Share

บทที่ 9

Author: หลิวหลีเสวียเสวี่ย
ทุกคนไม่ต้อนรับการมาของเธอ และต่างพยายามไล่เธอออกไป

ฉือหว่านคิดว่ามันน่าขัน ดวงตาที่เย็นเยียบของเธอกวาดมองใบหน้าของหลี่หลัน ฉือเจียว และฉือไห่ผิงทีละคน ก่อนดึงแขนเรียวของตัวเองออกจากมือของฮั่วซือหานอย่างแรง พร้อมยิ้มบางๆ และพูดว่า “ได้ ฉันจะไป”

จำไว้ด้วยนะ ว่าพวกคุณเป็นคนไล่ฉันไปเอง!

ฉือหว่านหมุนตัวและเดินออกไป

แต่ไม่นานนัก ฉือหว่านก็หันกลับมาอีกครั้ง เธอยกมือเสยปอยผมข้างแก้มทัดไว้ที่หลังหู “ท่านประธานฮั่ว คุณรู้ไหมว่าฉันมาที่โรงพยาบาลแพทย์แผนจีนวันนี้เพื่ออะไร?”

ฮั่วซือหานมองใบหน้าขาวเนียนบางราวปีกจักจั่นของเธอ ขนเล็กๆ บนผิวหน้าเปล่งประกายแวววาวอย่างนุ่มนวล ทำให้เธอดูงดงามยิ่งขึ้น

ฮั่วซือหานพูดด้วยใบหน้าเย็นชา แสดงออกชัดว่าเขาไม่สนใจจะรู้ น้ำเสียงที่เปล่งออกมาช่างเย็นเยียบ “ฉือหว่าน เธอตามรังควานแบบนี้ มันน่ารำคาญจริงๆ”

ฉือหว่านก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย พร้อมรอยยิ้มที่งดงาม “ฉันมาหาหมอจีนให้คุณน่ะ”

พูดจบ ฉือหว่านก็หยิบการ์ดใบเล็กออกมายื่นให้ฮั่วซือหาน “นี่ให้คุณ”

ฮั่วซือหานก้มลงมอง การ์ดใบเล็กที่เป็นสีเหลืองหม่น ดูเหมือนการ์ดที่ถูกสอดเข้ามาตามรอยประตู

บนการ์ดเขียนว่า: "หมอจีนแผนโบราณรักษาสืบทอดเฉพาะทาง สำหรับรักษาหย่อนสมรรถภาพทางเพศ หลั่งเร็ว มีบุตรยาก ให้คุณกลับมาเป็นชายสมบูรณ์อีกครั้ง เบอร์ติดต่อ: 138XXXX8888"

ใบหน้าหล่อเหลาที่ปกติสงบนิ่งของฮั่วซือหานเกิดรอยร้าวขึ้น “……”

ฉือหว่านยัดการ์ดใบเล็กใส่กระเป๋าสูทของเขา “ฉือเจียวป่วย ประธานฮั่วจะไม่ป่วยได้เหรอ? รักษาให้ดีๆ ทั้งคู่เลยนะ”

พูดจบ ฉือหว่านก็หมุนตัวเดินจากไป

มือใหญ่ของฮั่วซือหานที่แนบอยู่ข้างตัวกำหมัดแน่นทันที เขารู้ว่าเธอคนนี้มีวิธีทำให้เขาโมโหได้ทุกครั้ง!

ฉือเจียวพูดขึ้นว่า “ซือหาน ช่างเถอะ อย่าเสียเวลากับฉือหว่านเลย เธอไม่คู่ควรที่เราจะเสียเวลาให้”

หลี่หลันพยักหน้า “ใช่ เทพ C ทำไมยังมาไม่ถึงอีกล่ะ?”

เมื่อพูดถึงเทพ C ทุกคนก็เริ่มรู้สึกตึงเครียด

เทพ C คือความหวังของฉือเจียว

ฮั่วซือหานก้มมองนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมือ เวลาที่นัดไว้เลยมาแล้ว แต่เทพ C ยังไม่มา

ในตอนนั้นเจ้าหน้าที่พยาบาลเดินเข้ามา “ท่านประธานฮั่ว”

ฉือเจียว ฉือไห่ผิง และหลี่หลันต่างเบิกตาโตด้วยความดีใจ “เทพ C มาถึงแล้วใช่ไหม?”

