Short
เกิดใหม่ การแก้แค้นของปุโรหิตเผ่ามัง

เกิดใหม่ การแก้แค้นของปุโรหิตเผ่ามัง

Par:  เจียงเจียงEn cours
Langue: Thai
goodnovel4goodnovel
8Chapitres
3.8KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

ชาติก่อน บิดาส่งผีเสื้อมายาให้ข้าและน้องสาวคนละตัว เขาบอกว่าหากใครสามารถฝึกสอนจนกลายเป็นสัตว์วิเศษประจำตัวได้ก่อน คนนั้นก็จะได้รับตำแหน่งปุโรหิตหญิงคนถัดไป ข้าอดหลับอดนอนบำเพ็ญเพียรอยู่ตลอดเวลา เพื่อจะฝึกฝนผีเสื้อมายาให้เชื่อง ยอมถึงขั้นใช้เลือดเนื้อของตัวเองผสมลงในยาเพื่อบำรุงเลี้ยงดูมัน ในที่สุด ผีเสื้อมายาก็เกิดดวงจิต กลายเป็นสัตว์วิเศษ ธิดามังกรทั้งเผ่าพันธุ์ร่วมอวยพรให้ข้า แสดงความยินดีที่จะได้กลายเป็นปุโรหิตหญิง ซึ่งนานแสนนานจะปรากฏขึ้นสักคน ใครจะคาดคิด ผีเสื้อมายาตัวนั้นบินวนรอบตัวข้าเพียงครั้งเดียว ก็โบยบินออกไปเกาะไหล่น้องสาวของข้าด้วยท่าทางใกล้ชิดสนิทสนม น้องสาวหันมาหัวเราะเยาะข้า “เจ้าคิดว่าสับเปลี่ยนสัตว์วิเศษได้โดยไม่มีใครล่วงรู้งั้นหรือ คงลืมไปแล้วกระมังว่าพวกมันจดจำผู้เป็นนายได้ตั้งแต่กำเนิด!” ถ้อยคำด่าทอของผู้คนมากมายแทบจับถมข้าในชั่วพริบตา บิดารู้สึกว่าอับอายขายหน้าอย่างยิ่ง จึงสั่งตัดแขนตัดขาข้าต่อหน้าคนทั้งหมด จากนั้นก็โยนข้าลงไปในเพลิงผลาญเก้าสวรรค์ ถูกเผาตายทั้งเป็น น้องสาวกลายเป็นปุโรหิตหญิงของเผ่า ได้รับการกราบไหว้บูชาจากคนนับหมื่น ยามที่ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ข้าย้อนกลับมาในวันที่บิดามอบผีเสื้อมายาให้ ข้าแสยะยิ้มเย็นชาในใจ คราวนี้ข้าจะไม่ฝึกฝนผีเสื้อมายา ดูสิว่าน้องสาวจะยังกลายเป็นปุโรหิตหญิงได้อย่างไร!

Voir plus

Chapitre 1

บทที่1

“Bagaimana bisa endingnya begini? Tokoh antagonis kesayanganku... bagaimana dengan dia?!”

Jeralyn menangis tersedu-sedu. Air matanya menetes dan membasahi halaman terakhir novel yang baru saja selesai dibacanya.

Tokoh antagonis favoritnya dalam novel ‘Cinta untuk Arella’ justru berakhir dengan cara yang begitu menyedihkan.

Bagaimana tidak? Tokoh antagonis bernama Kier meninggal dunia setelah menyelamatkan protagonis perempuan, Arella, dari sebuah kecelakaan mobil.

Sementara itu, Arella yang telah menginjak usia dua puluh lima tahun malah menikah dengan protagonis laki-laki dan menjalani hidup bahagia seolah tidak pernah merasa bersalah sedikit pun.

“Ini tidak adil,” gumam Jeralyn lirih, membiarkan air mata terus mengalir di kedua pipinya.

Bagaimana mungkin penulis tega memberikan akhir kehidupan yang begitu tragis kepada Kier?

Padahal, sejak kecil Kier tidak pernah merasakan kasih sayang dari kedua orang tuanya. Di dalam cerita, Kier dan saudara kembarnya tumbuh di bawah penyiksaan ibu mereka sendiri.

