ตระกูลข้า ใครอย่าแตะ

ตระกูลข้า ใครอย่าแตะ

作家:  บัณฑิตติดบ้าน完了
言語: Thai
goodnovel4goodnovel
9.1
132 評価. 132 レビュー
240チャプター
92.7Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

การแต่งงานตามสัญญา

ความรักครั้งแรก

แก้แค้น

พระเอกเก่ง

อ่านฟิน

เทพนักรบ

หลังจากหกปีแห่งการนองเลือด จักรพรรดิจึงได้หวนคืนถิ่น ด้วยร่างกายไร้พ่ายของฉัน ฉันสามารถสยบเหล่าอันธพาล และปกป้องเหล่าหญิงสาว…

もっと見る

第1話

บทที่ 1 จักรพรรดิกลับคืนถิ่น

Zara’s POV

“Mom doesn’t get home for another two hours and Dad won’t be back until tomorrow.” I giggle into the phone at my boyfriend Liam’s excitement. “What’s the surprise?”

“If I tell you, it’s not a surprise, Z. I’ll be over in ten minutes.” He hangs up before I can press him further.

I look at the phone for a second. My boyfriend will be here in nine minutes. I sprint upstairs, change my shirt, and pull my hair out of a ponytail, fluffing it out. I hastily apply my shiny lip gloss, then stand back and look at myself in the mirror. 

The doorbell chimes, making me smile. Why does he bother? He knows I don’t lock it.

“Zara, it’s me!” Liam’s voice is like honey on a biscuit. I can never get enough. After the Mating Gathering tomorrow night, I’ll hear it as often as I want.

“Coming!” I check the mirror one last time before I run downstairs, but he’s already halfway up. He’s two stairs below me, so we are the same height. I give him a big grin and let myself fall forward. He easily catches me and I wrap my arms and legs around him with a kiss that makes me hum happily.

“You look amazing, Z. Come on.” He kisses my cheek and carries me up the stairs.

“We’re going to my bedroom?!” I squeal. He’s not allowed in my bedroom if my parents aren’t home.

“Yeah, so I can show you the surprise.” He murmurs into my ear, giving it a little nibble, dissolving all my worries.

“Okay, what’s this big surprise?” I give him a peck on the lips as he sits on my bed with me straddling his lap.

“I love you so much!” He gives me a deep kiss, then pulls a bottle of whiskey from behind his back. “I paid a guy to get it for me. Come on. Let’s have a drink!”

“L-Liam, we sh-shouldn’t…” I shake my head.

“We shouldn’t, but it won’t hurt anything either.” He sits me on the bed and grabs cups off the shelf above my mini refrigerator. He opens the bottle and fills the cups halfway with amber color liquid. I give him a hesitant smile when he hands me a cup, still grinning broadly.

The sharp smell makes my eyes water. “Liam, I can’t.”

“Come on, Z. Don’t be a downer.” He rolls his eyes and takes a sip that makes him cough. “Loosen up for once.”

I take a little sip and wince at the strong, bitter taste. Liam tips the bottom of my cup a little more, making me take a bigger drink. I cough at the fire in my throat and almost drop the cup.

He refills it, then does the same to his cup and raises it. “Here’s to being fated mates.” 

“Cheers?” I choke out and take another sip. It goes down easier this time. I guess it doesn’t taste as bad as I thought. After a few more sips, I relax and we laugh together, talking about our future. An hour later, my fingers and nose feel fuzzy and I can’t stop laughing. I can’t really feel my tongue in my mouth, either.

“We need music!” I get up and turn on the radio so I can dance. My favorite song by Ben Abraham is playing. “Oh! Liam! Dance with me!”

“Of course, Z. Anything to hold you.” He wraps me in his muscular arms and runs his fingers through my hair. His hazel eyes glimmer with happiness while he rocks me back and forth.

I’m a little surprised when he yanks his head away and gives me a perplexed expression. He leans in close again, takes a deep breath against the crook of my neck, and pulls back. Now his confused stare has a hint of lust in it.

“What? Whiskey turned you on that much?” I giggle, raising my eyebrows at him.

“No. Your scent changed. I can’t tell exactly what it smells like but it’s… I don’t know. It’s intoxicating, Z.” Liam pulls me closer to his chest, burying his face into my neck one more time. “Is your wolf waking up?”