เจ้าหน้าที่พยาบาลมองฮั่วซือหาน “ท่านประธานฮั่ว เทพ C มาถึงแล้วค่ะ”

อะไรนะ?

ฮั่วซือหานมองออกไปด้านนอก เขาไม่เห็นใครอื่นนอกจากร่างบางที่สะอาดหมดจดของฉือหว่าน

ฉือหว่านเดินเลี้ยวไปมุมหนึ่งและหายลับไป

ฮั่วซือหานขมวดคิ้ว “ฉันไม่เห็นเทพ C”

เจ้าหน้าที่พยาบาลตอบ “เทพ C มาแล้ว แต่กลับไปแล้วค่ะ”

“ทำไมล่ะ?” ฉือเจียว ฉือไห่ผิง และหลี่หลันต่างหน้าถอดสี “ทำไมเทพ C ถึงไปล่ะ? เธอยังไม่ได้รักษาเจียวเจียวเลยนะ”

เจ้าหน้าที่พยาบาลกล่าวด้วยความรู้สึกผิด “ขอโทษค่ะ เทพ C จะไม่รักษาคุณฉือเจียวอีกแล้ว”

ใบหน้าสวยสดใสของฉือเจียวซีดเผือดทันที เทพ C ไม่รักษาเธอ!

ทำไมล่ะ?

ความดีใจเมื่อครู่เหมือนถูกน้ำเย็นสาดดับ ทุกคนตกตะลึง

ฉือเจียวพูดด้วยเสียงที่ใกล้จะแตกเป็นเสี่ยงๆ “ทำไมเทพ C ถึงไม่รักษาฉัน? ทำไมกัน?”

ฉือไห่ผิงและหลี่หลันรีบโอบฉือเจียวไว้ และพูดปลอบเสียงนุ่มนวล “เจียวเจียว ไม่ต้องตกใจนะ พวกเราจะหาทางเชิญเทพ C มาอีกครั้ง ลูกต้องหายแน่ๆ”

ใบหน้าหล่อเหลาของฮั่วซือหานฉายแววเคร่งขรึมและเย็นชา เขามองไปยังทางเดินที่ว่างเปล่าด้วยสายตาที่เยือกเย็นและอันตราย

ฉือหว่านเดินออกจากโรงพยาบาล ในตอนนั้นเองมีเสียงเรียกเธอขึ้นว่า “หวานหว่าน”

ฉือหว่านหยุดเดินและค่อยๆ หันกลับไป

คนที่เรียกเธอคือหลี่หลัน

หลี่หลันวิ่งตามออกมา

หลี่หลันเดินมาหยุดตรงหน้าฉือหว่าน “หวานหว่าน นี่ให้แก”

ฉือหว่านก้มมองลงไป มันคือเช็คใบหนึ่ง จำนวนเงินหนึ่งแสนบาท

หลี่หลันพูดขึ้น “หวานหว่าน ท่านประธานฮั่วไม่ได้ชอบแก หยุดตามรังควานเขาได้แล้ว คืนท่านประธานฮั่วให้กับน้องสาวแกเถอะ ทำไมถึงไม่ยอมเสียสละให้น้องแกสักครั้ง? รีบหย่ากับท่านประธานฮั่วแล้วเอาเงินนี่กลับไปใช้ชีวิตที่ชนบทเถอะ”

ฉือหว่านรู้สึกว่ามันช่างน่าขัน หากเธอไม่ได้แอบทำการตรวจ DNA ระหว่างหลี่หลันและฉือเจียว เธออาจจะคิดไปแล้วว่าฉือเจียวคือลูกสาวแท้ๆ ของหลี่หลัน แต่ก็เปล่าเลย

หลี่หลันเป็นเพียงแม่เลี้ยงของฉือเจียว

แต่เธอกลับรักแค่ฉือเจียว ไม่รักลูกสาวแท้ๆ ของตัวเอง

ฉือหว่านรู้ดีว่าหลี่หลันหลงใหลในตัวฉือไห่ผิงจนรักทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขา

ฉือหว่านมองหลี่หลันด้วยดวงตาที่งดงามและเยือกเย็น พลางยิ้มบางๆ “ตำแหน่งคุณนายฮั่วมีค่าแค่นี้เองเหรอ หรือว่าในใจคุณ ฉันมีค่าแค่นี้?”

หลี่หลันอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนรีบแก้ตัว “หวานหว่าน แม่ก็แค่ทำเพื่อแก ที่นี่มันไม่เหมาะกับแก…”

แม่งั้นเหรอ?

