Mag-log in“ที่คลับมีกฎว่าห้ามพนักงานของที่คลับรับงานเสริมที่อื่น” สุดท้ายเขาก็ต้องยอมบอก ไม่อย่างนั้นวันนี้คงไม่ได้ทานข้าวกันสักที “กฎอะไรกันเนี่ย งั้นก็แสดงว่าที่เธอดูลนๆ เพราะมีกฎแบบนี้สินะ เธอต้องคิดว่าพี่เป็นพี่ไนต์แน่” ประโยคแรกคล้ายเป็นการบ่นกับตัวเองมากกว่า ก่อนจะคาดเดาสถานการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อก
“ไม่ได้หมายถึงไวน์” “แล้วหมายถึงอะไรคะ?” “…” ไร้คำตอบจากนิกซ์ มีเพียงสายตาคมที่ตอนนี้จ้องมองคนรักด้วยความเจ้าเล่ห์อย่างไม่ปิดบัง บอกเป็นนัยๆ ว่าสิ่งที่บอกว่าไม่พอนั้นเขาหมายถึงอะไร “คนหื่น!” นิวเยียร์ที่เห็นสายตาของคนตัวสูงมองมาอย่างเจ้าเล่ห์ก็รู้ได้ทันทีว่าสิ่งที่เขาพูดว่านั้นหมายถึงอะไร
ร้านที่ตั้งอยู่ชั้นดาดฟ้าของโรงแรมหรู คือสถานที่ที่นิกซ์เลือกพาภรรยาสาวคนสวยมาดินเนอร์ในค่ำคืนนี้ “อากาศดีจัง” นิวเยียร์เอ่ยขึ้นเบาๆ เมื่อขึ้นมาถึงร้านอาหารบนชั้นดาดฟ้าที่เปิดโล่งแล้วได้สัมผัสกับบรรยากาศยามค่ำคืนที่สดชื่น “พี่ว่ามันเย็นเกินไปสำหรับชุดที่เธอใส่มานะที่รัก” นิกซ์ที่ได้ยินคนตัวเล็กบ
“หายนอยด์รึยัง” “หายแล้วค่ะ” “ไปดินเนอร์กันไหม” “ตอนนี้เหรอคะ?” นิกซ์พยักหน้าแทนคำตอบ ก่อนที่นิวเยียร์จะฉีกยิ้มกว้างแล้วพยักหน้าตามพร้อมตอบตกลง “ไปค่ะ งั้นนิวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ” พูดจบเธอก็รีบลุกจากตักแกร่งของสามีไปเปลี่ยนชุดใหม่ทันที ก็นานๆ ทีจะได้มีเวลาอยู่กันสองต่อสองแบบนี้นานๆ
เดินทางกลับถึงอังกฤษนิกซ์ก็ต้องแยกตัวออกไปจัดการกับเรื่องงานของตัวเองทันที เพราะสัปดาห์หน้าจะต้องพาภรรยาสาวคนสวยไปฮันนีมูนหลังจากแต่งงาน จริงๆ แล้วเขามองว่ามันไม่ได้สำคัญที่จะต้องมีการฮันนีมูนหลังแต่งด้วยซ้ำ แต่พ่อแม่เขารวมถึงพ่อแม่ของนิวเยียร์พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าอยากให้เขาและเธอมีเวลาพักผ่อนกันส
วันต่อมา… นิกซ์และนิวเยียร์พาลูกๆ มาส่งให้กับคุณปู่คุณย่า เพราะวันนี้เป็นวันคี่ ส่วนพรุ่งนี้คุณปู่คุณย่าก็ต้องพาเด็กๆ ไปส่งให้คุณตาคุณยายที่รับดูแลหลานๆ ในวันคู่ เป็นการช่วยกันเลี้ยงหลานที่วุ่นวายดีไม่น้อย แต่เพราะนั่นคือความสุขของทุกคน คนที่เป็นพ่อแม่อย่างนิกซ์และนิวเยียร์จึงไม่ได้ขัดอะไร เพราะก
ครืน ครืน! แรงสั่นของสมาร์ตโฟนที่ถูกปิดเสียงไว้ปลุกให้คนที่กำลังหลับสบายสะดุ้งตื่นจากความฝัน นิกซ์เอื้อมมือคว้าสะเปะสะปะเพื่อครวนหาสมาร์ตโฟนที่วางอยู่บนโต๊ะข้างหัวเตียง ที่มันกำลังสั่นครืนอย่างรบกวนการนอน “อื้อ…” หมับ! เสียงครางอื้อในลำคอแผ่วเบาดังมาจากคนตัวเล็กที่นอนซุกอกอยู่ในอ้อมกอด พ
ใช้เวลานานกว่าหนึ่งชั่วโมงในที่สุดรถยนต์คันหรูก็ถูกขับเข้ามาจอดยังหน้าบ้านหลังใหญ่ นิวเยียร์รีบปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัวเมื่อเห็นว่ารถจอดสนิท ก่อนจะหันไปหาคนตัวสูงที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยรถ ที่ตอนนี้เขาก็กำลังหันมามองเธออยู่เช่นกัน “ขอบคุณที่มาส่งนิวนะคะ” “แค่ขอบคุณงั้นเหรอ” เขาขับรถมาเป็นชั่วโ
ร่างกายที่เกร็งกระตุกเมื่อใกล้ถึงปลายทางแห่งความสุขที่เขาเฝ้ารอ คนตัวสูงโน้มตัวลงสอดมือเข้าใต้แผ่นหลังคนตัวเล็กแล้วโอบอุ้มเธอให้ลุกขึ้นนั่งอีกครั้ง คนตัวเล็กที่ถูกโอบอุ้มให้ลุกขึ้นนั่งก็รีบตวัดแขนกอดรอบลำคอหนาไว้แน่น ทำให้ใบหน้าหล่อเหลาที่ชื้นเหงื่อของเขานั้นซุกลงกับหน้าอกของเธอพอดิบพอดี “อื้ม…”
ก๊อกๆๆ เสียงเคาะกระจกรถดังขึ้นติดกันสามครั้ง ทำเอาคนตัวเล็กที่กำลังสำรวจตัวเองอยู่สะดุ้งโยนด้วยความตกใจ หันไปมองด้านนอกก็เห็นว่าคนที่มาเคาะกระจกรถนั้นคือคุณแม่ของเธอ สูดหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อเรียกกำลังใจและเรียกสติให้ตัวเอง ก่อนจะรีบเก็บสมาร์ตโฟนลงกระเป๋าแล้วเอื้อมมือไปเปิดประตูลงจากรถ “สวัสดี




![นางบำเรอมาเฟีย [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