Ketika usianya baru tujuh tahun, ibu dan saudara kembarnya meninggal dunia akibat kecelakaan mobil.

Penderitaannya tidak berhenti sampai di situ. Setelah kejadian itu, ayahnya berubah menjadi sosok yang dingin dan lebih sering mengurung diri. Kier tidak pernah mengerti alasan perubahan sikap sang ayah.

Akibatnya, hubungan mereka semakin renggang. Kier tumbuh menjadi seseorang yang selalu mendambakan kasih sayang yang tidak pernah ia dapatkan.

Di usia tujuh belas tahun, Kier bertemu dengan Arella. Gadis protagonis yang dirancang memiliki hati lembut itu memberikan perhatian dan kehangatan yang selama ini ia rindukan, hingga tanpa sadar Kier jatuh cinta kepadanya.

Sayangnya, cintanya bertepuk sebelah tangan.

Arella justru mencintai tokoh protagonis pria bernama Agaris.

Walau hatinya terluka, Kier tetap berusaha membuat Arella membalas perasaannya. Ia melakukan berbagai cara agar gadis itu menyadari cintanya.

Hingga suatu hari, karena putus asa, Kier memutuskan memisahkan Agaris dan Arella. Ia menyebarkan bukti perselingkuhan palsu sekaligus menyewa seorang wanita untuk berpura-pura menjadi selingkuhan Agaris.

Rencananya berjalan dengan sempurna. Hubungan Agaris dan Arella mulai retak, dan Arella kembali dekat dengannya.

Namun kebahagiaan itu hanya berlangsung sesaat.

Malam itu, sebuah mobil melaju tak terkendali ke arah Arella. Karena dibutakan oleh cintanya, Kier berlari ke tengah jalan dan mendorong tubuh Arella menjauh dari lintasan mobil.

Ia memilih membiarkan tubuhnya sendiri menghantam kendaraan itu.

Tak lama kemudian, Kier mengembuskan napas terakhir akibat pendarahan hebat di kepala.

“Bagaimana penulis bisa menulis cerita semenyedihkan ini untuk tokoh antagonisnya?” keluh Jeralyn sambil mencengkeram sampul novel hingga sedikit tertekuk.

Seharusnya penulis sialan itu membiarkan kisah cinta Kier dan Arella berjalan bahagia, bukan malah memisahkan mereka dan mengakhiri hidup Kier dengan cara sekejam itu.

Karena terlalu lelah menangis, tanpa sadar kelopak mata Jeralyn menjadi semakin berat.

Dengan novel yang masih dipeluk erat di dadanya, ia akhirnya tertidur lelap.

——————

Saat membuka mata, pandangan Jeralyn langsung tertuju pada langit-langit tinggi yang dipenuhi ukiran berwarna emas. Tirai putih menjuntai hingga menyentuh lantai marmer, sementara ranjang yang ditidurinya jauh lebih besar daripada kasur sempit di kamar kosnya.

Yang lebih aneh lagi, di hadapannya berdiri dua bocah kembar bersama tiga wanita berseragam pelayan yang menatapnya dengan wajah penuh kekhawatiran.

Jeralyn mengernyit bingung. “Siapa kalian?” Tak satu pun wajah di hadapannya terasa familiar.

Bangunan mewah yang mengelilinginya justru semakin membuat kepalanya dipenuhi tanda tanya.

Ke mana kamar kosnya yang sempit?

Mengapa kini ia berada di kamar semegah ini?

“Apa aku sedang bermimpi?” gumamnya pelan. “Atau aku berhalusinasi karena terlalu banyak menangis?”

Merasa semua itu hanyalah mimpi, Jeralyn kembali memejamkan mata, berharap ketika membukanya nanti ia sudah kembali ke kamarnya sendiri.

“Nyonya, apa Anda tidak apa-apa?” Suara seorang wanita membuat harapannya sirna.

Wanita itu bahkan mengguncang bahunya dengan cemas hingga Jeralyn kembali membuka mata.

Kalau ini mimpi... kenapa sentuhan itu terasa begitu nyata?

