Share

บทที่ 10

Penulis: หลิวหลีเสวียเสวี่ย
วิลล่าตระกูลฉือ

ในยามค่ำคืน หลี่หลันนั่งรอฉือไห่ผิงอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น โดยสวมชุดนอนผ้าไหมเนื้อดี

ในวัยสาว หลี่หลันเคยเป็นสาวงามแห่งเจียงหนานที่ทั้งอ่อนหวานและงดงาม ฉือเจี้ยนกั๋วรักเธอมากจนเอาใจทุกอย่าง ไม่ให้เธอต้องทำงานบ้านเลยแม้แต่น้อย ต่อมาเธอแต่งงานใหม่กับฉือไห่ผิง ซึ่งได้สืบทอดกิจการและทรัพย์สินของฉือเจี้ยนกั๋ว และทำให้ธุรกิจเติบโตยิ่งขึ้น ส่งผลให้หลี่หลันกลายเป็นคุณนายผู้สูงศักดิ์ เธอให้ความสำคัญกับการดูแลตัวเองเป็นอย่างมาก จนถึงตอนนี้ก็ยังคงมีเสน่ห์ไม่เสื่อมคลาย

ในตอนนั้น ประตูวิลล่าถูกเปิดโดยสาวใช้ ฉือไห่ผิงกลับมาถึงบ้าน

หลี่หลันรีบยิ้มด้วยความดีใจ เดินเข้าไปต้อนรับและถอดเสื้อสูทชั้นนอกของเขาออก “คุณคะ ทำไมวันนี้กลับดึกจัง?”

ต่างจากฉือเจี้ยนกั๋วที่ซื่อสัตย์และเงียบขรึม ฉือไห่ผิงในวัยหนุ่มมีความเจ้าชู้และหน้าตาหล่อเหลา เมื่อเขากลายเป็นผู้บริหารบริษัทในภายหลัง ความน่าเกรงขามและสง่าราศีที่เพิ่มขึ้นก็ทำให้หลี่หลันหลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น

ฉือไห่ผิงพูดขึ้น “คืนนี้ผมมีงานเลี้ยงน่ะ”

หลี่หลันได้กลิ่นน้ำหอมบนเสื้อสูทของฉือไห่ผิง กลิ่นนี้คุ้นเคยมาก เพราะเป็นของเลขาสาวคนใหม่ที่เขาเพิ่งจ้างมา

หลี่หลันพูดด้วยความโกรธ “คุณไปอยู่กับเลขาคนนั้นอีกแล้วใช่ไหม?”

ฉือไห่ผิงขมวดคิ้ว ไม่พอใจ “หลี่หลัน ทำไมถึงคิดมากอีกแล้วล่ะ? เทพ C ไม่มารักษาเจียวเจียว เจียวเจียวอารมณ์ไม่ดีเลย เธอเอาเวลาไปปลอบใจลูกจะดีกว่านะ! ผมเหนื่อยแล้ว ขึ้นไปพักผ่อนดีกว่า”

ฉือไห่ผิงทำท่าจะเดินขึ้นบันไดไป

หลี่หลันพูดขึ้นทันที “ฉันมีวิธีเชิญเทพ C มาได้”

ฉือไห่ผิงหยุดเดินทันทีและหันกลับมา เขายื่นมือโอบไหล่หลี่หลัน “หลันหลัน คุณเก่งมาก คุณไม่เคยทำให้ผมผิดหวังเลย คุณคือสุดที่รักของผม”

ฉือไห่ผิงมีฝีมือในการเอาใจผู้หญิง และสามารถเติมเต็มความอ่อนหวานในแบบฉบับหญิงสาวแห่งเจียงหนานของหลี่หลันได้

หลี่หลันซบลงในอ้อมอกของฉือไห่ผิง ก่อนจะมองเขาอย่างมีเสน่ห์และพูดว่า “ฉันมีข้อแม้ คุณต้องไล่เลขาคนนั้นออก!”