“Liam, don’t be weird.” I slap his arm playfully. “I feel the same as any other day. My birthday isn’t until Sunday. She’ll wake up at the Mating Gathering tomorrow at midnight.”

“Sorry, I just don’t wanna let you go.” He kisses my neck, nipping hard with his teeth, and squeezes my waist tightly.

“Ow! Liam, you’re hurting me!” I whine, trying to push his hands off of my waist. “Stop!”

A rumbling growl comes from his chest and one of his arms slides under my shirt, making my heart thump hard with panic. His wolf’s claws dig painfully into my skin.

“Liam! Please stop! STOP!” I push my hands hard against his chest. He finally takes the hint and stands back. His eyes are pitch black and his face is elongating. Dark gray fur sprouts from his skin as he transforms. His shirt tears at the seams as his chest grows deeper. He is shifting into wolf form in my bedroom?!

Tears blur my vision when I realize he is blocking me from running out of the room. “No! Liam, what are you doing?!”

He snarls and swipes at me, but I’m just out of his reach. My wolf hasn’t woken up yet, so I have no way of defending myself. Liam is too strong for me to fight. Besides, I have no training. When I was little, Dad told me if someone tried to kidnap me, I should bite them. So I clamp my mouth down on Liam’s paw and bite with as much force as I can manage. I feel his bones crunch in between my teeth before I let go.

Liam’s half-wolf form howls and crouches forward, cradling his paw. I don’t know what comes over me, but I lunge forward and bite his neck before he can recover. Liam arches back and throws me to the ground. He stops shifting and looks mostly human again, shaking his head like he’s coming out of a daze, and looks at me with wide, surprised eyes.

“I’m… I’m sorry, Zara. I… didn’t.” His wolf’s voice is gravelly as he backs away, looking flustered. “I’m sorry. I… I better go.”

Before I can stop him, he turns and bolts. I try to grab his hand, but he’s way too quick for me. He runs down the stairs, throws the front door open, and takes off.

“Liam, wait! I didn’t mean to-” I sprint to the porch. He’s already in his car, halfway down the driveway.

Liam has never tried to grab me like that. Sure, we’ve messed around before, but he’s never tried to force himself on me. If that is what alcohol does, I don’t want any part of it.

I run inside and grab my cell phone. His phone rings twice and goes to voicemail. He rejected my call? In six years, Liam has never rejected one of my calls. I wait for the tone and leave a message.

“Liam, please call me. I-I didn’t mean to push you away. It was just… You scared me.” I sigh. “Please call so we can talk.”

I’ll try texting him.

Zara: I’m sorry. I got scared. r u ok? Pls call me.

He doesn’t respond. I try to call him again, but it goes straight to voicemail. I make calls to several of our friends, but no one has heard from him.

“Zara? Are you okay?” Mom comes through the front door while I’m sending out text messages.

“No, Mom. I think Liam and I had a fight?” My lip trembles, trying to figure out why Liam would try to hurt me. “I don’t know what happened.”

“Oh, Sweetie,” Mom pulls me into a hug, “it’s going to be okay. Help me with dinner. Tell me what happened.”

How am I going to tell her without getting in trouble for drinking and making out with my boyfriend in my bedroom?

“Where are my favorite girls?” Dad surprises us when he throws open the front door, saving me from the awkward conversation with Mom.

He comes into the kitchen and stops short. He looks around and sniffs the air, then looks at me. There’s something complicated in Dad’s eyes until he shakes his head, the same way Liam did. I don’t think he notices I’m watching when he gives Mom a tentative glance. She turns her eyes away and almost looks disappointed. She clears her throat, then faces me like nothing’s wrong.

Dad reaches into his bag and hands me a gift box with a big smile. Mom stands next to him, trying to appear happy.

“I hope you don’t mind your gift early. You know how I am with surprises. Plus, with the Mating Gathering on your birthday, we probably won’t get to see you anyway.” Dad is still giving me an odd look, like he’s holding something back.

“You said no gifts because we need the money for the expenses my scholarship won’t cover.” I hold up the box and smile at them gratefully.

“Open it, Zara.” Dad waves at the box. Maybe it’s my imagination, but it seems like he’s having a difficult time looking me in the eye. “It’s not every day your little girl turns eighteen.”

