FAZER LOGINคุณป๋ายืนกอดอกทำหน้ายักษ์ไม่รับมุกที่ฉันส่งไปให้ ใจคอจะตีฉันด้วยไม้เรียวนี่จริงๆ หรือไง “เลือกได้หรือยัง” คุณป๋าถามเสียงเข้ม สมองของฉันคิดอะไรไม่ได้นอกจากเรื่องอย่างว่า ฉันค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงเดินมาหยุดตรงหน้าของคุณป๋า “เลือกได้แล้วค่ะ” “เลือกอันไหนก็หยิบขึ้นมา” ฉันวางมือลงบนแผงอกแกร่ง แล้วค
ผมค่อยๆ หันมองทางเมียตัวดีของตัวเองที่ในตอนนี้แทบจะยืนไม่อยู่ “ออกไปให้หมด” สิ้นสุดคำสั่งของผม พวกลูกน้องก็รีบพากันออกไปในทันที เหลือเพียงไอ้กล้าที่เป็นลูกน้องคนสนิท “นายอย่าดุคุณหนูเลยนะครับ คุณหนูคงอยากจะออกไปดื่มกับเพื่อนบ้าง” “มึงเลิกให้ท้ายเมียกูสักที” ผมขบกรามแน่นระงับอารมณ์โกรธของตัวเอง
3 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ฉันแต่งงานกับคุณป๋าแล้ว แต่งแบบงงๆ ในตอนนั้นที่คุณป๋าคุกเข่าขอฉันแต่งงาน หลังจากนั้นสองอาทิตย์เราทั้งคู่ก็จูงมือกันเข้าหอ จดทะเบียนสมรสเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย ที่ผ่านมสฉันไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าคุณป๋าดูแลฉันดีมาก และซื่อสัตย์กับฉันอย่างที่เคยสัญญาเอาไว้ว่าจะไม่ทำให้ฉ
“อาเหนือสวัสดีค่ะ ^_^” ฉันกับเพื่อนยกมือไหวอาเหนือ “มึงน่าอิจฉาจริงๆ ว่ะไอ้หิรัญที่มีเมียสวยขนาดนี้” อาเหนือรับไว้แล้วหันหน้าพูดกับคุณป๋า “แล้วผู้หญิงของมึงล่ะ ทำไมไม่พามางานด้วย ?” “ก็แค่ของเล่น กูจะพามาออกงานทำไม” อาเหนือตอบแบบไม่ใส่ใจ นี่ถ้าฉันเป็นผู้หญิงคนนั้นคงจะเสียความรู้สึกมากที่ถูกจำกัดแ
ในตอนนี้ฉันกำลังนั่งทำแผลให้กับคุณป๋าอยู่ คิดแล้วก็ขำ ใครจะไปคิดว่าคุณป๋าจะมีมุมที่อ่อนแอแบบนี้ ความรักมักทำให้คนอ่อนแอเสมอ “ห้ามโดนน้ำนะคะเดี๋ยวแผลจะอักเสบ” “เป็นหมอหรือไง” คุณป๋าทำหน้ามุ่ยใส่ฉัน “เป็นเมียคุณหิรัญค่ะ ^_^” พอฉันพูดแบบนั้นคุณป๋าก็หน้าแดงขึ้นมาเฉียบพลัน ก่อนที่จะคว้ามือมาดึงตั
ถึงจะคิดว่าคุณป๋าไม่ได้อยู่หน้าประตูแล้วแต่ฉันก็ยังโวยวาย เอาแต่ทุบประตูห้องอยู่แบบนั้นเผื่อคุณป๋าจะเห็นใจกลับมาเปิดให้ “อื้อ หนูทุบประตูจนมือแดงหมดแล้วนะคะ” ฉันแสร้งทำเป็นพูด ถ้าคุณป๋าแอบฟังอยู่คงจะเห็นใจ นี่ฉันเป็นเมียเชียวนะ จะใจดำขนาดนั้นหรือไง แต่!!! ไร้สัญญาณใดๆ จากด้านนอก เงียบกริบไม่ได้ย
ประเทศไทย... ตลอดเวลาตั้งแต่เก็บของออกมาจากโรงแรม ขึ้นเครื่องยันมาถึงประเทศไทยฉันไม่คุยอะไรกับคุณป๋าเลยสักคำ เป็นคุณป๋าที่ถามอะไรต่างๆ กับฉัน แต่ฉันก็เป็นฝ่ายเลือกที่จะเงียบจนกระทั่งลงจากเครื่อง “จะเงียบไปถึงไหนวะ ห๊ะ!!” เหมือนคุณป๋าจะหมดความอดทน เมื่อลงจากเครื่องก็กระชากแขนฉันเต็มแรงก่อนจะตะคอกถ
“ถ้าไม่ถูกใจก็ไปชงเองเลยนะคะ” ฉันรีบพูดดักเอาไว้ “ฉันลืมบอกไปว่าเย็นนี้เธอต้องบินไปต่างประเทศกับฉัน” คุณป๋าพูดพร้อมกับยกกาแฟขึ้นดื่ม “ฉันมีงานต้องไปคุยเรื่องธุรกิจ” “ห๊ะ!!! แต่การไปต่างประเทศต้องให้เลขาที่ชำนาญไปด้วยนะคะ ส่วนฝุ่นเป็นแค่นักศึกษาฝึกงาน” “ถ้าไม่ลุยงานจริงๆ เมื่อไหร่เธอจะเป็นงาน ?”
“ฉันเคยเป็นมากกว่านั้น และตอนนี้ฉันก็ยังเป็นผัวเธออยู่ ไม่ใช่พ่อเลี้ยง จำไว้!!” พูดจบคุณป๋าก็ซุกไซร้ใบหน้าลงมาตรงซอกคอของฉัน ฉันทั้งดิ้นและทุบแผ่นหลังของคุณป๋าแรงๆ แต่ดูท่าว่าคุณป๋าจะไม่รู้สึกสะทกสะท้านอะไรเลย “คุณป๋าอย่า....อื้อ~” เสียงของฉันถูกกลืนหายลงไปในลำคอเมื่อถูกริมฝีปากหนาของคุณป๋ามาครอบงำ
“ผู้หหญิงตรงหน้าฉันชื่อฝุ่น” ดวงตาคู่นั้นของคุณป๋าจ้องลึกเขามาในดวงตาของฉัน มันเหมือนเป็นมนต์สะกดให้ฉันนิ่งไปชั่วขณะ.... รู้สึกตัวอีกทีริมฝีปากของฉันก็ถูกคุณป๋าครอบงำเรียบร้อยแล้ว เมื่อตั้งสติได้ฉันจึงรีบผลักตัวคุณป๋าออกไปเต็มแรง จนร่างของคุณป๋าหงายหลังตกจากเตียงเสียงดังตุบ! “ฝุ่น !!” คุณป๋าตวาด