ฉือไห่ผิงตอบ “ไม่มีปัญหา พรุ่งนี้ผมจะไล่เธอออกเอง”

พูดจบ ฉือไห่ผิงก็อุ้มหลี่หลันขึ้นในท่าแนวนอน

ร่างของหลี่หลันอ่อนระทวยลง ดวงตาเปล่งประกายเสน่หา “เมื่อกี้คุณบอกว่าคุณเหนื่อยไม่ใช่เหรอ?”

ชุดนอนของหลี่หลันเผยออก เผยให้เห็นชุดชั้นในลูกไม้สุดเซ็กซี่ด้านใน ฉือไห่ผิงพูดด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ “เห็นคุณเร่าร้อนแบบนี้ ใครจะอดใจไหว”

หลี่หลันทุบเขาเบาๆ “คุณนี่มันร้ายจริงๆ~”

ฉือไห่ผิงหัวเราะอย่างเจ้าชู้ “ไม่ชอบเหรอ?”

เช้าวันถัดมา

ฉือหว่านรับสายโทรศัพท์จากหลี่หลันในอพาร์ตเมนต์

หลี่หลันทำตัวเป็นแม่ผู้ใจดี “หวานหว่าน ครั้งก่อนที่โรงพยาบาลแม่ผิดเองนะ แม่เตรียมอาหารจานโปรดของเธอไว้เต็มโต๊ะ กลับบ้านหน่อยนะ”

ซูเสี่ยวฝูโผล่ศีรษะออกมาจากห้องครัว “หวานหว่าน อย่าไปเลย เธอแค่เป็นหมารับใช้ของฉือไห่ผิง อายุขนาดนี้แล้วยังคิดแต่เรื่องรักๆ ใคร่ๆ ไม่มีทางแก้ไขได้หรอก”

ฉือหว่านตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ “ฉันไม่มีเวลา”

เธอเตรียมจะวางสาย

แต่หลี่หลันพูดขึ้นว่า “หวานหว่าน ตอนเธอเกิดพ่อของเธอได้เหล้าหนี่ว์เออร์หงไว้ขวดหนึ่ง บอกว่าจะรอให้เธอโตแล้วค่อยเอามาดื่ม ตอนนี้แม่ขุดมันขึ้นมาแล้ว กลับบ้านสิ”

ขนตายาวของฉือหว่านสั่นไหว หลี่หลันรู้วิธีเล่นกับจุดอ่อนของเธอเป็นอย่างดี

ฉือหว่านมาถึงวิลล่าตระกูลฉือ ซึ่งไม่มีฉือไห่ผิงและฉือเจียวอยู่ หลี่หลันเตรียมอาหารโต๊ะใหญ่จริงๆ และบนโต๊ะก็มีเหล้าหนี่ว์เออร์หงวางอยู่

คำว่า “หนวี่เอ๋อร์หง” สามตัวนี้เขียนโดยมือของพ่อเธอเอง ลายมือดูเงอะงะเล็กน้อย พ่อของเธอไม่ได้มีการศึกษาสูง แต่สร้างตัวขึ้นมาจากศูนย์ ต่างจากฉือไห่ผิงที่ในยุคนั้นเป็นถึงนักศึกษามหาวิทยาลัย

นิ้วมือขาวเรียวของฉือหว่านลูบเบาๆ ไปที่คำว่า “หนวี่เอ๋อร์หง” อย่างช้าๆ เธอเองก็เคยมีช่วงเวลาในวัยเด็กที่เต็มไปด้วยความสุข พ่อของเธอรักเธอมากที่สุด

วันนี้หลี่หลันอารมณ์ดี ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยสีสันและรอยยิ้ม เธอเปิดเหล้าหนี่ว์เออร์หงและรินลงในถ้วยสองใบ ถ้วยหนึ่งสำหรับตัวเธอเอง อีกถ้วยสำหรับฉือหว่าน

“หวานหว่าน เราชนแก้วกัน”

ฉือหว่านมองหลี่หลัน และถามขึ้นด้วยเสียงเยือกเย็น “ตอนนั้น พ่อฉันตายได้ยังไงกันแน่?”

