Se connecter![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://acf.goodnovel.com/book/202602/6163709efcdb96a76c1108f0501d24ce4176bbcb88e6b8826a4703e3b4dbc3ad.jpg?v=1&p=1&w=303&h=404&a=webp&q=85)
Report
"ยาคุมนี่เก็บไว้กินตอนฉันเสร็จ ฉันไม่ใส่ถุงยางให้เสียอารมณ์หรอกในเมื่อเธอยังซิง" ปาริฉัตร วัย 22 ปี ลูกหนี้สาวแสนสวย เพราะพี่ชายซึ่งการพนันงอมแงมจนต้องกู้หนี้ยืมสิน และได้ขโมยโฉนดที่ดินของตายายมาเป็นหลักประกันการกู้ยืม เธอจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะนำโฉนดกลับคืนมาจึงได้เข้าไปเจรจาต่อรองกับเขา เสี่ยภาคินทร์ วัย 32 ปี เจ้าหนี้หนุ่มสุดเหลี่ยมจัด เขาผู้ไม่เคยขาดทุนในการลงทุนเลยสักครั้ง จะธุรกิจใดก็ต้องคิดถึงส่วนได้ส่วนเสียเสมอ เขาอยากได้เธอมาครอบครองจึงได้ยื่นข้อเสนอที่เธอมิอาจปฏิเสธได้ ในเมื่อเธอมาขอร้องไม่ให้เขายึดที่ดิน เธอก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนที่เขาพึงพอใจ และที่เขามักทำประจำกับลูกหนี้สาว ๆ นั่นก็คือการ เก็บดอก แต่ไม่ใช่เก็บดอกเงินตราทว่าเป็นการเก็บดอกบนเตียง นิยายชุดพิศวาสรัก 1. พิศวาสรักลูกหนี้ (เสี่ยภาคินทร์ + ปาริฉัตร) 2. พิศวาสรักเด็กหมอ (หมอชวิณ + แก้มใส) 3. พิศวาสรักเด็กฝาก (ภูริช + พลอยลลินณ์) 4. พิศวาสรักเมียแต่ง (ธันวา + รินรดา)
Voir plusChapitre 1
1. ขอพบ
ตุบ ๆ
เสียงรองเท้าผ้าใบคู่เล็กกระทบกับพื้นคอนกรีตซอยถี่ บ่งบอกว่าอารมณ์เจ้าของรองเท้านั้นเร่งรีบขนาดไหน แฮก ๆ เสียงหอบเหนื่อยของเจ้าของรองเท้ามาหยุดที่หน้าคาสิโนขนาดใหญ่ที่สร้างในพื้นที่หลายสิบไร่ ซึ่งคาสิโนใหญ่แห่งนี้มีการพนันทุกชนิดแบบครบวงจรไว้คอยบริการนักพนันทั้งในและนอกประเทศที่เข้ามาเล่นกันอย่างแน่นขนัดทุกวี่วัน "หนะ..หนูขอพบเสี่ยภาคินทร์ค่ะ ขอให้หนูเข้าไปหน่อยนะคะ" เสียงหวานปนหอบเอ่ยขอร้องการ์ดหน้าประตูที่ยื่นมือห้ามไม่ให้เธอเข้าไป หญิงสาวผู้นี้มีใบหน้าเล็กสวยหวาน ดวงตากลมโต ปากอิ่มแดงระเรื่อเป็นสีชมพูอ่อนราวกับเป็น สาวแรกแย้มวัยมัธยม ทำให้การ์ดหน้าประตูเข้าใจผิดว่าเธอนั้นเป็นแค่เด็กมัธยมปลาย "ที่นี่ห้ามคนอายุต่ำกว่ายี่สิบปีเข้าครับ" การ์ดหนึ่งในสองที่ยืนขวางเธอบอกกับเธอเสียงเข้ม เด็กสาวขมวดคิ้วยุ่ง การ์ดไม่ได้ฟังเลยว่าเธอขอเข้าพบเสี่ยผู้เป็นเจ้าของคาสิโน เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อมาเล่นการพนัน "หนูอายุยี่สิบสองแล้วค่ะ แล้วหนูก็ไม่ได้มาเล่นการพนัน