คำเรียกที่แปลกใหม่นี้ทำให้ฉือหว่านมีรอยยิ้มในแววตา “คุณเคยส่งฉันไปชนบทครั้งหนึ่งแล้ว ตอนนี้ยังอยากส่งฉันไปอีกครั้ง คุณนี่เป็นแม่ที่ดีของฉันจริงๆ!”

ฉือหว่านไม่มองเธออีก ก่อนจะขึ้นแท็กซี่จากไป

...

บนแท็กซี่

ฉือหว่านนั่งอยู่ที่เบาะหลัง เธอหยิบลูกอมนมตรากระต่าย ออกจากกระเป๋า เบาๆ คลี่กระดาษห่อและใส่เข้าปาก

คนขับแท็กซี่มองหญิงสาวผ่านกระจกมองหลัง เธอสวมเดรสพร้อมบรรยากาศสงบนิ่งและสง่างามที่ทำให้เธอดูเหมือนคนที่แข็งแกร่ง

แต่เมื่อมองอย่างละเอียดพบว่าผิวของเธอขาวราวโปร่งแสง และร่างกายที่อยู่ภายใต้ชุดเดรสนั้นดูบอบบางจนเหมือนจะแตกหักได้ง่าย

คนขับซึ่งมีลูกสาวอายุประมาณเดียวกันยิ้มและพูดว่า “แม่หนูชอบกินลูกอมขนาดนั้นเลยเหรอ?”

ฉือหว่านเงยหน้าขึ้น ลมเย็นข้างนอกพัดเส้นผมมาปัดโดนใบหน้า เธอยิ้มบางๆ และพูดเบาๆ “ใช่ค่ะ กินลูกอมแล้วจะได้ไม่ขม”

หลี่หลันยืนนิ่งอยู่กับที่ มองดูฉือหว่านขึ้นรถและจากไป

ในตอนนั้นมีชายคนหนึ่งเดินเข้ามา “คุณนายฉือ”

หลี่หลันหันไปมอง ปรากฏว่าเป็นหัวหน้าแผนกหวังสือแห่งโรงพยาบาลแพทย์แผนจีน

หลี่หลันรีบเดินเข้าไปหา “หัวหน้าแผนกหวัง สวัสดีค่ะ คุณรู้จักคนเยอะมาก พอจะมีวิธีช่วยเชิญเทพ C มารักษาเจียวเจียวของฉันไหมคะ?”

หวังสือ “คุณนายฉือ ผมพอดีรู้จักเทพ C สามารถช่วยแนะนำให้ได้ครับ”

หลี่หลันดีใจจนล้น “จริงเหรอคะ ขอบคุณมากค่ะ หัวหน้าแผนกหวัง”

ในตอนนั้นหัวหน้าแผนกหวังมองไปยังทิศทางที่ฉือหว่านหายลับไป รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เผยออกมาจากในเสื้อกาวน์สีขาวสะอาด “คุณนายฉือ นั่นคือลูกสาวคนโตที่กลับมาจากชนบทของคุณใช่ไหม? ไม่คิดเลยว่าลูกสาวคุณจะสวยขนาดนี้ เมื่อครู่ผมเกือบคิดว่าเห็นเทพธิดา”

รอยยิ้มบนใบหน้าของหลี่หลันหายไป เปลี่ยนเป็นความสงบนิ่งและเย็นชา
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Mga Comments (4)
goodnovel comment avatar
Jaa Ja
หลุดจากปุถุชนไปเป็นเทพดีกว่าาา ทั้ง2ครัวเลยยย
goodnovel comment avatar
Tom Destiny
แม่ไม่รักนี้เจ็บปวดกว่า ผัวไม่รักอีก
goodnovel comment avatar
Annxptt
หลี่หลัน ยังจะกล้าเรียกตัวเองว่าแม่อีกหรอ
Tignan lahat ng Komento

