4 จับคู่

ร้านอาหารเรือนผกามาศ

ด้วยความที่รู้สึกคิดถึงใบหน้าหวานและรอยยิ้มสดใสของสมายด์ วันนี้นีรนาทจึงบอกให้คนขับรถมาส่งยังร้านอาหารที่สมายด์ทำงานอยู่

"สวัสดีครับคุณผู้หญิง ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงได้จองโต๊ะไว้ไหมครับ" พนักงานหนุ่มที่ยืนต้อนรับอยู่หน้าประตูร้านยกมือไหว้และทักทายหญิงวัยกลางคนที่เดินผ่านประตูเข้ามา

"หวัดดีจ๊ะ ไม่ได้จองไว้จ๊ะ" นีรนาททักทายกลับยังชายหนุ่มที่เปิดประตูให้นางด้วยท่าทีสุภาพ

"ไม่ทราบว่าคุณผู้หญิงจะนั่งโต๊ะด้านนอกหรือห้องวีไอพีดีครับ"

"ห้องวีไอพีก็ได้จ๊ะ"

"งั้นตามผมมาทางนี้เลยครับ" ว่าแล้ว นีรนาทก็เดินตามพนักงานหนุ่มไปนั่งในห้องวีไอพี

"วันนี้สมายด์มาทำงานไหมจ๊ะ" เมื่อนีรนาทเข้ามานั่งในห้องวีไอพีเรียบร้อยแล้ว นางก็เอ่ยถามขึ้น

"มาทำครับ แต่พอสมายด์เรียนจบเมื่อสองเดือนก่อน เจ้าของร้านก็เปลี่ยนหน้าที่ให้ไปเป็นแคชเชียร์แล้วครับ"

"อ๋อ...แล้วถ้าหากป้าอยากจะขอพบสมายด์จะได้หรือเปล่า"

"ได้ครับ ถ้าอย่างนั้น ผมจะออกไปเรียกสมายด์มาให้นะครับ"

"ขอบใจมากนะพ่อหนุ่ม"

"ไม่เป็นไรครับคุณผู้หญิง" พูดจบ ชายหนุ่มก็เดินออกไป แล้วไปตามสมายด์ให้เข้ามาในห้องวีไอพีที่หญิงวัยกลางคนรออยู่

"สวัสดีค่ะคุณป้า" สมายด์เปิดประตูเข้ามา แล้วยกมือไหว้นีรนาทอย่างนอบน้อมพร้อมกับรอยยิ้มที่สดใสอย่างเช่นเคย

"นั่งก่อนสิจ๊ะหนูสมายด์" นีรนาทบอกกับหญิงสาว พร้อมกับรอยยิ้มพึงพอใจในตัวของเด็กสาวอยู่ไม่น้อย

"ขอบคุณค่ะ" ว่าแล้ว สมายด์ก็นั่งลงบนเก้าอี้ตัวที่ติดกันกับนีรนาท

"วันนี้คุณป้าไม่ได้ชวนเพื่อนคุณป้ามาด้วยเหรอคะ" สมายด์เอ่ยถามเมื่อนั่งเรียบร้อยแล้ว

"ป้าโทรไปชวนแล้วจ๊ะ แต่เพื่อนป้าบอกว่าวันนี้ไม่ว่าง ป้าก็เลยมาคนเดียวซะเลย"

"อ๋อค่ะ" ใบหน้าใสพยักหน้าอย่างรับรู้

"ป้าไม่ได้มาสองเดือน ได้ข่าวว่าเปลี่ยนตำแหน่งไปเป็นแคชเชียร์แล้วเหรอ" นีรนาทถามพลางยิ้มอ่อนๆให้กับหญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านข้าง

"ค่ะคุณป้า พอเรียนจบปุ๊บ เจ้าของร้านก็เปลี่ยนให้สมายด์มาเป็นแคชเชียร์เลยค่ะ" หญิงสาวตอบหญิงวัยกลางคนด้วยใบหน้าและแววตายิ้มแย้ม

"หนูสมายด์ทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟที่นี่มากี่ปีแล้ว"

"ตั้งแต่เรียนอยู่ปีหนึ่งค่ะคุณป้า"

"โห...ถือว่านานมากเลยนะหนูสมายด์ หนูทำมาได้ยังไงตั้งสี่ปี โดยที่ไม่ได้ย้ายออกไปไหนเลย"

"เจ้าของร้านใจดีค่ะคุณป้า สมายด์ก็เลยทำได้นานค่ะ"

"เจ้าของร้านเขาเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะ แล้วเขาอายุเท่าไหร่" นีรนาทถาม

"ผู้ชายค่ะ พี่ศรันย์อายุน่าจะสามสิบสองนะคะ เห็นคนในร้านเขาพูดกันค่ะ"

"เขาแก่กว่าลูกชายป้าสี่ปี"

"อ๋อค่ะ"

"ป้ามีเรื่องอยากจะถามหนูสมายด์หน่อยน่ะ"

"คุณป้าอยากจะถามอะไรก็ถามมาได้เลยค่ะ สมายด์พร้อมตอบทุกคำถามเลยค่ะ" เรียวปากเล็กบอกพร้อมกับรอยยิ้มแจ่มใส

"ป้าอยากรู้ว่าหนูสมายด์มีแฟนหรือยัง"

