تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 4
أحدث فصل
ความสุขของเผยเผย บทที่ 9
ตอนแรกฉันกับซ่งกวนไม่อยากเปิดเผยความสัมพันธ์เร็วเกินไปก่อนหน้านี้เขามีความคิดออกจากวงการแต่บริษัทดึงดันรั้งเขาไว้ และเซ็นสัญญาอีกสามปีหลังจากเขาปรับสายงานสำเร็จ การตอบรับดีมาก ตอนนี้รับแค่งานภาพยนตร์เท่านั้นชื่อเสียงเขาโด่งดังขึ้นเรื่อยๆตอนนี้แค่ออกไปเดทยังต้องหลบๆ ซ่อนๆ เลือกเฉพาะตอนกลางคืนเท่านั้นซ่งกวนทนไม่ไหวแล้วเขาเอาแหวนที่ออกแบบเองมาขอฉันแต่งงานทันทีฉันก็ตอบตกลง“โจวเผย......”ฉันหันไปมองอย่างรวดเร็วพอเห็นเจ้าของเสียง สีหน้าฉันห่อเหี่ยวทันทีท่ามกลางความมืด จี้เจ๋อเซิงค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้เขาจ้องฉันเขม็ง ดวงตาแดงขึ้นเรื่อยๆฉันขมวดคิ้ว “จี้เจ๋อเซิง? ใครบอกที่อยู่ของฉันให้นายรู้?”จี้เจ๋อเซิงเอ่ยเสียงเบา “ฉันให้คนสืบ โจวเผย เธอไม่ต้องกลัว ฉันแค่อยากคุยกับเธอเท่านั้น”ฉันรู้สึกว่ามือของซ่งกวนที่จับมือฉันอยู่แน่นขึ้นฉันแตะตัวเขา บอกให้เขาไปก่อนซ่งกวนเดินออกไปและหันมามองเป็นระยะฉันขำมากจี้เจ๋อเซิงสูดหายใจ เหมือนมีเสียงสะอื้นเล็กน้อย“โจวเผย เธอสบายดีไหม?”ฉันสีหน้าเย็นชา พูดอย่างตรงไปตรงมา“ถ้านายไม่มารบกวน คืนนี้คงเป็นค่ำคืนที่มีความสุขมาก”จี้เ
ความสุขของเผยเผย บทที่ 8
มีคนรู้จักส่งลิงก์ให้ฉันบอกเป็นนัยว่าให้ฉันไปดูฉันกดลิงก์ดูถึงรู้ว่าฟู่หยวนหยวนไลฟ์สดอยู่ที่โรงพยาบาลเธอร้องห่มร้องไห้ กล่าวหาว่าฉันทำให้เธอแท้งแสร้งทำเป็นอ่อนแอคือไม้ตายของเธอบวกกับแบ็กกราวนด์โรงพยาบาลกับผลตรวจของแพทย์ทำให้คนเชื่อว่าเป็นความจริงได้อย่างง่ายดายฟู่หยวนหยวนชี้นำให้ชาวเน็ตโจมตีฉัน แอดช่องทางติดต่อฉัน โทรหาฉันเพียงระยะเวลาสั้นๆ แพลตฟอร์มโซเชียลของฉันมีแต่คอมเมนต์เชิงลบมีแต่ถ้อยคำหยาบคายทุกครั้งที่เปิดมือถือดูแถมยังมีเพื่อนที่เคยเรียนด้วยกัน ไม่ว่าจะรู้จักหรือไม่รู้จัก พากันมาเกาะกระแสเรื่องนี้ด้วยฉันโมโหจนหัวเราะออกมา โทรแจ้งตำรวจทันที จากนั้นโทรหาจี้เจ๋อเซิงให้เขาเอาภาพจากกล้องวงจรปิดออกมาแต่ฉันไม่คิดไม่ฝันเลยว่าจี้เจ๋อเซิงจะไร้ยางอายขนาดนี้!“โจวเผย ถ้าเธออยากพ้นข้อกล่าวหา กล้องวงจรปิดอยู่ที่บ้าน แค่เธอกลับมา กลับมาอยู่ข้างกายฉัน ฉันจะเอาภาพจากกล้องวงจรปิดให้เธอ!”“ฉันรู้ธาตุแท้ของฟู่หยวนหยวนแล้ว ฉันจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับฟู่หยวนหยวนอีก โจวเผย นับจากนี้ไปฉันคือคนของเธอ!”ฉันจะอ้วกแล้วพอบันทึกเสียงได้พอประมาณ ฉันกดวางสายทันทีคราวนี้ฉันไลฟ์สดเหม
