อย่ามองฉัน/เมียกูเหมือนกัน

"ทำไมไม่เข้าไปร้องในห้อง...."

ควบ!

พลอยตกใจหันไปมองยังต้นเสียงอย่างรวดเร็วเธอทำหน้าแปลกใจที่คนตรงหน้าใช่บอลแต่เป็นธัน เขาเข้ามาในหอได้ยังไงในเมื่อหอนี้ต้องใช้รหัส

"พี่เข้ามาได้ยังไง...."

พลอยลุกขึ้นยืนแล้วรีบปาดน้ำตาใสที่เปียกแก้มนี่ออกแล้วเงยหน้ามองใบหน้าคมราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ธันเองก็กำลังจ้องมองมาที่เธอราวกับว่ากำลังรู้สึกสงสาร....แต่ตอนนี้พลอยไม่ต้องการให้ใครมารู้สึกสงสารเพราะมันจะทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอ เมื่อเธอยืนรอคำตอบจากคนตรงหน้าสักพักแต่เขากับไม่เลือกที่จะตอบอะไร เธอจึงเอื้อมมือไปไขกุญแจอย่างไม่สนใจคนคนนี้อีก....

"ฉันรู้สึกว่าฉันไม่ควรกรอกเหล้าเธอ...."

"ก็รู้นี่ว่าไม่ควร แต่ช่างเถอะฉันไม่อยากรับรู้อะไรตอนนี้นอกสะจากพี่เข้ามาที่นี่ได้ยังไง"เธอพูดโดยยังไม่หันไปมองธัน

"ฉันเดินตามเธอมา เธอเอาแต่ร้องไห้จนไม่เห็นฉันน่ะสิ"

"ช่วยลืมภาพนั้นไปสะ ฉันขอตัวก่อน"พลอยพูดจบพร้อมประตูกำลังจะเข้าห้อง ระหว่างที่เธอกำลังเปิดประตูชายรูปร่างสูงโปร่งก็แทรกตัวเข้าไปในห้องอย่างหน้าตาเฉยราวกับว่านี่คือห้องของตัวเอง

"ออกไปเลยนะ เข้ามาในห้องคนอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตได้ยังไง!"

"ชู~"เขาดึงเธอเข้าไปใกล้ตัวก่อนจะยกนิ้วชี้ขึ้นมาแตะปิดริมฝีปากไว้ทำให้เธอต้องตีเข้าที่แขนล่ำนั้นด้วยความไม่พอใจ

"...."

"ผู้ชายที่เธอทะเลาะด้วย เขากำลังเดินตรงมาทางนี้เธออยากจะให้เขาเห็นว่าฉันเดินออกจากห้องเธองั้นเหรอ"

"แล้วพี่จะเดินตามเข้ามาทำไม...."

"ฉันไม่อยากให้เขาอยู่กับเธอ"

"....ทำไม?"

เธอถามคนตัวสูงอย่างสับสน สิ่งที่เขาทำทั้งหมดวันนี้ราวกับว่าเขามีความรู้สึกหึงหวงเธอเสียอย่างนั้น ทั้งๆ ที่เราไม่ได้มีความผูกพันใดๆ นอกสะจากความสัมพันธ์ทางกาย....

เมื่อชายหนุ่มเห็นเธอมีสีหน้าสับสนและชายคนที่เป็นแฟนเก่าก็กำลังจะเดินเข้ามาถึงหน้าห้องเขาจึงจับเข้าที่ใบหน้าเนียนแล้วนาบริมฝีปากอุ่นลงไปบนริมฝีปากนุ่ม

หญิงสาวตื่นตระหนกระดมทุบเข้าที่อกหนาอย่างแรงหลายครั้งแต่คนตัวสูงก็ยังคงดูดดื่มริมฝีปากเธอไม่หยุดจนกระทั่งร่างของเธอถูกมือหนาของอีกคนกระชากจากด้านหลังจนเธอผละออกจากธันได้

"ทำอะไรแฟนกูวะ!"บอลตะโกนลั่นแล้วทำท่าจะตรงเข้าไปทำร้ายร่างกายของธันแต่ถูกพลอยเข้าไปยืนบังตัวธันไว้เสียก่อน นั้นทำให้บอลไม่พอใจจนรู้สึกโมโหง้างหมัดต่อยชายตรงหน้า

"อย่าทำนะ!"

