บทที่ 9 น้ามัทชินแล้ว

Fire part

เอ่อ...ตอนนี้พวกผมอยู่หน้าห้อง VIP1 ชั้นลอยของร้านครับ พวกผมไปหารุ่นพี่ที่ชั้น 2 ห้องทำงานมาแล้ว แต่พนักงานของร้านบอกว่าแกอยู่ห้องนี้ครับแต่พอเปิดประตูเท่านั้นแหละ! สะตั๊นกันไปตาม ๆ กัน ภาพที่เห็นคือผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนโซฟายาวหันหลังให้ประตูเอามือพาดที่พนักโซฟา ถ้ามองไม่ดีก็เหมือนกับกำลังโอบไหล่สาวตัวเล็กที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แต่โซฟาซ้ายมือของพวกเขานี่สิ! เด็กดื้อของผมกำลังนั่งบนตักเพื่อนของเธอจำได้ว่าชื่อมิ้นกำลังยกขวดเหล้าราคาแพงกรอกปากเพื่อนแถมหัวเราะชอบใจแล้วยังก้มลงไปหอมแก้มเพื่อนอีกแล้วเพื่อนก็หอมกลับมาด้วยนะ ตาย ๆ เด็กดื้อของผม ทำไมไอ้คินถึงไม่เคยบอกผมเลยว่าเธอเมาแล้วเป็นได้ขนาดนี้ [หรือคินมันไม่เคยเห็นกันนะ] ยังครับยัง ยังไม่จบ! ย้ายไปนั่งตักเพื่อนอีกคนแล้วครับ จับเพื่อนกรอกเหล้าอีกแล้วแถมหอมแก้มไปอีก นั่น! ได้หอมกลับมาอีก เฮ้ย! เหลือผู้ชายแล้วนะ อย่าทำเหมือนเดิมนะคุณหนู...พลีส เฮ้อ...โล่งอกไปครับเธอยื่นขวดให้รุ่นพี่ผมยกดื่มเอง ไอ้ผมก็ใจหายใจคว่ำกลัวกรอกแถมจุ๊บไปอีก

"เชี้ย! ออนเดอะร็อคกรอกขวด" ไอ้กัสอุทานขึ้นเบา ๆ ข้างหลังไฟที่ยืนจับบานประตูอยู่

"ลูกสาวแดดดี๊แดกประหยัดฉิบหาย" บอมพูดขึ้นลอย ๆ พอได้ยินกันในกลุ่ม

"ประหยัดเหอะ! ขวดละหลายแสนกรอกเล่นเป็นน้ำเลย" แบตว่าขึ้นอีกเสียง

ไฟเดินเปิดประตูเข้าไปพร้อมกับเพื่อนเดินตามกันเข้ามา "พี่มัทสวัสดีครับ" ไฟทักทายพร้อมกันยกมือไหว้ เพื่อน ๆ ที่เหลือก็ยกมือไหว้ทักทายชายหนุ่มอย่างสนิทสนมพลางเดินเข้าไปนั่งตรงโซฟาที่ว่าง โดยไฟกับบอมนั่งตรงข้ามกับมัทและกีกี้ ส่วนแบตกับกัสนั่งทางฝั่งซ้ายมือของบอมซึ่งอยู่ตรงข้ามกับมิ้นแต่ฟาติมานั้นยังนั่งอยู่บนตักของกีกี้

"อ้าว! มาไงวะ พวกเสือ มาดูร้านกันเหรอ?" มัททักรุ่นน้อง

"ครับพี่ เลยกะว่าจะมาดื่มกับพี่ซะหน่อย" บอมเอ่ยขึ้นตาเหลือบมองหน้ามิ้นไม่วางเพราะตอนนี้มิ้นกำลังก้มลงกดโทรศัพท์ยุกยิกอยู่ไม่ได้สนใจมองใคร

ส่วนฟาติมาก็คว้าขวดบรั่นดีจากมือของน้าชายเพื่อนมาจ่อที่ปากของกีกี้อีกรอบ

"ที่รัก อ้ามค่ะ อ๊าม..." กีกี้อ้าปากรับน้ำสีเข้มจากเพื่อนอย่างว่าง่ายพร้อมกับจุ๊บแก้มให้รางวัลคนกรอกไป 1 ที

"เฮ้ย!!!" กัสกับแบตอุทานขึ้นพร้อมกันพร้อมกับทำหน้าเหลอหลา ในขณะที่ไฟนั่งนิ่งตาจ้องภาพนั้นอย่างจับความรู้สึกไม่ได้

เมื่อมัทเห็นแบบนั้นก็หัวเราะชอบใจเสียงดัง ยื่นมือไปจับหัวของกีกี้โยกเบา ๆ แล้วยีหัวของฟาติมาพร้อมกับแนะนำ 3 สาวให้รู้จักกับ 4 หนุ่มผู้มาใหม่

"เฮ้ย! ไอ้แสบเลิกกรอกเพื่อนก่อน มา ๆ เด็ก ๆ น้าจะแนะนำให้รู้จักรุ่นน้องของน้า" มัทเอ่ยกับหลานสาวทั้ง 3 คน มิ้นเงยหนาขึ้นพร้อมกับยื่นโทรศัพท์เครื่องหรูไปตรงหน้าน้าชาย...

