Kabanata 1 — Abducted

HIRAH’S POV.

“Hirah, you know that we will be dead meat if your face are all in magazines again!” My cousin, Jenella said. Hinihila niya ang balikat ko at inaawat ako sa pag sayaw sa gitna ng entablado.

“WHAT!? I CAN’T HEAR YOU, JEN!” I shouted back, kahit na ang totoo ay narinig ko naman ang sinabi ng pinsan kahit na sobrang lakas ng remix music na kaninang ini-request ko sa DJ ng bar kung nasaan ako.

Nag patuloy ako sa pag sayaw. My long chocolate wavy hair also dance as I sexily moved my hips, biting my lips and messing up my hair using my hands in the middle of my dancing.

Gosh! I missed this feeling! Para akong isang ibong nakawala sa hawla at kaagad na nag liwaliw. Wala na akong pakialam pa kahit na nahihipuan na ang bilugan kong mga hita at maging ang dibdib ng mga estrangherong kasalukuyan ding nag sasaya sa sikat na bar site dito sa manila.

“Hey, Hirah! Let’s go home!” Sabay hila sa’kin ni Jarred, ang kaibigan kong boyfriend din ng pinsan kong si Jenella.

Hinila ko pabalik ang aking braso atsaka kaagad na humalo sa dagat ng mga taong sumasabay sa indayog ng musika. Hindi ko alam kung nakasunod ba sa akin ang kaibigan at pinsan ko ngunit dumeretcho na ako sa counter kung saan nag mi-mix ang chinito na bartender.

“Margarita, please,” Kaagad na sabi ko sa bartender kahit na medyo tinatamaan na ako ng alak na ininom ko kanina lamang din.

I can feel my sweats running in my neck. Siguro dahil sa pag sayaw kanina o dahil sa halu-halong alak na ininom ko kanina. Mabilis kong nilagok ang alak sa aking harapan.

“WOOOHH!” Hiyaw ko nang maramdaman ang pag daloy ng init sa aking kalamnan.

Anong dead meat ang sinasabi nila Jenella? And why are they so afraid about having this freedom of mine?

Oh, I almost forgot. It’s because they’re afraid of my father. Psh. Ito nga lang ang naging pagkakataon kong makatakas sa mansion dahil may meeting si Daddy. Why would I waste it right? Always grab the opportunities if it is in your face.

“Another one margarita, please!” Sabi ko nang mailapag ko ang martini glass sa counter at nakitang kaagad na tumalima ang bartender sa ini-request ko.

And fúck those media for existing in this world! Wala na ba silang ibang magawa kundi ang mangialam at mang chismis sa buhay ng ibang tao!? Fúck, I hate being chased by the paparazzi and the next day my face are all in the magazines front page! Ayos lang sanang mailagay sa magazine kung maganda naman ako doon at mala model ang dating! Pero hindi eh, why the fúck they always choose those bad pictures of me!? As if i got possessed.

Naalala ko pa ang isang picture na halos himatayin ako noong makita ko sa magazine—my self bathing my own vomit. What the hell?

“Hirah!”

“Ugh, gosh!” I immediately rolled my eyes when I saw my cousin and best friend.

“Guys, just relax, okay!? Nandito tayo para mag saya...” Natatawang sabi ko sa kanila nang makita kung gaano ka takot ang mga mukha nila.

Mabilis kong tinungga ang margarita na kakalapag lamang noong bartender sa aking harapan.

“Hinanap ka na ni Tito Hiro!” Turan ni Jenella.

Kaagad na lumapit sa’kin ang dalawa. Si Jarred na nasa gilid ko at sa kabila naman si Jenella.

“What? Don’t tell me you told them our location?” I exaggeratedly said, hoping that they didn’t.

I don’t want to end my enjoyment early tonight.

Kaagad na napayuko si Jenella. Napa buntong hininga na lamang ako nang mapagtanto kung ano ang ibig sabihin sa naging reaksiyon ng pinsan ko.

“Really, Jen? Alam mo namang ito lang ang naging pagkakataon ko,” Bigong sinabi ko sa pinsan.

“I’m really sorry, Hirah! You know how intimidating Tito Hiro is...” Sabi ng pinsan ko, tuluyang bumaba ang boses sa sinabi niya.

Napailing ako at napatayo, kaagad na naka antabay sa’kin si Jarred. He’s holding my left arm, as if I am going to run if ever he let my arm go.

I took a deep breath, “Let me go, Ja. Uuwi na ako sa’min,” Sabi ko, tuluyan ng sumuko sa kanilang dalawa.

“Ihahatid ka na namin,”

“No need, Jen. I will go home. Alam mo namang wala akong ibang pupuntahan bukod sa bahay namin, right?” Sabi ko at inagaw ang brasong hindi pa nabibitawan ni Jarred.

“I’m sorry, Hirah...” Malamyos na sabi ni Jenella.

Bumuntong hininga na lamang ako at tinapik ang balikat ng pinsan ko bago nilampasan ang dalawa. Of course, Jenella were pretty confident that i’ll be in home because she knew that I have no friends except them. Alam naman nilang wala din akong patutunguhan bukod ang bahay namin.

