로그인ฟ้าคราม..."ฮือออ ฮืออออ ฮึก ฮึก ฮือออออ""เสียงอะไรวะ"ผมงัวเงียตื่นขึ้นมาในตอนเช้าเพราะเสียงอะไรบางอย่างแม้จะยังมีความง่วงอยู่ก็ตามเพราะเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบตีหนึ่งคือผมต้องรีบเคลียร์งานให้เสร็จก่อนที่ผมจะพาเมียสุดที่รักไปฮันนีมูนที่สวิตเซอร์แลนด์ คือเราแต่งงานกันมาได้หนึ่งปีแล้วครับผมก็เลยอ
"รักนะครับ จุ๊บ จุ๊บ" ผมบอกรักพร้อมจูบหน้าผากชื้นเหงื่อของเมียอย่างรักใคร่"ฮื้อออ สวยก็รักพี่ครามที่สุดเลยค่าา" เสียงบอกรักดังออกมาเบาๆเพราะคนพูดเริ่มไม่ไหวแล้ว หลังจากนั้นไม่ถึงห้านาทีเสียงลมหายใจของเธอก็เริ่มเป็นจังหวะสม่ำเสมอนั่นก็แสดงว่าเธอหลับไปแล้ว ผมยิ้มท่ามกลางความมืดอย่างมีความสุขก่อนจะหลั
สามเดือนต่อมา...ปั่ก!!!! ปั่ก!!!!! ปั่ก!!!! ปั่ก !!!!"อ่าาาา เมียจ๋าาาาา""อื้ออออ ผัวจ๋าาาาา" เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังแข่งกับเสียงครางของคนสองคนที่ร่วมรักกันอย่างดุเดือดและเร่าร้อนบนเตียงกว้างแม้เวลาจะล่วงเลยนานหลายชั่วโมงแต่ดูเหมือนความต้องการของยังไม่มีที่สิ้นสุด ร่างสองร่างโรมรันเกี่ยวรัดกันอย่
ข้าวสวย..."อ๊ะ อ๊าาาา่ สวยจะเจ็บค่ะพี่ครามขาา" ฉันครางออกมาเมื่อพี่ฟ้าครามสอดใส่ตัวตนอันใหญ่โตของเขาเข้ามาในตัวของฉันโดยที่ไม่สวมเครื่องป้องกันเพราะเรากำลังจะทำปฏิบัติภารกิจปั๊มลูกคนที่สองหรืออาจจะสามซึ่งฉันกับเขาก็ต้องมาลุ้นกันต่อไป แต่แม้ว่าเขาจะค่อยๆทำค่อยๆดันท่อนเอ็นเข้ามาอย่างช้าๆแต่มันก็ทำให้
"ว๊าแล้วแบบนี้น้องก็ไม่ได้นอนกอดหม่ามี้แด๊ดดี้น่ะสิค้าาาน้องต้องคิดถึงหม่ามี้แด๊ดดี้มากแน่ๆเลย>ลูกสาวตัวน้อยทำหน้าเศร้าทันทีจนหน้าสงสารเพราะถึงแกจะอยากมีน้องตัวเล้กๆแต่แกก็ยังเป็นเด็กน้อยยังต้องการความรักความอบอุ่นจากพ่อกับแม่อยู่ดีอยากนอกอดพ่อกับแม่เหมือนเช่นทุกคืนที่ผ่านมา พี่ฟ้าครามคงจะเข้าใจค
ข้าวสวย....หลังจากผ่านไปหลายวันตอนนี้น้องฟ้าสวยเริ่มจะเข้ากับคนอื่นๆในครอบครัวได้แล้วโดยเฉพาะพ่อของฉันกับอาฟิวที่มักจะแย่งกันเอาใจหลานสาวหลานอยากได้อะไรอยากกินอะไรก็จะรีบไปหามาให้แทบทันทีจนแม่ฉันกับอาบัวต้องคอยปรามเพราะเกรงว่าหลานสาวจะเป็นเด็กเอาแต่ใจแต่พ่อกับอาฟิวก็ไม่มีใครฟังเพราะกลัวหลานสาวจะไม่
ข้าวสวย....ตอนนี้ทุกคนกำลังรวมตัวกันอยู่หน้าบ้านเพื่อรอการมาของน้องฟ้าสวย ทุกคนดูตื่นเต้นดีใจกันมากที่จะได้เจอหน้าหลานเป็นครั้งแรก และคนที่ตื่นเต้นที่สุดคงไม่ใช่ใครที่ไหน พี่ฟ้าครามเองค่ะ แต่ตอนนี้เขาไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้ เขายังอยู่ในห้อง ค่ะทุกคนอ่านไม่ผิดพี่ฟ้าครามเขายังนั่งอยู่ในห้องไม่ยอมออกมา เข
"....." พี่ฟ้าครามเงียบไปก่อนจะก้มลงมาหอมแก้นฉันแล้วกอดฉันแน่นขึ้นมากกว่าเก่า"ตอนนั้นที่สวยหอมแก้มพี่พี่ตกใจมั้ย""ก็ตกใจสิเพราะไม่เคยมีใครหอมแก้มพี่แบบที่สวยทำนี่นา""สวยจำได้ว่าตั้งแต่นั้นมาพี่ก็เปลี่ยนไปพี่ไม่ค่อยพูดกับสวยไม่เล่นกับสวยเหมือนแต่ก่อนยิ่งพอยัยมิวกี้มาพี่ก็ไม่สนใจสวยอีกเลยพอสวยไปขอเ
ข้าวสวย...ตอนนี้ฉันนอนกอดพี่ฟ้าครามบนเตียงนอนฉันกอดเขาเขากอดฉันเรากอดกันด้วยความรักเต็มหัวใจ"พี่โกรธสวยหรือเปล่า" ฉันถามพี่ฟ้าครามหลังจากที่ฉันเล่าเรื่องของลูกให้เขาฟังพร้อมกับเอารูปของฟ้าสวยให้เขาดูตั้งแต่วันที่แกลืมตาดูโลกวันแรก ฉันเงยหน้ามองเขาก็รู้สึกสงสารพี่ฟ้าครามจับใจเขาดูรูปลูกไปก็ร้องไห้ไ
"ทำไมเหรอคะแม่""ก็เมื่อกี้แม่เห็นพี่เค้าเดินเข้ามาไม่พูดไม่จาอะไรกับใครเลยน่ะสิจ๊ะเอาของวางไว้แล้วกลับเข้าห้องไปเลย""คือ..สวยแค่บอกพี่ครามไปว่าสวยมีลูกอ่ะค่ะ""แต่สวยไม่ได้บอกตาครามว่าใครเป็นพ่อของลูกใช่มั้ยล่ะ""ค่ะอาฟิว""ว่าแต่พี่เราใกล้จะถึงหรือยังแม่อยากเจอหน้าหลานแล้ว""บัวก็อยากเจอเหมือนค่ะ



![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



