พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]

พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4] (พิศวาสรักลูกหนี้ NC20+)

last updateHuling Na-update : 2026-04-03
By:  violetKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
14 Mga Ratings. 14 Rebyu
334Mga Kabanata
170.0Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

"ยาคุมนี่เก็บไว้กินตอนฉันเสร็จ ฉันไม่ใส่ถุงยางให้เสียอารมณ์หรอกในเมื่อเธอยังซิง" ปาริฉัตร วัย 22 ปี ลูกหนี้สาวแสนสวย เพราะพี่ชายซึ่งการพนันงอมแงมจนต้องกู้หนี้ยืมสิน และได้ขโมยโฉนดที่ดินของตายายมาเป็นหลักประกันการกู้ยืม เธอจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะนำโฉนดกลับคืนมาจึงได้เข้าไปเจรจาต่อรองกับเขา เสี่ยภาคินทร์ วัย 32 ปี เจ้าหนี้หนุ่มสุดเหลี่ยมจัด เขาผู้ไม่เคยขาดทุนในการลงทุนเลยสักครั้ง จะธุรกิจใดก็ต้องคิดถึงส่วนได้ส่วนเสียเสมอ เขาอยากได้เธอมาครอบครองจึงได้ยื่นข้อเสนอที่เธอมิอาจปฏิเสธได้ ในเมื่อเธอมาขอร้องไม่ให้เขายึดที่ดิน เธอก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนที่เขาพึงพอใจ และที่เขามักทำประจำกับลูกหนี้สาว ๆ นั่นก็คือการ เก็บดอก แต่ไม่ใช่เก็บดอกเงินตราทว่าเป็นการเก็บดอกบนเตียง นิยายชุดพิศวาสรัก 1. พิศวาสรักลูกหนี้ (เสี่ยภาคินทร์ + ปาริฉัตร) 2. พิศวาสรักเด็กหมอ (หมอชวิณ + แก้มใส) 3. พิศวาสรักเด็กฝาก (ภูริช + พลอยลลินณ์) 4. พิศวาสรักเมียแต่ง (ธันวา + รินรดา)

view more

Kabanata 1

1. ขอพบ

ตุบ ๆ

เสียงรองเท้าผ้าใบคู่เล็กกระทบกับพื้นคอนกรีตซอยถี่ บ่งบอกว่าอารมณ์เจ้าของรองเท้านั้นเร่งรีบขนาดไหน

แฮก ๆ

เสียงหอบเหนื่อยของเจ้าของรองเท้ามาหยุดที่หน้าคาสิโนขนาดใหญ่ที่สร้างในพื้นที่หลายสิบไร่ ซึ่งคาสิโนใหญ่แห่งนี้มีการพนันทุกชนิดแบบครบวงจรไว้คอยบริการนักพนันทั้งในและนอกประเทศที่เข้ามาเล่นกันอย่างแน่นขนัดทุกวี่วัน

"หนะ..หนูขอพบเสี่ยภาคินทร์ค่ะ ขอให้หนูเข้าไปหน่อยนะคะ" เสียงหวานปนหอบเอ่ยขอร้องการ์ดหน้าประตูที่ยื่นมือห้ามไม่ให้เธอเข้าไป หญิงสาวผู้นี้มีใบหน้าเล็กสวยหวาน ดวงตากลมโต ปากอิ่มแดงระเรื่อเป็นสีชมพูอ่อนราวกับเป็น สาวแรกแย้มวัยมัธยม ทำให้การ์ดหน้าประตูเข้าใจผิดว่าเธอนั้นเป็นแค่เด็กมัธยมปลาย

"ที่นี่ห้ามคนอายุต่ำกว่ายี่สิบปีเข้าครับ" การ์ดหนึ่งในสองที่ยืนขวางเธอบอกกับเธอเสียงเข้ม

เด็กสาวขมวดคิ้วยุ่ง การ์ดไม่ได้ฟังเลยว่าเธอขอเข้าพบเสี่ยผู้เป็นเจ้าของคาสิโน เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อมาเล่นการพนัน

"หนูอายุยี่สิบสองแล้วค่ะ แล้วหนูก็ไม่ได้มาเล่นการพนัน หนูมาขอพบเสี่ยภาคินทร์ค่ะ" หญิงสาวรีบอธิบายให้การ์ดตัวสูงใหญ่ให้เข้าใจ เมื่อเห็นว่าเขาเข้าใจจุดประสงค์ของเธอผิดแผกไป