"สมายด์ยังไม่เคยมีแฟนค่ะคุณป้า"

"อ๋อจ๊ะ" เมื่อได้ยินที่หญิงสาวบอก นีรนาทก็รู้สึกโล่งใจในทันใด เพราะมันจะเป็นการง่ายที่จะจับคู่ให้ลูกชายของตัวเอง

"คุณป้ามีอะไรจะถามสมายด์อีกหรือเปล่าคะ"

"หนูสมายด์อาศัยอยู่กับใครเหรอจ๊ะ"

"สมายด์อยู่กับแม่แค่สองคนค่ะ พ่อเสียไปตอนสมายด์อายุได้สองเดือนค่ะ"

"แล้วตอนนี้แม่เป็นยังไงบ้าง ร่างกายแข็งแรงดีไหม"

"ตอนนี้แม่ป่วยค่ะคุณป้า" หญิงสาวตอบพลางก้มหน้า พร้อมกับมีสีหน้าที่เคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด

"แม่ของหนูเขาป่วยเป็นอะไรเหรอ พอจะบอกป้าได้ไหม" นีรนาทถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน เมื่อเห็นสีหน้าของหญิงสาวที่ดูเศร้าสลดลง

"แม่เป็นเนื้องอกในสมองค่ะคุณป้า" สมายด์เงยหน้าขึ้นมาบอกกับหญิงวัยกลางคนที่นั่งมองและสนใจฟังเธออย่างตั้งอกตั้งใจ

"เป็นเนื้อดีหรือเนื้อร้ายจ๊ะหนู"

"ไม่ได้เป็นเนื้อร้ายค่ะคุณป้า แต่คุณหมอบอกว่า ถ้าทานยาจนครบสามเดือนแล้วไม่หาย คุณหมอบอกว่าจะต้องผ่าตัดค่ะ ถ้าไม่อย่างนั้นแม่ก็จะตาบอดค่ะ"

"แล้วตอนนี้แม่ของหนูทานยามากี่เดือนแล้วล่ะ"

"หนึ่งเดือนแล้วค่ะคุณป้า แต่สมายด์กลัวเหลือเกินค่ะคุณป้า กลัวว่าถ้าไม่หาย แม่ก็จะต้องผ่าตัดค่ะ"

"ตอนนี้หนูสมายด์ต้องทำใจเข้มแข็งเอาไว้นะ อย่าเพิ่งกลัวไป ต่อให้แม่ของหนูทานยาแล้วไม่หาย แล้วต้องผ่าตัดจริงๆ แต่ถึงยังไงแม่ของหนูก็มีโอกาสหายนะ เพราะไม่ใช่เนื้อร้าย"

"ค่ะคุณป้า สมายด์จะเข้มแข็งค่ะ"

"หนูได้บอกเกี่ยวกับเรื่องผ่าตัดให้แม่หนูรู้หรือยัง"

"สมายด์ยังไม่ได้บอกค่ะคุณป้า สมายด์บอกแม่แค่ว่าคุณหมอให้ยามาทาน เดี๋ยวก็หายค่ะ"

"ดีแล้วแหละที่หนูไม่บอก ถ้าถึงเวลาที่จะต้องผ่าตัดจริงๆ หนูค่อยบอกแม่ก็ได้"

"ค่ะคุณป้า สมายด์ก็หวังว่ายาที่คุณหมอให้มาทานจะได้ผลค่ะ"

"ป้าก็จะคอยเป็นกำลังใจให้หนูนะ ถ้ามีอะไรที่จะให้ป้าช่วย ก็บอกป้าได้" นีรนาทบอกพลางหยิบนามบัตรในกระเป๋าแบรนด์หรูออกมาแล้วยื่นให้กับหญิงสาว

"นี่จ๊ะ ที่อยู่และเบอร์โทรของป้า ถ้าหนูสมายด์ต้องการความช่วยเหลือก็โทรไปบอกป้าได้เลยยี่สิบสี่ชั่วโมงนะ ไม่ต้องเกรงใจ"

"ขอบคุณค่ะคุณป้า ที่เมตตาสมายด์" มือบางยื่นไปรับนามบัตรมาพร้อมกับไหว้ด้วยความอ่อนน้อมและเจียมเนื้อเจียมตัวตามประสาของเธอ

"ป้าขอเบอร์โทรของหนูสมายด์ด้วยนะ" พูดจบ นีรนาทก็ยื่นโทรศัพท์ให้สมายด์เอาไปบันทึกเบอร์โทรเข้าเครื่องของตัวเอง เมื่อสมายด์บันทึกเสร็จ เธอก็ส่งโทรศัพท์คืนกลับให้นีรนาท

"เอาล่ะ เดี๋ยวป้าจะสั่งอาหารนะ แต่ป้าอยากให้หนูสมายด์นั่งทานเป็นเพื่อนป้าหน่อย จะได้ไหม"

"ได้ค่ะคุณป้า" ว่าแล้ว นีรนาทก็จัดการสั่งอาหารมาสามอย่าง จากนั้นสมายด์ก็ทานกับนีรนาทด้วย เมื่อรับประทานอาหารเสร็จ นีรนาทก็ไปขึ้นรถหรูที่คนขับจอดรออยู่หน้าร้าน แล้วก็กลับบ้านไป