หนูมาขอพบเสี่ยภาคินทร์ค่ะ" หญิงสาวรีบอธิบายให้การ์ดตัวสูงใหญ่ให้เข้าใจ เมื่อเห็นว่าเขาเข้าใจจุดประสงค์ของเธอผิดแผกไป "มีธุระอะไรครับถึงอยากจะขอพบเสี่ย?" การ์ดตัวโตอีกคนที่ยืนฟังเงียบ ๆ ถามขึ้นมา เขาหรี่ตามองสำรวจรูปร่างบอบบางราวกับเป็นเด็กน้อยของเธอ หุ่นแบบนี้ไม่ใช่สเปกเสี่ยแน่นอน "หนูจะมาคุยเรื่องโฉนดที่ดินที่พี่หนูเอามาค้ำประกันเงินกู้กับเสี่ยค่ะ" หญิงสาวตัวเล็กเงยหน้าบอกกับการ์ดคนนั้น แววตาเธอช่างดูเศร้าปนขอร้อง "สักครู่นะครับ" การ์ดคนเดิมรีบแตะที่หูฟังที่คล้องไว้ที่ใบหูเพื่อติดต่อกับคนข้างใน เมื่อเห็นว่าธุระที่สาวสวยคนนี้เป็นเรื่องเงินทอง ซึ่งเขาไม่สามารถตัดสินใจแทนเจ้านายได้ "ครับ ได้ครับ" การ์ดตัวโตคุยกับคนข้างในไม่กี่คำเขาก็เอ่ยรับคำจากคนปลายสาย "เชิญตามผมมาครับ" การ์ดคนที่ติดต่อคนข้างในหันมาบอกเธอและก้าวเท้านำหน้าเพื่อพาเข้าไปข้างในตามคำสั่ง ซึ่งหญิงสาวก็รีบสาวเท้าเดินตามไปทันที ปาริฉัตร หรือ แป้งหอม หญิงสาวผู้มีกลิ่นตัวที่หอมคล้ายกลิ่นแป้งเด็กมาตั้งแต่เกิด แม่เธอจึงตั้งชื่อให้ตามกลิ่นนั้น สาวสวยวัยยี่สิบสองปี ผู้มีใบหน้าที่อ่อนกว่าวัยจนทำให้หลายคนเข้าใจผิดว่าเธอเป็นแค่เด็กมัธยม ทั้ง ๆ ที่เธอนั้นเรียนใกล้จะจบระดับมหาวิทยาลัยอยู่แล้ว ปาริฉัตรเดินตามการ์ดตัวใหญ่เข้าไปในคาสิโน แม้ว่าขณะนี้เป็นเวลาที่เช้ามากแต่ก็ยังมีคนเข้ามาเล่นการพนันกันอย่างคับคั่ง มากันแต่เช้าหรือว่าอยู่ที่นี่ทั้งคืนเธอนั้นก็ไม่แน่ใจนัก ทุกคนไม่ได้สนใจคนเข้ามาใหม่ ดวงตาต่างจ้องมองสิ่งที่อยู่บนโต๊ะใหญ่หน้าตัวเองลุ้นอย่างใจจดใจจ่อ คาสิโนใหญ่มีทั้งหมดสี่ชั้น สามชั้นแรกเปิดเป็นบ่อนเล่นการพนันถูกกฎหมาย เธอเดาว่าเจ้าของคงมีอิทธิพลกว้างขวางมากถึงเปิดแหล่งการพนันที่ใหญ่โตขนาดนี้ได้โดยไม่สนคำวิพากย์วิจารณ์ของสังคมที่ยังไม่เปิดใจรับกับเรื่องพวกนี้มากนัก ปาริฉัตรถูกพาขึ้นลิฟต์และมาหยุดยังชั้นบนสุดของตึกคาสิโน ดวงตากลมโตสำรวจมองขณะที่เดินไปตามทาง ชั้นนี้ถูกเปิดเป็นผับขนาดใหญ่เต็มบริเวณพื้นที่ ผับถูกแบ่งเป็นสองชั้น ชั้นล่างมีโต๊ะเล็ก ๆ หลายสิบชุดจัดไว้รอบห้อง กลางห้องเว้นไว้ให้เป็นฟอร์เต้นรำโล่ง หญิงสาวเดินตามการ์ดขึ้นไปตามบันไดเล็กขึ้นไปยังชั้นสองของผับ ซึ่งแบ่งเป็นห้องหลายห้องเพื่อรองรับลูกค้าวีไอพีเงินหนา การ์ดเดินนำเธอแล้วมาหยุดที่หน้าห้องห้องหนึ่ง เขายกมือเคาะประตูก่อนเพื่อขออนุญาตคนที่อยู่ด้านใน ก๊อก ๆ "เข้ามา" เสียงทุ้มเรียบแต่ทรงอำนาจดังขึ้นมาจากด้านใน