MasukShare
บทที่ 7
Bab terbaru
ช่องลับส่องสวาท บทที่ 10
เราสองคนพัวพันนัวเนียกันอยู่ร่วมครึ่งชั่วโมงเต็ม"อ๊า!"เสียงครางด้วยความสุขสมหวังของผมและหล่อนดังประสานขึ้นพร้อมกันหลังจากนั้น ผมยังจัดต่อกับหล่อนอีกสองรอบติด จนกระทั่งความต้องการที่อัดอั้นมานานเริ่มมอดดับลงตอนนี้ป้าอ้ายฟางนอนหมดสภาพเหมือนโคลนตมอยู่บนพื้นจนแทบขยับเขยื้อนไม่ได้ผมจัดการแต่งกายให้เรียบร้อย และเอ่ยปากขู่สำทับหล่อนอีกรอบ ก่อนจะเดินเลี่ยงออกจากป่าข้าวโพดไปพอกลับมาถึงบ้าน ตอนที่เดินผ่านหน้าห้องของพี่สะใภ้ ผมแว่วเสียงหล่อนกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ข้างใน ดูเหมือนกำลังเปิดวิดีโอคอลคุยกับพี่ชายคนโตผมอดไม่ได้ที่จะขยับเข้าไปเงี่ยหูฟังใกล้ๆ"ที่รัก... เค้าคิดถึงคุณจัง... รีบมาหาหน่อยสิ..." น้ำเสียงของพี่สะใภ้เจือไปด้วยความออดอ้อนและน้อยเนื้อต่ำใจ ได้ยินแล้วชวนให้หัวใจของผมคันยุบยิบ"เมียจ๋า เรื่องที่แม่พูดกับคุณ... เรื่องของไอ้โกตั้นน่ะ... คุณคิดดูหรือยัง? คุณคงไม่ได้คิดจะไปรับเด็กที่ไหนมาเลี้ยงจริงๆ ใช่ไหม? ผมไม่ยอมนะ!"เสียงของพี่ชายคนโตดังรอดออกมา "ไอ้โกตั้นมันคนกันเอง น้ำพริกถ้วยเก่าไม่ไหลไปให้คนอื่นหรอก ตอนนี้ร่างกายของผม... ก็ถือว่าพิการไปแล้ว แต่ถ้ามีลูกสักคนที่เป็
ช่องลับส่องสวาท บทที่ 9
"ดูทำเข้า สัปดนจริง!" ป้าอ้ายฟางทำเป็นขัดขืนพอกระเทิน ปากก็บ่นกระปอดกระแปด "ตั้งแต่ฉันได้เห็นของดีของไอ้หนุ่มโกตั้นแล้ว ไอ้แท่งกระจิริดของแกนี่... ป้าแทบจะมองไม่ลงเลยว่ะ มุดยังไงก็ไม่ถึงก้นบึ้ง สู้ของมันก็ไม่ได้ เสียวสะใจกว่าเยอะ"แม้ปากจะพูดไปแบบนั้น แต่หล่อนก็ยอมก้มตัวลงต่ำอย่างว่าง่าย แล้วเริ่มใช้ปากปรนเปรอให้หวังหม่าจื่อหวังหม่าจื่อครางซี้ดซ้าดด้วยความเสียวซ่าน "แกยังจะมีหน้ามาพูดอีก! แกน่ะได้สมใจอยากไปรอบหนึ่งแล้ว แต่ฉันได้แค่สะกิดนิดๆ หน่อยๆ ขาดทุนย่อยยับเลยว่ะ! วันนี้แกต้องชดเชยให้ฉันอย่างสาสมเลยนะ!"ผมแอบอยู่หลังต้นข้าวโพด ใช้โทรศัพท์มือถือลอบบันทึกวิดีโอเอาไว้เงียบๆ ในใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นสะใจมีหลักฐานชิ้นเด็ดนี้อยู่ในมือ ดูสิว่าต่อไปหวังหม่าจื่อยังจะกล้าคิดมิดีมิร้ายกับพี่สะใภ้ของผมอีกไหม!สารรูปอย่างมันน่ะ แค่จะเช็ดรองเท้าให้พี่สะใภ้ผมยังไม่คู่ควรเลยด้วยซ้ำ!เมื่อเห็นคนทั้งสองนัวเนียพัลวันอยู่บนพื้น ร่างกายของผมเองก็เริ่มตอบสนองอย่างรุนแรง ความร้อนรุ่มแล่นพล่านจนแทบจะทนไม่ไหวถ้าตอนนี้พี่สะใภ้อยู่ข้างๆ แล้วปล่อยให้ผมได้เชยชมอย่างเต็มคราบก็คงจะดีไม่น้อยแต่น่าเส