"มีธุระอะไรครับถึงอยากจะขอพบเสี่ย?" การ์ดตัวโตอีกคนที่ยืนฟังเงียบ ๆ ถามขึ้นมา เขาหรี่ตามองสำรวจรูปร่างบอบบางราวกับเป็นเด็กน้อยของเธอ หุ่นแบบนี้ไม่ใช่สเปกเสี่ยแน่นอน

"หนูจะมาคุยเรื่องโฉนดที่ดินที่พี่หนูเอามาค้ำประกันเงินกู้กับเสี่ยค่ะ" หญิงสาวตัวเล็กเงยหน้าบอกกับการ์ดคนนั้น แววตาเธอช่างดูเศร้าปนขอร้อง

"สักครู่นะครับ" การ์ดคนเดิมรีบแตะที่หูฟังที่คล้องไว้ที่ใบหูเพื่อติดต่อกับคนข้างใน เมื่อเห็นว่าธุระที่สาวสวยคนนี้เป็นเรื่องเงินทอง ซึ่งเขาไม่สามารถตัดสินใจแทนเจ้านายได้

"ครับ ได้ครับ" การ์ดตัวโตคุยกับคนข้างในไม่กี่คำเขาก็เอ่ยรับคำจากคนปลายสาย

"เชิญตามผมมาครับ" การ์ดคนที่ติดต่อคนข้างในหันมาบอกเธอและก้าวเท้านำหน้าเพื่อพาเข้าไปข้างในตามคำสั่ง ซึ่งหญิงสาวก็รีบสาวเท้าเดินตามไปทันที

ปาริฉัตร หรือ แป้งหอม หญิงสาวผู้มีกลิ่นตัวที่หอมคล้ายกลิ่นแป้งเด็กมาตั้งแต่เกิด แม่เธอจึงตั้งชื่อให้ตามกลิ่นนั้น สาวสวยวัยยี่สิบสองปี ผู้มีใบหน้าที่อ่อนกว่าวัยจนทำให้หลายคนเข้าใจผิดว่าเธอเป็นแค่เด็กมัธยม ทั้ง ๆ ที่เธอนั้นเรียนใกล้จะจบระดับมหาวิทยาลัยอยู่แล้ว

ปาริฉัตรเดินตามการ์ดตัวใหญ่เข้าไปในคาสิโน แม้ว่าขณะนี้เป็นเวลาที่เช้ามากแต่ก็ยังมีคนเข้ามาเล่นการพนันกันอย่างคับคั่ง มากันแต่เช้าหรือว่าอยู่ที่นี่ทั้งคืนเธอนั้นก็ไม่แน่ใจนัก ทุกคนไม่ได้สนใจคนเข้ามาใหม่ ดวงตาต่างจ้องมองสิ่งที่อยู่บนโต๊ะใหญ่หน้าตัวเองลุ้นอย่างใจจดใจจ่อ

คาสิโนใหญ่มีทั้งหมดสี่ชั้น สามชั้นแรกเปิดเป็นบ่อนเล่นการพนันถูกกฎหมาย เธอเดาว่าเจ้าของคงมีอิทธิพลกว้างขวางมากถึงเปิดแหล่งการพนันที่ใหญ่โตขนาดนี้ได้โดยไม่สนคำวิพากย์วิจารณ์ของสังคมที่ยังไม่เปิดใจรับกับเรื่องพวกนี้มากนัก

ปาริฉัตรถูกพาขึ้นลิฟต์และมาหยุดยังชั้นบนสุดของตึกคาสิโน ดวงตากลมโตสำรวจมองขณะที่เดินไปตามทาง ชั้นนี้ถูกเปิดเป็นผับขนาดใหญ่เต็มบริเวณพื้นที่ ผับถูกแบ่งเป็นสองชั้น ชั้นล่างมีโต๊ะเล็ก ๆ หลายสิบชุดจัดไว้รอบห้อง กลางห้องเว้นไว้ให้เป็นฟอร์เต้นรำโล่ง หญิงสาวเดินตามการ์ดขึ้นไปตามบันไดเล็กขึ้นไปยังชั้นสองของผับ ซึ่งแบ่งเป็นห้องหลายห้องเพื่อรองรับลูกค้าวีไอพีเงินหนา

การ์ดเดินนำเธอแล้วมาหยุดที่หน้าห้องห้องหนึ่ง เขายกมือเคาะประตูก่อนเพื่อขออนุญาตคนที่อยู่ด้านใน

ก๊อก ๆ

"เข้ามา" เสียงทุ้มเรียบแต่ทรงอำนาจดังขึ้นมาจากด้านใน

แกรก..

