บทที่ 17

ชูจงเทียน!

ราชามาเฟียใต้ดินแห่งเมืองฮั่น!

เป็นคนที่อยู่เหนือฟ้าอย่างแน่นอน

ในเมืองฮั่น ชูจงเทียนเป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่ไม่มีใครกล้าที่จะเผชิญหน้ากับเขา!

ถ้าจะให้พูด ก่อนหน้านี้โหวหยวนหย่งเป็นคนหยิ่งมากและต้องการจับฉินรั่วรั่ว ตอนนี้เขาพบกับชูจงเทียน เขาไม่กล้าอีกต่อไป เพียงแค่ทำหน้าตาบูดบึ้งยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างขมขื่น

คนของโลกใต้ดินเมื่อพบกันก็มักอิจฉากัน!

“คุณเทียน คุณพาคนจำนวนมากมาในสถานที่ของผม มันหมายความว่ายังไง?”

โหวหยวนหย่งไม่พอใจอย่างมากกับใบหน้าของเขาที่เย็นชา เขาแอบกัดฟันและกำหมัดไว้

พูดอีกอย่างก็คือ เขาเป็นเจ้าของเบลล์คลับและเป็นหนึ่งในลูกพี่ใหญ่ของเมืองฮั่น

แม้ว่าเขาจะไม่กล้าท้าทายชูจงเทียนแต่เขาก็ไม่สุภาพเกินไป

เมื่อมองไปที่ชูจงเทียนอีกครั้ง เขาก็พบว่าชายคนนี้เพิกเฉยต่อการมีอยู่ของโหวหยวนหย่งและไม่ได้สนใจที่จะมองเขาด้วยซ้ำ

มันทำให้โหวหยวนหย่งโกรธมาก!

'นี่มันหมายความว่ายังไง!'

'ฉันโหวหยวนหย่งยังไม่สามารถอยู่ในสายตาของชูจงเทียนได้งั้นเหรอ?!'

อย่างไรก็ตาม

เหตุการณ์ต่อมานั้นทำให้โหวหยวนหย่งและคนอื่น ๆ ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบโต้!

ทุกคนสั่นสะท้าน!

แม้แต่ฉินรั่วรั่วที่รู้จักตัวตนของหลี่โม่อยู่แล้วก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้นราวกับพายุเมื่อเห็นฉากนี้!

ชูจงเทียนเดินตรงไปหาหลี่โม่ ยืนนิ่ง โค้งคำนับ ถอดหมวกออก แล้วกล่าวด้วยความเคารพ “คุณหลี่ ยกโทษให้ผมที่มาช้าด้วยครับ โปรดลงโทษผมได้เลยครับ!”

เขาคือคนที่เหล่าเฉียนเรียกว่านายน้อย!

นายน้อยแห่งแดนมังกร!

ในอนาคตเขาจะเป็นราชามังกรแห่งแดนมังกร!

ใบหน้าของหลี่โม่เย็นชาเล็กน้อย เขาเหลือบไปที่ชูจงเทียนและพยักหน้าเบา ๆ “ยังทันเวลาอยู่ ต่อจากนี้ คุณควรรู้วิธีจัดการกับมัน”

“ผู้ใต้บัญชาเข้าใจแล้วครับ” ชูจงเทียนพยักหน้าอย่างหนักแน่นและหันกลับไปมองที่โหวหยวนหย่งด้วยดวงตาที่มืดมน

โหวหยวนหย่งในขณะนี้

ยืนอยู่ในความงุนงง หัวใจสั่นเทา!

เขาไม่เข้าใจว่าราชาใต้ดินแห่งเมืองฮั่นมีความเคารพต่อเด็กธรรมดาในขณะนี้ได้อย่างไร!

ผู้ใต้บัญชา?

ชูจงเทียนอ้างว่าเป็นผู้ใต้บัญชา!

นี่มันน่าตกใจ!