I unwrap the box and gasp at the expensive laptop I showed Mom last month at the mall.

“They loaded all your first semester books into its memory.” Mom says.

“Oh, my Goddess. You guys, you’re the best!” Fat tears roll down my cheeks as I jump up and hug them. Dad’s back stiffens for a second, but he still picks me up when he hugs me like he always does and gives me a kiss on his cheek. 

“We love you, Zara Zhade.” He says into my ear. “Don’t you ever forget that. You’ll always be our little girl.”

“I love you too, Dad.” I whisper in his ear with a smile. It makes me a little nervous that he’s talking like I’ll never see him again. “I’ll see you Sunday morning after the Mating Gathering.”

“Yeah, Honey, you have a good time and I’ll see you after. I have to get back to work now.” He kisses my forehead and gives Mom the same mysterious expression before he heads out the door.

“Mom, does Dad seem a little off to you?” I stare at the door once he’s gone.

“Well, after tomorrow, you’re going to be mated. He has to trust another wolf with your safety and happiness. That’s a big deal for him.” She squeezes my shoulders and sets my dinner in front of me. I nod, but the tone in her voice isn’t convincing.

もっと見る
次へ
ダウンロード

書評

最新チャプター

続きを読む

評価

10
92%(122)
9
0%(0)
8
2%(3)
7
0%(0)
6
0%(0)
5
0%(0)
4
0%(0)
3
0%(0)
2
5%(6)
1
1%(1)
9.1 / 10.0
132 評価 · 132 レビュー
レビューを書く

