ตอนที่ 2

อีกสามวันต่อมา

ถึงวันนัดหมาย รถเก๋งสีแดงของชมพู่แล่นเข้ามาจอดใต้ต้นไทรสูงใหญ่ ตระหง่านอยู่หน้าบ้านอาจารย์ยอด สภาพเป็นเรือนไม้สองชั้นแบบโบราณ ตั้งอยู่ท่ามกลางป่ากล้วยขึ้นเป็นดงหนาทึบ ที่หลังบ้านมีแม่น้ำไหลผ่าน

ชมพู่กับหมวยจูงมือกันก้าวเดินมาถึงเรือน สายตาปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่งก้าวเดินลงมาจากบันได

“ฉันมาหาพ่อหมอจ้ะ… ”

ชมพู่กล่าว จ้องมองใบหน้าหล่อเหลาคมคร้ามของ ‘เมฆ’ ศิษย์เอกของอาจารย์ยอด เมฆเป็นผู้ชายตัวใหญ่มาก ใบหน้าคมคร้ามหล่อเหลาสะดุดตา ทำเอาทั้งหมวยและชมพู่ตะลึง

“อาจารย์อยู่ข้างบน… กำลังว่างอยู่พอดี… ”

เมฆกล่าว ขณะสายตาจ้องมองเรือนร่างขาวอวบสะดุดตาของหมวยและชมพู่อย่างให้ความสนใจ ผู้หญิงสองคนนี้น่าจับมาลงของเหลือเกิน

“ตามขึ้นมาสิ… ”

เมฆกล่าวพลางก้าวเดินขึ้นบันได หมวยกับชมพู่รีบเดินตามขึ้นมา

ครู่สั้นๆ ต่อมา

หมวยกับชมพู่พากันเข้ามาในห้องทำพิธีของพ่อหมอซึ่งบางคนเรียกว่าอาจารย์ยอด

“มากันสองคนรึ… ”

อาจารย์ยอดถาม

“จ้ะ… หนูมากันสองคน”

ชมพู่ตอบ สะดุดตากับเรือนร่างสูงใหญ่ของชายที่ผู้คนเรียกขานขนานนามเขาว่า ‘จอมอาคม’  

‘คุณพระ… นี่หรืออาจารย์ยอด’

หมวยแอบอุทานในใจด้วยความประหลาดใจ ก็ใครจะคิดว่าจอมขมังเวทย์คนนี้จะผิดไปจากทุกอย่างที่ตัวเองคาดเอาไว้ล่วงหน้า

เพราะว่ารูปร่างของเขาสูงใหญ่สุดสามร์ท ความสูงที่เห็นอยู่นี้น่าจะแตะร้อยแปดสิบเซนติเมตร ผิวเป็นสีแทน เนื้อตัวกำยำไปด้วยมัดกล้าม ใบหน้าหล่อเหลาคมคร้าม ดวงตาสีน้ำตาลแฝงประกายเสน่ห์จนสัมผัสได้ คิ้วเป็นแพสีดำหนา ขนคิ้วเรียงแนวเป็นระเบียบสวยดุจเดียวกับขนตา

         “อยากทำแบบไหน… อยากได้แบบไหน… ”

อาจารย์ยอดถาม…

ดวงตาของเขาคมกริบ จมูกโด่งเป็นสันสวย มีแผงหนวดสีดำเป็นแพหนาปกคลุมอยู่เหนือริมฝีปากหยักลึก ที่คางและสันกรามทั้งสองข้างเต็มไปด้วยตอเคราเขียวครึ้มที่เพิ่งผ่านการโกนมาได้ไม่กี่วัน

“เอ่อ… แล้วมีแบบไหนบ้างล่ะจ๊ะ”

หมวยถาม

“ก็มีทุกแบบ สักยันต์ อาบน้ำมนตร์ ลงนะหน้าท้อง ลงของ… ”