"อ่ะ...แม่ข้อความมา คุยดี ๆ ล่ะ" สั่งน้าชายแล้วหันไปมองผู้มาใหม่ "อ่อ สวัสดีค่ะพี่ ๆ เจอกันอีกแล้วนะคะโลกแคบเนอะ" ว่ายิ้ม ๆ มองหน้าบอม ทำให้กีกี้กับฟาติมาหันมาตามเสียงเพื่อน

"ดีค่ะพี่ ๆ" กีกี้ทักรุ่นพี่ยิ้ม ๆ [เมาแล้วไหว้ใครไม่เป็นค่ะกีกี้] "ที่รัก... มึงไปนั่งตักเฮียมิ้นไปกูหนัก แดกไม่สะดวกเลยเนี่ย" หันมาดุเพื่อนที่นั่งอยู่บนตักตัวเอง

"มาที่รัก... มานั่งตักเฮียนี่มา" มิ้นยกแขนขึ้นอ้ารับเพื่อนตัวบางที่ตอนนี้กำลังจะย้ายมานั่งตักของตัวเอง

"หรือมึงจะมานั่งตักน้า?" มัทเอ่ยขึ้นแทรกระหว่างที่ฟาติมากำลังลุกขึ้นย้ายที่

"เอ่อ... พี่มัทครับ" กัสเอ่ยขึ้นแค่นั้นตามองฟาติมาที่กำลังเปลี่ยนที่นั่ง

"ปกติว่ะ กูชิน" มัทเอ่ยสวนขึ้นพร้อมกับหัวเราะอย่างอารมณ์ดี "รู้จักน้อง ๆ แล้วเหรอ" มัทถามรุ่นน้องพร้อมกับมองหน้าทุกคน ทั้ง 4 หนุ่มพยักหน้ารับพร้อมกัน

"อือ... งั้นก็ฝากดูแลด้วยละกัน นั่นมิ้นหลานกูเอง นี่กีกี้ นั่งบนตักไอ้มิ้นนั่นก็ไอ้ตัวแสบฟาตี้ หลาน ๆ กูเอง" มัทแนะนำหลานสาวจอมแสบทั้ง 3 คน "เด็กพวกนี้เวลาไม่เมามันดูแลตัวเองได้ แต่ถ้าเหล้าเข้าปากก็อย่างที่เห็นนั่นแหละ แม่ง! รั่ว แต่พวกมันก็ไม่ได้เมาพร่ำเพื่อกันหรอก มันรู้สถานที่ดีตรงไหนเมาได้เมาไม่ได้ แต่มาหากูทีไรอิแบบนี้ทุกที เหล้าโชว์กูฉิบหายหมด" มัทร่ายยาวพร้อมยกแก้วในมือขึ้นกระดก

"ใครรั่ววะน้ามัท?" ฟาติมาที่ได้ยินแค่บางประโยคสวนน้าชายขึ้นพลางชี้หน้า

"เอ็งนั่นแหละ ไอ้แสบ ดูดิ๊! จับไอ้กี้กรอกเหล้าจนมันจะน็อกแล้วเนี่ย" น้าชายตอบกลับเพื่อนหลานสาวแล้วหันหน้าไปดูคนที่นั่งข้าง ๆ ที่ตอนนี้เริ่มเอียงตัวเอาหัวมาซบบนบ่าผู้เป็นน้าแล้ว ซึ่งมัทก็จับหัวคนตัวเล็กไว้อย่างอ่อนโยน

"มันคออ่อนเองเหอะ! ดูที่รักเค้าสิ นั่งนิ่งเลย จริงมั้ยคะที่รัก" เถียงกลับผู้เป็นน้าพลางหันมาพูดกับมิ้นแล้วยกขวดกรอกปากมิ้นอีกรอบพร้อมกับหัวเราะชอบใจเสียงใส ....

"เมียจ๋า... มึงไปแบ่งคนอื่นมั่งดิ คนอื่นยังไม่ได้กินเลยนะ แล้วมึงก็ยังไม่ได้กินเลย" มิ้นบอกพลางดึงขวดบรั่นดีในมือของฟาติมายกขึ้นจ่อเพื่อน ฟาติมาจึงจับมือเพื่อนแล้วยกขวดขึ้นดื่มเองหลายอึก...