คำถามนี้ทำให้มือของหลี่หลันสั่นจนเกือบทำเหล้าในถ้วยหกออกมา

หลี่หลันหลบสายตาเล็กน้อย “หวานหว่าน พ่อเธอก็แค่…ป่วยตาย บอกไปเธอก็ไม่เข้าใจหรอก เธอไม่ใช่หมอ!”

ฉือหว่านหัวเราะเยาะเบาๆ ก่อนจะยกถ้วยเหล้าขึ้นดื่มจนหมดช้าๆ พ่อเธอตายยังไง เธอจะต้องรู้ให้ได้

ฉือหว่านวางถ้วยเปล่าลง “ฉันมีธุระ ต้องไปแล้ว”

ฉือหว่านลุกขึ้นเตรียมตัวจะไป แต่ในตอนนั้นเอง หวังสือก็ปรากฏตัวและเดินเข้ามา

ฉือหว่านขมวดคิ้ว “คุณเป็นใคร?”

หวังสือที่อยู่ในวัยกลางคนแล้ว ดูเหมือนจะมีบุคลิกสุขุม แต่เขาใช้สายตามองฉือหว่านตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความหยาบโลนและยิ้มอย่างลามก

หลี่หลันวางถ้วยเหล้าในมือลง “หวานหว่าน นี่คือหัวหน้าแผนกหวังจากโรงพยาบาลแพทย์แผนจีน เขารู้จักเทพ C สามารถช่วยให้เทพ C มารักษาเจียวเจียวได้”

ฉือหว่านมองหวังสือ เขารู้จักเทพ C อย่างนั้นเหรอ?

ฮึ

ฉือหว่านยิ้มเยาะพลางถาม “แล้วไง?”

หลี่หลันฉีกหน้ากากความเป็นแม่ผู้แสนดีออก “หวานหว่าน แกไปนอนกับหัวหน้าแผนกหวังครั้งหนึ่ง แล้วเจียวเจียวก็จะมีคนช่วยรักษา”

เพื่อช่วยฉือเจียว แม่ของเธอถึงกับยอมให้เธอไปนอนกับผู้ชาย?

นี่เองคือเหตุผลที่หลี่หลันเรียกเธอกลับมา

ในตอนนั้นเอง ฉือหว่านรู้สึกว่าร่างกายอ่อนแรงและร้อนขึ้น ร้อนเหลือเกิน

ผิดปกติ

ฉือหว่านมองไปที่ขวด "หนวี่เอ๋อร์หง" แล้วก็รู้ทันทีว่า หลี่หลันใส่ยาอะไรบางอย่างลงไปในเหล้าของพ่อ

มีอะไรอีกที่แม่เธอไม่กล้าทำ?

ดวงตาขาวใสของฉือหว่านเริ่มมีสีแดงระเรื่อด้วยน้ำตา เธอมองหลี่หลันด้วยความผิดหวังเต็มหัวใจ

เธอไม่รู้ว่าเธอทำอะไรผิด ทำไมเธอถึงไม่ได้รับความรักเลย?

หลี่หลันหลบสายตา ก่อนจะหันไปบอกหวังสือ “หัวหน้าแผนกหวัง ฉันยกเธอให้คุณแล้ว”

หวังสือที่กำลังตื่นเต้นถึงขีดสุดลูบมือตัวเองอย่างลิงโลด ก่อนจะพุ่งเข้าหาฉือหว่าน “นางฟ้าตัวน้อย มาเถอะ! สวยขนาดนี้ ลองดูสิว่าเวลานอนบนเตียงจะเร่าร้อนขนาดไหน!”