แกรก.. "เธอมาแล้วครับเสี่ย" การ์ดตัวโตเดินนำปาริฉัตรเข้าไปในห้องก่อนเพื่อรายงาน แล้วหันหน้ามาหาพยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงให้เธอเดินเข้ามา "อือ มึงลงไปทำงานได้แล้ว" ชายหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อคมเข้มบอกกับการ์ดขณะที่เจ้าตัวยังคงนั่งก้มหน้าเซ็นเอกสารบนโต๊ะ ปาริฉัตรค่อย ๆ ก้าวขาเข้ามาในห้องอย่างประหม่า วินาทีถัดมาประตูห้องก็ถูกปิดโดยฝีมือการ์ดคนนั้น หญิงสาวมองสำรวจไปรอบ ๆ ห้อง ดวงตากลมโตกวาดมองไปรอบ ๆ อย่างหวาดระแวง ห้องทำงานของเสี่ยภาคินทร์เป็นห้องกว้างโทนสีเข้ม มุมห้องมีโต๊ะเล็กซึ่งมีกระติกน้ำร้อน ชุดแก้วกาแฟ และกล่องใส่ซองชงกาแฟสำเร็จรูปวางอยู่ด้วยกัน ถัดไปมีตู้เอกสารหลายตู้เรียงกันชิดผนังห้อง หญิงสาวเลื่อนสายตาอันหวาดระแวงมายังผู้ชายที่ยืนกุมมือสองข้างก้มหน้านิ่ง ตาของผู้ชายคนนั้นมองไปยังเอกสารบนโต๊ะ ที่ซึ่งมีชายหน้าหล่อคมเข้มกำลังจรดปากกาเซ็นลายมือชื่ออยู่ ปาริฉัตรยอมรับว่าผู้ชายคนที่นั่งโต๊ะหล่อสะดุดตากว่าทุกคนที่เธอเคยเจอมา "มีอะไรก็พูดมา" กำลังมองเพลิน ๆ ผู้ชายที่นั่งเซ็นเอกสารก็เป็นคนเอ่ยขึ้น ทำเอาร่างอรชรสะดุ้งนิด ๆ อย่างตกใจ "เอ่อ หนูมาหาเสี่ยภาคินทร์ค่ะ" ปาริฉัตรมองไปยังชายหนุ่มตรงหน้า ลังเลใจว่าจะใช่เสี่ยภาคินทร์หรือไม่ เพราะดูเขาอายุยังไม่เยอะแถมยังดูแข็งแรงบึกบึน ดูได้จากท่อนแขนแกร่งที่มีแต่มัดกล้าม ที่พ้นออกมาจากแขนเสื้อเชิ้ตที่ถูกพับขึ้นไปเกือบถึงศอก ดูแล้วน่าจะเป็นคนที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ ผู้ชายคนนี้ไม่ได้เป็นชายแก่อ้วนลงพุงพลุ้งอย่างที่เสี่ย ๆ ทั้งหลายเป็นกัน "ฉันนี่แหละ มีอะไรก็รีบว่ามา ฉันยุ่งอยู่" น้ำเสียงห้วนห้าวเอ่ยขึ้นพร้อมกับสายตาคมตวัดขึ้นมองเด็กสาวหน้าจืดตรงหน้า แสดงท่าทีถึงความรำคาญอย่างไม่คิดปิดบัง ก่อนเสี่ยหนุ่มจะก้มหน้าลงไปหาเอกสารตรงหน้าต่อ "เอ่อ.. หนูมาเรื่องโฉนดที่ดินที่พี่หนูเอาค้ำเงินกู้เสี่ยค่ะ" ปาริฉัตรพูดออกไปเสียงแผ่วเบาอย่างเกรงกลัวบุคคลตรงหน้า "แปลงไหน?" เสี่ยภาคินทร์เงยหน้าขึ้นมองเด็กหน้าจืดอีกครั้ง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย เขาได้รับโฉนดจากนักพนันหลายต่อหลายแปลงนัก เกินกว่าจะจดจำได้ว่าโฉนดเหล่านั้นเป็นของใครบ้าง .......................... เสี่ยอย่าโหดสิ 55555Dernier chapitre
พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4] ตอนพิเศษ 22 อดไม่ได้หรอก (NC20+) จบบริบูรณ์
หมอหนุ่มใช้เวลาไม่นานในการจัดการชำระคราบเหงื่อไคลและน้ำคาวทั้งของตัวเองและหญิงสาว จะให้เสียเวลาอาบน้ำนานได้อย่างไรก็ในเมื่อลำท่อนของเขาพร้อมที่จะออกรบอีกรอบ หลังจากที่ซับหยดน้ำออกจากตัวแล้วเขาก็รีบอุ้มคนตัวนิ่มมายังเตียงกว้างทันที “จะทำอีกจริง ๆ เหรอคะ รอบเดียวก็พอแล้วมั้ง” แก้มใสพูดขึ้นขณะที่ขยับถอยหลังไปกลางเตียง มือน้อยดึงชายผ้าห่มมาคลุมร่างเปลือยของตัวเองเพราะรู้สึกหนาวเย็นจากไอเครื่องปรับอากาศ “บอกแล้วว่าคืนนี้พี่ต้องเอาให้คุ้ม ถ่างขาหน่อยสิครับ” หมอชวิณเอ่ยเสียงนุ่มน่าฟังน่าคล้อยตาม ร่างใหญ่คลานเข้ามาแทรกยังหว่างขาเรียวใช้มือใหญ่จับเข่าเล็กแบะออกจนสุด ขยับสะโพกเข้าไปให้ปลายบานหัวเห็ดเข้าไปใกล้กับร่องแดงช้ำ “อีกรอบเดียวได้ไหมคะ หนูเหนื่อย..” แก้มใสต่อรอง ดวงตาสั่นไหวระริกในตอนที่ก้มมองปลายบานสีแดงถูอยู่กับปากทางรัก “แต่พี่ไม่เหนื่อย” พูดจบก็กระแทกสะโพกอัดความใหญ่โตเข้ามาจนสุดความยาว “อ๊า!” “อ๊ะ พะ..พอแล้ว หนูไม่ไหว..แล้ว” แก้มใสที่อยู่ในท่าคว่ำหน้าอยู่กับหมอนใบใหญ่พูดขึ้นโดยที่สะโพกของเธอถูกยกสูงโดยฝีมือของคนด้านหลัง เธอโดนคนตัวโตจับพลิกคว่ำพลิกหงายมามากกว่าสามชั่วโมงแ
Dernière mise à jour : 2026-04-03พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4] ตอนพิเศษ 21 กระแทกให้พังดีไหม (NC20+)
"ตรงนี้มันแฉะหมดแล้วนะ" หมอชวิณพูดขึ้นในตอนที่มือหนาลูบไปมาอยู่เป้ากางเกงสีขาวของภรรยาสาวโดยที่ริมฝีปากยังคงติดอยู่กับยอดไตแข็ง ลมหายใจอุ่นยามเขาเอื้อนเอ่ยมากระทบที่เนื้อเปียกชื้นทำเอาเธอถึงกับขนลุกซู่ หมอหนุ่มหงายฝ่ามือแล้วสอดเข้าไปในขอบกางเกงในตัวจิ๋วของภรรยา สะกิดติ่งเนื้อกลางกลีบอูมเพียงนิดร่างบางก็สั่นสะท้านผวาเข้ากอดศีรษะเขาแน่น จนใบหน้าของเขาจมเข้าไปในอกอวบนุ่มนิ่ม "อื้อ!" แก้มใสกัดเม้มปากแน่นเมื่อคนตัวโตส่งสองนิ้วเข้ามาในร่องเนื้อ มือน้อยออกแรงขยุ้มผมสั้นของหมอหนุ่มเมื่อเขาเริ่มชักนิ้วเข้าออกโพรงนิ่ม ขยับเรียวขาออกจากกันเพื่อให้นิ้วของเขาได้เข้ามาสร้างความเสียงซาบซ่าให้ตัวเองได้ง่ายขึ้น หมอชวิณขืนตัวยืดตัวขึ้นเมื่อเห็นว่าตัวเองใกล้ขาดใจตายจากแรงกดของหญิงสาว ริมฝีปากบางฉกวูบเข้าที่ปากน้อยที่กำลังเผยอคราง แทรกลิ้นหนาเข้าไปกวาดเอาความหอมหวานจากโพรงปากน้อย ตวัดลิ้นหยอกล้อกับลิ้นน้อยขณะที่ด้านล่างก็ออกแรงกระตุกข้อมือบดปลายนิ้วเข้าที่ปุ่มกระสันด้านในโพรงร้อนจนร่างบางเกร็งสะท้านไปทั้งตัว เสียงฝ่ามือยามเขากระแทกเข้าใส่ร่องแดงเปียกแฉะดังออกมาให้ทั้งคู่ได้ยิน "อื้อ!" แก้มใสกรีดร้องใ