"แล้วเอ็งทักพี่ ๆ เขารึยัง เอ็งรู้จักเขาป่าวน่ะ" มัทเอ่ยถามเพื่อนหลานสาว ฟาติมาหันไปมองผู้มาใหม่ทั้ง 4 พร้อมกับขมวดคิ้วเหมือนนึกอะไรบางอย่างพร้อมกับดีดนิ้วและยิ้มกว้างจนเห็นลักยิ้มบุ๋มน่ารัก

"รู้จักดิ... นี่ ๆ ชื่อพี่แบต พี่เสากัส นั่นพี่บอม แล้ว... ชื่ออะไรนะเราอ่ะ?" ว่าพลางชี้ไปทีละคนอย่างถูกต้องแล้วมาหยุดจ้องหน้าไฟที่นั่งใกล้ตัวเองมากที่สุดพลางลุกออกจากตักมิ้นมานั่งตรงเท้าแขนโซฟาที่ไฟนั่งอยู่แล้วเพ่งมองชายหนุ่มจนคิ้วขมวด แล้วตอนนี้ทั้ง 4 หนุ่มต่างลุ้นว่าฟาติมาจะจำไฟได้หรือไม่เพราะครั้งแรกที่เจอกันไฟก็ลงมาตอนที่ฟาติมาเมาแล้วเช่นกัน

"พี่มัท! พี่มัท น้องฟาภาพตัดแล้วใช่ปะ?" กัสกระซิบถามรุ่นพี่ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ

"ตัดตั้งแต่ก่อนพวกมึงมาแล้ว มันกินกันตั้งแต่ 6 โมงเย็นนู่น" มัทกระซิบตอบกลับตอนนี้ฟาติมาก็จ้องหน้าไฟอย่างใช้ความคิดแล้วเอื้อมมือเล็ก ๆ ของเธอไปจับปลายคางของไฟหันซ้ายหันขวาเหมือนเคยทำครั้งก่อนและพึมพำออกมาอย่างเริ่มนึกได้

"เป็นเฮดว้ากแหละ หน้าดุ ๆ ตาเขียว ๆ" แล้วหันไปมองหน้ากัสพร้อมกับชี้ที่กัส "เสากัส!"

"เชี้ย! น้องจำกูเป็นเสา" กัสเอ่ยเบา ๆ กับแบต

"แล้วน้องมันรู้มั้ยน่ะว่าไอ้ไฟมันไม่ชอบให้ใครโดนหน้ามัน" กัสถามอีกประโยค

"กูว่าข้อยกเว้นแล้วล่ะ ครั้งก่อนก็แบบนี้น้องมันก็ยังอยู่ดีนี่หว่า" แบตกระซิบตอบเบา ๆ ในขณะที่บอมนั่งมองเงียบ ๆ แล้วยกแก้วที่พนักงานชงให้ขึ้นจิบพร้อมกับยิ้มที่มุมปาก

"โอ๊ย! อิฟา มึงจับพลิกเป็นปลาย่างขนาดนั้น ไม่สิงพี่เขาไปเลยล่ะ?... มาหากูเลยที่รัก เดี๋ยวกูบอกให้" มิ้นคนหวงเพื่อนเงยหน้าขึ้นมาโวยเสียงดังพลางดึงคนตัวเล็กจนปลิวมานั่งตักตัวเอง

"ก็นึกอยู่นี่ไงแล้วจะเสียงดังทำไมเนี่ยเสียสมาธิหมด เฮ้ย! น้า ไปปิดกระจกดิ๊เสียงดังนึกไม่ออก" ฟาติมาดุเพื่อนแล้วหันไปสั่งน้าชายเพื่อนให้ปิดกระจกหน้าต่างที่ตัวเองเป็นคนเปิดทิ้งเอาไว้

"ครับหลานกูครับ ใช้กูจัง เมื่อไหร่พวกเอ็งจะมีผัวมาใช้เองกันซักที กูจะได้หาเมียมั่ง" มัทลุกขึ้นไปปิดหน้าต่างพร้อมบ่นอย่างไม่จริงจังนัก

"น้ารีบเหรอ? ..." ฟาติมาตะโกนไป

"ก็บอกแล้วไง เนื้อคู่กูน่ะตายห่าคาถุงยางอนามัยไปแล้ว" กีกี้เงยหน้าขึ้นตอบพร้อมกับยกแก้วขึ้นกระดก

"เฮ้อ... กูละเพลียจิต" น้าชายบ่นกับหลานสาวและเพื่อน ๆ ที่ตัวเองเป็นคนดูแลมาตลอด มัทสอนหลักการใช้ชีวิตและสอนศิลปะป้องกันตัวแขนงต่าง ๆ ให้หลาน ๆ เพราะทั้ง 3 คนเป็นผู้หญิงและเป็นลูกสาวคนเดียวของบ้านเลยทำให้มัทที่ทั้งหวงและห่วงเด็กสาวทั้ง 3 ต้องดูแลด้วยตัวเองและส่งคนของตัวเองไปคุ้มครองหลานสาวตลอดเวลา

"เอ๊า! ปิดให้แล้วเนี่ยหน้าต่าง นึกได้รึยัง...