หลี่หลันเดินออกไป

ทันทีที่หลี่หลันเดินออกไป หวังสือก็ล้มลงกับพื้นหมดสติไปเพราะยาสมุนไพร

ใบหน้าของฉือหว่านร้อนเหมือนไฟลวก ยาที่หลี่หลันใส่ไว้ในเหล้านั้นรุนแรงมาก

เธอเอื้อมมือไปที่เอวเพื่อหยิบเข็มเงินออกมา

แต่กลับพบว่าไม่มีอะไรเลย แย่แล้ว! เข็มเงินตกอยู่ในวิลล่า

ฉือหว่านทำได้เพียงรีบกลับไปที่วิลล่าอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่วันที่เธอหิ้วกระเป๋าออกจากที่นี่ เธอก็ไม่เคยกลับมาอีกเลย

เธอเข้าไปที่ห้องนอนใหญ่เพื่อหาเข็มเงิน แต่กลับหาไม่เจอ

คาดว่าคุณป้าอู๋คงเก็บของแล้วทิ้งไป

ฉือหว่านดื่มเหล้าไม่เป็น และตอนนี้ฤทธิ์ของ "หนวี่เอ๋อร์หง" ก็เริ่มแสดงผลเต็มที่ เธอเริ่มเวียนหัว และเหตุผลที่เธอพยายามยึดมั่นไว้ก็ค่อยๆ พังทลายด้วยคลื่นความร้อนในร่างกาย “อืม… ร้อนจริงๆ~”

ในตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักแน่นดังขึ้นมาจากข้างนอก มีคนกลับมา

ฮั่วซือหานกลับมา?

ดวงตาของฉือหว่านสว่างวาบ

ฮั่วซือหานเปิดประตูเข้ามา และร่างกายที่ร้อนระอุและนุ่มนวลราวไร้กระดูกของฉือหว่านก็พุ่งเข้าสู่อ้อมอกของเขาในทันที

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (6)
goodnovel comment avatar
Tom Destiny
เผด็จศึกก่อนอีตัวร้ายไปเลย
goodnovel comment avatar
Annxptt
แม่แบบนี้มันน่า...นัก
goodnovel comment avatar
สลึมสลือ แฟสดหม้อต้ม
อิแม่เลวทราต่ำช้า
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1150

    “น้าหรง วางใจเถอะ ตอนนี้ฉันท้องอยู่ ฉันรู้ขอบเขตของตัวเองดี! แล้วเรื่องที่ฉันท้องก็ปิดบังหนานเฉิงไปตลอดไม่ได้ ฉันจะหาเวลาไปบอกหนานเฉิงเอง”น้าหรงพยักหน้าด้วยความพอใจ “แบบนี้สิถึงจะถูกต้องนะคุณหนาย รีบบอกคุณชายให้เร็วหน่อย แบบนี้คุณชายจะได้ดูแลคุณกับลูกได้ นี่คือความรับผิดชอบของการเป็นสามีและเป็นพ่อ!”หลินซีเหยาไม่กล้าให้ลู่หนานเฉิงต้องมารับผิดชอบ สิ่งที่เธอกังวลจริง ๆ คือปฏิกิริยาของลู่หนานเฉิง หากเขารู้ว่าเธอกำลังตั้งครรภ์จะเป็นอย่างไร…………หลินซีเหยามาถึงสตูดิโอ แล้วทุ่มเทตัวเองให้กับงานอย่างเต็มที่ ไม่นานก็ถึงเวลาเลิกงานผู้ช่วยเดินเข้ามา “พี่ซีเหยา แบบร่างงานออกแบบชุดนี้จัดการเรียบร้อยแล้ว พวกเราควรเลิกงานได้แล้วค่ะ”หลินซีเหยามองดูเวลา ลู่หนานเฉิงบอกว่าจะมารับเธอตอนเลิกงาน แล้วเขาจะมาเมื่อไหร่?หลินซีเหยาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา หาเบอร์โทรของลู่หนานเฉิง แล้วกดโทรออกเสียงเรียกเข้าที่ไพเราะดังขึ้นจากปลายสายสองครั้ง ก่อนจะมีคนรับสาย แล้วเสียงทุ้มนุ่มมีเสน่ห์ของลู่หนานเฉิงก็ดังมาถึง “ฮัลโหล”หลินซีเหยาเอ่ยขึ้น “คุณลู่ ฉันจะเลิกงานแล้ว คุณจะมารับฉันตอนไหน?”ลู่หนานเฉิงยังไม่ท