Pinakabagong kabanata

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1166

    หลินซีเหยาเอื้อมมือไปเคาะเบา ๆ ที่หน้าผากของผู้ช่วย แล้วพูดว่า “ฉันว่าช่วงนี้เธอเริ่มไม่ฟังคำพูดฉันแล้วนะ”ผู้ช่วยพูดว่า “พี่ซีเหยา ฉันก็แค่อยากช่วยสร้างพื้นที่ส่วนตัวให้พี่กับคุณลู่มากขึ้นเท่านั้นเองนะคะ”หลินซีเหยาพูดว่า “ฉันกับเขา ไม่จำเป็นต้องมีพื้นที่ส่วนตัวอะไรทั้งนั้น!”ผู้ช่วยเอามือเท้าคางแล้วพูดว่า “พี่ซีเหยา ช่วงก่อนหน้านี้พี่กับคุณลู่ตัวติดกันตลอดแท้ ๆ แต่ตอนนี้เกิดอะไรขึ้นคะ ฉันยังรู้สึกได้เลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกพี่มันแปลกไป”มันชัดขนาดนั้นเลยเหรอ?ผู้ช่วยพูดว่า “พี่ซีเหยา ฉันคิดว่าคุณลู่ชอบพี่มากจริง ๆ นะ”ลู่หนานเฉิงชอบเธอ…?ล้อเล่นอะไรกัน?เขาไม่ได้ชอบเธอสักหน่อย!“ฉันกับลู่หนานเฉิงเป็นการแต่งงานทางธุรกิจของตระกูลใหญ่ ไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องชอบหรือไม่ชอบอะไรทั้งนั้น!”“พี่ซีเหยา ถ้าคุณลู่ไม่ได้ชอบพี่ แล้วพวกพี่มีลูกกันได้ยังไง?”เอ่อ…เธอกับลู่หนานเฉิงมีความสุขมากเวลาที่อยู่บนเตียงด้วยกันผู้ช่วยพูดว่า “พี่ซีเหยา ฉันว่าพี่กับคุณลู่กลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนได้เลยนะ พี่แค่ตัวติดกับคุณลู่ ออดอ้อนคุณลู่สักหน่อย เขาก็จะดีใจมากแล้ว พี่ไม่เห็นเหรอว่าคุณลู่แพ้ทาง

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1165

    ลู่หนานเฉิงบอกว่าเขาไม่ยอมตกลงหย่าหลินซีเหยาชะงักไป เธอคิดว่าเขาคงอยากหย่าใจจะขาด คิดว่าเขาคงอยากไปสำนักงานทะเบียนสมรสเพื่อขอใบหย่าทันทีเสียอีกเขากลับบอกว่าเขาไม่ยอมหย่าเสียอย่างนั้นหลินซีเหยาพูดว่า “ทำไมล่ะ? หรือว่าคุณอยากให้ฉันทำแท้งลูกคนนี้?”ลู่หนานเฉิงเอ่ยว่า “...หลินซีเหยา ฟังฉันให้ดี ถึงก่อนหน้านี้ฉันยังไม่พร้อมเป็นพ่อ แต่ตอนนี้เด็กคนนี้เขาเกิดขึ้นมาแล้ว และเขาก็เป็นลูกของลู่หนานเฉิง ฉันต้องการเขา!”หลินซีเหยาสมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ ตกใจอย่างยิ่ง แล้วเอ่ยว่า “ลู่หนานเฉิง คุณคิดจะมาแย่งลูกกับฉันเหรอ?”ลู่หนานเฉิงพูดว่า “ใช่! ฉันต้องการลูกคนนี้!”หลินซีเหยาคิดว่าเขาไม่ชอบเด็ก และไม่เคยคาดคิดเลยว่าเขาจะมาแย่งลูกกับเธอ“เป็นไปไม่ได้! ลูกคนนี้ฉันจะไม่ยกให้เด็ดขาด!”“ทำไมล่ะ?”“ลูกคนนี้เกิดจากร่างกายของฉัน ฉันไม่มีทางยกให้คุณอยู่แล้ว! ลู่หนานเฉิง คุณจะแต่งงานใหม่เมื่อไหร่ก็มีลูกได้ ผู้หญิงข้างนอกอยากคลอดให้คุณกี่คนก็ได้ แต่สำหรับฉัน ฉันมีลูกแค่คนนี้คนเดียว!”ลู่หนานเฉิงยื่นมือมาบีบแก้มของเธอ บังคับให้เธอสบตากับเขา แล้วพูดว่า “หมายความว่ายังไงที่บอกว่าเธอมีลูกแค่คนนี้คนเดี

