaniyang mga mata. Hindi ko matukoy kung ano ang iniisip niya. Masyadong malalim iyon. At pakiramdam ko kapag nanatili kong tinitingnan siya ay malulunod ako.

“He can’t give me what I want,” Seryosong turan niya, “Because I've got you. You’re the one I want,” Dagdag niya.

I chuckled sarcastically, “Anong sinasabi mo? Hindi nga kita kilala! Baliw ka!” Sigaw ko sabay marahas na pinunasan ang luhang dumadaloy saaking pisngi.

“Maybe I am...” He whispered softly.

“But don’t worry. You’ll get to know me too,” Dagdag niya bago ako tinalikuran.

Sinundan ko lamang siya ng aking tingin. Binuksan niya ang pintuan at bago pa man ito lumabas ay saglit itong tumigil sa kinatatayuan.

"And I wasn’t the one who dressed you last night, I ordered Nanay Lora to do that so you could sleep well,” He said before leaving the room.

He’s a fúcking obsessed psychopath!