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1149

    ลู่หนานเฉิงไม่ได้ลุกขึ้นจากเตียง เขากอดหลินซีเหยาไว้แน่นในอ้อมแขน ความจริงแล้วนาฬิกาชีวภาพของเขาปลุกให้ตื่นตั้งแต่หกโมงเช้าแล้วครั้งหนึ่ง แต่เพราะหลินซีเหยานอนซุกอยู่ในอ้อมกอด ทั้งหอมทั้งนุ่ม เขาจึงไม่ยอมลุกขึ้นลู่หนานเฉิงมองไปที่ริมฝีปากแดงระเรื่อของเธอ “เหนื่อยไหม?”หลินซีเหยารู้ว่าเขากำลังถามเรื่องอะไร “ไม่เหนื่อย!”ลู่หนานเฉิงยื่นมือมาลูบที่ริมฝีปากแดงระเรื่อของเธอ “ตรงมุมปากของเธอนี่ หนังถลอกไปนิดหนึ่งแล้วนะ!”หลินซีเหยาค้อนใส่เขาอย่างงอน ๆ “ก็เพราะคุณนั่นแหละ! ได้ประโยชน์แล้วยังมาทำเป็นไร้เดียงสาอีก!”ลู่หนานเฉิงยกมุมปากขึ้นอย่างเอ็นดู “โอเค โทษฉันเอง!ตอนนี้บรรยากาศค่อนข้างคลุมเครือ หลินซีเหยาจ้องมองเขาตรง ๆ แล้วพูดว่า “คุณไม่ลุกจากเตียง แล้วยังอยากจะทำอะไรอีก?”ลู่หนานเฉิงไม่ตอบ แต่ย้อนถามกลับว่า “เธอคิดว่าฉันจะทำอะไรได้ล่ะ?”หลินซีเหยายกมุมปากแดงระเรื่อขึ้น มือเล็กวางลงบนหน้าท้องที่มีกล้ามท้องชัดเจนของเขา แล้วยังเลื่อนลงไปด้านล่างอีกเล็กน้อย “ใครจะไปรู้ล่ะว่าคุณคิดจะทำอะไร!”ลู่หนานเฉิงรู้สึกคอแห้งผากในทันที ในดวงตาฉายแววอารมณ์ร้อนแรงสีแดงฉานออกมาหลินซีเหยาพูดว่า “

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1148

    คืนนี้ เขาอยากมากเลยเหรอ?หลินซีเหยาจู่ ๆ ก็โน้มตัวเข้าไป จูบเบา ๆ ลงบนริมฝีปากบางของเขาลู่หนานเฉิงมองเธอ ก่อนจะกดตัวลงมาอย่างรวดเร็ว แล้วจูบปิดริมฝีปากแดงระเรื่อของเธอหลินซีเหยายื่นมือขึ้นโอบรอบลำคอของเขา แล้วตอบรับจูบของเขาอย่างเป็นฝ่ายรุกและอ่อนโยนพวกเขายังไม่เคยจูบกันยาวนานขนาดนี้มาก่อน แค่จูบกันเฉย ๆ ไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่น หลินซีเหยารู้สึกว่าทั้งร่างกายอ่อนยวบไปหมดลู่หนานเฉิงซบใบหน้าหล่อเหลาเข้ากับซอกคอของเธอ แล้วเริ่มจูบเส้นผมอ่อนนุ่มของเธอมือของหลินซีเหยาค่อย ๆ เลื่อนขึ้นไป โอบศีรษะของเขาไว้เบา ๆ ทั้งระมัดระวังและกล้าหาญในคราวเดียวกัน นิ้วเรียวสอดแทรกเข้าไปในผมสั้นเรียบร้อยของเขา ก่อนจะดึงเส้นผมเขาเบา ๆ ครั้งหนึ่ง แล้วเธอก็เผลอหัวเราะออกมาเสียงของลู่หนานเฉิงแหบต่ำ “สนุกมากเลยเหรอ?”เขาสังเกตเห็นแล้วว่าเธอกำลังดึงผมของเขาอยู่หลินซีเหยารู้สึกมีความสุข ราวกับเด็กน้อยที่ทั้งซุกซนและเจ้าเล่ห์ “ก็สนุกนิดหน่อยนะ”ลู่หนานเฉิงจ้องมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะพลิกตัวลงไป นอนหงายราบ แล้วพูดว่า “รีบนอนเถอะ”พูดจบเขาก็ทำท่าจะลุกขึ้นหลินซีเหยาถามว่า “คุณจะไปไหน?”ลู่หนานเฉิงพูดว่า