ความสุขของเผยเผย บทที่ 7
หลังจากวันนั้นลุงจี้กับป้าฟางโทรหาฉันเรื่อยๆผู้ใหญ่ทั้งสองคนถามฉันว่าจะกลับไปไหมฉันปฏิเสธอย่างเด็ดขาดกว่าฉันจะหนีออกมาจากที่นั่นไม่ใช่เรื่องง่าย แล้วจะกลับไปอีกทำไม?วันที่นัดกินข้าวกับซ่งกวนเขายังแต่งตัวเต็มยศเหมือนเดิมฉันเข้าใจได้ เพราะรูปร่างหน้าตาเขาสะดุดตามากฉันตั้งใจจองห้องอาหารโดยเฉพาะแต่น่าเสียดายที่โลกช่างกลมเหลือเกิน เจอผู้ชายสารเลวอย่างจี้เจ๋อเซิงอีกแล้วเขาพุ่งมาคว้าข้อมือฉัน“โจวเผย เธอทรยศฉันจริงๆ งั้นเหรอ?!”“ฉันคิดมาตลอดว่าเธอแค่ล้อเล่น คิดไม่ถึงว่าเธอออกมากินข้าวกับผู้ชายคนนี้ด้วย!”“เขาเป็นใคร!”“จี้เจ๋อเซิง นายคิดว่าตัวเองกำลังเล่นเป็นประธานจอมเผด็จการอยู่เหรอ?”ฉันทนไม่ไหวจนกลอกตามองบน แล้วหยิกแขนจี้เจ๋อเซิงอย่างแรงพอเขาปล่อยมือ ฉันรีบดันซ่งกวนถอยไปด้านหลังจี้เจ๋อเซิงอารมณ์ฉุนเฉียวง่าย แค่พูดไม่เข้าหูก็อาละวาดแล้วก่อนหน้านี้ปากระเป๋าเดินทางฉันอย่างไม่มีเหตุผล จนทำให้กระเป๋าเดินทางพังเสียหายแววตาจี้เจ๋อเซิงดูเจ็บปวด“โจวเผย เธอปกป้องเขาเหรอ!”ฉันหมดคำจะพูด “ถ้าฉันไม่ปกป้องเขา จะให้ปกป้องผู้ชายสารเลวอย่างนายเหรอ?”“ถ้าไม่มีอะไรก็ไสหัว
ความสุขของเผยเผย บทที่ 6
จี้เจ๋อเซิงบอกว่าการมีอยู่ของฉัน ขัดขวางไม่ให้เขาได้อยู่กับฟู่หยวนหยวนไม่ใช่เหรอ?ได้วันนั้นฉันโพสต์รูปจับมือนิ้วมือเรียวยาวและเห็นข้อนิ้วชัดเจนของชายหนุ่มจับมือฉันแน่นทำเป็นรูปหัวใจแคปชั่นเรียบง่ายและตรงไปตรงมามาก[เปิดตัวอย่างเป็นทางการ]พอโพสต์ลงโซเชียล คอมเมนต์ใต้โพสต์ระเบิดระเบ้อทันที[เกิดอะไรขึ้น?][ไม่เหมือนมือของพี่จี้เลย][โจวเผย เธอเล่นอะไรของเธอ?][รีบลบเถอะ]พวกพ้องของจี้เจ๋อเซิงออกมาเป็นพรวนฉันชอบใจมาก วางมือถือลงด้วยความรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก“ฉันรู้จักนาย นายเป็นเซนเตอร์ของวงบอยแบนด์ที่ดังมากๆ นายชื่อซ่งกวนใช่ไหม?”ชายหนุ่มโบกมือไปมาอย่างกระอักกระอ่วน “ตอนนี้เรายุบวงแล้ว ฉันไม่ใช่เซนเตอร์แล้วด้วย”แค่ได้คุยกันแป๊บเดียว ฉันก็พอรู้จักนิสัยของคนคนนี้แล้วแต่งตัวมิดชิดขนาดนี้ถึงเป็นคนดัง แต่ก็อาจเป็นคนโรคจิต หรือไม่ก็เป็นโรคกลัวสังคมฉันยิ้มให้เขา “ขอบคุณนายที่ช่วยฉันตั้งสองครั้ง ถ้านายไม่ถือสาอะไร ฉันขอเลี้ยงข้าวนายสักมื้อ”สีหน้าชายหนุ่มมีความลังเลฉันพูดอีกว่า “ถ้าตอนนี้นายไม่ว่าง เรานัดกันวันหลังก็ได้”ฉันนัดกินข้าวกับซ่งกวนวันมะรืน แล้วก็เป็