"เธอมาแล้วครับเสี่ย" การ์ดตัวโตเดินนำปาริฉัตรเข้าไปในห้องก่อนเพื่อรายงาน แล้วหันหน้ามาหาพยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงให้เธอเดินเข้ามา

"อือ มึงลงไปทำงานได้แล้ว" ชายหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อคมเข้มบอกกับการ์ดขณะที่เจ้าตัวยังคงนั่งก้มหน้าเซ็นเอกสารบนโต๊ะ

ปาริฉัตรค่อย ๆ ก้าวขาเข้ามาในห้องอย่างประหม่า วินาทีถัดมาประตูห้องก็ถูกปิดโดยฝีมือการ์ดคนนั้น หญิงสาวมองสำรวจไปรอบ ๆ ห้อง ดวงตากลมโตกวาดมองไปรอบ ๆ อย่างหวาดระแวง

ห้องทำงานของเสี่ยภาคินทร์เป็นห้องกว้างโทนสีเข้ม มุมห้องมีโต๊ะเล็กซึ่งมีกระติกน้ำร้อน ชุดแก้วกาแฟ และกล่องใส่ซองชงกาแฟสำเร็จรูปวางอยู่ด้วยกัน ถัดไปมีตู้เอกสารหลายตู้เรียงกันชิดผนังห้อง หญิงสาวเลื่อนสายตาอันหวาดระแวงมายังผู้ชายที่ยืนกุมมือสองข้างก้มหน้านิ่ง ตาของผู้ชายคนนั้นมองไปยังเอกสารบนโต๊ะ ที่ซึ่งมีชายหน้าหล่อคมเข้มกำลังจรดปากกาเซ็นลายมือชื่ออยู่ ปาริฉัตรยอมรับว่าผู้ชายคนที่นั่งโต๊ะหล่อสะดุดตากว่าทุกคนที่เธอเคยเจอมา

"มีอะไรก็พูดมา"

กำลังมองเพลิน ๆ ผู้ชายที่นั่งเซ็นเอกสารก็เป็นคนเอ่ยขึ้น ทำเอาร่างอรชรสะดุ้งนิด ๆ อย่างตกใจ

"เอ่อ หนูมาหาเสี่ยภาคินทร์ค่ะ" ปาริฉัตรมองไปยังชายหนุ่มตรงหน้า ลังเลใจว่าจะใช่เสี่ยภาคินทร์หรือไม่ เพราะดูเขาอายุยังไม่เยอะแถมยังดูแข็งแรงบึกบึน ดูได้จากท่อนแขนแกร่งที่มีแต่มัดกล้าม ที่พ้นออกมาจากแขนเสื้อเชิ้ตที่ถูกพับขึ้นไปเกือบถึงศอก ดูแล้วน่าจะเป็นคนที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ ผู้ชายคนนี้ไม่ได้เป็นชายแก่อ้วนลงพุงพลุ้งอย่างที่เสี่ย ๆ ทั้งหลายเป็นกัน

"ฉันนี่แหละ มีอะไรก็รีบว่ามา ฉันยุ่งอยู่" น้ำเสียงห้วนห้าวเอ่ยขึ้นพร้อมกับสายตาคมตวัดขึ้นมองเด็กสาวหน้าจืดตรงหน้า แสดงท่าทีถึงความรำคาญอย่างไม่คิดปิดบัง ก่อนเสี่ยหนุ่มจะก้มหน้าลงไปหาเอกสารตรงหน้าต่อ

"เอ่อ.. หนูมาเรื่องโฉนดที่ดินที่พี่หนูเอาค้ำเงินกู้เสี่ยค่ะ" ปาริฉัตรพูดออกไปเสียงแผ่วเบาอย่างเกรงกลัวบุคคลตรงหน้า

"แปลงไหน?" เสี่ยภาคินทร์เงยหน้าขึ้นมองเด็กหน้าจืดอีกครั้ง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย เขาได้รับโฉนดจากนักพนันหลายต่อหลายแปลงนัก เกินกว่าจะจดจำได้ว่าโฉนดเหล่านั้นเป็นของใครบ้าง

..........................