โหวหยวนหย่งตื่นตระหนก เหงื่อเย็นผุดบนหน้าผาก!

เขาไม่ใช่คนโง่ เขาก็นึกถึงอะไรบางอย่างในทันที ชายหนุ่มคนนี้มีตัวตนที่ไม่ธรรมดา!

แม้แต่ชูจงเทียนก็ยังปฏิบัติต่อเขาด้วยความเคารพ!

ในเวลาเดียวกัน ชูจงเทียนจ้องมองที่โหวหยวนหย่งด้วยท่าทางที่มืดมน

ปัง!

เขาขึ้นไปก้าวหนึ่ง ถีบหน้าอกและหน้าท้องของโหวหยวนหย่งอย่างกะทันหัน!

โหวหยวนหย่งถอยหลังสองก้าว จ้องมองที่ชูจงเทียนอย่างไม่เชื่อ สายตาของเขาไม่พอใจและตะโกนว่า “ชูจงเทียน! นี่คิดอยากจะมีปัญหากับฉันเหรอ?!”

ชูจงเทียนนี่มันหน้าไม่อาย!

“มีปัญหากับนาย?” ชูจงเทียนเยาะเย้ยสองครั้ง ตบหน้าโหวหยวนหย่งอีกครั้ง!

เพียะ!

เสียงฝ่ามือดังกึกก้องไปทั่วคลับ

“โหวหยวนหย่ง นายมีคุณสมบัติอะไรที่จะมามีปัญหากับฉัน?!”

ชูจงเทียนคู่ควรแก่การเป็นราชาใต้ดินแห่งเมืองฮั่น ณ เวลานี้ แสดงพลังอำนาจเหนือรุ่นของวีรบุรุษอย่างเต็มที่!

ชูจงเทียนมองไปที่โหวหยวนหย่งอย่างเย็นชาและกล่าวว่า “วันนี้ทุกคนที่ไม่ให้เกียรติคุณหลี่ ฉันจะจดจำพวกมัน จะไม่มีใครสามารถหลบหนีได้!”

ทันทีที่เสียงหายไป อันธพาลจำนวนสิบกว่าคนนำโดยชูจงเทียนก็ได้จับคนของโหวหยวนหย่งกดลงกับพื้น!

แม้แต่ไป่เสวี่ยเอ๋อร์ก็ไม่ยกเว้น ใบหน้าสวยและหน้าอกคู่ใหญ่ของเธอถูกกดลงกับพื้นด้วย!

ทันใดนั้นก็มีเสียงกรีดร้องตาม ๆ กันมา!

แต่

เสียงเยือกเย็นดังมาจากด้านหลังของโหวหยวนหย่ง!

หรงฉางเวยกุมหัวที่เต็มไปด้วยเลือดแล้วชี้ไปที่ชูจงเทียนอย่างโกรธจัด พร้อมกับพูดว่า “แกก็คือชูจงเทียนเหรอ? งั้นก็ดีเลย กล้ามีปัญหากับฉัน?

ในตอนนี้หรงฉางเวยเดือดมาก!

อย่างไรก็ตาม เขาเป็นนายน้อยของหรงคังกรุ๊ป และมีคนกล้าที่จะเพิกเฉยต่อเขา!

โหวหยวนหย่งกล่าวด้วยใบหน้าที่เย็นชาและเยาะเย้ยว่า “คุณเทียน อย่าบอกนะว่าน้องฉันไม่ได้เตือนคุณ คุณชายหรงไม่ใช่คนที่คุณสามารถยั่วโมโหได้นะ แม้ว่าคุณจะเป็นราชามาเฟียใต้ดินของเมืองฮั่นก็ตาม อยู่ต่อหน้าคุณชายหรง คุณมันก็แค่โคลน แค่นั้นแหละ!”

คุณชายหรง?