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1147

    บางทีสายตาของหลินซีเหยาหยุดอยู่บนใบหน้าของลู่หนานเฉิงนานเกินไป ลู่หนานเฉิงยกมุมปากบางขึ้นเล็กน้อย สีหน้าคล้ายยิ้มแต่ก็ไม่ใช่ยิ้ม แล้วถามอย่างกึ่งหยอกกึ่งจริงว่า “มองฉันแบบนี้ทำไม?”หลินซีเหยากลับมารู้สึกตัว แล้วพูดอย่างจริงใจว่า “ลู่หนานเฉิง ขอบคุณคุณนะ!”แม้ว่าเขาจะไม่ได้เอ่ยปากถามอะไร แต่เขาก็เข้าใจสถานการณ์ของเธอเป็นอย่างดีลู่หนานเฉิงพูดว่า “พวกเราเป็นสามีภรรยากัน คนอื่นรังแกเธอก็เท่ากับรังแกฉัน ต่อไปถ้าเจอสถานการณ์แบบนี้อีก เอบอกฉันได้ หรือถ้าเธออยากให้ฉันทำอะไรให้เธอ ขอแค่ไม่ขัดต่อหลักการ ฉันก็ทำให้ได้หมด”หัวใจของหลินซีเหยารู้สึกอบอุ่นมาก “อะไรเรียกว่าขัดต่อหลักการล่ะ?”ลู่หนานเฉิงพูดว่า “ไม่ผิดกฎหมาย ไม่ละเมิดระเบียบ!”หลินซีเหยา “……” เธอไม่คิดจริง ๆ ว่าเขาจะให้คำตอบที่จริงจังขนาดนี้ เธอก็เป็นพลเมืองดีที่เคารพกฎหมายเหมือนกันนะ!หลินซีเหยาพูดว่า “คุณลู่ หมายความว่า แค่ไม่ผิดกฎหมายไม่ละเมิดระเบียบ ไม่ว่าฉันจะขออะไร คุณก็จะตอบตกลงทั้งหมดเหรอ?”ลู่หนานเฉิงพูดว่า “คราวหน้าเธอลองยื่นข้อเสนอขึ้นมาดูสิ!”เขากลับไม่ตอบคำถามนี้ตรง ๆ แต่หลินซีเหยาก็รู้สึกมีความสุขมากแล้วสามีจาก