เสี่ยอย่าโหดสิ 55555

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

RebyuMore

ชัชณภา นันทจันทร์
ชัชณภา นันทจันทร์
สนุกมากจ้า
2026-08-01 11:22:50
0
0
Pornnipa Jompadang
Pornnipa Jompadang
สนุกมากกพถะ้สววเดกหหหกกก
2026-07-24 12:26:05
1
0
พิมพกานต์ เทียนดี
พิมพกานต์ เทียนดี
สนุกมากค่ะ
2026-07-22 20:32:25
2
0
ธันยนันท์ สุตยสรณาคม
ธันยนันท์ สุตยสรณาคม
ติดตาม่ต่อไป
2026-06-22 22:17:10
0
0
ธันยนันท์ สุตยสรณาคม
ธันยนันท์ สุตยสรณาคม
สนุกมากๆค่ะ
2026-06-22 13:50:42
0
0
334 Kabanata
2. ข้อเสนอ
"แปลงไหน?" "...." ปาริฉัตรตอบไม่ถูกว่าจะตอบเขาไปอย่างไรดี "พี่ชายเธอชื่ออะไร?" เสี่ยหนุ่มถามเธอต่อด้วยเสียงดุเมื่อเห็นว่าหญิงสาวยืนนิ่งไม่ตอบคำถามเขา "ชะ..ชื่อประวิทย์ค่ะ" ปาริฉัตรตอบเสี่ยหนุ่มอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เมื่อเห็นสายตาคมจ้องมองมาที่เธอเขม็ง "เช็คดูสิ" คำพูดนี้เขาหันไปยังชายที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะของเขา ชายคนนั้นรีบยกไอแพดในมือขึ้นมา เขากดนู่นเลื่อนนี่ไม่กี่ครั้งก็หยุดมือเมื่อเจอสิ่งที่เจ้านายถามหา "นายประวิทย์เอาโฉนดที่ดินเนื้อที่สิบไร่มาค้ำประกันเงินกู้หนึ่งล้านครับเสี่ย ไม่เคยส่งทั้งต้นและดอก เมื่อวานถึงกำหนดยึดที่ผมเลยส่งจดหมายเพื่อที่จะยึดที่ดินแปลงนั้นครับ" หมอก มือขวาคนสนิทของเสี่ยภาคินทร์อ่านรายงานในไอแพดบนมือให้เสี่ยหนุ่มฟัง "หนะ..หนึ่งล้านเหรอคะ" ปาริฉัตรพูดแทรกขึ้นมา เธอตกใจกับวงเงินที่เพิ่งได้ยิน ไม่คิดว่าพี่ชายเธอจะกล้ากู้ยืมเงินจำนวนมากขนาดนี้ ใบหน้าเล็กของเธอซีดเผือดราวกับกระดาษไม่มีผิด "ไม่รวมดอกเบี้ยนะครับ" หมอกหันมาพูดกับเธอเพื่อให้ข้อมูลเพิ่ม เป็นเพราะจดหมายฉบับนั้น ทำให้เธอต้องรีบมายังบ่อนแห่งนี้อย่างร้อนรน ในเนื้อความจดหมายทวงหนี้ฉบับนั้นมีสำเนาสัญญากา
Magbasa pa
3. ให้เวลาคิด
"หนู..หนูขอจ่ายดอกเบี้ยเป็นเงินไม่ได้เหรอคะ?" ปาริฉัตรถามออกไป เธออยากจะมีหวังเพียงซักนิดที่เสี่ยหนุ่มจะเปลี่ยนใจแม้มันจะริบหรี่ก็ตามที "ไม่ได้ เธอต้องจ่ายด้วยตัวเธอเท่านั้น" เสี่ยภาคินทร์ยังยืนยันคำเดิม ในเมื่อกวางน้อยหลุดเข้ามาในถ้ำเสือร้ายอย่างเขา มีเหรอที่เขาจะปล่อยให้หลุดมือไป "หนู..