ช่องลับส่องสวาท บทที่ 8
เสียงตะโกนอย่างกะทันหันของผมทำเอาป้าอ้ายฟางกับหวังหม่าจื่อสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจป้าอ้ายฟางรีบกุลีกุจอคลานลงมาจากตัวผม แล้วก้มหน้าก้มตาใส่เสื้อผ้าด้วยท่าทางลนลานส่วนหวังหม่าจื่อก็เหมือนแมวที่ถูกเหยียบหาง มันกระดอนตัวหนีห่างจากพี่สะใภ้ทันที แล้วหันมามองผมด้วยสายตาตื่นตระหนก"โกตั้น ตื่นแล้วเหรอ?" ป้าอ้ายฟางแสร้งทำเป็นใจดีสู้เสือ "พี่สะใภ้แกเมาน่ะ ยังไม่ตื่นเลย แกลงไปนอนพักอีกสักหน่อยเถอะ หายดีเมื่อไหร่ค่อยกลับ"ผมแกล้งทำเป็นสะลึมสะลือ ขยับตัวไปมาเล็กน้อยก่อนจะขมวดคิ้ว "ป้าครับ ทำไมกางเกงผมมันแฉะๆ เหนียวๆ ล่ะ? เหล้าหกใส่เหรอครับ?""อ๋อ! ใช่! ใช่ๆๆ!" ป้าอ้ายฟางรีบเออออห่อหมกตามน้ำทันที "เมื่อกี้ตอนประคองแกน่ะ ป้าเผลอไปปัดโดนจอกเหล้าล้ม มันก็เลยหกใส่ตัวแก รู้สึกไม่สบายตัวใช่ไหมล่ะ? เดี๋ยวป้าเช็ดให้นะ"หล่อนหยิบผ้าขนหนูชุบน้ำบิดหมาด เลิกเสื้อผมขึ้น แล้วลงมือเช็ดท่อนล่างของผมที่ยังคงเฉอะแฉะอยู่อย่างละเอียดลออในระหว่างที่เช็ด หล่อนก็อดไม่ได้ที่จะลอบกลืนน้ำลาย แววตาเต็มไปด้วยความโหยหาที่ยังไม่ได้รับการเติมเต็มหวังหม่าจื่อขยับเข้ามาใกล้ มันส่งสัญญาณมือถามด้วยท่าทางไม่ยินยอมพร้อมใจว่า
ช่องลับส่องสวาท บทที่ 7
เมื่อเห็นหวังหม่าจื่อเดินเข้ามา หัวใจของผมก็ดิ่งวูบลงทันทีหรือว่านี่จะเป็นแผนการที่ป้าอ้ายฟางกับมันวางร่วมกัน? จงใจหลอกล่อให้พี่สะใภ้มาที่นี่เพื่อมอมเหล้า?"อ้ายฟาง แกรี่มันแน่จริงๆ ว่ะ อุตส่าห์หลอกยัยผู้หญิงคนนี้มาจนได้"หวังหม่าจื่อถูมือไปมา สายตากระสันตัณหากวาดมองเรือนร่างของพี่สะใภ้ที่นอนเมาพับอยู่ "คิดถึงจะตายอยู่แล้ว วันนี้ต้องขอจัดให้หนำใจสักหน่อย!"มันพูดพลางทำท่าจะโผเข้าหาพี่สะใภ้ แต่กลับถูกป้าอ้ายฟางดึงตัวรั้งเอาไว้ก่อน"จะรีบร้อนไปไหน! ไอ้โกตั้นก็อยู่ที่นี่ด้วยนะ! ถึงมันจะตาบอด แต่หูมันไวจะตาย! ถ้าเรื่องมันบานปลายขึ้นมา พวกเราสองคนจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนในหมู่บ้าน!" ป้าอ้ายฟางกดเสียงต่ำเตือนสติ"จะกลัวอะไรล่ะ?" หวังหม่าจื่อทำเป็นไม่แยแส "ไอ้บอดนี่อยู่ตรงนี้ก็ดีเหมือนกัน! รอให้ฉันเล่นสนุกเสร็จเมื่อไหร่ ค่อยลากตัวซิ่วเหลียนมานอนข้างๆ มัน แกล้งจัดฉากว่ามันเมาเหล้าแล้วหน้ามืดตามัวทำเรื่องระยำขึ้นมา เท่านี้ก็สิ้นเรื่อง? ส่วนเรื่องจะจัดฉากยังไงนั้น... หึๆ อ้ายฟาง ไอ้หนุ่มโกตั้นนี่ของมันไม่เบาเลยนะ ถือว่าผลประโยชน์ตกที่แกก็แล้วกัน รับรองว่าแซ่บกว่าทำกับฉันแน่นอน"ผมฟังจนไฟโทสะ
ช่องลับส่องสวาท บทที่ 6
การล่วงล้ำที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน ทำเอาพี่สะใภ้ร้องอุทานออกมาด้วยความเจ็บปวด ใบหน้าของหล่อนซีดเผือดลงในพริบตาขนาดของผมมันใหญ่โตเกินมาตรฐานชายทั่วไป และดุดันกว่าของพี่ชายคนโตมาก พี่สะใภ้เพิ่งเคยจะรับมือกับขนาดแบบนี้เป็นครั้งแรก หล่อนจึงยังปรับตัวไม่ทันและไม่อาจต้านทานได้ไหวทว่า ตัวผมเองก็อึดอยู่ได้ไม่นานเท่าไหร่ พอเพิ่งจะบุกทะลวงเข้าถึงหน้าประตูกล่องดวงใจ ความเสียวซ่านอันรุนแรงก็ทำให้ผมปลดปล่อยน้ำรักพุ่งทะลักออกมาทันที"ตายแล้ว! โกตั้น! แก... ทำไมแกถึงเล่นจริงทำจริงแบบนี้ฮะ!"พี่สะใภ้ตื่นเต็มตาด้วยความทั้งอายทั้งโกรธ หล่อนรีบผละลงจากเตียง ไปนั่งยองๆ อยู่บนพื้นแล้วลนลานเช็ดทำความสะอาดร่างกายผมเองก็เริ่มใจคอไม่ดี "พี่สะใภ้ ผมขอโทษครับ เมื่อกี้ผมกลั้นไว้ไม่ไหวจริงๆ... มันเลยผลุบเข้าไปเอง แต่ว่ามันอยู่แค่ตรงปากทางเฉยๆ น่าจะ... น่าจะไม่มีอะไรมั้งครับ?"ในใจของผมก็ไม่มีความมั่นใจเลยสักนิด ก็แหงล่ะ... สัมผัสเนื้อแนบเนื้อในวินาทีนั้น ใครจะไปกล้ารับประกันได้"แบบนั้นก็ไม่ได้! มันอันตรายเกินไป! ตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอว่าแค่เล่นละคร แล้วทำไมแกถึง..."น้ำเสียงของพี่สะใภ้เจือไปด้วยความตัดพ
ช่องลับส่องสวาท บทที่ 5
ในวินาทีที่ผมจวนเจียนจะประสบความสำเร็จอยู่นั่นเอง จู่ๆ พี่สะใภ้ก็เหมือนจะดึงสติกลับมาได้ หล่อนใช้กำลังทั้งหมดที่มีผลักผมออกไปสุดแรง"โกตั้น ไม่ได้นะ! พวกเราทำแบบนี้ไม่ได้!" หล่อนรีบกระชากผ้าห่มมาคลุมปิดบังร่างกาย น้ำเสียงเจือไปด้วยสะอื้นไห้ความต้องการของผมมันอัดอั้นจนแทบจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ ได้แต่มองหล่อนด้วยความไม่เข้าใจ "พี่สะใภ้ พี่ทำอะไรของพี่น่ะ?""