Dernière mise à jour : 2026-04-03พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4] ตอนพิเศษ 20 จะเอาให้คุ้ม
ติ๊ง! "ขอบคุณนะคะ" แก้มใสที่ได้ยินเสียงข้อความเข้าจากโทรศัพท์เครื่องหรูของตัวเองที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงเอ่ยขอบคุณ ละสายตาจากลูกน้อยในอกหันไปยิ้มหวานปานน้ำผึ้งผสมยาพิษให้แก่ผู้จ่ายเงินค่าเจ็บคลอดลูก รอยยิ้มนั้นทำให้หมอหนุ่มถึงกับขนลุกซู่ จากนั้นแก้มใสก็หันกลับไปค่อย ๆ ดึงเต้านมออกจากปากลูกน้อยเมื่อเห็นว่าเด็กชายนั้นได้หลับไปแล้วจึงค่อย ๆ ขยับตัวออกห่างอย่างระวังเพราะกลัวว่าการขยับเขยื้อนจะรบกวนการหลับนอนของลูกชาย "มา พี่อุ้มลูกไปนอนเปลเอง" หมอชวิณพูดขึ้นพลางคลานขึ้นมาบนเตียงแล้วช้อนตัวลูกชายขึ้นอย่างทะนุถนอม ร่างสูงถอยหลังกลับลงจากเตียงไปแล้ววางลูกชายลงในเปลเด็กที่อยู่ข้างเตียงใหญ่ "ทำไมไม่ให้ลูกนอนบนนี้ล่ะคะ?" แก้มใสพูดขึ้นขณะที่ชะเง้อมองดูลูกน้อยว่าพ่อของเขาได้ห่มผ้าให้เรียบร้อยดีหรือเปล่า "เห็นทีว่า คืนนี้คงให้ลูกนอนบนเตียงกับเราไม่ได้" หมอหนุ่มเอ่ยขณะที่เดินอ้อมเตียงไปฝั่งที่เมียรักนอนอยู่ ร่างใหญ่คลานขึ้นไปคร่อมร่างเล็กกักตัวเธอเอาไว้ใต้ร่าง "ทะ..ทำไมคะ?" แก้มใสถึงกับพูดตะกุกตะกักเมื่อได้จ้องมองกล้ามเนื้อแน่นหนั่นของสามี การที่ทั้งคู่อยู่ในท่านี้ทำให้เธอนึกไปถึงตอนร่วมรั
Dernière mise à jour : 2026-04-03พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4] ตอนพิเศษ 19 น้ำขึ้นให้รีบตัก
ห้าสัปดาห์ผ่านไป คุณแม่ลูกอ่อนกำลังนอนตะแคงข้างอยู่บนเตียงใหญ่ ในอ้อมอกของเธอนั้นมีทารกตัวอ้วนจ้ำม่ำกำลังดูดดุนสูบน้ำนมจากอกเต่งตึงของแม่อย่างเอร็ดอร่อย หนูน้อยชานนท์ตอนนี้อายุได้เดือนกว่าแล้ว เขาเป็นเด็กที่เลี้ยงง่ายไม่ค่อยงอแง พอได้กินนมอิ่มท้องก็จะหลับปุ๋ยทันทีแก้มใสจึงไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไร เพียงแต่ว่าในตอนกลางคืนเธอต้องตื่นมาให้นมทุก ๆ 2-3 ชั่วโมงจึงมีอาการง่วงหนาวหาวนอนในตอนกลางวัน โชคดีที่มีแม่บ้านคอยทำงานบ้านอยู่แล้วเธอจึงไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง แค่คอยดูแลลูกและได้งีบหลับพร้อมกับลูกในตอนที่นอนให้นมลูก หน้าตาของเธอจึงอิ่มเอิบไม่ทรุดโทรมเหมือนแม่ลูกอ่อนที่ส่วนใหญ่ต้องทำงานบ้านเองสารพัด