ชูจงเทียนขมวดคิ้ว เหลือบมองไปยังชายหนุ่มผู้มั่งคั่งและหนุ่มที่อยู่ข้างหลังโหวหยวนหย่ง

เมื่อเห็นความลังเลของชูจงเทียน โหวหยวนหย่งก็ยืดเอวขึ้นทันทีและแนะนำว่า “คนนี้คือผู้จัดการทั่วไปของหรงคังกรุ๊ปที่เพิ่งตั้งรกรากในเมืองนี้ แล้วก็เป็นลูกชายประธานหรงปินของหรงคังกรุ๊ป คุณชายหรงฉางเวย!”

โหวหยวนหย่งกล่าวประโยคนี้ดังมาก คงจะกลัวว่าคนอื่นจะไม่ได้ยิน

ฮึ่ม!

หัวใจของชูจงเทียนสั่นไหว ดวงตาของเขาหดตัว จ้องไปที่หรงฉางเวย ความเย่อหยิ่งของเขาก็อ่อนแอลงเล็กน้อย

เขาเป็นลูกชายของหรงปินแห่งหรงคังกรุ๊ป!

หรงคังกรุ๊ปเหรอ บริษัทจดทะเบียนที่มีส่วนแบ่งของตลาดหลักแสนล้านบาท!

คราวนี้สาขาของหรงคังกรุ๊ปตั้งรกรากที่เมืองฮั่นและทุ่มเงินสามหมื่นล้านบาท!

ชูจงเทียนไม่สามารถยั่วยุเขาได้จริง ๆ

แม้ว่าเขาจะมีอำนาจ แต่เขาจำกัดอยู่แค่ในเมืองฮั่นเท่านั้น

ชูจงเทียนรู้สึกอับอายเล็กน้อยกับบริษัทจดทะเบียนระดับประเทศขนาดใหญ่เช่นนี้

หลี่โม่เห็นความอับอายของชูจงเทียน เขาขมวดคิ้วและถามด้วยเสียงเย็นชาว่า “คุณไม่กล้าเหรอ?”

ชูจงเทียนรีบยืนขึ้นข้างหลี่โม่และกล่าวด้วยความเคารพ “คุณหลี่ หรงฉางเวยนี่ เราสู้ไม่ได้จริง ๆ”

สู้ไม่ได้จริง ๆ !

ลูกชายคนโตของหรงปินเป็นหลานชายของหรงชางเหอ ประธานสำนักงานใหญ่ของหรงคังกรุ๊ป

หรงชางเหอซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญกิตติมศักดิ์ที่มีรายชื่ออยู่ในสถาบันการแพทย์ในประเทศหลายแห่ง เดิมทีเป็นแพทย์ที่มีชื่อเสียงและต่อมาก็ได้เข้าสู่ด้านธุรกิจ

นอกจากนี้เขายังได้รับเกียรติมากมาย ชื่อเสียงของเขาในประเทศจีนก็ไม่น้อย

ถ้าใครกล้าหาเรื่องหรงคังกรุ๊ป ก็จบไม่สวยแน่!

หลังจากที่ชูจงเทียนอธิบาย เหงื่อเย็นบนหน้าผากก็ไหลออกมา

เขามองไปที่หรงฉางเวยที่อยู่เบื้องหลังโหวหยวนหย่งด้วยท่าทางกังวลใจ และรู้สึกสับสนเล็กน้อยในใจ

อย่างไรก็ตาม

วินาทีถัดมา ฉากที่ทำให้ทุกคนหายใจไม่ออกก็เกิดขึ้น!

หลี่โม่ที่อยู่ในฝูงชนไม่ได้ตื่นตระหนกเลย เขาเพียงแค่จ้องไปที่หรงฉางเวยอย่างเย็นชาและพูดว่า “หรงฉางเวย ฉันจะจำแกไว้ ไม่มีใครในโลกนี้ที่หลี่โม่สู้ไม่ได้”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของชูจงเทียนก็เปล่งประกาย!

