Share

บทที่ 9

Penulis: หลิวหลีเสวียเสวี่ย
ทุกคนไม่ต้อนรับการมาของเธอ และต่างพยายามไล่เธอออกไป

ฉือหว่านคิดว่ามันน่าขัน ดวงตาที่เย็นเยียบของเธอกวาดมองใบหน้าของหลี่หลัน ฉือเจียว และฉือไห่ผิงทีละคน ก่อนดึงแขนเรียวของตัวเองออกจากมือของฮั่วซือหานอย่างแรง พร้อมยิ้มบางๆ และพูดว่า “ได้ ฉันจะไป”

จำไว้ด้วยนะ ว่าพวกคุณเป็นคนไล่ฉันไปเอง!

ฉือหว่านหมุนตัวและเดินออกไป

แต่ไม่นานนัก ฉือหว่านก็หันกลับมาอีกครั้ง เธอยกมือเสยปอยผมข้างแก้มทัดไว้ที่หลังหู “ท่านประธานฮั่ว คุณรู้ไหมว่าฉันมาที่โรงพยาบาลแพทย์แผนจีนวันนี้เพื่ออะไร?”

ฮั่วซือหานมองใบหน้าขาวเนียนบางราวปีกจักจั่นของเธอ ขนเล็กๆ บนผิวหน้าเปล่งประกายแวววาวอย่างนุ่มนวล ทำให้เธอดูงดงามยิ่งขึ้น

ฮั่วซือหานพูดด้วยใบหน้าเย็นชา แสดงออกชัดว่าเขาไม่สนใจจะรู้ น้ำเสียงที่เปล่งออกมาช่างเย็นเยียบ “ฉือหว่าน เธอตามรังควานแบบนี้ มันน่ารำคาญจริงๆ”

ฉือหว่านก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย พร้อมรอยยิ้มที่งดงาม “ฉันมาหาหมอจีนให้คุณน่ะ”

พูดจบ ฉือหว่านก็หยิบการ์ดใบเล็กออกมายื่นให้ฮั่วซือหาน “นี่ให้คุณ”

ฮั่วซือหานก้มลงมอง การ์ดใบเล็กที่เป็นสีเหลืองหม่น ดูเหมือนการ์ดที่ถูกสอดเข้ามาตามรอยประตู

บนการ์ดเขียนว่า: "หมอจีนแผนโบราณรักษาสืบทอดเฉพาะทาง สำหรับรักษาหย่อนสมรรถภาพทางเพศ หลั่งเร็ว มีบุตรยาก ให้คุณกลับมาเป็นชายสมบูรณ์อีกครั้ง เบอร์ติดต่อ: 138XXXX8888"

ใบหน้าหล่อเหลาที่ปกติสงบนิ่งของฮั่วซือหานเกิดรอยร้าวขึ้น “……”

ฉือหว่านยัดการ์ดใบเล็กใส่กระเป๋าสูทของเขา “ฉือเจียวป่วย ประธานฮั่วจะไม่ป่วยได้เหรอ? รักษาให้ดีๆ ทั้งคู่เลยนะ”

พูดจบ ฉือหว่านก็หมุนตัวเดินจากไป

มือใหญ่ของฮั่วซือหานที่แนบอยู่ข้างตัวกำหมัดแน่นทันที เขารู้ว่าเธอคนนี้มีวิธีทำให้เขาโมโหได้ทุกครั้ง!

ฉือเจียวพูดขึ้นว่า “ซือหาน ช่างเถอะ อย่าเสียเวลากับฉือหว่านเลย เธอไม่คู่ควรที่เราจะเสียเวลาให้”

หลี่หลันพยักหน้า “ใช่ เทพ C ทำไมยังมาไม่ถึงอีกล่ะ?”

เมื่อพูดถึงเทพ C ทุกคนก็เริ่มรู้สึกตึงเครียด

เทพ C คือความหวังของฉือเจียว

ฮั่วซือหานก้มมองนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมือ เวลาที่นัดไว้เลยมาแล้ว แต่เทพ C ยังไม่มา

ในตอนนั้นเจ้าหน้าที่พยาบาลเดินเข้ามา “ท่านประธานฮั่ว”

ฉือเจียว ฉือไห่ผิง และหลี่หลันต่างเบิกตาโตด้วยความดีใจ “เทพ C มาถึงแล้วใช่ไหม?”