Belum selesai ia mencerna situasi yang sedang terjadi, rasa nyeri mendadak menusuk pelipisnya.

Jeralyn spontan memegangi kepalanya.

Dalam sekejap, suara tangisan anak kecil, teriakan, tawa, amarah, serta potongan-potongan ingatan yang sama sekali bukan miliknya membanjiri benaknya.

Semuanya datang begitu cepat hingga membuat napasnya tercekat.

Saat rasa sakit itu akhirnya mereda, Jeralyn hanya mampu membelalakkan mata.

Ia... masuk ke dalam novel ‘Cinta untuk Arella'.

Lebih tepatnya, ia telah menjadi Seana Luelle.

Wanita gila yang gemar menyiksa kedua putra kembarnya.

Wanita yang pada akhirnya akan tewas dalam sebuah kecelakaan mobil.

Tatapannya perlahan beralih kepada dua bocah kecil yang berdiri tidak jauh darinya.

Keduanya menatapnya dengan sorot mata penuh ketakutan.

Saat itulah napas Jeralyn terasa tercekat.

Salah satu anak kembar itu adalah Kier.

Tokoh antagonis yang baru saja ia tangisi karena kehidupan dan kematiannya yang begitu tragis.

“Tidak... bagaimana bisa?” Jeralyn mengacak rambutnya dengan frustrasi.

Bagaimana mungkin ia bisa masuk ke dalam novel dan menjadi ibu mereka?

Bagaimana caranya ia merawat dua anak, sementara mengurus dirinya sendiri saja sudah sering kewalahan?

Dan yang paling mengerikan...

Bagaimana dengan nasibnya sendiri yang akan mati dalam kecelakaan beberapa tahun lagi?

“Nyonya, apa Anda tidak apa-apa? Apa kepala Anda masih sakit?”

Ketiga pelayan itu kembali mendekat dengan wajah panik. Namun Jeralyn sama sekali tidak memedulikan mereka.

Pikirannya masih dipenuhi keterkejutan atas kenyataan yang baru saja menimpanya. “Aku tidak baik-baik saja...” bisiknya lirih dengan tatapan kosong.