อาจารย์ยอดกล่าว

“แล้วท่านอาอาจารย์พอจะแนะนำได้ไหมคะ… ว่าควรทำแบบไหน… แบบไหนที่ได้ผล”

ชมพู่ถาม

“อย่างเอ็งสองคนนี่… ข้าแนะนำให้ลงของ… ”

สายตาของอาจารย์ยอดมองสำรวจเรือนร่างเซ็กซี่สะดุดตาของหมวยและชมพู่อย่างให้ความสนใจ นานๆ จะมีเนื้อนมไข่แบบนี้หลงเข้ามา แล้ววันนี้มาแบบแพ็คคู่เสียด้วยสิ

“จ้ะ… ตามใจอาจารย์จ้ะ”

ชมพู่กล่าว

จากนั้นอาจารย์ยอดก็ถามวันเดือนและปีเกิดของทั้งสอง คว้ากระดานชนวนขึ้นมาขีดๆ เขียนๆ เพียงอึดใจสั้นๆ หลับตาบริกรรมคาถาแล้วเงยหน้าขึ้นมากล่าวกับสองสาว

“ช่างบังเอิญจริง… เอ็งทั้งสองคนมีไฝอยู่ในที่ลับ… แล้วปีนี้ก็ดวงชงทั้งคู่… ”

อาจารย์ยอดกล่าว

“ห๊ะ… ปีนี้หนูดวงชงหรือจ๊ะ”

หมวยถามด้วยสีหน้าตกใจ

“ใช่… ดวงชงทั้งสองคนเลย แต่ไม่ต้องตกใจ ข้าช่วยได้… เพิ่งมาถึงเหนื่อยๆ ดื่มน้ำกันก่อนนะ”

พ่อหมอเหลือบมองไปยังไอ้เมฆ ศิษย์คนสนิท

“เอ่อ… นี่น้ำอะไรจ๊ะ”

ชมพู่เอ่ยถามด้วยความสงสัย จ้องมองน้ำในขันทองเหลืองที่เมฆยื่นมาให้ตรงหน้า

“น้ำมนต์ปลุกเสก… ”

อาจารย์ยอดตอบ ขณะจ้องมองผู้หญิงสองคนดื่มน้ำในขัน เพราะเชื่อว่าเป็นน้ำมนต์ตามที่บอก  

“ไม่ใช่แค่ดวงชงนะ… แต่เอ็งทั้งสองคนยังมีไฝกาลกิณีในที่ลับ”

อาจารย์ยอดหลับตา เหมือนกำลังใช้ตาทิพย์เพ่งทางใน ทั้งหมวยและชมพู่หันมามองหน้ากันด้วยความตกใจ

“ในที่ลับ… เอ่อ… ของหนูไม่มีนะจ๊ะ”

หมวยรีบค้าน เพราะมั่นใจว่าตัวเองไม่มีไฝที่ของลับอย่างแน่นอน

“มีสิ… มันอยู่ในที่ลับ… ที่ลึก… เอ็งก็เลยมองไม่เห็น… ไม่ใช่แค่ไฝในที่ลับนะ… ที่ใต้หัวนมก็มี”

อาจารย์ยอดกล่าว เหลือบตามองเต้านมอวบใหญ่ของสองสาวแล้วเผลอกลืนน้ำลายลงคอเสียงดังเอื๊อกด้วยความลืมตัว

“อุ๊ย… ไม่มีนะจ๊ะ”

ชมพู่อุทาน

“ใช่… ของหมวยก็ไม่มี”

หมวยยืนยัน

“ก็อย่างที่บอก… มันเป็นไฝลับ มันซ่อนอยู่ลึก ใต้เนื้อใต้หลัง ไฟกาลกิณีพวกนี้มันหลบใน ถ้าใคร… มีชีวิตก็มักจะอาภัพในความรัก… ทำกินไม่ขึ้น ชีวิตไม่เจริญรุ่งเรือง”

คำพูดนั้นสะดุดใจของหมวยและชมพู่อย่างแรง มันฟังดูน่ากลัวพิกล