เจ้าหน้าที่พยาบาลมองฮั่วซือหาน “ท่านประธานฮั่ว เทพ C มาถึงแล้วค่ะ”

อะไรนะ?

ฮั่วซือหานมองออกไปด้านนอก เขาไม่เห็นใครอื่นนอกจากร่างบางที่สะอาดหมดจดของฉือหว่าน

ฉือหว่านเดินเลี้ยวไปมุมหนึ่งและหายลับไป

ฮั่วซือหานขมวดคิ้ว “ฉันไม่เห็นเทพ C”

เจ้าหน้าที่พยาบาลตอบ “เทพ C มาแล้ว แต่กลับไปแล้วค่ะ”

“ทำไมล่ะ?” ฉือเจียว ฉือไห่ผิง และหลี่หลันต่างหน้าถอดสี “ทำไมเทพ C ถึงไปล่ะ? เธอยังไม่ได้รักษาเจียวเจียวเลยนะ”

เจ้าหน้าที่พยาบาลกล่าวด้วยความรู้สึกผิด “ขอโทษค่ะ เทพ C จะไม่รักษาคุณฉือเจียวอีกแล้ว”

ใบหน้าสวยสดใสของฉือเจียวซีดเผือดทันที เทพ C ไม่รักษาเธอ!

ทำไมล่ะ?

ความดีใจเมื่อครู่เหมือนถูกน้ำเย็นสาดดับ ทุกคนตกตะลึง

ฉือเจียวพูดด้วยเสียงที่ใกล้จะแตกเป็นเสี่ยงๆ “ทำไมเทพ C ถึงไม่รักษาฉัน? ทำไมกัน?”

ฉือไห่ผิงและหลี่หลันรีบโอบฉือเจียวไว้ และพูดปลอบเสียงนุ่มนวล “เจียวเจียว ไม่ต้องตกใจนะ พวกเราจะหาทางเชิญเทพ C มาอีกครั้ง ลูกต้องหายแน่ๆ”

ใบหน้าหล่อเหลาของฮั่วซือหานฉายแววเคร่งขรึมและเย็นชา เขามองไปยังทางเดินที่ว่างเปล่าด้วยสายตาที่เยือกเย็นและอันตราย

ฉือหว่านเดินออกจากโรงพยาบาล ในตอนนั้นเองมีเสียงเรียกเธอขึ้นว่า “หวานหว่าน”

ฉือหว่านหยุดเดินและค่อยๆ หันกลับไป

คนที่เรียกเธอคือหลี่หลัน

หลี่หลันวิ่งตามออกมา

หลี่หลันเดินมาหยุดตรงหน้าฉือหว่าน “หวานหว่าน นี่ให้แก”

ฉือหว่านก้มมองลงไป มันคือเช็คใบหนึ่ง จำนวนเงินหนึ่งแสนบาท

หลี่หลันพูดขึ้น “หวานหว่าน ท่านประธานฮั่วไม่ได้ชอบแก หยุดตามรังควานเขาได้แล้ว คืนท่านประธานฮั่วให้กับน้องสาวแกเถอะ ทำไมถึงไม่ยอมเสียสละให้น้องแกสักครั้ง? รีบหย่ากับท่านประธานฮั่วแล้วเอาเงินนี่กลับไปใช้ชีวิตที่ชนบทเถอะ”

ฉือหว่านรู้สึกว่ามันช่างน่าขัน หากเธอไม่ได้แอบทำการตรวจ DNA ระหว่างหลี่หลันและฉือเจียว เธออาจจะคิดไปแล้วว่าฉือเจียวคือลูกสาวแท้ๆ ของหลี่หลัน แต่ก็เปล่าเลย

หลี่หลันเป็นเพียงแม่เลี้ยงของฉือเจียว

แต่เธอกลับรักแค่ฉือเจียว ไม่รักลูกสาวแท้ๆ ของตัวเอง

ฉือหว่านรู้ดีว่าหลี่หลันหลงใหลในตัวฉือไห่ผิงจนรักทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขา

ฉือหว่านมองหลี่หลันด้วยดวงตาที่งดงามและเยือกเย็น พลางยิ้มบางๆ “ตำแหน่งคุณนายฮั่วมีค่าแค่นี้เองเหรอ หรือว่าในใจคุณ ฉันมีค่าแค่นี้?”

หลี่หลันอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนรีบแก้ตัว “หวานหว่าน แม่ก็แค่ทำเพื่อแก ที่นี่มันไม่เหมาะกับแก…”

แม่งั้นเหรอ?