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Dernier chapitre

Plus de chapitres

commentaires

Thansiri
Thansiri
บทที่ 4 อ่านและหงุดหงิดมากกก โอ๊ยๆ ใครก็ได้บอกที ไม่ได้เป็นคนเดียว🥲
2026-04-10 10:53:25
0
0
8
บทที่1
“ร้อยวันหลังจากนี้จะมีการเลือกปุโรหิตอีกครั้ง น้องสาวของเจ้าพรสวรรค์ไม่โดดเด่น บิดาคิดว่าเจ้าน่าจะมีโอกาสฝึกฝนสัตว์วิเศษมากกว่า และกลายเป็นปุโรหิตหญิงคนถัดไป”“นี่เป็นผีเสื้อมายาที่บิดาเลือกให้เจ้าเองกับมือ บิดาหวังจะได้เห็นวันที่เจ้าประสบความสำเร็จนะ”ใบหน้าบิดาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขาตบบ่าของข้าด้วยความเอ็นดูและเมตตาความรู้สึกตอนที่โดนตัดแขน ถูกจับโยนลงไปในเพลิงผลาญและถูกเผาทั้งเป็น หวนกลับมาในเสี้ยวพริบตานั้น ร่างกายของข้าอดสั่นสะท้านไม่ได้คิดไม่ถึงเลยว่าข้าจะได้ย้อนกลับมาอีกครั้งยามนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นชาติก่อน ข้าก็รู้สึกขมปร่าในใจ ข้าลอบกำหมัดแน่นด้วยความแค้นเคือง อยากจะฆ่าสองพ่อลูกหน้าไม่อายนี่ให้ตายเสียเดี๋ยวนี้!บิดาวางผีเสื้อมายาลงบนปลายนิ้วของข้าอย่างอ่อนโยน ก่อนจะสั่งให้คนมอบคัมภีร์โบราณให้ข้าม้วนหนึ่ง“จื่อหลิง นี่เป็นวิชาลับสำหรับฟูมฟักผีเสื้อมายาที่บิดาค้นหาและรวบรวมมาให้เจ้า ความหวังของตระกูลเยวี่ยทั้งหมด ฝากไว้กับเจ้าแล้วนะ”ข้าข่มความเกลียดชังที่พลุ่งพล่านในใจ แสดงสีหน้าเคารพนบนอบและกล่าวขอบคุณ“ข้าจะไม่ทำให้ความทุ่มเทของท่านพ่อต้องสูญเปล่าเจ้าค่ะ”
Read More
บทที่2
หลังจากเดินออกมาไกลแล้ว ข้าก็เอาคัมภีร์ลับที่ได้มาไปเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่านอย่างไม่ลังเลชาติก่อน บิดาฝากฝังกับข้าอย่างหนักแน่น ถึงขั้นช่วยสั่งสอนจนเข้าใจความหมายที่ยากหยั่งภายในเนื้อหาด้วยข้าคิดว่าในที่สุดบิดาก็แบ่งความรักความเอาใจใส่ ให้ข้าที่มีพรสวรรค์มากกว่าหนึ่งส่วนแล้วจนกระทั่งความตายมาเยือน ข้าถึงมองออกทะลุปรุโปร่ง ว่าเขายังคงลำเอียงเข้าข้างเยวี่ยจื่อหลิงแบบไร้เงื่อนไขเพราะว่าเขารังเกียจมารดา ดังนั้นเลยเดียดฉันท์ข้ายิ่งกว่าอะไร ขนาดโดนเยวี่ยจื่อหลิงใส่ร้ายซึ่งๆ หน้า เขาก็ยังไม่ให้โอกาสข้าได้เอ่ยแก้ตัวแม้แต่ประโยคเดียว แล้วยังเผาข้าจนตายทั้งเป็นอีกเขาเอาใส่ใจและทุ่มเทให้ข้าถึงเพียงนั้น เพราะอยากให้ข้าฝึกฝนสัตว์วิญญาณแทนน้องสาวเท่านั้นเองผีเสื้อมายาที่ได้รับมา ก็เป็นสิ่งที่บิดาเตรียมการเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว?พอคิดได้แบบนี้ ข้าจึงหยิบกระจกหยกออกมา แล้วส่องบนตัวผีเสื้อมายาอย่างละเอียดมิเสียแรงที่เขาตั้งใจเลือกเฟ้นมาอย่างดี ขนาดตรงหนวดของมัน ตอนที่ตกกระทบแสงอาทิตย์ยังทอประกายระยิบระยับเลยพริบตาต่อมา เพลิงโลกันตร์ก็ผุดขึ้นกลางฝ่ามือของข้า เผามันจนตายทั้งเป็นผีเสื้อมายาส่ง