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1146

    พ่อหลินโกรธจนพูดไม่ออก ไม่นานก็มีเสียงอ่อนโยนเสียงหนึ่งดังมาถึงหูของหลินซีเหยา “ซีเหยา เป็นความผิดของฉันเองทั้งหมด ถ้าเธอโกรธ ก็ระบายใส่ฉันเถอะ เสวี่ยเอ๋อร์เป็นผู้บริสุทธิ์นะ!”หลินซีเหยาฟังออกทันที ว่าเป็นหลี่จิ้ง ชู้รักคนเดิมที่พ่อของเธอเลี้ยงดูซ่อนเอาไว้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาหลี่จิ้งร้องไห้พูดว่า “ซีเหยา ถ้าเธอไม่ยอมให้อภัยฉัน ตอนนี้ฉันจะไปหาแม่ของเธอ ฉันจะคุกเข่ากราบขอขมาเขา ขอให้เขายกโทษให้ฉัน!”หัวใจของหลินซีเหยากระตุกวูบ หลี่จิ้งคนนี้รู้ดีเหลือเกินว่าควรจะกระตุ้นแม่ของเธออย่างไรให้เจ็บปวดแม่ของหลินซีเหยาป่วยเป็นโรคซึมเศร้ามาโดยตลอด ครั้งก่อนที่หลี่จิ้งมาหาถึงบ้าน ตอนที่เธอกลับไปถึง แม่ของเธอได้กินยานอนหลับไปทั้งขวดแล้วนอนหมดสติอยู่บนเตียง หากไม่ใช่เพราะเธอรีบพาส่งโรงพยาบาลทันเวลา แม่ของเธอก็คงไม่อยู่แล้วตอนนั้นเธอโวยวายเอาเรื่องอย่างหนัก พ่อของเธอถึงได้ให้คำรับปากว่า ต่อไปจะไม่ให้หลี่จิ้งมาที่บ้านอีก และจะไม่ปล่อยให้หลี่จิ้งไปปรากฏตัวต่อหน้าแม่ของเธออีกตอนนี้หลี่จิ้งคิดจะไปหาแม่ของเธออีกแล้ว หลี่จิ้งก็เป็นแบบนี้เสมอ ใช้น้ำเสียงที่อ่อนโยนที่สุด พูดคำพูดที่โหดร้ายที่สุด แทง

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1145

    หลินซีเหยาจำเป็นต้องหลบอยู่แล้ว ตอนนี้ในท้องของเธอกำลังมีเจ้าตัวน้อยอยู่ และในช่วงตั้งครรภ์ระยะแรก เธอไม่สามารถมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขาได้ความจริงแล้วเธอยังไม่ได้คิดถึงเรื่องการมีความสัมพันธ์เลย เพราะที่ผ่านมา หากเธอไม่เป็นฝ่ายเริ่มก่อน ลู่หนานเฉิงก็จะไม่เป็นฝ่ายรุกเองใครจะรู้ว่าคืนนี้เขากลับอยากจะอาบน้ำกับเธอด้วยหลินซีแหยายังไม่ได้คิดว่าจะบอกเขาเรื่องการตั้งครรภ์อย่างไรดี จึงได้แต่ปฏิเสธเขาอย่างอ้อม ๆ ว่า “ฉันเพิ่งกลับถึงบ้าน อยากอาบน้ำก่อน”ลู่หนานเฉิงมองใบหน้าใสสะอาดราวดอกบัวที่เพิ่งพ้นน้ำของเธอ ก่อนจะออกแรงกระชับมือดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก “ไม่อยากอาบน้ำกับฉันเหรอ? ก่อนหน้านี้เธอเคยตามตื๊อฉันยังไง ลืมแล้วหรือไง? กำลังเล่นเกมอยากจับแต่แกล้งปล่อยกับฉันอยู่เหรอ?”หลินซีเหยาพูดไม่ออกไปทันที สวรรค์เป็นพยาน เธอไม่ได้เล่นเกมแกล้งทำเป็นปฏิเสธเพื่อยั่วใจเขาเลยจริง ๆ“ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นนะ!” กลัวว่าเขาจะสงสัย มือของหลินซีเหยาจึงวางลงบนชุดนอนผ้าไหมของเขา “เขาว่ากันว่าสามีภรรยาควรรักษาระยะห่างกันบ้างอย่างเหมาะสม ไม่อย่างนั้นก็จะหมดความสดใหม่! ฉันไม่อยากอาบน้ำกับคุณ ก็กลัวว่าคุณจะเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status