อย่างไรก็ตาม หรงฉางเวยหัวเราะด้วยความโกรธ ใบหน้าของเขาเย็นชา เขาตะโกนว่า “โอเค ๆ พวกแกนี่มันเหลือเกินจริง ๆ ! ฉันไม่เชื่อแกหรอก ที่นี่คือเมืองฮั่น ใครจะกล้าล่วงเกินฉันได้!”

“โหวหยวนหย่ง ฉัน ในฐานะนายน้อยขอสั่งให้นายกำจัดคนพวกนี้ให้หมด! โดยเฉพาะไอ้เด็กนั่น ตัดมือขวามาให้ฉัน! ผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมแขนมัน ฉันอยากเล่นกับเธอต่อหน้ามัน!”

หรงฉางเวยแสดงออกถึงความดุร้ายและไม่แยแสหลี่โม่เลยแม้แต่น้อย

พ่อของเขาคือหรงปิน ปู่ของเขาคือหรงชางเหอ หากพวกเขากระทืบเท้า ไม่ต้องพูดถึงเมืองฮั่น แม้แต่ประเทศก็สั่นสะเทือน!

ไอ้โง่ที่กล้าพูดกับตัวเขาอย่างหยาบคาย มันกำลังมองหาความตาย!

โหวหยวนหย่งว่องไวมาก หยิบวิทยุสื่อสารออกมาแล้วตะโกนว่า “หลีกทางให้ฉันเข้าไป เคลียร์สถานที่ด้วย!”

ตุบตับ ตุบตับ ตุบตับ!

ทันใดนั้น พวกอันธพาลหลายสิบคนในสังคมก็รีบวิ่งเข้ามาจากประตูคลับอีกครั้ง ทุกคนดุร้ายและชั่วร้าย อาวุธอยู่ในมือพวกเขา

“ไป! เอาพวกมันทั้งหมดมาให้ฉัน!” โหวหยวนหย่งโบกมือ ดวงตาของเขาดูตื่นตระหนกขึ้นเล็กน้อย

ชูจงเทียนตกตะลึง แต่เขาสัญญากับเหล่าเฉียนไว้แล้วว่าจะปกป้องคุณหลี่ด้วยชีวิต!

เขาชี้ไปที่โหวหยวนหย่งจากระยะไกล พูดอย่างโกรธเคืองว่า “ไอ้โหว แกกล้าดียังไง! คุณหลี่ไม่ใช่สิ่งที่แกจะสามารถล่วงเกินได้!”

“บ้าเอ๊ย! ที่นี่ยังมีคนที่ฉันหรงฉางเวยไม่สามารถสู้ได้ด้วยเหรอ?”

บนโซฟา หรงฉางเวยขว้างผ้าขนหนูเปื้อนเลือดด้วยความโกรธ ดวงตาของเขาแดงก่ำ จ้องไปที่หลี่โม่และคนอื่น ๆ และตะโกนว่า “จัดการทุกอย่างให้ฉัน! เอาให้ตาย ฉันรับผิดชอบเอง!”

“คุณหลี่!”

ชูจงเทียนตะโกนอย่างโกรธจัด รีบวิ่งไปหาพวกอันธพาลที่ยกไม้เบสบอลขึ้นเพื่อทุบตีเฉินผิงและต่อสู้กับพวกเขาทันที!

ชูจงเทียนสมควรที่จะเป็นราชาใต้ดิน ด้วยความแข็งแกร่งระดับหนึ่ง เขาทำให้คนเหล่านั้นล้มลงกับพื้นในสามหรือสองนาที!

ตรงนั้น ใบหน้าของโหวหยวนหย่งเย็นลง ดวงตาของเขาค้อน เขาหยิบมีดคมออกมาจากด้านหลังเอวแล้วกดไปที่คอของชูจงเทียนพร้อมตะโกนว่า “ถ้าแกกล้าขยับ ก็ลองดูสิ!”

พรึบ!

