รู้ว่าร้ายแต่ใจก็รัก

เสียงรองเท้าส้นสูง5นิ้วดังกระทบพื้นเป็นจังหวะ เรียกสายตาให้เหล่าผู้พบเห็นต่างพากันหันมามองเป็นตาเดียว โดยเฉพาะบรรดาผู้ชายที่พากันจ้องมาแทบจะเหลียวหลัง ด้วยเหตุผลเพราะหญิงสาวนามว่า ‘ญานิศา’ นั้นช่างสวยสะดุดตานัก เธออยู่ในชุดกางเกงยีนส์รัดรูปเข้าทรงขายาวแบบสมัยนิยม เสื้อยืดสีขาวพอดีตัว มีเสื้อแจ็คเก็ตมัดเป็นปมอยู่ตรงช่วงเอว และถึงแม้ดวงตาคู่สวยของหล่อนจะถูกปกปิดไว้ด้วยแว่นกันแดดสีดำแบรนด์หรู แต่โดยรวมแล้วไม่ได้ทำให้ลดเสน่ห์ต่อผู้ที่พบเห็นลงได้เลย 

ญานิศาซึ่งตกเป็นเป้าสายตาของใครต่อใครใช้นิ้วเรียวยาวผลักแว่นกันแดดแบรนด์ดังราคาแพงขึ้นไปวางไว้บนศีรษะ เปิดเปลือยให้เห็นถึงดวงตากลมโตที่ซุกซ่อนอยู่ภายใน เจ้าหล่อนถอนหายใจพลางอมยิ้มมุมปากเล็กน้อย ในสายตาดูเย็นชาว่างเปล่าอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะลากกระเป๋าสัมภาระของตนมาตามทางเดินพร้อมกับกวาดสายตามองหาใครบางคนที่เจ้าตัวคิดว่าน่าจะมารออยู่ก่อนแล้ว

“มิ้งค์! ทางนี้!” เสียงตะโกนเรียกคุ้นหูดังมาแต่ไกล เมื่อหันไปมองก็พบกับเพื่อนสาวคนสนิทที่ไม่ได้เจอกันตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฝ่ายนั้นอยู่ในชุดกระโปรงเดรสลายลูกไม้สีครีม ยืนโบกไม้โบกมือส่งรอยยิ้มหวานมาให้

หญิงสาวกระชับมือที่ลากกระเป๋าเดินทางของตนให้แน่นขึ้นกว่าเดิม พร้อมกับก้าวเดินอย่างมั่นคงไปหาผู้ที่ยืนรออยู่ก่อนแล้ว

“คิดถึงมากเลยขอกอดที” ไม่พูดเปล่าแต่ร่างบางในชุดเดรสสีครีมยังกระโดดเข้าสวมกอดอย่างคิดถึง

“เบา ๆ หน่อย ฉันจะล้มแล้วเนี่ย” ญานิศาเอ่ยปรามเพื่อน ทว่ามือที่ลากกระเป๋าเดินทางอยู่เปลี่ยนมาสวมกอดบุคคลตรงหน้าเช่นกัน

“ก็คนมันคิดถึงนี่นา เจอหน้าก็อยากกอดให้ชื่นใจ หรือว่าแกไม่คิดถึงฉัน” ผละตัวออกจากอ้อมกอดของอีกฝ่ายพร้อมกับเลิกคิ้วมองอย่างต้องการคำตอบ และนั่นก็ทำให้ญานิศาอดรู้สึกอยากแกล้งเพื่อนไม่ได้

“ไม่คิดถึงหรอก ถ้ารู้ว่ากลับมาแล้วจะโดนแกกอดปลุกปล้ำแบบนี้ไม่กลับมาดีกว่า เปลืองตัว” เอ่ยเรียบ ๆ ทว่าดวงตาเป็นประกายระยิบระยับเรียกให้อีกคนเบะปากใส่อย่างรู้สึกหมั่นไส้

“ใช่สิ! ไปอยู่เมืองนอกเมืองนาเสียเนิ่นนานหลายปี ไอ้คนทางนี้มันก็ไม่มีความหมายหรอก ไปอยู่ทางโน้นคงชินกับกอดผู้ชายฝรั่งตัวโต ๆ กลับมาถึงได้ทำเมินเราแบบนี้” คนพูดกอดอกเชิดหน้าขึ้นอย่างต้องการบอกอีกฝ่ายว่าเธอกำลังงอนอยู่

“ก็ฝรั่งผู้ชายตัวโต ๆ น่ากอดออก เเข็งแรงบึกบึนกอดตรงไหนก็แน่นมือไปหมด ไม่ได้นุ่มนิ่มเหมือนแกนี่นา”

“น้อย ๆ หน่อยยัยมิ้งค์ นี่ใคร? นี่ ‘ดารินทร์ ปัทมาศ’ สาวสวยน่าทะนุถนอมดีกรีลูกสาวนายตำรวจใหญ่เชียวนะ ไปไหนมาไหนมีแต่คนมองเหลียวหลัง ไม่อยากจะบอกว่าทุกวันนี้หัวบันไดบ้านไม่เคยจะแห้งนะจ๊ะ ปกติมีแต่คนอยากกอดสาวสวยอย่างฉัน นี่ฉันอุตส่าห์ให้แกกอดง่าย ๆ เลยนะ ใครกันแน่ที่เปลืองตัว” เจ้าตัวชี้นิ้วที่หน้าอกตัวเองประกอบ