คำเรียกที่แปลกใหม่นี้ทำให้ฉือหว่านมีรอยยิ้มในแววตา “คุณเคยส่งฉันไปชนบทครั้งหนึ่งแล้ว ตอนนี้ยังอยากส่งฉันไปอีกครั้ง คุณนี่เป็นแม่ที่ดีของฉันจริงๆ!”

ฉือหว่านไม่มองเธออีก ก่อนจะขึ้นแท็กซี่จากไป

...

บนแท็กซี่

ฉือหว่านนั่งอยู่ที่เบาะหลัง เธอหยิบลูกอมนมตรากระต่าย ออกจากกระเป๋า เบาๆ คลี่กระดาษห่อและใส่เข้าปาก

คนขับแท็กซี่มองหญิงสาวผ่านกระจกมองหลัง เธอสวมเดรสพร้อมบรรยากาศสงบนิ่งและสง่างามที่ทำให้เธอดูเหมือนคนที่แข็งแกร่ง

แต่เมื่อมองอย่างละเอียดพบว่าผิวของเธอขาวราวโปร่งแสง และร่างกายที่อยู่ภายใต้ชุดเดรสนั้นดูบอบบางจนเหมือนจะแตกหักได้ง่าย

คนขับซึ่งมีลูกสาวอายุประมาณเดียวกันยิ้มและพูดว่า “แม่หนูชอบกินลูกอมขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ฉือหว่านเงยหน้าขึ้น ลมเย็นข้างนอกพัดเส้นผมมาปัดโดนใบหน้า เธอยิ้มบางๆ และพูดเบาๆ “ใช่ค่ะ กินลูกอมแล้วจะได้ไม่ขม”

หลี่หลันยืนนิ่งอยู่กับที่ มองดูฉือหว่านขึ้นรถและจากไป

ในตอนนั้นมีชายคนหนึ่งเดินเข้ามา “คุณนายฉือ”

หลี่หลันหันไปมอง ปรากฏว่าเป็นหัวหน้าแผนกหวังสือแห่งโรงพยาบาลแพทย์แผนจีน

หลี่หลันรีบเดินเข้าไปหา “หัวหน้าแผนกหวัง สวัสดีค่ะ คุณรู้จักคนเยอะมาก พอจะมีวิธีช่วยเชิญเทพ C มารักษาเจียวเจียวของฉันไหมคะ?”

หวังสือ “คุณนายฉือ ผมพอดีรู้จักเทพ C สามารถช่วยแนะนำให้ได้ครับ”

หลี่หลันดีใจจนล้น “จริงเหรอคะ ขอบคุณมากค่ะ หัวหน้าแผนกหวัง”

ในตอนนั้นหัวหน้าแผนกหวังมองไปยังทิศทางที่ฉือหว่านหายลับไป รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เผยออกมาจากในเสื้อกาวน์สีขาวสะอาด “คุณนายฉือ นั่นคือลูกสาวคนโตที่กลับมาจากชนบทของคุณใช่ไหม? ไม่คิดเลยว่าลูกสาวคุณจะสวยขนาดนี้ เมื่อครู่ผมเกือบคิดว่าเห็นเทพธิดา”

รอยยิ้มบนใบหน้าของหลี่หลันหายไป เปลี่ยนเป็นความสงบนิ่งและเย็นชา
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Komen (4)
goodnovel comment avatar
Jaa Ja
หลุดจากปุถุชนไปเป็นเทพดีกว่าาา ทั้ง2ครัวเลยยย
goodnovel comment avatar
Tom Destiny
แม่ไม่รักนี้เจ็บปวดกว่า ผัวไม่รักอีก
goodnovel comment avatar
Annxptt
หลี่หลัน ยังจะกล้าเรียกตัวเองว่าแม่อีกหรอ
LIHAT SEMUA KOMENTAR