レビューもっと

KEN
KEN
สนุกมากครับ
2024-07-29 21:37:30
0
0
ນາງພຸໂຂງ ວິໄລສານ
ນາງພຸໂຂງ ວິໄລສານ
5496280011846415
2024-05-14 13:13:10
0
0
Insuarn Duangta
Insuarn Duangta
*** เรื่องนี้ไม่จบ อย่าเข้ามาอ่านครับ ***
2024-03-30 23:43:04
4
1
Nuttapol Vongungka
Nuttapol Vongungka
เรื่องนี้ก็ไม่จบ แต่บอกเสร็จสมบูรณ์แล้ว
2023-12-20 20:25:11
1
0
AMen Momote
AMen Momote
update now
2023-08-12 20:24:47
0
0
240 チャプター
บทที่ 1 จักรพรรดิกลับคืนถิ่น
“นายท่าน ท่านจะกลับไปจริง ๆ ใช่ไหม?”ณ เกาะขนาดใหญ่ในใจกลางมหาสมุทร เป็นที่ประทับตั้งตระหง่านของพระราชวัง สถานที่แห่งนี้เป็นของอาณาจักรที่กว้างใหญ่ไพศาลที่สุด ตำหนักราชันย์ในเวลานี้ ห้ากษัตริย์และเหล่านายพลทั้งสิบแปดคนมารวมตัวกันที่ห้องโถง ขณะที่พวกเขาให้ความสนใจไปที่ชายหนุ่มผู้ซึ่งอยู่เบื้องหน้าพวกเขา ชายหนุ่มผู้นี้มีนามว่า ไทร์ ซัมเมอร์ เจ้าของที่แท้จริงของตำหนักราชันย์“ใช่” ไทร์กล่าวหนักแน่น “เมื่อหกปีก่อน ฉันถูกไล่ออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลซัมเมอร์ ถูกปล่อยให้เดินเตร่อยู่กลางถนนในเมืองคานห์ ถูกวางยาโดยใครบางคนและจบลงที่ฉันมีเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ กับเธอคนนนั้น”“หลังจากนั้นฉันก็ได้พบกับผู้ช่วยชีวิต ผู้ซึ่งพาฉันมาที่แห่งนี้ และด้วยสองมือของฉัน ฉันสร้างตำหนักราชันย์ขึ้นมา ถึงอย่างไรตอนนี้ฉันก็มีอำนาจสูงสุดในโลกนี้ ร่วมกับสถานะและความร่ำรวยของฉันที่เคยได้ให้สัญญากับเธอไว้ ว่าฉันจะรับผิดชอบเธอและกลับไปเพื่อแต่งงานกับเธอ” ไทร์มองไปที่รูปภาพในมือของเขาขณะสายตาอ่อนโยนลงหญิงสาวในรูปภาพนั้นอยู่ในช่วงอายุก่อนจะย่างเข้ายี่สิบ ดวงตาของเธอสีสดราวกับภาพวาด จมูกของเธอยาวงุ้ม และริมฝีปากของเธออ่อนน
続きを読む
บทที่ 2 มองดูฉันให้ดีว่าฉันเป็นใคร?
เมื่อมองไปที่ลูกสาวที่ขาดสารอาหารและผอมแห้ง ไทร์รู้สึกได้ถึงความโกรธแค้นภายในจิตใจของเขา“หนู… หนูชื่ออะไร?” หลังจากเขามั่นใจว่าสาวน้อยคนนี้นั้นคือลูกสาวของเขา ไทร์รู้สึกประหม่าและวอกแวกว่าเขาควรจะทำตัวอย่างไรกับเธอ“คุณลุง หนูมีชื่อว่า แบลร์ ซี”ไทร์อุ้มแบลร์ขึ้นมาในอ้อมแขนและถาม “เดี๋ยวลุงจะพาหนูไปกินข้าว โอเคไหม?”แบลร์พยักหน้าปลื้มใจ แม้ว่าเธอจะยังค่อนข้างกลัวคุณลุงแปลกหน้าคนนี้อยู่ แต่เธอนั้นหิวเกินไป“หลังจากเรากินข้าวกันเสร็จแล้ว เดี๋ยวลุงจะพาหนูไปหาแม่”ไทร์เจอเข้ากับร้าน McDonald ที่ใกล้ที่สุด และซื้ออาหารมากมายให้แบลร์ตัวน้อย เมื่อเขามองไปที่แบลร์สวาปามอาหาร เขารู้สึกหัวใจสั่น เธอจะต้องหิวมากแน่ ๆ จากสิ่งที่เธอฝ่าฟันมา “ค่อย ๆ กิน ถ้ามันยังไม่พอ เดี๋ยวลุงสั่งเพิ่มให้อีก”ในที่สุดแบลร์ก็เต็มอิ่ม คิดว่าไทร์คงไม่ได้สังเกตุ เธอแอบหยิบน่องไก่ใส่กระเป๋าของเธอ“แบลร์ นั่นเธอกำลังทำอะไร?” ไทร์นั้นสะดุ้งตกใจแบลร์ตระหนกเล็กน้อยขณะมองไปที่เทียร์สายตาหวาดกลัว “คุณลุง หนูไม่ได้พยายามขโมยอะไรทั้งนั้น หนูแค่อยากจะเอาน่องไก่กลับไปให้แม่...”