Read More
บทที่3
ฉันไม่เชื่อหรอกว่าใต้หล้าจะมีเรื่องบังเอิญถึงเพียงนี้อย่าบอกนะว่าบิดาแอบส่งสายลับมาไว้ข้างกายข้า ข้อมูลรั่วไหลออกไปแล้ว?ความอัดอั้นตันใจทั้งหมดระเบิดออกมาอย่างสิ้นเชิง ข้าก้าวฉับๆ ตรงไปข้างหน้า แล้วดึงชายแขนเสื้อธิดามังกรคนนั้นไว้“เจ้าว่าอะไรนะ? เยวี่ยจื่อชิงฝึกฝนสมุนไพรจนเกิดสติปัญญาหรือ?”ธิดามังกรคนนั้นยังไม่ทันจะได้ตอบ เยวี่ยจื่อชิงที่มีผู้คนห้อมล้อมทั้งหน้าหลัง ก็หยิบสมุนไพรวิเศษออกมาพร้อมรอยยิ้ม“ถูกต้อง ยังไม่ได้บอกเรื่องน่ายินดีกับพี่สาวเลย ตอนนี้ท่านพูดอะไรออกมา สมุนไพรของข้าก็ฟังรู้เรื่องหมดแล้ว”ข้ายื่นมือออกไปตรงหน้าสมุนไพรต้นนั้น ใบอ่อนของมันก็ยื่นมาพันรอบนิ้วของข้าด้วยความผูกพันทันทีข้าเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ จากนั้นก็ปล่อยพลังจิตออกไปหยั่งเชิง สมุนไพรต้นนั้นก็แผ่รัศมีที่ข้าคุ้นเคยมากที่สุดออกมามันคือสัตว์วิญญาณที่ข้าใช้จิตวิญญาณของตัวเองบ่มเพาะเลี้ยงดู!“มันคือสมุนไพรของข้า!”กล่าวจบ ข้าก็ปลดปล่อยพลังจิตออกไป มองเห็นสมุนไพรในมือเยวี่ยจื่อชิงทำท่าจะบินตรงมาทางข้าข้าทนไม่ไหวอีกต่อไป เตรียมจะยื่นมือออกไปคว้าไว้เยวี่ยจื่อชิงที่หูตามือไวรีบปัดมือของข้าอย่างร
Read More
บทที่4
เขาก้าวออกมาข้างหน้าแล้วตบหน้าข้าอย่างไม่ออมแรง“เจ้าคิดว่าข้าไม่ได้ยิน เรื่องที่เจ้ากล่าวหาว่าชิงชิงขโมยสัตว์วิญญาณของเจ้าไปหรือไง?”“เจ้าเป็นลูกสาวของปุโรหิตแท้ๆ แต่กลับกล้าพูดโกหกพกลม ใส่ร้ายน้องสาวแท้ๆ! เจ้าทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ!”“วันนี้เจ้าไม่ต้องเข้าร่วมงานพระราชสมภพของราชามังกรแล้ว กลับไปเก็บตัวทบทวนความผิดซะ หากยังไม่สำนึกอีก แม้แต่ตำแหน่งเจ้าสำนักเจ้าก็อย่าหวังจะได้เป็น!”ภายในหนึ่งวันนั้น มีข่าวลือแพร่ไปทั่วเผ่ามังกรพวกนางบอกว่าพลังฝึกปรือทั้งหมดที่ข้าบำเพ็ญอย่างยากลำบากล้วนใช้ทางลัด หากพิจารณากันจริงๆ แล้วเยวี่ยจื่อชิงมีพรสวรรค์มากกว่ายังไม่ทันฝึกฝนสัตว์วิญญาณได้ พวกนางก็มั่นใจแล้วว่าเยวี่ยจื่อชิงจะได้เป็นปุโรหิตหญิงคนถัดไป ธิดามังกรแต่ละคนต่างพยายามจะเอาอกเอาใจนางข้ามองสมุนไพรที่อยู่บนโต๊ะด้วยสีหน้าเฉยเมย จมดิ่งสู่ภวังค์ความคิด“เจ้าบอกข้าได้ไหมว่าเยวี่ยจื่อชิงใช้วิธีการแบบไหนกันแน่ ถึงสามารถสับเปลี่ยนสัตว์วิญญาณของข้าได้?”ข้าคิดแล้วคิดอีก ก่อนจะแหงนหน้าหัวเราะลั่น“ตำแหน่งปุโรหิตหญิงเป็นของเจ้างั้นหรือ? ข้าไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นหรอก!”ข้าปาดน้ำตาที่รินไหลออกมา