Dámn. I massage my temple when I felt groggy. Napa face-palm na lamang din ako nang maramdaman ang pag alon ng aking paningin sa dinadaanan. Mukhang tuluyan nang tinamaan ng alak na ininom kanina. I don’t have my car with me, at kahit naman nandito ang sasakyan ko ay alam kong hindi ko din naman ito mamamaneho.

Nakisakay lang kasi ako kanina sa sasakyan nila Jarred kanina. And when it comes to situation like this I usually call our family driver to come and pick me up.

Napasandal kaagad ako sa gilid ng pader nang makalabas ako ng bar. Bahagya na ding humupa ang musika sa loob at hindi ko na nakita ang nakakahilong neon lights sa loob.

Mabilis akong napapikit nang maramdamang nanuot ang lamig ng hangin sa aking kalamnan. Kaagad na pinagsisihan kung bakit isang red fitted backless dress pa ang sinuot ko ngayon.

“Shít!” I murmured when I felt that I am gonna throw up.

Ilang segundo pa nga lang ay tila nag simula na akong sumuka! Dämn, this is the only thing that I always gonna do whenever I drank too much! Ilang minuto pa ang lumipas at pakiramdam ko ay gusto nang lumabas maging ang atay ko dahil sa pagsusuka!

“Lord, buhayin niyo lang ako ngayon, hindi na ulit ako iinom!” Mangiyak ngiyak na sambit ko, ngayon ay nakapuyos na ang mahaba kong buhok sa takot na baka masukahan ko ito.

Ilang minuto pa ang lumipas at pakiramdam ko ay hinihigop na ni kamatayan ang lakas ko at mas lalo akong nalula. Kaagad akong napahawak sa aking ulo at bahagya iyong iniling iling.

Nang iminulat ko ang aking mga mata ay nagulat na lamang ako nang may biglang nag takip ng bibig ko, kaagad na kumalabog ang dibdib ko sa iniisip na baka isa itong estrangherong may binabalak na masama sa’kin.

Kaagad akong nag pumiglas ngunit wala na akong natitira pang sapat na lakas upang manlaban sa kung sino mang lalaki ang dumakip sa’kin!

“Bilisan mo! Nandito na si Mr. Dela Fuentes!” I heard them panicking.

Nang marinig ang pangalan ng aking ama ay mas lalo akong kinabahan! Binuhat ako noong isang lalaki at kaagad na ipinasok sa isang itim na van! Tumama pa ang ulo ko sa upuan ng van at pakiramdam ko ay nayanig ang buong mundo ko!

“Who the fúck a-are you?” Kahit na nanghihina ay unti-unti na ding naalis ang alak sa aking katawan.

Nakita ko ang dalawang lalaki sa loob ng van. Parehong payat ang mga ito at kitang kita ko ang mukha nilang dalawa! Kinilabutan ako nang lingunin ko ang isa at sobrang lapit ng mukha niya sa’kin!

Nakangisi ito at pinasadahan ang lantaran kong katawan sa kanilang harapan! Nangilabot lalo ako at tumambol ang puso ko.

“P-please... mang hingi na lamang kayo ng pera...” Sabi ko at naramdaman ang mainit na luhang dumaloy sa aking pisngi.

“Maganda nga pala talaga itong si Ms. Dela Fuentes sa personal, ano?” Kumento noong isang lalaking siyang nasa driver’s seat.

“Sibat kana, loy!” Sigaw noong lalaking nasa tabi ko at napasinghap na lamang nang marahas niyang hinila ang dalawa kong kamay at kaagad na tinalian ang makapal na lubid.

“A-aray! Pakawalan niyo ‘ko!” Sinubukan kong manlaban ngunit marahas lang akong itinulak noong lalaking katabi ko.

Naramdaman ko na lamang ang pag andar ng van kung kaya ay mas lalo akong kinabahan! Biglang nag sisi kung bakit pinairal ko pa ang tampo kina Jenella at Jarred! Namuo ang butil ng pawis sa aking noo at nalukot na lamang ang mukha nang maramdaman ang sobrang higpit na pagkakatali noong lalaki sa aking palapulsuhan!

Pakiramdam ko ay mababali na ang mga iyon! Hindi pa nakuntento ang lalaki at hinawakan niya pa ang dalawa kong paa. Dinilaan nito ang kaniyang itim na labi kung kaya ay kaagad akong nataranta at tinadyakan ang kaniyang mukha!

Natumba ang lalaki ngunit naging alisto din ito at kaagad na nahawakan ang aking dalawang paa! Sa isang iglap lamang ay marahas niya na akong nahila at nasuntok sa aking sikmura. Isang pangyayari kung saan unti-unting naubos ang lakas ko at nanghina.

Tumawa ang lalaking tinadyakan ko, “Tangína nanlalaban pa talaga ito. Makakatikim ka sakin,” Nakangising turan noong lalaki sapat na upang makita ko ang bulok na mga ngipin nito.

“Carlo, tangína mo! Tayo ang mamamatay kung gagalawin mo ‘yan! Patay tayo kay sir Apollo!” Sigaw noong nasa driver’s seat.

Galit na tinulak ako noong Carlo at kahit na sinusubukan kong lumaban ay tuluyan nang hinila ng kadiliman ang aking sistema.