แกรก.. "กลับมาแล้วเหรอคะ?" แก้มใสเอ่ยทักผู้ที่เปิดประตูห้องนอนเข้ามา เธอเงยหน้าไปส่งยิ้มหวานให้สามีรูปหล่อเพียงนิดจากนั้นก็ก้มลงมองลูกน้อยที่ยังไม่มีทีท่าว่าจะดื่มนมอิ่ม มือน้อยของเธอมีผ้าขนหนูผืนเล็กปิดไว้ที่จุกไตยอดอกใหญ่ข้างที่ทารกไม่ได้ดูดกินเพื่อคอยซับน้ำนมที่ไหลในตอนที่เต้านมคัดจากการที่โดนลูกน้อยดูดกระตุ้นอีกข้าง "เลี้ยงลูกเหนื่อยไหมวันนี้?" หมอชวิณถามผู้เป็นภรรยาอย่างห่วงใย แทนที่หญิ
Dernière mise à jour : 2026-04-03พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4] ตอนพิเศษ 17 สงสารเมีย
ณ โรงพยาบาลC เนื่องว่าวันนี้เป็นวันหยุด การสัญจรบนถนนจึงไม่แออัด อิฐใช้เวลาไม่นานก็พาคนทั้งห้ามาถึงยังหน้าโรงพยาบาล เมื่อรถตู้ยี่ห้อหรูจอดสนิทแล้ว บุรุษพยาบาลก็ดันรถเข็นมารอรับถึงประตูรถ "สวัสดีค่ะท่าน" หมอน้ำยกมือขึ้นพนมไหว้เมื่อเหลือบไปเห็นนายแพทย์ชรัญที่กำลังจะลงมาจากที่นั่งโดยสารตอนหลังในขณ
พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4] 116. ใจจะขาด (NC18+)
"อืม" เสียงครางทุ้มดังขึ้นในลำคอเมื่อลิ้นน้อยของคนใต้ร่างตวัดเกี่ยวลิ้นตอบจูบของเขาอย่างเงอะ ๆ งะ ๆ รู้สึกพอใจที่เธอเริ่มที่จะโต้ตอบการร่วมรัก นิ้วยาวเร่งสะกิดยอดไตแข็งที่อยู่ด้านบนก้อนเนื้ออวบหยุ่นมือเพื่อดึงให้อารมณ์สวาทของหญิงสาวพุ่งสูงขึ้นยิ่งกว่าเดิมพร้อมทั้งป้อนรสจูบที่หนักหน่วงไปให้ ความหอม
พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4] 77. ตอบรับ (NC20+)
"อื้อ!" แก้มใสกัดปากล่างแน่นในตอนที่ท่อนเนื้อปูดชำแรกผ่านปุ่มเนื้อเข้ามาจนสุดความยาว ความคับตึงตรงปากทางรักทำให้เธอต้องขยับขาแยกออกจนสุดความกว้างอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทำให้คนตัวโตได้แนบหน้าท้องแกร่งชิดกับท้องเนียนนุ่มของเธอสนิทยิ่งกว่าเดิม "อา แน่นฉิบ!" หมอชวิณครางเสียงแตกพร่าอยู่ข้างใบหูเล็กที่
พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4] 73. จะเลือกใคร
"พี่วิณ.." เสียงที่หลุดออกมาจากปากนั้นช่างเบาหวิวลอยไปบนอากาศราวกับปุยเมฆ ผิดกับดวงใจที่หนักอึ้งหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อเธอได้เห็นภาพบาดตาบาดใจตรงหน้า พยายามควบคุมมือน้อยซึ่งยังจับค้างอยู่ที่มือจับประตูไม่ให้สั่นเทา "แก้มใส!" หมอชวิณเรียกชื่อหญิงสาวด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก ร่างสูงลุกขึ้นยืนพรวดพ
New Release Novels
