เข้าสู่ระบบ“ที่คลับมีกฎว่าห้ามพนักงานของที่คลับรับงานเสริมที่อื่น” สุดท้ายเขาก็ต้องยอมบอก ไม่อย่างนั้นวันนี้คงไม่ได้ทานข้าวกันสักที “กฎอะไรกันเนี่ย งั้นก็แสดงว่าที่เธอดูลนๆ เพราะมีกฎแบบนี้สินะ เธอต้องคิดว่าพี่เป็นพี่ไนต์แน่” ประโยคแรกคล้ายเป็นการบ่นกับตัวเองมากกว่า ก่อนจะคาดเดาสถานการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อก
“ไม่ได้หมายถึงไวน์” “แล้วหมายถึงอะไรคะ?” “…” ไร้คำตอบจากนิกซ์ มีเพียงสายตาคมที่ตอนนี้จ้องมองคนรักด้วยความเจ้าเล่ห์อย่างไม่ปิดบัง บอกเป็นนัยๆ ว่าสิ่งที่บอกว่าไม่พอนั้นเขาหมายถึงอะไร “คนหื่น!” นิวเยียร์ที่เห็นสายตาของคนตัวสูงมองมาอย่างเจ้าเล่ห์ก็รู้ได้ทันทีว่าสิ่งที่เขาพูดว่านั้นหมายถึงอะไร
ร้านที่ตั้งอยู่ชั้นดาดฟ้าของโรงแรมหรู คือสถานที่ที่นิกซ์เลือกพาภรรยาสาวคนสวยมาดินเนอร์ในค่ำคืนนี้ “อากาศดีจัง” นิวเยียร์เอ่ยขึ้นเบาๆ เมื่อขึ้นมาถึงร้านอาหารบนชั้นดาดฟ้าที่เปิดโล่งแล้วได้สัมผัสกับบรรยากาศยามค่ำคืนที่สดชื่น “พี่ว่ามันเย็นเกินไปสำหรับชุดที่เธอใส่มานะที่รัก” นิกซ์ที่ได้ยินคนตัวเล็กบ
“หายนอยด์รึยัง” “หายแล้วค่ะ” “ไปดินเนอร์กันไหม” “ตอนนี้เหรอคะ?” นิกซ์พยักหน้าแทนคำตอบ ก่อนที่นิวเยียร์จะฉีกยิ้มกว้างแล้วพยักหน้าตามพร้อมตอบตกลง “ไปค่ะ งั้นนิวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ” พูดจบเธอก็รีบลุกจากตักแกร่งของสามีไปเปลี่ยนชุดใหม่ทันที ก็นานๆ ทีจะได้มีเวลาอยู่กันสองต่อสองแบบนี้นานๆ
เดินทางกลับถึงอังกฤษนิกซ์ก็ต้องแยกตัวออกไปจัดการกับเรื่องงานของตัวเองทันที เพราะสัปดาห์หน้าจะต้องพาภรรยาสาวคนสวยไปฮันนีมูนหลังจากแต่งงาน จริงๆ แล้วเขามองว่ามันไม่ได้สำคัญที่จะต้องมีการฮันนีมูนหลังแต่งด้วยซ้ำ แต่พ่อแม่เขารวมถึงพ่อแม่ของนิวเยียร์พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าอยากให้เขาและเธอมีเวลาพักผ่อนกันส
วันต่อมา… นิกซ์และนิวเยียร์พาลูกๆ มาส่งให้กับคุณปู่คุณย่า เพราะวันนี้เป็นวันคี่ ส่วนพรุ่งนี้คุณปู่คุณย่าก็ต้องพาเด็กๆ ไปส่งให้คุณตาคุณยายที่รับดูแลหลานๆ ในวันคู่ เป็นการช่วยกันเลี้ยงหลานที่วุ่นวายดีไม่น้อย แต่เพราะนั่นคือความสุขของทุกคน คนที่เป็นพ่อแม่อย่างนิกซ์และนิวเยียร์จึงไม่ได้ขัดอะไร เพราะก
บรรยากาศในห้องรับแขกเต็มไปด้วยความตึงเครียด หลังจากที่นิวเยียร์เอ่ยประโยคนั้นออกมาก็ไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมาอีก ทุกคนเอาแต่มองหน้ากันไปมาเหมือนจะขอความคิดเห็นว่าจะเอายังไงต่อ จนกระทั่งมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาทำลายความเงียบ “ผมขอคุยกับนิวเยียร์หน่อยนะครับ” นิกซ์คือเจ้าของคำพูดนั้น พูดจบเขาก็ลุกขึ้นเด
“คะ?” นิวเยียร์ทำหน้างุนงงที่อยู่ๆ คนเป็นพ่อก็ถามมาแบบนั้น “พ่อถามว่าน้องนิวยังรักนิกซ์อยู่รึเปล่า” “ทะ ทำไมคุณพ่อถึงถามแบบนั้นล่ะคะ” “ตอบพ่อสินิวเยียร์” “ค่ะ… น้องนิวรักพี่นิกซ์ ไม่มีวันไหนไม่รักเลย” ต่อให้เขาจะสั่งห้ามไม่ให้เธอรักเขาแล้วก็ตาม แต่เธอก็ไม่เคยทำได้เลย เธอไม่เคยเลิกรักเขาไ
ทุกการจากลามักเดินทางมาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงเสมอ จากหนึ่งชั่วโมงเริ่มขยับเป็นหนึ่งวัน จากหนึ่งวันเริ่มห่างออกเป็นหนึ่งสัปดาห์ จากหนึ่งสัปดาห์ก็ค่อยๆ ขยับออกมาเป็นหนึ่งเดือน จากหนึ่งเดือนก็เริ่มทิ้งห่างออกมาเป็นหนึ่งปี… หนึ่งปีแล้วกับการที่เธอไม่ได้เจอหน้าคนที่ตัวเองตามเฝ้ามาตลอดหลายส
ในที่สุดวันที่นิวเยียร์ต้องเดินทางกลับบ้านก็มาถึง และนิกซ์ก็ได้ทำตามคำพูดที่ให้ไว้กับเธอด้วยการเดินทางมาส่งเธอที่สนามบิน แต่เขาพาเธอออกมาจากเพนต์เฮาส์ก่อนเวลาที่ต้องเช็คอินเกือบสี่ชั่วโมง แม้จะสงสัยแต่นิวเยียร์ก็ไม่ได้ถามอะไร ตั้งแต่วันนั้นมาเธอแทบจะคุยกับเขาแบบนับคำได้ จากคนช่างพูดช่างสงสัยก็แทบจะก