Read More
บทที่5
ทั้งที่เป็นตอนเที่ยงซึ่งแดดแรงจัด แต่ข้ากลับรู้สึกหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจร่างกายของข้ากำลังสั่นเทิ้ม กระทั่งจะหายใจยังยากลำบากต่อให้จะขโมยสัตว์วิญญาณของข้าไป แต่ลำพังความสามารถของเยวี่ยจื่อชิงไม่มีทางทำได้แน่เรื่องทั้งหมดนี้ทำให้ข้าสับสนจนคิดไม่ตกตอนนั้นเอง เยวี่ยจื่อชิงก็สังเกตเห็นข้า นางจึงส่งยิ้มมีเลศนัยแปลกมาทางข้า“พี่สาว ไม่พบกันนานนะ พรุ่งนี้ก็เป็นวันเลือกปุโรหิตหญิงแล้ว สัตว์วิญญาณของท่านฝึกฝนไปถึงไหนแล้วล่ะ?”นางขยับเข้ามาใกล้ข้าอย่างอวดดี เอ่ยด้วยน้ำเสียงชั่วร้าย“ต่อให้สัตว์วิญญาณเกิดสติปัญญาแล้ว แต่ความพยายามของเจ้าก็สูญเปล่าอยู่ดี เพราะว่าน้องสาวคนนี้ฝึกฝนสัตว์วิญญาณสีม่วงได้แล้ว”“สัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งสุดในใต้หล้าอยู่ในมือของข้า ตำแหน่งปุโรหิตหญิงก็ต้องเป็นของข้าเช่นกัน! เจ้าถูกกำหนดมาให้ด้อยกว่าข้าเสมอ!”นางคล้ายกำลังมองสัตว์เดรัจฉานตัวหนึ่ง ใช้มือตบแก้มข้าเบาๆ อย่างดูแคลน ก่อนจะสะบัดแขนเสื้อเดินจากไปความเดือดดาลของข้าพุ่งสูงเทียมฟ้าอย่างฉับพลัน ข้าแผดเสียงลั่นถามนาง“เจ้าใช้วิชาชั่วร้ายแบบไหนกันแน่ เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงขโมย...”ทว่าข้ายังไม่ทันพูดจบประ
Read More
บทที่6
วันต่อมา ข้าไปที่ลานทำพิธีของเผ่ามังกรตามที่สัญญาไว้ในสถานที่แห่งนั้นมีธิดามังกรมารวมตัวกันจำนวนมาก ทุกคนต่างเฝ้ารอให้สัตว์วิญญาณระดับสูงสุดปรากฏกาย“เจ้าว่าพวกเขาสองคนพี่น้อง ใครจะได้รับเลือกเป็นปุโรหิตหญิง?”“ต้องเป็นชิงชิงอยู่แล้ว! นางฝึกฝนสัตว์วิญญาณสีม่วงได้ นั่นเป็นระดับสูงสุดเลยนะ ใครยังจะเหนือกว่านางได้?”“เจ้าตกข่าวเกินไปแล้ว พี่สาวจอมขี้ขลาดของนางหวาดกลัวจนขอถอนตัวออกจากการแข่งขันไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ตำแหน่งปุโรหิตหญิงต้องเป็นของชิงชิงแน่นอน”“ชิงชิงเก่งกาจมากจริงๆ สมแล้วที่เป็นแบบอย่างของเผ่ามังกร”ถึงแม้ยามนี้ผู้คนทั้งหลายจะชื่นชมยกย่องเยวี่ยจื่อชิงแค่ไหน นางกลับไม่แสดงสีหน้ายินดีปรีดาแม้แต่น้อยหากสังเกตดูดีๆ จะเห็นว่านางหวาดกลัวถึงขั้นตัวสั่นด้วยซ้ำ ขนาดริมฝีปากยังซีดขาวเลยทุกคนรบเร้าให้นางรีบใช้พลังจิตประสานกับสัตว์วิญญาณ แต่เยวี่ยจื่อชิงเพียงแค่กำก้อนหินในมือเอาไว้แน่นนางรู้ดีกว่าใคร ว่าก้อนหินในมือนางไม่มีทางเชื่อฟังคำสั่งนับตั้งแต่ข้าปิดด่านและตัดสินใจล้มเลิกการฝึกสัตว์วิญญาณ ก้อนหินในมือของนางก็กลายเป็นของไร้ประโยชน์แล้วเพื่อทำลายบรรยากาศที่หนักอึ้ง