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1164

    หลินซีเหยาปฏิเสธว่า “เปล่า”ลู่หนานเฉิงพูดว่า “กลัวว่าฉันจะกินเธอหรือไง?”หลินซีเหยาพูดว่า “……ไม่ใช่”ลู่หนานเฉิงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ขออย่าให้เป็นแบบนั้นเลย! เมื่อก่อนมีแต่เธอที่ ‘กิน’ ฉัน แล้วฉันเคย ‘กิน’ เธอตอนไหนกัน?”ถ้อยคำกำกวมของเขาทำให้ขนตาของหลินซีเหยาสั่นไหวเล็กน้อยลู่หนานเฉิงยื่นมือไปบีบแก้มนุ่มของเธอเบา ๆ แล้วพูดว่า “ทำไม ตอนนี้จะมาทำเป็นไม่สนิทกับฉันแล้วเหรอ?”ขณะที่เขาพูด ปลายนิ้วก็ไล้ผ่านผิวอ่อนนุ่มของเธออย่างกำกวม แล้วเอ่ยขึ้นว่า “หรือจะทำเป็นใสซื่อ เล่นเกมตีตัวออกห่างเพื่อให้ฉันตามง้อ?”ใบหน้าของหลินซีเหยาขึ้นสีแดงระเรื่อไปจนถึงปลายหูที่ขาวผ่อง เธอเอ่ยว่า “ลู่หนานเฉิง ฉันรู้ว่าคุณยังโกรธอยู่”ลู่หนานเฉิงหัวเราะเย็นออกมาเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ฉันนึกว่าเธอไม่รู้เสียอีก”หลินซีเหยาพูดว่า “ฉันรู้”“ในเมื่อเธอรู้ว่าฉันกำลังโกรธอยู่ แล้วที่ผ่านมาเธอทำอะไรบ้างล่ะ?”“ฉันก็ถอยออกไปอยู่ห่าง ๆ จากคุณ พยายามไม่ไปรบกวนคุณ ไม่ให้คุณต้องเห็นหน้าฉัน แบบนี้ยังไม่พออีกเหรอ?”ลู่หนานเฉิงถึงกับพูดไม่ออกอยู่ชั่วขณะหลินซีเหยามองสีหน้าที่ดูไม่พอใจของเขาแล้วพูดว่า “ถ้าค

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1163

    อะไรนะ?ให้เขาช่วยนวดท้องเธอเหรอ?แบบนั้นอย่าดีกว่า!หลินซีเหยารีบปฏิเสธทันทีว่า “คุณหมอคะ เรื่องนี้ไม่จำเป็นหรอกค่ะ สามีฉันงานยุ่งมาก!”พูดจบ หลินซีเหยาก็กำลังจะลุกขึ้นนั่งแต่ลู่หนานเฉิงห้ามเธอไว้ แล้วพูดว่า “ได้ ฉันจะเรียนตอนนี้เลย!”ลู่หนานเฉิงวางมือของเขาลงบนท้องน้อยของเธอหลินซีเหยาสะดุ้งหดตัวเล็กน้อยด้วยความตกใจลู่หนานเฉิงถามว่า “เป็นอะไรไป? มือฉันเย็นมากใช่ไหม?”หลินซีเหยาส่ายหน้า “ไม่”ฝ่ามือของเขาอบอุ่นมาก อุณหภูมิร่างกายของผู้ชายในฤดูหนาวเหมือนเตาผิง ไม่มีทางเย็นได้เลยเหตุผลที่เธอหดตัวเพราะตกใจจากการสัมผัสกะทันหันนี้ ยิ่งเป็นการสัมผัสร่างกายต่อหน้าคนอื่นด้วยแล้ว ยิ่งทำให้เธอรู้สึกเกร็งคุณหมอพูดว่า “ดีมากค่ะ คุณลู่ วางมือไว้ตรงนั้นเลย แล้วนวดวนเป็นวงตามเข็มนาฬิกาแบบนี้นะคะ จำไว้ว่าต้องทำเบา ๆ และอ่อนโยนด้วยค่ะ!”ลู่หนานเฉิงทำตามที่คุณหมอบอก เริ่มนวดวนเป็นวง เขามองหลินซีเหยาแล้วถามว่า “แบบนี้เป็นยังไงบ้าง? มีรู้สึกไม่สบายไหม?”ใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือของหลินซีเหยาแดงระเรื่อขึ้น เธอพูดว่า “ไม่รู้สึกไม่สบายเลย”คุณหมอพูดว่า “คุณลู่ ตอนกลางคืนคุณยังสามารถนอนคว่ำแนบ