โกตั้น ฉันคิดทบทวนดูดีแล้ว ฉันยังข้ามผ่านความรู้สึกผิดในใจตัวเองไปไม่ได้จริงๆ"ขอบตาของพี่สะใภ้แดงระเรื่อ "พี่ชายแกทำเพื่อครอบครัวนี้ ทำงานงกๆ ทั้งวันทั้งคืนจนร่างกายพังยับเยิน เขาไม่มีทางเลือกอื่นถึงได้คิดแผนการแบบนี้ขึ้นมา แต่... แต่ในใจของฉันยังรู้สึกว่ามันเป็นการทรยศต่อเขา ถ้าพวกเรามีอะไรกันจริงๆ มันจะดูไร้มนุษยธรรมเกินไป"คำพูดของหล่อนไม่ต่างอะไรกับน้ำเย็นจัดที่ราดรดลงบนกองไฟในอกของผมจนมอดดับลง ทั้งยังทำให้ความรู้สึกผิดซัดสาดเข้ามาในใจพี่ชายคนโตดีกับผมมาก หลังจากที่รู้ว่าตาของผมมองไม่เห็น เขาก็คอยส่งเงินกลับมาให้ที่บ้านตลอด เพราะอยากให้พ่อกับแม่พาผมไปรักษาที่โรงพยาบาลใหญ่ๆเขาเสียสละเพื่อครอบครัวนี้มากมายขนาดนี้ แต่ผมกลับมา
ช่องลับส่องสวาท บทที่ 2
นับตั้งแต่คืนนั้นที่พี่สะใภ้บังเอิญมาเห็นสภาพอันน่าอับอายของผม วันต่อๆ มาผมก็สังเกตเห็นว่าสายตาที่หล่อนมองผมเริ่มเปลี่ยนไปเล็กน้อยหล่อนยังคงคอยดูแลผมเหมือนเดิม ทั้งประคองไปอาบน้ำ พาส่งเข้าห้องส้วม แต่ความถี่ในการดูแลมันกลับเพิ่มมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัดแถมหล่อนมักจะอ้างโน่นอ้างนี่เพื่อปิดประตูห้อง
ช่องลับส่องสวาท บทที่ 1
ผมชื่อโกตั้น คนในหมู่บ้านต่างคิดว่าผมเป็นคนตาบอดอันที่จริงตาของผมหายดีตั้งแต่เดือนก่อนตอนที่ตกจากต้นไม้แล้ว แต่ผมไม่ได้บอกใครเลย แม้แต่พ่อกับแม่ก็ยังปิดบังเอาไว้อย่างแรกคืออยากจะอู้งานไม่ต้องเหนื่อยทำไร่ทำนา อย่างที่สอง... วัยรุ่นอย่างเรามันก็ต้องมีความคิดรักสนุกกันบ้างเป็นธรรมดาชีวิต "แกล้งตา
ช่องลับส่องสวาท บทที่ 3
วันรุ่งขึ้นผมตื่นสายไปหน่อย พอตื่นมาก็ไม่เห็นพี่สะใภ้อยู่บ้านแล้วผมเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า เมื่อวานนี้พ่อบอกว่าจะเข้าไปรับจ้างทำงานในเมืองสองสามวัน ลำพังแม่คนเดียวคงจะทำแต่งานในไร่ไม่ไหว พี่สะใภ้ก็เลยคงจะตามไปช่วยงานตอนเที่ยงพี่สะใภ้กลับมาทำกับข้าว หล่อนกินข้าวไปได้ไม่กี่คำก็เตรียมตัวจะเอาปิ่นโตไปส่ง
ช่องลับส่องสวาท บทที่ 4
"โกตั้น พวกเรา... ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ..." น้ำเสียงของพี่สะใภ้สั่นเครือ ใบหน้าของหล่อนแดงซ่านด้วยความอับอายราวกับลูกท้อที่สุกงอมในใจของผมเองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กัน แต่สิ่งที่คุกรุ่นอยู่เหนือกว่าคือความพลุ่งพล่านที่ไม่อาจสะกดกลั้นไว้ได้"พี่สะใภ้ แม่ยังยืนแอบฟังอยู่ข้างนอกเลยนะคร้บ... พวกเรา... ต้องทำท่าท