เอาไปให้... แม่... ไทร์เจ็บปวดร้าวหัวใจ
続きを読む
บทที่ 3 เรียกพ่อสิ
วินนี่เฟรดจับจ้องสายตาจดจ่อไปที่ใบหน้ารูปงามของไทร์ สามวินาทีต่อมา ราวกับสายฟ้าฟาดผ่าลงมาเหนือหัวของเธอ ใจของเธอก็เริ่มสั่นสะเทือน “นายคือ...ไทร์ ซัมเมอร์...”ในที่สุดวินนี่เฟรดก็จำไทร์ได้ชายผู้ซึ่งเคยบอกเธอไว้ว่าเขาจะกลับมาสู่ขอเธอชายผู้เปลี่ยนชะตาชีวิตของเธอและให้เธอเฝ้ารอถึงหกปีในหัวของวินนี่เฟรดนั้นว่างเปล่าก่อนจะปวดร้าวไปด้วยความโกลาหล บรรยากาศรอบ ๆ พวกเขาถึงจุดเย็นยะเยือกพูดตามตรง ในหัวของไทร์เองก็ยุ่งเหยิง แม้ว่าเขาจะใช้เวลาเพียงหนึ่งคืนกับหญิงสาวคนนี้ในสภาพมึนเมา แต่มันก็เหมือนรักแรกพบสำหรับเขา หลังจากนั้นหนึ่งคืนเขาก็ตัดสินใจว่าเธอคือคนที่ใช่สำหรับเขา เขาใช้เวลาถึงหกปีปราถนาและโหยหาเธอ แต่เมื่อเขามาเจอเธออีกครั้ง เธอนั้นแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิงกับสิ่งที่เขาฝันถึง“แม้ว่าเธอจะไม่ได้วางแผนที่จะรอฉันกลับมาอีกแล้ว ทำไมเธอถึงได้ละเลยลูกสาวของเรา?” ในเวลาที่ไทร์กล่าว เขากลับเสียใจกับสิ่งที่พูดเพราะเบื้องหน้าดวงตาของเขา วินนี่เฟรนล้มลงเศร้าโศก น้ำตาไหลพรั่งพรูออกมาอย่างไม่แยแส เธอร้องห่มร้องไห้ออกมาสุดแสนลำบากใจ และจากนั้น...เพี๊ยะ... วินนี่เฟรดตบฉาดใหญ่ไปที่หน้าของไทร์
続きを読む
บทที่ 4 ฉันคือราชินี
เวลาเที่ยงคืน ภายในคฤหาสน์หรูหราในเมืองคานห์ ผู้หญิงวัยกลางคนกับผ้าพันแผลปิดตาข้างขวาสวมใส่ชุดสง่างามและราคาแพง ขณะเธอนั่งอยู่บนเก้าอี้นวมหนังแท้ ในมือของเธอมีรูปภาพ เป็นรูปภาพของแบลร์ ซีสาวน้อยในรูปภาพนั้นมีหน้าตาสวยงดงามเป็นอย่างมาก เธอนั้นสวยกว่าเด็กที่เป็นนักแสดงเสียอีก โดยเฉพาะดวงตาใหญ่โตคู่นั้นของเธอ มันช่างงดงามเกินไปจริง ๆ ดุจประกายราวกับดวงดาวพร่างพราว มันคงจะไม่มีคู่ดวงตาแบบนี้อีกต่อไปแล้ว ไม่ว่าคน ๆ หนึ่งจะเสาะแสวงหายากเย็นแค่ไหน“สวยมาก สวยงามมากเกินไป” ผู้หญิงคนนี้คือ แชนนอน หลุยส์ นิ้วของเธอจรดไปที่ดวงตาของแบลร์ที่อยู่ในรูปภาพขณะเธอจ้องมองมันอย่างโหยหา“พี่สาว สิ่งที่พี่ต้องการคือกระจกตาของเธอ ไม่ใช่รูม่านตาของเธอ ฉะนั้นมันไม่มีประโยชน์ที่จะหลงรักดวงตาของเธอ ยิ่งไปกว่านั้นดวงตาของพี่มันก็สวยมากพออยู่แล้ว” ถัดจากเธอไปก็มีเสียงของผู้ชายที่มีโพรงจมูกหนาและพูดกระสับกระส่ายในคำพูดของเขา“กระจกตาของเธอมันช่างน่ารัก” แชนนอนเงยหัวของเธอขึ้นมามองไปที่ชายผู้ซึ่งมีผ้าพันแผลพันคลุมรอบทั้งหัว แชนนอนหน้าบึ้ง “เกิดอะไรขึ้นกับนาย?”ชายผู้นี้คือสตีฟ ฮัดสัน สตีฟขุ่นเคืองขณะเขากล่าว “