Read More
บทที่7
เยวี่ยจื่อชิงเห็นท่าทางสบายอกสบายใจของข้า ก็เดือดดาลจนกัดฟันกรอดๆนางมองสำรวจรอบตัวข้าด้วยความหวาดระแวงรอบหนึ่ง ก่อนจะหันไปส่งสายตาให้บิดาที่อยู่ด้านหลัง พร้อมกับคลี่ยิ้มมีเลศนัย“พี่สาว ท่านนี่ไม่เห็นโรงศพไม่หลั่งน้ำตาจริงๆ นะ วันนี้ข้าจะเปิดโปงท่านต่อหน้าทุกคนเอง!”นางกล่าวจบก็หยดเลือดจากปลายนิ้วลงบนก้อนหิน“สัตว์วิญญาณระดับสูงสุด ได้โปรดแสดงอภินิหารอันยิ่งใหญ่ ผสานรวมกับข้าด้วยเถิด!”สิ้นเสียงของนาง นกกระเรียนจำนวนหนึ่งก็บินผ่านท้องฟ้า เมฆที่ขอบฟ้าปรากฏระลอกคลื่นสีแดง“ดีมาก นี่เป็นนิมิตหมายมงคล ข้าตัดสินใจแล้ว! ตำแหน่งปุโรหิตหญิงยกให้ชิงชิงเป็นผู้สืบทอด!”พอบิดาเป็นนิมิตประหลาดบนท้องฟ้า ก็ปรบมือหัวเราะลั่นด้วยความดีใจ ประกาศคำสั่งออกมาทันใดผู้คนที่ได้ยินแบบนั้น ก็พากันหันไปคุกเข่าก้มศีรษะให้เยวี่ยจื่อชิงอย่างพร้อมเพรียง“คารวะปุโรหิตหญิงคนแรกของเผ่ามังกร——”ข้ายืนนิ่งอยู่ท่ามกลางฝูงชน ไม่คิดปิดบังความเย็นชาในดวงตาอีกต่อไป สายตาจ้องตรงไปทางเยวี่ยจื่อชิงนางถูกสายตาของข้าทำให้ตกใจจนเผลอก้าวถอยหลัง จากนั้นก็ยกมือชี้หน้าข้าด้วยท่าทางดุร้าย“เยวี่ยจื่อหลิง เจ้าไม่ได้ยินหรือ
Read More
บทที่8
“ปีศาจ? มีเพียงวิชาต้องห้ามโบราณเท่านั้นถึงจะอัญเชิญสิ่งชั่วร้ายแบบนี้ออกมาได้? เยวี่ยจื่อหลิงเจ้ากล้าใช้วิชาต้องห้ามที่ขัดต่อกฎสวรรค์หรือ? เจ้ามันเป็นนังแพศยาสารเลว!”เยวี่ยจื่อชิงปรี่เข้ามาทำร้ายข้าด้วยท่าทางคลุ้มคลั่ง ดวงตาของนางแดงก่ำเหมือนถูกจิตมารครอบงำข้าใช้เลือดสาบาน โครงกระดูกขยับมาขวางตรงหน้าข้า แล้วฟาดเยวี่ยจื่อชิงลอยออกไปไกลสิบกว่าเมตรเมื่อเห็นการต่อสู้ตรงหน้า บิดาที่คุกเข่าอยู่กับพื้นก็ไม่กล้าแหงนหน้าขึ้นมา ข้าจึงคลี่ยิ้มแปลกประหลาดข้าใช้ปลายกระบี่เชยคางของเขาขึ้นมา จ้องมองดวงตาที่หวาดผวาของเขาแน่นิ่ง“ท่านพ่อ นางมีสิทธิ์อะไรมาต่อว่าข้ากันนะ? ชีวิตของนางก็อยู่รอดมาได้เพราะวิชาต้องห้ามโบราณไม่ใช่หรือไง”เขาส่ายหน้าอย่างหวาดกลัว เอ่ยขอโทษข้าด้วยเสียงตะกุกตะกัก“จื่อหลิงเจ้าพูดเรื่องอะไรกัน พ่อยอมรับว่าที่ผ่านมาลำเอียงเข้าข้างน้องสาวของเจ้าเล็กน้อย แต่ข้าจะไปใช้วิชาลับต้องห้ามได้อย่างไร?”ข้าฟันแขนของเขาจนขาดกระเด็นโดยไม่กระพริบตา มองเขาล้มลงไปดิ้นพล่านกับพื้นด้วยความเจ็บ“ท่านบอกว่าลำเอียงเล็กน้อยงั้นหรือ สังหารมารดาของข้าเพื่อเมียน้อยที่ท่านเลี้ยงดูเอาไว้ข้างนอก
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status