로그인ฟ้าคราม..."ฮือออ ฮืออออ ฮึก ฮึก ฮือออออ""เสียงอะไรวะ"ผมงัวเงียตื่นขึ้นมาในตอนเช้าเพราะเสียงอะไรบางอย่างแม้จะยังมีความง่วงอยู่ก็ตามเพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบตีหนึ่งคือผมต้องรีบเคลียร์งานให้เสร็จก่อนที่ผมจะพาเมียสุดที่รักไปฮันนีมูนที่สวิตเซอร์แลนด์ คือเราแต่งงานกันมาได้หนึ่งปีแล้วครับผมก็เลยอ
"รักนะครับ จุ๊บ จุ๊บ" ผมบอกรักพร้อมจูบหน้าผากชื้นเหงื่อของเมียอย่างรักใคร่"ฮื้อออ สวยก็รักพี่ครามที่สุดเลยค่าา" เสียงบอกรักดังออกมาเบาๆเพราะคนพูดเริ่มไม่ไหวแล้ว หลังจากนั้นไม่ถึงห้านาทีเสียงลมหายใจของเธอก็เริ่มเป็นจังหวะสม่ำเสมอนั่นก็แสดงว่าเธอหลับไปแล้ว ผมยิ้มท่ามกลางความมืดอย่างมีความสุขก่อนจะหลั
สามเดือนต่อมา...ปั่ก!!!! ปั่ก!!!!! ปั่ก!!!! ปั่ก !!!!"อ่าาาา เมียจ๋าาาาา""อื้ออออ ผัวจ๋าาาาา" เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังแข่งกับเสียงครางของคนสองคนที่ร่วมรักกันอย่างดุเดือดและเร่าร้อนบนเตียงกว้างแม้เวลาจะล่วงเลยนานหลายชั่วโมงแต่ดูเหมือนความต้องการของยังไม่มีที่สิ้นสุด ร่างสองร่างโรมรันเกี่ยวรัดกันอย่
ข้าวสวย..."อ๊ะ อ๊าาาา่ สวยจะเจ็บค่ะพี่ครามขาา" ฉันครางออกมาเมื่อพี่ฟ้าครามสอดใส่ตัวตนอันใหญ่โตของเขาเข้ามาในตัวของฉันโดยที่ไม่สวมเครื่องป้องกันเพราะเรากำลังจะทำปฏิบัติภารกิจปั๊มลูกคนที่สองหรืออาจจะสามซึ่งฉันกับเขาก็ต้องมาลุ้นกันต่อไป แต่แม้ว่าเขาจะค่อยๆทำค่อยๆดันท่อนเอ็นเข้ามาอย่างช้าๆแต่มันก็ทำให้
"ว๊าแล้วแบบนี้น้องก็ไม่ได้นอนกอดหม่ามี้แด๊ดดี้น่ะสิค้าาาน้องต้องคิดถึงหม่ามี้แด๊ดดี้มากแน่ๆเลย>ลูกสาวตัวน้อยทำหน้าเศร้าทันทีจนหน้าสงสารเพราะถึงแกจะอยากมีน้องตัวเล้กๆแต่แกก็ยังเป็นเด็กน้อยยังต้องการความรักความอบอุ่นจากพ่อกับแม่อยู่ดีอยากนอกอดพ่อกับแม่เหมือนเช่นทุกคืนที่ผ่านมา พี่ฟ้าครามคงจะเข้าใจค
ข้าวสวย....หลังจากผ่านไปหลายวันตอนนี้น้องฟ้าสวยเริ่มจะเข้ากับคนอื่นๆในครอบครัวได้แล้วโดยเฉพาะพ่อของฉันกับอาฟิวที่มักจะแย่งกันเอาใจหลานสาวหลานอยากได้อะไรอยากกินอะไรก็จะรีบไปหามาให้แทบทันทีจนแม่ฉันกับอาบัวต้องคอยปรามเพราะเกรงว่าหลานสาวจะเป็นเด็กเอาแต่ใจแต่พ่อกับอาฟิวก็ไม่มีใครฟังเพราะกลัวหลานสาวจะไม่
ข้าวสวย...."นี่บ้านยูเหรอซวย""สวยไม่ใช่ซวย หัดพูดให้มันถูกให้มันชัดด้วยคบกันมาตั้งหลายปีเรียกชื่อไม่เคยถูกเลย""ก็ชื่อของยูมันพูดยากนี่นา ซวย ซ้วย อะไรก็ไม่รู้ไอพูดไม่ถนัด เอางี้ดีกว่าให้ไอเรียกยูแบบที่เราเคยเรียกกันดีกว่า""อืมจะเรียกยังไงก็เรียกขอแค่ไม่เรียกว่าซวยก็พอ""ไอตื่นเต้นจังจะได้เจอหน้า
เช้าวันต่อมา...ฟ้าคราม...."อืมมมมมม" ผมนอนเอามือควานหาคนที่ผมกกกอดอยู่ตลอดทั้งคืนแต่ก็หาไม่เจอ ผมลืนตาขึ้นมาทันทีแล้วเรียกหาข้าวสวย"สวย สวยครับ" ผมเรียกหาเธอเพราะคิดว่าเธออาจจะกำลังอาบน้ำอยู่ก็ได้ แต่ไม่มีเสียงตอบรับอะไรกลับมามีเพียงความเงียบเท่านั้นก่อนที่สายตาจะหันไปเห็นร่องรอยต่างๆที่ผ้าปูที่น
ข้าวสวย...."แล้วไงลูกในเมื่อครามก็จูบน้องไปแล้ว""ก็ใช่ไงครับผมถึงกลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่แบบนี้ไง แม่ไม่รู้หรอกว่าผมรู้สึกยังไงที่ถูกบังคับให้หมั้นกับคนที่ไม่ได้รัก""ถ้าการที่พี่หมั้นกับสวยแล้วมันทำให้พี่ลำบากใจมากขนาดนี้สวยว่าเราถอนหมั้นกันก็ได้นะคะ"พูดจบฉันก็ร้องไห้แล้ววิ่งกลับบ้านทันทีแม้จะได
"ขอบใจแต่ฉันไม่ชอบกินขนม""แต่ขนมอร่อยมากเลยนะคะอาบัวทำให้มิ้วเยอะเลยพี่ข้าวสวยมากินด้วยกันกับมิ้วสิคะ^^""บอกว่าไม่กินไงพูดไม่รู้เรื่องหรือไง" ฉันตะคอกใส่ยัยมิวกี้พร้อมกับสะบัดมือยัยนี่ให้ออกไปจากแขนของฉันเพราะยัยนี่จับฉันไม่ยอมปล่อยพยายามจะลากฉันไปนั่งด้วยให้ได้แต่ไม่รู้ว่าฉันสะบัดมือแรงไปหรือเปล่