続きを読む
บทที่ 5 บังคับสูญหาย
ผู้ที่เข้ามาใหม่คือคนที่มั่งคั่งที่สุดในเมืองคานห์ เดรก ทัคเกอร์ ข้าง ๆ เขานั้นมีกลุ่มคนขนาดใหญ่"ราชาแห่งสื่อยุคใหม่แห่งเมืองคานห์ เฮนรี่ วอคเกอร์" "ราชินีอัญมณีแห่งเมืองคานห์ เจด ลอเรล""ผู้นำนักพัฒนาด้านอสังหาริมทรัพย์ชั้นสูงแห่งเมืองคานห์ โดนัล เลวิส..."คนเหล่านี้ต่างเป็นชนชั้นนำของเมืองคานห์ เพียงแค่พวกเขากระทืบเท้าก็ทำให้สั่นสะเทือนไปทั้งเมือง แต่ละคนสามารถที่จะเปลี่ยนแชนนอนให้กลายเป็นผงธุลีได้ และตอนนี้ผู้ทรงเกียรติ เดรก ทัคเกอร์ ผู้มั่งคั่งที่สุดในเมือง กับเหล่าผู้นำด้านต่าง ๆ มารวมตัวกัน มันเกิดอะไรขึ้น?ในทันใดความหยิ่งสโยของแชนนอนก็เลือนหายไปในอากาศ แทนที่ด้วยความรู้สึกหวาดกลัว"แชนนอน เธอนี่มันไม่ธรรมดาจริง ๆ เธอเพิ่งจะแต่งตั้งตัวเองเป็นราชินีแห่งเมืองคานห์งั้นรึ? ถ้าเธอพูดแล้วคนอื่นก็จะไม่กล้าขัด?" น้ำเสียงของเดรกเต็มด้วยความประชดประชัน แม้แต่คนที่ร่ำรวยที่สุดอย่างเขาก็ยังไม่กล้าที่จะกล่าวอ้างแบบนั้น หนังศีรษะของแชนนอนชาไปทั้งหัวในความกลัว สตีฟผู้ยืนอยู่ใกล้ ๆ รู้สึกตัวเย็นเฉียบ นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ชายคนนี้เป็นใคร ไทร์ ซัมเมอร์ และเขายังสามารถที่จะเรียกผู้มีอิทธิ
続きを読む
บทที่ 6 ทรัพย์สินล้านล้านและเครื่องบินเจ็ทส่วนตัว
ไทร์พยักหน้าเห็นด้วยแต่ห้ามตัวเองไม่ได้ที่จะกล่าวถาม "ตระกูลซีได้รังแกข่มเหงพวกเธอสองคนมาตลอดหลายปี ทำไมเธอถึงยังไม่ตัดขาดกับพวกเขา?""เพราะเลือดมันข้นกว่าน้ำ อีกอย่างพ่อแม่ฉันไม่ได้ทำงานแล้วและแบลร์ก็จำเป็นต้องเข้าโรงเรียน แม้ว่าครอบครัวจะไม่ชอบขี้หน้าเรา การได้ทำงานในบริษัทของตระกูลซีพวกเขาก็ยังคงให้เงินเดือนที่ฉันสมควรจะได้อยู่"ไทร์ไม่ได้ถามต่อ พวกเขาสองคนมุ่งหน้าไปที่คฤหาสน์ของตระกูลซีพร้อมกับของขวัญในมือภายในห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์ตระกูลซี บรรดาสมาชิกคนในครอบครัวนั้นได้นั่งประจำที่เรียบร้อย มันยังมีโต๊ะอยู่สองสามตัวกางออกมาเพื่อกินเลี้ยง ในวันนี้ตระกูลซีได้เตรียมตัวจัดงานเลี้ยง ไม่ใช่เพราะต้องการจะต้อนรับไทร์แต่เพื่อคุณหนูอีกคนของครอบครัวซี ไอลิส ซี และแฟนหนุ่มของเธอ ทราวิส เจนเซ่น "เธอมาแล้ว" ในทันทีที่พวกเขาเข้ามา พวกเขาได้ยินเสียงของชายชรา ชายชราผู้นี้คือเสาหลักของตระกูลซี คุณปู่ของวินนี่เฟรด จอร์จ ซี"คุณปู่" วินนี่เฟรดรีบเร่งพาไทร์ไปด้วย ขณะที่พวกเขามอบของขวัญที่พิถีพิถันเลือกมาจากซูเปอร์มาเก็ตก่อนหน้านี้ "คุณปู่ นี่คือของขวัญที่ไทร์ตั้งใจเลือกมาให้คุณปู่เป็นพิเศษ""เ