Bab terbaru

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1150

    “น้าหรง วางใจเถอะ ตอนนี้ฉันท้องอยู่ ฉันรู้ขอบเขตของตัวเองดี! แล้วเรื่องที่ฉันท้องก็ปิดบังหนานเฉิงไปตลอดไม่ได้ ฉันจะหาเวลาไปบอกหนานเฉิงเอง”น้าหรงพยักหน้าด้วยความพอใจ “แบบนี้สิถึงจะถูกต้องนะคุณหนาย รีบบอกคุณชายให้เร็วหน่อย แบบนี้คุณชายจะได้ดูแลคุณกับลูกได้ นี่คือความรับผิดชอบของการเป็นสามีและเป็นพ่อ!”หลินซีเหยาไม่กล้าให้ลู่หนานเฉิงต้องมารับผิดชอบ สิ่งที่เธอกังวลจริง ๆ คือปฏิกิริยาของลู่หนานเฉิง หากเขารู้ว่าเธอกำลังตั้งครรภ์จะเป็นอย่างไร…………หลินซีเหยามาถึงสตูดิโอ แล้วทุ่มเทตัวเองให้กับงานอย่างเต็มที่ ไม่นานก็ถึงเวลาเลิกงานผู้ช่วยเดินเข้ามา “พี่ซีเหยา แบบร่างงานออกแบบชุดนี้จัดการเรียบร้อยแล้ว พวกเราควรเลิกงานได้แล้วค่ะ”หลินซีเหยามองดูเวลา ลู่หนานเฉิงบอกว่าจะมารับเธอตอนเลิกงาน แล้วเขาจะมาเมื่อไหร่?หลินซีเหยาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา หาเบอร์โทรของลู่หนานเฉิง แล้วกดโทรออกเสียงเรียกเข้าที่ไพเราะดังขึ้นจากปลายสายสองครั้ง ก่อนจะมีคนรับสาย แล้วเสียงทุ้มนุ่มมีเสน่ห์ของลู่หนานเฉิงก็ดังมาถึง “ฮัลโหล”หลินซีเหยาเอ่ยขึ้น “คุณลู่ ฉันจะเลิกงานแล้ว คุณจะมารับฉันตอนไหน?”ลู่หนานเฉิงยังไม่ท

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1149

    ลู่หนานเฉิงไม่ได้ลุกขึ้นจากเตียง เขากอดหลินซีเหยาไว้แน่นในอ้อมแขน ความจริงแล้วนาฬิกาชีวภาพของเขาปลุกให้ตื่นตั้งแต่หกโมงเช้าแล้วครั้งหนึ่ง แต่เพราะหลินซีเหยานอนซุกอยู่ในอ้อมกอด ทั้งหอมทั้งนุ่ม เขาจึงไม่ยอมลุกขึ้นลู่หนานเฉิงมองไปที่ริมฝีปากแดงระเรื่อของเธอ “เหนื่อยไหม?”หลินซีเหยารู้ว่าเขากำลังถามเรื่องอะไร “ไม่เหนื่อย!”ลู่หนานเฉิงยื่นมือมาลูบที่ริมฝีปากแดงระเรื่อของเธอ “ตรงมุมปากของเธอนี่ หนังถลอกไปนิดหนึ่งแล้วนะ!”หลินซีเหยาค้อนใส่เขาอย่างงอน ๆ “ก็เพราะคุณนั่นแหละ! ได้ประโยชน์แล้วยังมาทำเป็นไร้เดียงสาอีก!”ลู่หนานเฉิงยกมุมปากขึ้นอย่างเอ็นดู “โอเค โทษฉันเอง!ตอนนี้บรรยากาศค่อนข้างคลุมเครือ หลินซีเหยาจ้องมองเขาตรง ๆ แล้วพูดว่า “คุณไม่ลุกจากเตียง แล้วยังอยากจะทำอะไรอีก?”ลู่หนานเฉิงไม่ตอบ แต่ย้อนถามกลับว่า “เธอคิดว่าฉันจะทำอะไรได้ล่ะ?”หลินซีเหยายกมุมปากแดงระเรื่อขึ้น มือเล็กวางลงบนหน้าท้องที่มีกล้ามท้องชัดเจนของเขา แล้วยังเลื่อนลงไปด้านล่างอีกเล็กน้อย “ใครจะไปรู้ล่ะว่าคุณคิดจะทำอะไร!”ลู่หนานเฉิงรู้สึกคอแห้งผากในทันที ในดวงตาฉายแววอารมณ์ร้อนแรงสีแดงฉานออกมาหลินซีเหยาพูดว่า “