"พลอย ทำไมทำแบบนี้ไม่เห็นใจบอลเลยใช่ไหมเรารักกันมาหลายปีพลอยไม่เคยมีเรื่องแบบนี้ เพราะมันใช่ไหมที่เข้ามาเพราะมันใช่ไหมที่ทำให้พลอยนอกใจบอล"

บอลพูดด้วยความรู้สึกแตกสลายตลอดเวลาที่คบกันพลอยไม่เคยมีเรื่องผู้ชายคนอื่นเลยด้วยซ้ำแต่ตอนนี้เขาเห็นมันกับตา...หรือแท้จริงแล้วลับหลังเขาผู้หญิงคนนี้จะแอบมีความสัมพันธ์กับคน

"ไม่ใช่...."

"แล้วมันเพราะอะไร ที่พลอยทำแบบนี้มันเพราะอะไร"

"เพราะคิดว่าบอลมีสิทธิ์นอกใจพลอยได้ฝ่ายเดียวเหรอ? คิดว่านอนกับคนอื่นได้แต่พลอยทำไม่ได้งั้นเหรอ?"

หญิงสาวกอดอกยืนมองแฟนเก่าที่กำลังทำหน้าเหมือนกำลังจะร้องไห้ เธอไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งผู้ชายคนนี้จะมาร้องไห้ต่อหน้าเธอ....ยอมรับเลยว่าตอนนี้เธอรู้สึกสะใจที่เห็นเขาเจ็บปวดแบบนี้

คิดได้แบบนั้นพลอยก็หันไปโอบเข้าที่เอวของธันอย่างจงใจยั่วโมโหแฟนเก่าแล้วใช้นิ้วเรียวยาวแหวกเสื้อเชิ้ตสีดำนั้นออกเผยให้เห็นแผงอกและกล้ามเนื้อหน้าท้องแน่น เธอเงยหน้าสบตาธันที่กำลังมองลงมาด้วยความสับสนในการกระทำนี้ก่อนที่เธอจะจูบเข้าที่กล้ามเนื้อแน่นนั้นสองสามทีด้วยท่าทียั่วยวน จิตใจเธอตอนนี้อยากให้คนที่ทำเธอเจ็บ เจ็บกว่าเธอไปอีกร้อยเท่า

"พลอยหยุดนะ!"

"เอ้ย! ผู้หญิงเขาไม่เอาแล้วก็ควรพอ"

เมื่อธันเห็นว่าชายตรงหน้าทำท่าเหมือนจะตบเข้าที่ใบหน้าหญิงสาวจึงยื่นมือหนาเข้าไปกำข้อมือนั้นแล้วบีบมันอย่างแรงเพื่อให้ชายคนนั้นหยุดการกระทำ เขาเองก็ไม่รู้หรอกว่าสองคนนี้มีปัญหาอะไรกันบ้างแต่เท่าที่แอบฟังจากด้านนอกชายคนนี้คงทำเรื่องแย่ไว้ไม่น้อย

"นี่เมียกู!"บอลตะโกน

"เมียกูเหมือนกันวะ โทษที"ธันพูดหน้านิ่งก่อนที่จะผลักอกชายคนนั้นอย่างแรงจนล้มลงกับพื้น บอลมีสีหน้าช็อกจนพูดไม่ออกจากประโยคที่ได้ยินจนทำให้เขาโมโหสุดขีด

"อีพลอย มึงนอกใจกูเหรอ มีเอากับมันแล้วงั้นเหรอ ร่าน! แค่ไม่กี่วันมึงไปนอนกับคนอื่นแล้วเนี่ยนะ ร่าน โคตรร่าน!"

ผวะ! ผวะ! ธันฟังคำพูดดูถูกขอชายตรงหน้าไม่ไหวจึงลงไปคร่อมบนตัวมันแล้วจัดการซัดหมัดเข้าที่แก้มอย่างแรงจนมันหน้าหันสองสามที พลอยเมื่อเห็นแบบนั้นเลยรีบเข้าไปกอดแขนเขาไว้แน่นเพราะไม่อยากให้ใครต้องเจ็บตัวไปมากกว่านี้

"มันดูถูกเธออยู่นะ...."

"ฉันรู้....เธอผู้ชายแบบนี้มันไม่เคยคิดหรอกว่าตัวเองทำเลวอะไรไว้บ้าง และฉันจะพูดกับนายอีกครั้งนะบอลก่อนหน้าที่นายจะมาก่อนที่ฉันจะเจอผู้ชายคนนี้ ฉันส่งข้อความตัดความสัมพันธ์ระหว่างเราแล้ว อ่อ แต่นายคงไม่ได้อ่านสินะ....เพราะว่ามัวเอากับคนอื่นอยู่เหมือนกัน"

"กูไม่ได้เอากับคนอื่นเว้ย!"

"แน่ละก็คนที่มึงเอามันเพื่อนกูไง! อย่าคิดว่าไม่รู้นะว่าเด็กในท้องฝ้ายเป็นลูกมึง"

"...."