ความสุขของเผยเผย บทที่ 5
“จี้เจ๋อเซิง ฉันอดทนกับนายมานานแล้ว”จี้เจ๋อเซิงช็อกไปแล้ว เขาคาดไม่ถึงจริงๆฉันนวดมือเบาๆพยักหน้าให้ผู้ใหญ่สองคนที่ยืนอยู่หน้าประตู สีหน้าพวกเขาคาดเดาอารมณ์ไม่ได้เลย“คุณลุง คุณป้า ฉันมีธุระต้องขอตัวกลับก่อน”ฉันเดินออกมาทันที โดยไม่สนใจว่าทั้งสองคนจะว่ายังไงฉันออกมาแล้วล้มลงข้างทางจี้เจ๋อเซิงน่าจะใช้แรงทั้งหมดตบหน้าฉันฉันรู้สึกชาและเจ็บแก้มอยู่พักหนึ่งรู้อย่างนี้เมื่อกี้น่าจะฉวยโอกาสตบเขาอีกสักสองทีจี้เจ๋อเซิงเป็นแบบนี้มาตลอดพอเจอเรื่องอะไร เขาไม่เคยเข้าข้างฉัน มีแต่ตำหนิฉันอย่างเดียวฟู่หยวนหยวนชอบทำตัวน่าสงสาร ชอบใช้ลูกไม้ต่างๆ นานาสมัยมัธยมปลายฉันเจอเรื่องแย่ๆ มาทุกอย่างแล้วฟู่หยวนหยวนโดนขังไว้ในห้องน้ำ เธอร้องตะโกนให้คนช่วยฉันช่วยเธอออกมาเธอวิ่งไปกอดจี้เจ๋อเซิง พูดเป็นนัยว่าฉันเป็นคนขังเธอฉันน้ำท่วมปากเพราะจี้เจ๋อเซิงไม่มีทางเชื่อฉันหลังจากนั้นฉันตัดสินใจไม่อธิบายแล้วผลก็คือฉันมีความผิดที่ไม่ได้ก่อมากขึ้นเรื่อยๆ“คุณ เอ่อ จะให้ฉันพาไปส่งโรงพยาบาลไหม?”ฉันหรี่ตาแล้วเงยหน้าขึ้นมาผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ข้างฉัน เขาสวมเสื้อและกางเกงสีดำ แถมยังสวมแมส
ความสุขของเผยเผย บทที่ 4
ฉันได้ใบปริญญาแล้วเรซูเม่ที่ส่งไปก็ได้รับการตอบรับไม่น้อยข้อเสนอที่พอใจมากที่สุดมาจากบริษัทใหญ่เมืองข้างๆฉันรีบนัดเวลาสัมภาษณ์โดยเร็วที่สุดการมีงานทำคือเรื่องที่ฉันคาดหวังมากที่สุดในชาติที่แล้วฉันกระวนกระวายใจมาก โชคดีที่บริษัทโทรมาก่อนขึ้นรถไฟความเร็วสูงฉันสัมภาษณ์ผ่านแล้วฉันนั่งอยู่บนรถไฟ หาห้องที่เหมาะสมด้วยความกระตือรือร้นใกล้จะได้ไปจากจี้เจ๋อเซิง เป็นเรื่องที่ทำให้ฉันดีใจมากเพิ่งออกมาจากรถไฟจี้เจ๋อเซิงดันโทรหาฉันพอกดรับสาย เสียงไร้ความเกรงใจของเขาดังขึ้น“โจวเผย เธออยู่ไหน?”อารมณ์ดีๆ โดนทำลายจนหายไปในทันที“มีธุระอะไร?”เสียงจี้เจ๋อเซิงเย็นชากว่าเดิม “พ่อแม่ฉันกลับมาแล้ว บอกให้เธอกลับมากินข้าว”กลับมาถึงตระกูลจี้ก็เย็นแล้วที่โต๊ะอาหารมีคนนั่งอยู่สี่คนพ่อแม่ของจี้เจ๋อเซิง จี้เจ๋อเซิงแล้วก็ฟู่หยวนหยวน สีหน้าทุกคนไม่ค่อยดีเท่าไรเดาว่าตอนที่ฉันไม่อยู่ น่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาฉันเดินเข้าไปด้วยสีหน้าปกติจี้เจ๋อเซิงเหลือบมองหน้าฉัน ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เขาวางตะเกียบอย่างแรงแล้วเดินขึ้นไปข้างบน“ไม่กินละ เอียนแล้ว”ฟู่หยวนหยวนตามเขาขึ้นไปข้างบนฉันน