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1148

    คืนนี้ เขาอยากมากเลยเหรอ?หลินซีเหยาจู่ ๆ ก็โน้มตัวเข้าไป จูบเบา ๆ ลงบนริมฝีปากบางของเขาลู่หนานเฉิงมองเธอ ก่อนจะกดตัวลงมาอย่างรวดเร็ว แล้วจูบปิดริมฝีปากแดงระเรื่อของเธอหลินซีเหยายื่นมือขึ้นโอบรอบลำคอของเขา แล้วตอบรับจูบของเขาอย่างเป็นฝ่ายรุกและอ่อนโยนพวกเขายังไม่เคยจูบกันยาวนานขนาดนี้มาก่อน แค่จูบกันเฉย ๆ ไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่น หลินซีเหยารู้สึกว่าทั้งร่างกายอ่อนยวบไปหมดลู่หนานเฉิงซบใบหน้าหล่อเหลาเข้ากับซอกคอของเธอ แล้วเริ่มจูบเส้นผมอ่อนนุ่มของเธอมือของหลินซีเหยาค่อย ๆ เลื่อนขึ้นไป โอบศีรษะของเขาไว้เบา ๆ ทั้งระมัดระวังและกล้าหาญในคราวเดียวกัน นิ้วเรียวสอดแทรกเข้าไปในผมสั้นเรียบร้อยของเขา ก่อนจะดึงเส้นผมเขาเบา ๆ ครั้งหนึ่ง แล้วเธอก็เผลอหัวเราะออกมาเสียงของลู่หนานเฉิงแหบต่ำ “สนุกมากเลยเหรอ?”เขาสังเกตเห็นแล้วว่าเธอกำลังดึงผมของเขาอยู่หลินซีเหยารู้สึกมีความสุข ราวกับเด็กน้อยที่ทั้งซุกซนและเจ้าเล่ห์ “ก็สนุกนิดหน่อยนะ”ลู่หนานเฉิงจ้องมองเธอแวบหนึ่ง ก่อนจะพลิกตัวลงไป นอนหงายราบ แล้วพูดว่า “รีบนอนเถอะ”พูดจบเขาก็ทำท่าจะลุกขึ้นหลินซีเหยาถามว่า “คุณจะไปไหน?”ลู่หนานเฉิงพูดว่า

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1147

    บางทีสายตาของหลินซีเหยาหยุดอยู่บนใบหน้าของลู่หนานเฉิงนานเกินไป ลู่หนานเฉิงยกมุมปากบางขึ้นเล็กน้อย สีหน้าคล้ายยิ้มแต่ก็ไม่ใช่ยิ้ม แล้วถามอย่างกึ่งหยอกกึ่งจริงว่า “มองฉันแบบนี้ทำไม?”หลินซีเหยากลับมารู้สึกตัว แล้วพูดอย่างจริงใจว่า “ลู่หนานเฉิง ขอบคุณคุณนะ!”แม้ว่าเขาจะไม่ได้เอ่ยปากถามอะไร แต่เขาก็เข้าใจสถานการณ์ของเธอเป็นอย่างดีลู่หนานเฉิงพูดว่า “พวกเราเป็นสามีภรรยากัน คนอื่นรังแกเธอก็เท่ากับรังแกฉัน ต่อไปถ้าเจอสถานการณ์แบบนี้อีก เอบอกฉันได้ หรือถ้าเธออยากให้ฉันทำอะไรให้เธอ ขอแค่ไม่ขัดต่อหลักการ ฉันก็ทำให้ได้หมด”หัวใจของหลินซีเหยารู้สึกอบอุ่นมาก “อะไรเรียกว่าขัดต่อหลักการล่ะ?”ลู่หนานเฉิงพูดว่า “ไม่ผิดกฎหมาย ไม่ละเมิดระเบียบ!”หลินซีเหยา “……” เธอไม่คิดจริง ๆ ว่าเขาจะให้คำตอบที่จริงจังขนาดนี้ เธอก็เป็นพลเมืองดีที่เคารพกฎหมายเหมือนกันนะ!หลินซีเหยาพูดว่า “คุณลู่ หมายความว่า แค่ไม่ผิดกฎหมายไม่ละเมิดระเบียบ ไม่ว่าฉันจะขออะไร คุณก็จะตอบตกลงทั้งหมดเหรอ?”ลู่หนานเฉิงพูดว่า “คราวหน้าเธอลองยื่นข้อเสนอขึ้นมาดูสิ!”เขากลับไม่ตอบคำถามนี้ตรง ๆ แต่หลินซีเหยาก็รู้สึกมีความสุขมากแล้วสามีจาก