ก่อนที่ชูจงเทียนจะทันได้ตอบสนองโหวหยวนหย่งก็เตะเข่าของเขาให้คุกเข่าลงข้างหนึ่ง!

โหวหยวนหย่งดูเย่อหยิ่ง เขายกมือขึ้นที่ใบหน้าของชูจงเทียนและหัวเราะ “ชูจงเทียน ฉันไม่ได้คาดหวังให้แกมีวันนี้ จากนี้ไปตำแหน่งราชาใต้ดินของเมืองฮั่น ฉันจะเป็นเอง!”

ชูจงเทียนกัดฟันจ้องเขม็งและตะโกนว่า “โหวหยวนหย่ง แกจะทำอะไรฉันด็ได้ แต่แกห้ามทำคุณหลี่ ไม่อย่างนั้น ไม่ใช่แค่แกเท่านั้น แต่ทั้งเมืองฮั่นจะถูกฝัง!”

“คิดจะขู่ให้ฉันกลัวงั้นเหรอ?!” โหวหยวนหย่งโกรธและเตะไหล่ของชูจงเทียน

ในเวลานี้ในคลับเต็มไปด้วยความเย็นเยียบ

คนที่ชูจงเทียนพามาทั้งหมดถูกกดลงไปที่พื้น!

สถานการณ์พลิกจากได้เป็นเสีย

หรงฉางเวยลุกขึ้นด้วยใบหน้าที่เย็นชา เขาเดินไปหาหลี่โม่และยิ้มอย่างน่าสังเวช “หนุ่มน้อย เมื่อกี้แกอวดดีมากไม่ใช่เหรอ? ทำไมตอนนี้ถึงไม่พูดอะไรเลยล่ะ?!"

ใบหน้าของหลี่โม่สงบนิ่ง ไม่มีความกลัวแม้แต่น้อยบนใบหน้าของเขา เขาพูดว่า “หรงฉางเวย แกไม่ควรยั่วโมโหฉัน”

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้หรงฉางเวยก็ผงะแล้วพูดกลับไปว่า “โหวหยวนหย่ง ตัดมือขวาของไอ้เด็กนี่มาให้ฉัน ให้มันคุกเข่าแล้วมาคุยกับฉัน!”

โหวหยวนหย่งก้าวขึ้นไปพร้อทมีดคมในมือและพูดเยาะเย้ยว่า “ไอ้หนุ่ม นี่คือจุดจบที่แกทำให้นายน้อยหรงไม่พอใจ!”

เมื่อเห็นฉากนี้ ชูจงเทียนก็กรีดร้องว่า “โหวหยวนหย่ง หยุดนะ คุณหลี่ แกอย่าแตะต้องเขานะ!”

เขาคือนายน้อยของแดนมังกร!

ร่างกายของเขาล้ำค่ากว่าทองหมื่นชั่ง!

โหวหยวนหย่งยิ้มอย่างดูถูก มีดที่คมในมือของเขากำลังจะแทงไปที่แขนขวาของหลี่โม่!

ทันใดนั้น!

เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น ทุกคนต่างก็สงสัย

โหวหยวนหย่งเหลือบมองหรงฉางเวยจากข้างหลังเขา หรงฉางเวยเยาะเย้ยสองครั้ง แล้วพูดว่า “ดูมันสิ สงสัยคงรายงานเรื่องงานศพตัวเองให้ครอบครัวของมันรู้”

โหวหยวนหย่งพยักหน้า หยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกงของหลี่โม่โดยตรง จากนั้นเปิดลำโพงแล้วพูด “นั่นใคร?!”

“คุณหลี่ สวัสดีครับ ผมหรงปิน คุณขอให้ผมจัดการกับบริษัทยาหยุนเซิง ผมจัดการให้แล้ว คุณอยู่ที่ไหน ผมจะส่งข้อตกลงให้คุณเอง” อีกด้านหนึ่งของสาย น้ำเสียงของหรงปินมีความนับถือมาก ทัศนคติก็สุภาพและจริงใจมาก