続きを読む
บทที่ 7 ไม่ว่าเธอจะอยู่ทึ่ไหน ฉันก็จะขออยู่เคียงข้างเธอ
การกระทำของไอริสเป็นการดูถูกเหยีดยหยามอย่างมาก อย่างไรก็ตามจอร์จกำลังหลงไหลไปกับชิ้นส่วนของโสมป่า ที่เขานั้นไม่เคยตั้งใจจะใช้เงินซื้อมันมา มันเหมือนกับว่าเขายินยอมอย่างเงียบ ๆ กับกระทำของไอลิสวินนี่เฟรดงุนงง หยั่งรากลึกไปถึงแก่นและรู้สึกกระวนกระวาย นั่นมันคือของขวัญที่เธอและไทร์พิถีพิถันเลือกมาสำหรับจอร์จ แต่ของพวกนั้นกลับถูกมองว่าเป็นขยะ"กินข้าวกันเถอะ" เมื่อทุกคนมาถึง จอร์จก็ประกาศว่าได้เวลาเริ่มรับประทานอาหารทั้งตระกูลนั่งลง วินนี่เฟรดและไทร์ได้นั่งโต๊ะร่วมกับจอร์จ เธอนั้นคือเชื้อสายโดยตรงของครอบครัวสมาชิกตระกูลซีดังนั้นมันจีงเป็นเรื่องธรรมดาที่เธอจะนั่งตรงนี้ อย่างไรก็ตาม สักพักหนึ่งหลังจากที่พวกเขานั่งลง ไอริสเอามือมาบังปิดจมูกในท่าทางเสียดสี ขณะเธอบ่น "ทำไมโต๊ะนี้มันมีกลิ่นสาปแปลก ๆ ? กลิ่นเหมือนกับถังขยะ"ทันใดนั้นทุกคนต่างมองไปที่ไทร์ การกล่าวขึ้นมาลอย ๆ แบบนี้ มันชัดเจนที่หมายถึงว่าไทร์นั้นเป็นขอทาน และไม่มีใครอยากจะร่วมโต๊ะอาหารกับขอทาน"วินนี่เฟรด พาไทร์ไปกับเธอและไปกินตรงนู้น" จอร์จกล่าวและชี้ไปที่โต๊ะเล็ก ๆ นั่นมันเป็นโต๊ะของเหล่าคนรับใช้เพื่อรับประทานอาหารวินน
続きを読む
บทที่ 8 เทพบุตรในฝัน
ไทร์ไม่เต็มใจที่จะหยุด ทำให้วินนี่เฟรดไม่พอใจ"ไทร์หยุดพูดจาไร้สาระสักที มันไม่มีทางที่ฉันจะได้สิทธินั้น"ไทร์ส่ายหัว "เธอจะรู้ได้ยังไงถ้ายังไม่ได้ลอง?" ไทร์ก็อยากจะบอกว่าเขานั้นคือเจ้าของคนใหม่ผู้ที่ได้เข้าซื้อศูนย์กลางเมือง วินนี่เฟรดเธอคือภรรยาของฉัน ขอแค่เธอยืนยันว่าอยากจะได้มัน การที่มอบให้เธอทั้งศูนย์กลางเมืองไปเลยก็ไม่ใช่ปัญหา ยังน้อยกว่าสิทธิที่จะได้ภายในนั้นเสียอีกอย่างไรก็ตามไทร์ก็ไม่เคยที่จะได้กล่าวเสียงดัง เขารู้ดีว่าพวกเขาก็คงจะทำการเย้าแหย่ใส่อีกรอบ ถึงอย่างไรบทสนทนาของทั้งสองก็ไปจับความสนใจของใคนบางคนเข้าไอริสตั้งใจกล่าวถามสีหน้าเยาะเย้ย "พวกแกกำลังคุยอะไรกันอยู่? นี่พวกแกก็พยายามจะหาสิทธิ์นั้นด้วยงั้นเหรอ?"หลังจากเธอกล่าวจบทั้งห้องก็ระเบิดหัวเราะขึ้นมาอีกครั้ง"ฮ่าฮ่าฮ่า พวกแกไม่เข้าใจคำว่า 'ประเมินตัวเองสูงเกินไป' รึยังไง?""นี่มันไม่ใช่การประเมินตัวเองสูงเกินไป นี่มันคือฝันเฟื่อง""ทำไมแกไม่หันไปมองดูตัวเองให้ดี ๆ? แม้กระทั่งการคิดว่าจะไปทำความรู้จักกับเจ้าของและจะได้เลื่อนขั้น มันช่างไร้สาระ"หน้าของวินนี่เฟรดกลายเป็นสีแดงเพราะความอับอายถึงอย่างไรไทร์ก็กล