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1162

    หัวใจของหลินซีเหยาชะงักวูบ ถ้าเธอบอกเขา เขาจะมาจริง ๆ เหรอ?เมื่อเห็นเธอนิ่งเงียบ ลู่หนานเฉิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพูดว่า “น้าหรงเป็นคนบอกให้ฉันมา ถ้าฉันยังไม่มาอีก เขาคงบ่นอยู่ข้างหูฉันทั้งวันแน่!”แสดงว่าน้าหรงเป็นคนบีบบังคับให้เขามาใช่ไหม?หลินซีเหยาเข้าใจขึ้นมาในใจ ที่แท้เขาไม่ได้อยากมาเอง แต่เป็นน้าหรงที่บังคับให้เขามา ไม่แปลกเลยที่เขาถึงได้ปรากฏตัวอยู่ที่นี่หลินซีเหยาพูดว่า “ฉันจะอธิบายกับน้าหรงเองนะคะ คุณลู่ ถ้าอย่างนั้นคุณไปทำงานต่อเถอะค่ะ”ผู้ช่วยพูดขึ้นทันทีว่า “คุณลู่คะ วันนี้เป็นวันตรวจครรภ์ครั้งแรกของพี่ซีเหยา เดี๋ยวต้องไปทำอัลตราซาวด์ดูพัฒนาการของตัวอ่อนด้วย คุณอย่าเพิ่งไปเลยค่ะ อยู่เป็นเพื่อนพี่ซีเหยาก่อนเถอะ! ดูสิ คนอื่น ๆ ในโรงพยาบาลก็ล้วนมาเป็นสามีภรรยากันทั้งนั้น ต่อให้บริษัทงานยุ่งแค่ไหน ก็ไม่น่าจะสำคัญไปกว่าพี่ซีเหยานะคะ”หลินซีเหยารีบพูดขัดผู้ช่วยทันทีว่า “ไม่ต้องพูดแล้ว!”ผู้ช่วยแลบลิ้นแหย่เล็กน้อยลู่หนานเฉิงพูดว่า “วันนี้บริษัทฉันไม่ยุ่ง ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเธอเอง”พูดจบ ลู่หนานเฉิงก็หยิบใบนัดตรวจออกจากมือของหลินซีเหยา แล้วพูดว่า “ไปกันเถอะ”หลิน

  • คุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ   บทที่ 1161

    หลินซีเหยาเสียหลักล้มถอยหลังไป คนที่ดีใจที่สุดก็คือหลินเสวี่ยเอ่อร์ เธออดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เตรียมตัวรอดูเรื่องสนุก ๆ ถ้าเด็กคนนี้หายไปได้ก็คงจะดีเธอต้องการทำให้เด็กคนนี้หายไปหลินซีเหยาลอยคว้างกลางอากาศ ร่างกายไม่อยู่ในการควบคุมและกำลังล้มถอยหลังไป ในชั่วพริบตานั้นเธอยกมือขึ้นกอดท้องน้อยของตัวเองไว้แน่น ลูกจ๋า!วินาทีถัดมา แขนที่แข็งแรงทรงพลังข้างหนึ่งก็พาดเข้ามา โอบรัดเอวอ่อนของหลินซีเหยาไว้ทันทีหลินซีเหยาตกลงไปอยู่ในอ้อมกอดที่มั่นคงและอบอุ่นทันทีหลินซีเหยาเงยหน้าขึ้น เห็นใบหน้าหล่อเหลาของลู่หนานเฉิงขยายชัดขึ้นในสายตาของเธอสมองของหลินซีเหยาขาวโพลนไปหมด เธอไม่เข้าใจว่าลู่หนานเฉิงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้อย่างไรหลินเสวี่ยเอ่อร์ตกตะลึง เธอก็ไม่คาดคิดเช่นกันว่าลู่หนานเฉิงจะปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน“พี่… พี่เขย!”ตอนนั้นเอง ผู้ช่วยก็วิ่งเข้ามาอย่างเร่งรีบ “พี่ซีเหยา ไม่เป็นอะไรใช่ไหม! คุณลู่!”ลู่หนานเฉิงประคองหลินซีเหยาที่อยู่ในอ้อมแขนให้ยืนขึ้น จากนั้นก้มลงถามเสียงต่ำว่า “เจ็บตรงไหนไหม?”หลินซีเหยาลูบท้องของตัวเอง ใจยังเต้นไม่เป็นจังหวะ ก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status