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1146

    พ่อหลินโกรธจนพูดไม่ออก ไม่นานก็มีเสียงอ่อนโยนเสียงหนึ่งดังมาถึงหูของหลินซีเหยา “ซีเหยา เป็นความผิดของฉันเองทั้งหมด ถ้าเธอโกรธ ก็ระบายใส่ฉันเถอะ เสวี่ยเอ๋อร์เป็นผู้บริสุทธิ์นะ!”หลินซีเหยาฟังออกทันที ว่าเป็นหลี่จิ้ง ชู้รักคนเดิมที่พ่อของเธอเลี้ยงดูซ่อนเอาไว้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาหลี่จิ้งร้องไห้พูดว่า “ซีเหยา ถ้าเธอไม่ยอมให้อภัยฉัน ตอนนี้ฉันจะไปหาแม่ของเธอ ฉันจะคุกเข่ากราบขอขมาเขา ขอให้เขายกโทษให้ฉัน!”หัวใจของหลินซีเหยากระตุกวูบ หลี่จิ้งคนนี้รู้ดีเหลือเกินว่าควรจะกระตุ้นแม่ของเธออย่างไรให้เจ็บปวดแม่ของหลินซีเหยาป่วยเป็นโรคซึมเศร้ามาโดยตลอด ครั้งก่อนที่หลี่จิ้งมาหาถึงบ้าน ตอนที่เธอกลับไปถึง แม่ของเธอได้กินยานอนหลับไปทั้งขวดแล้วนอนหมดสติอยู่บนเตียง หากไม่ใช่เพราะเธอรีบพาส่งโรงพยาบาลทันเวลา แม่ของเธอก็คงไม่อยู่แล้วตอนนั้นเธอโวยวายเอาเรื่องอย่างหนัก พ่อของเธอถึงได้ให้คำรับปากว่า ต่อไปจะไม่ให้หลี่จิ้งมาที่บ้านอีก และจะไม่ปล่อยให้หลี่จิ้งไปปรากฏตัวต่อหน้าแม่ของเธออีกตอนนี้หลี่จิ้งคิดจะไปหาแม่ของเธออีกแล้ว หลี่จิ้งก็เป็นแบบนี้เสมอ ใช้น้ำเสียงที่อ่อนโยนที่สุด พูดคำพูดที่โหดร้ายที่สุด แทง

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1145

    หลินซีเหยาจำเป็นต้องหลบอยู่แล้ว ตอนนี้ในท้องของเธอกำลังมีเจ้าตัวน้อยอยู่ และในช่วงตั้งครรภ์ระยะแรก เธอไม่สามารถมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขาได้ความจริงแล้วเธอยังไม่ได้คิดถึงเรื่องการมีความสัมพันธ์เลย เพราะที่ผ่านมา หากเธอไม่เป็นฝ่ายเริ่มก่อน ลู่หนานเฉิงก็จะไม่เป็นฝ่ายรุกเองใครจะรู้ว่าคืนนี้เขากลับอยากจะอาบน้ำกับเธอด้วยหลินซีแหยายังไม่ได้คิดว่าจะบอกเขาเรื่องการตั้งครรภ์อย่างไรดี จึงได้แต่ปฏิเสธเขาอย่างอ้อม ๆ ว่า “ฉันเพิ่งกลับถึงบ้าน อยากอาบน้ำก่อน”ลู่หนานเฉิงมองใบหน้าใสสะอาดราวดอกบัวที่เพิ่งพ้นน้ำของเธอ ก่อนจะออกแรงกระชับมือดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก “ไม่อยากอาบน้ำกับฉันเหรอ? ก่อนหน้านี้เธอเคยตามตื๊อฉันยังไง ลืมแล้วหรือไง? กำลังเล่นเกมอยากจับแต่แกล้งปล่อยกับฉันอยู่เหรอ?”หลินซีเหยาพูดไม่ออกไปทันที สวรรค์เป็นพยาน เธอไม่ได้เล่นเกมแกล้งทำเป็นปฏิเสธเพื่อยั่วใจเขาเลยจริง ๆ“ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นนะ!” กลัวว่าเขาจะสงสัย มือของหลินซีเหยาจึงวางลงบนชุดนอนผ้าไหมของเขา “เขาว่ากันว่าสามีภรรยาควรรักษาระยะห่างกันบ้างอย่างเหมาะสม ไม่อย่างนั้นก็จะหมดความสดใหม่! ฉันไม่อยากอาบน้ำกับคุณ ก็กลัวว่าคุณจะเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status