คืนนี้ก็นอนไม่หลับ

“อืมม... ฟินจัง... อืมม... อร่อยจัง...”

ในห้องที่มืดสลัว ร่างของฉันเปลือยเปล่า คุกเข่าอยู่บนเตียง เชิดบั้นท้ายขึ้นสูง ถูกหนีบอยู่ตรงกลางระหว่างชายหนุ่มร่างกำยำสองคน ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง

กล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง กำลังที่มหาศาล และพละกำลังที่น่าทึ่งของพวกเขา ทำให้ฉันลุ่มหลงจนแทบบ้า...

ฉันชื่อเซวียฉี เป็นแม่ม่าย

คืนนั้น ฉันสะดุ้งตื่นเพราะปวดปัสสาวะ จึงลุกขึ้นอย่างงัวเงียเตรียมจะไปห้องน้ำ

ทว่ากลับพบว่าประตูห้องลูกชายแง้มอยู่ และมีเสียงหอบหายใจรวยรินเล็ดลอดออกมา

ดึกป่านนี้แล้ว เสี่ยวเหว่ยยังไม่นอนอีกหรือ?

ฉันย่องเข้าไปใกล้ แต่สิ่งที่เห็นคือเขากำลังนอนเปลือยกายอยู่บนเตียงสำเร็จความใคร่ด้วยตัวเอง โดยมีกางเกงในจีสตริงลูกไม้สีดำปิดอยู่บนใบหน้า

ฉันเม้มริมฝีปากเบา ๆ

แม้จะพอคาดเดาได้ แต่เมื่อได้เห็นอะไรแบบนี้จริง ๆ ใบหน้าของฉันก็แดงก่ำด้วยความตื่นเต้น

สิ่งที่ทำให้ฉันถึงกับหายใจติดขัดยิ่งกว่าคือภาพบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่เสี่ยวเหว่ยถืออยู่ในมืออีกข้าง

ตอนแรกฉันคิดว่ามันเป็นเพียงหนังผู้ใหญ่ที่ช่วยเร้าอารมณ์ของเขา แต่เมื่อได้ยินเสียงร้องที่คุ้นหูอย่างแผ่วเบาจากลำโพง ฉันก็พบว่ามันเป็นคลิปที่เขากำลังร่วมรักกับผู้หญิงคนหนึ่ง

และผู้หญิงที่ถูกเขากดอยู่ใต้ร่าง กอดหมอนเอาไว้แน่น พยายามเชิดบั้นท้ายเด้งรับอย่างเต็มที่นั้น ก็คือ จินหลิน แม่บุญธรรมของเสี่ยวเหว่ยนั่นเอง จินหลินเป็นเพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยและเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของฉัน

เมื่อหลายปีก่อน เราสองคนตั้งครรภ์ไล่เลี่ยกัน จึงตกลงกันว่าถ้าได้ลูกชายหนึ่งคนลูกสาวหนึ่งคนก็จะให้แต่งงานกัน

แต่ถ้าเป็นลูกชายหรือลูกสาวทั้งคู่ ก็จะรับเป็นลูกบุญธรรมของกันและกัน

ทว่าฉันไม่เคยฝันมาก่อนเลยว่า การเป็นแม่บุญธรรมของเธอจะเลยเถิดไปถึงบนเตียงได้!

ทันใดนั้น เสี่ยวเหว่ยเหมือนจะรู้สึกตัว จึงหันกลับมา และสบตากับฉันเข้าอย่างจัง

แย่แล้ว!

ก่อนที่ฉันจะได้คิดอะไร เสี่ยวเหว่ยก็รีบล็อกหน้าจอโทรศัพท์ และปิดประตูห้องด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ โดยที่ยังไม่ได้ใส่กางเกงใน

หลังจากเข้าห้องน้ำเสร็จ ฉันก็นั่งอยู่บนเตียงและปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับความคิด

ลูกชายอยู่ในช่วงที่มีพละกำลังเต็มเปี่ยม การมีความต้องการทางเพศจึงเป็นเรื่องปกติ ทุกครั้งที่ฉันซักกางเกงในให้เขา แทบจะพบร่องรอยของการหลั่งที่ล้นทะลักออกมา

นี่คือสัญชาตญาณของมนุษย์ ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร

แต่ทำไมเขาถึงไปพัวพันกับจินหลินได้?

ฉันนึกถึงรุ่ยรุ่ยขึ้นมา ลูกบุญธรรมของฉัน ทุกครั้งที่เขาเจอฉัน เขาจะโอบกอดจูบอย่างสนิทสนม

ปากก็บอกว่าจะช่วยนวดให้ แต่จริง ๆ แล้วกลับลูบคลำไปทั่วร่างกายของฉัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณที่ไวต่อความรู้สึกของฉัน

ตอนแรกฉันก็รู้สึกภูมิใจ คิดว่าเสน่ห์ของตัวเองยังไม่ลดลงไปตามกาลเวลา

แต่เมื่อคิดดูอีกครั้ง เขาต้องมีความคิดไม่ซื่อกับฉันอย่างแน่นอน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งทุกครั้งที่นวด เขามักจะถามว่า “แม่ครับ สบายไหมครับ?”

ช่างน่าละอายเหลือเกิน

ในขณะนั้น ก็มีเสียงเคาะประตูเบา ๆ ดังขึ้น

“แม่ครับ ผมเข้าไปได้ไหม?”

ฉันก้มลงมองชุดนอนลูกไม้ของตัวเอง ไม่ได้สวมเสื้อชั้นใน มีเพียงสายเดี่ยวบาง ๆ สองเส้นพยุงหน้าอกที่ขาวผ่อง และไม่มีอะไรปกปิดนอกจากชายกระโปรงที่บางเบา มันดูไม่สุภาพเอาเสียเลย

ฉันจึงดึงผ้าห่มมาคลุมที่ขาไว้ ก่อนจะอนุญาตให้เขาเข้ามา

เสี่ยวเหว่ยเปิดประตูเข้ามาโดยสวมเพียงกางเกงในตัวเดียว สีหน้าของเขาดูแปลกๆ

ฉันกอดไหล่ตัวเอง ปิดบังส่วนที่ชุดนอนปกปิดไม่มิด แล้วถามเขาเบา ๆ ว่า “มีอะไรเหรอ? เสี่ยวเหว่ย”

“พรุ่งนี้ผมอยากจะชวนแม่บุญธรรมกับรุ่ยรุ่ยมาเที่ยวที่บ้านครับ”

ฉันกัดริมฝีปากล่างเบา ๆ ไม่คิดว่ากลางดึก เขาจะมาหาเพื่อพูดเรื่องนี้

ฉันยังไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับจินหลิน ถ้าหากพวกเขาทั้งคู่ทำเรื่องแบบนั้นต่อหน้าฉัน ฉันควรจะหลีกเลี่ยงหรือเปล่า?