続きを読む
บทที่ 9 มหกรรมการลงทุนผู้ค้า
เดรกเข้าใจทันทีในความหมายของไทร์ ทราวิส เจนเซ่น และไอริส ซี ทั้งคู่คงได้ไปล่วงเกินไทร์ เดรกไม่กล้าที่จะขัดคำสั่ง เขาจึงรีบตอบตกลงกับคำแนะนำของไทร์ไทร์กล่าวต่อ "อีกอย่างหนึ่ง นายเคยเห็นรูปของภรรยาฉันแล้ว วินนี่เฟรด ซี มอบสิทธิสัญญาการลงทุนให้กับเธอสำหรับกลุ่มเครือซี และให้เธอเป็นคนเซ็นสัญญา"“เข้าใจแล้วครับ ลูกพี่ไทร์”หลังจากมื้อเช้า ไทร์ไปเข้าร่วมมหกรรมการลงทุนผู้ค้ากับวินนี่เฟรด ระหว่างเดินทางไป วินนี่เฟรดรู้สึกประหม่าเหมือนกับว่าเธอกำลังจะไปสอบในสนามสำคัญ“อย่ากังวลไปเลย วินนี่เฟรด เธอจะต้องได้ร่วมทำสัญญาอย่างแน่นอน”“จริงหรือ?”“ใช่ เชื่อฉันสิ”งานมหกรรมการลงทุนผู้ค้านี้จัดขึ้นที่ตึกออฟฟิสชั้นนำที่เดรกเป็นเจ้าของ ในตอนที่ไทร์และวินนี่เฟรดไปถึง คนก็แน่นเต็มงาน ลานจอดรถด้านนอกเต็มไปด้วยรถยนต์หรูหรามากมายหลายแบบ และคนที่ออกมาจากรถเหล่านั้นต่างเป็นเจ้าของธุรกิจที่มีรายได้สุทธิแต่ละคนเป็นหลักสิบถึงร้อยล้าน เมื่อเทียบกับคนพวกนั้นแล้ว ไทร์และวินนี่เฟรดที่เดินทางมาโดยรถแท็กซี่นั้น ก็ดูยาจกขึ้นมาทันที“ว้าว วินนี่เฟรด เธอมาจริง ๆด้วย” ที่ด้านหลังของพวกเขา ไอริสและทราวิสลงมาจากรถ Me
続きを読む
บทที่ 10 สิทธิสัญญาการลงทุนเป็นของคุณ
ภายในสำนักงาน เมื่อเดรกมองไปที่ไอริสครั้งแรก เขาก็ไม่ชอบเธอทันทีกับบุคลิกภาพบ้าตัณหา มันไม่น่าสงสัยเลยว่าทำไมไทร์ไม่ชอบเธอ!“ได้โปรดนั่งลง” เดรกกล่าวจากนิสัยเฉยเมยไอริสรีบนั่งลงตรงข้ามเดรก เมื่อเธอนั่งลงไอริส อดทนรอไม่ไหวที่จะแนะนำตัวเอง “สวัสดี คุณลุงทัคเกอร์ ฉันชื่อ ไอริส ซี เถ้าแก่หนุ่ม ทราวิส เจนเซ่นแห่งสำนักเภสัชสมุนไพรร้อยปีเขาคือ...”อย่างไรก็ตามก่อนที่ไอริสจะพูดจบประโยคเธอก็ถูกขัดจังหวะโดยเดรก“ตารางงานของเราวันนี้ยุ่งมาก ดังนั้นคุณช่วยตัดบทสนทนาเล็ก ๆ น้อย ๆ ออกไปที มีหลายคนที่รออยู่ด้านนอก”ไอริสเริ่มมึนงงก่อนจะหยักหน้า “ได้เลย คุณทัคเกอร์”หลังจากนั้นไอริสก็จ้องมองไปที่เดรกอย่างคาดหวัง เธอรอให้เขายื่นมอบสัญญาสิทธิการลงทุนให้เธอเซ็น อย่างไรก็ตามเดรกไม่ได้ทำตามที่เธอหวังไว้ เขามองกลับมาที่ไอริสและถาม “คุณซี สิ่งของที่คุณเตรียมมามันอยู่ไหน?”“สิ่งของ? สิ่งของอะไร?” ไอริสสับสน “คุณทัคเกอร์ เราไม่ได้ส่งใครบางคนมาเพื่อมอบสิ่งของพวกนั้นไปก่อนแล้วหรอกหรอ?”“ผมหมายถึงเอกสารที่คุณเตรียมมา คุณคงไม่สามารถคิดที่จะได้สัญญาสิทธิการลงทุนโดยไม่มีเอกสารใด ๆ เกี่ยวกับการแนะนำและข้อมูล
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status