บอลชะงักไปเมื่อพลอยพูดขึ้นมาด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉย ตั้งแต่คบกันมาเขาไม่เคยเห็นพลอยเป็นแบบนี้มาก่อนหรือที่พลอยเคยบอกว่าฝ้ายพูดความจริงเรื่องระหว่างเขากับฝ้ายให้พลอยฟังจะเป็นเรื่องจริง แล้วทำไมฝ้ายถึงบอกว่าเด็กในท้องนั้นเป็นลูกของเขาทั้งๆ ที่ไม่ใช่แค่เขาที่ฝ้ายมีความสัมพันธ์ด้วย

"เชื่อมันเหรอ? ทั้งๆ ที่มันก็ไปนอนกับคนอื่นไม่ใช่แค่กับบอล"

"ปัญหามันไม่ใช่ฝ้ายนอนกับใครหรือใครเป็นพ่อเด็ก ปัญหามันคือพวกแกแอบมีอะไรกันลับหลังฉัน!"

พลอยตวาดลั่นและร้องไห้ออกมาด้วยน้ำเสียงที่เจ็บปวดจนทำให้บอลรู้ตัวว่าประโยคที่เขาพูดออกไปเมื่อครู่มันคือการยอมรับว่าเขากับฝ้ายมีอะไรกันจริงๆ

ธันเมื่อเห็นว่าหญิงสาวร้องไห้หนักจนสะอึกสะอื้นจึงค่อยๆ ปล่อยคอเสื้อของผู้ชายคนนั้นแล้วลุกขึ้นดังร่างบางเข้าไปกอดแนบอกความเงียบเกิดขึ้นระหว่างชายสองคนเหลือไว้เพียงเสียงสะอื้นของหญิงสาวที่กำลังเจ็บปวดอย่างอดกลั้นไม่ได้ บอลเมื่อเห็นว่าตอนนี้ตัวเองคงไม่สามารถแก้ตัวและปิดบังอะไรได้อีกจึงลุกขึ้นแล้วยอมเดินออกจากห้องไปอย่างเสียไม่ได้แต่เขาไม่คิดจะยอมแพ้ที่จะเอาผู้หญิงคนนี้กลับมา

ปัง!

เมื่อสิ้นเสียงประตูที่ถูกปิดลง พลอยก็ทรุดตัวลงกับพื้นแล้วร้องไห้ออกมาอย่างหนักโดยไม่สนว่าคนที่ปลอบเธออยู่จะรู้สึกยังไงหรือเขาจะสมเพชเธอแค่ไหนเพราะตอนนี้ใจของเธอมันเจ็บปวดเหลือเกินราวกับว่ามันกำลังจะแตกออกจากกัน

เสียงสะอื้นแทบขาดใจของหญิงสาวทำให้ธันอดรู้สึกสารเธอไม่ได้ เท่าที่ฟังเธอคงถูกนอกใจก่อนที่จะปล่อยตัวมามีอะไรกับเขา....เหตุผลนี้คงเป็นคำอธิบายว่าทำไมครั้งนั้นเธอถึงดูกล้าๆ กลัวๆ จนเห็นได้ชัด

ธันถอนหายใจก่อนจะโน้มตัวลงไปช้อนตัวอุ้มร่างหญิงสาวที่ฟุบตัวร้องไห้อยู่ที่พื้นไว้ในอ้อมกอดแล้วพาเธอเดินตรงไปที่เตียงสีขาวมุมห้อง เขาจัดการวางร่างที่สั่นไปด้วยเสียงสะอื้นนี่ลงบนเตียงอย่างเบามือตามด้วยร่างของตัวเองที่เข้าไปกอดเธอไว้ในอ้อมกอดก่อนจะใช้มือหนาลูบผมเธอเบาๆ เป็นการปลอบโยนสายตาก็ยังคงมองสำรวจไปทั่วห้องพักเล็กนี่ไปพลางๆ

ภาพที่เห็นเป็นห้องที่เต็มไปด้วยรูปของชายคนเมื่อครู่ที่ไม่ว่าจะรูปไหนเขาก็ดูเหมือนกับว่าไม่เต็มใจจะถ่ายในรูปหลายๆ รูปนั้นมีเพียงหญิงสาวคนนี้เท่านั้นที่ยิ้มออกมาอย่างสดใส ซึ่งตั้งแต่เขามองเธอมายังไม่เคยเห็นรอยยิ้มแบบในรูปนั้นเลยสักครั้งหรืออาจจะเป็นเพราะความสดใสนั้นมันหายไปจากเธอคนนี้แล้ว

....เธอคงเจ็บปวดมากสินะพลอย....