หนู ไม่.." ปาริฉัตรยืนอ้ำอึ้งพูดไม่ออก เรียบเรียงคำพูดไม่ได้ ความคิดภายในหัวตีกันยุ่งไปหมด เธอคิดไม่ตก สองมือเล็กกำกระโปรงแน่น หญิงสาวอยากได้ที่ดินคืนให้ตายายก็จริง แต่การที่ต้องมาเสียพรหมจรรย์ให้กับชายที่เธอไม่ได้รัก เธอทำใจไม่ได้ ปาริฉัตรหันไปมองชายอีกคนที่ยังยืนนิ่งเงียบ หมอกยังไม่ได้ออกไปไหนเพราะเสี่ยยังไม่ได้อนุญาต หญิงสาวหันไปมองหน้าหมอกเผื่อมือขวาเสี่ยจะพอมีวิธีช่วยเธอได้บ้าง แต่เธอก็ต้องพบสายตาเฉยชาที่หมอกมองมายังเธอ เรื่องลักษณะนี้เกิดขึ้นประจำจนลูกน้องอย่างเขารู้สึกชินชาไปเสียแล้ว ในเมื่อหาตัวช่วยไม่ได้ ปาริฉัตรกัดริมฝีปากแน่นอย่างครุ่นคิด หญิงสาวพยายามคิดทางเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้ "หนูขอกลับไปคิดก่อนได้ไหมคะ?" หญิงสาวเอ่ยถามเสี่ยหนุ่มเบา มือที่กำกระโปรงสั่นระริก ฟันซี่เล็กกัดริม
Magbasa pa
4. ช่วยเหลือ
ทางฝั่งของเสี่ยภาคินทร์ เมื่อเขาไล่แม่กวางน้อยไปแล้ว แต่เขายังมีอารมณ์ที่อยากจะปลดปล่อย เสี่ยหนุ่มจึงเรียกคู่ขาประจำซึ่งเป็นหนึ่งเด็กในสต๊อกเขาให้ขึ้นมาหา เขาร่วมรักกับเธอจนเสร็จสุขสม แต่ยังไม่สามารถดับอารมณ์ที่กระหายอยากในตัวแม่กวางน้อยได้ เสี่ยหนุ่มไม่อาจลืมกลิ่นหอมรสหวานที่ออกมาจากตัวปาริฉัตรได้ เสี่ยหนุ่มจึงโทรหาหมอกมือขวาเขา "รู้ใช่ไหมว่าผู้หญิงที่เข้ามาเมื่อเช้าทำงานที่ไหน" เสี่ยภาคินทร์กรอกเสียงลงไปที่โทรศัพท์เครื่องหรู 'รู้ครับเสี่ย' หมอกมือขวาเขาตอบกลับมา เขารู้จากชุดฟอร์มที่ปาริฉัตรใส่มาในวันนี้ "พากูไปที" พูดจบเสี่ยหนุ่มก็กดวางสายแล้วลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องทำงานเพื่อลงไปด้านล่างทันที ต่อให้เมื่อแม่กวางน้อยไม่ยอมรับข้อตกลง เขาก็จะบังคับเธอให้เป็นของเขาให้ได้ เขาไม่อาจลืมกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเธอได้เลย เสี่ยหนุ่มแสยะยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจขณะที่เดินไปขึ้นรถที่หมอกเตรียมรอเขาไว้แล้ว เมื่อรถหรูเสี่ยภาคินทร์มาถึงยังร้านที่ปาริฉัตรทำงาน ปรากฏว่าไฟด้านหน้าร้านปิดหมดแล้ว เว้นไว้แค่ดวงเดียวที่อยู่หลังร้านที่ยังคงเปิดอยู่ เสี่ยหนุ่มมองจากด้านนอกก็เห็นเงาคนสองคนเคลื่อนไหวอยู่ในนั้
Magbasa pa
5. ไม่มีอารมณ์
"เป็นอะไรไหม?" เสี่ยภาคินทร์เอ่ยถามปาริฉัตรทันทีที่ขึ้นมานั่งบนรถ "มะ..ไม่ค่ะ ขอบคุณเสี่ยนะคะที่มาช่วยหนู" ปาริฉัตรยกมือที่กำลังสั่นระริกพนมมือไหว้ขอบคุณเสี่ยหนุ่ม ถึงจะออกมาพ้นจากสถานการณ์น่ากลัวนั้นแล้วแต่ใจดวงน้อยของเธอก็ยังไม่หายเต้นรัว พานทำให้เนื้อตัวสั่นเทิ้มตามไปด้วย "ฉันดูหน่อยว่าเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?" ร่างใหญ่ของเสี่ยหนุ่มขยับมาใกล้หญิงสาวพลางยื่นมือใหญ่มาจับแขนเล็กที่ยังมือร่องรอยสีแดงจากการคุกคามของผู้จัดการหื่นเมื่อครู่ "ไม่!" หญิงสาวที่กำลังตื่นกลัวจากเรื่องร้ายแผดเสียงดังใส่เสี่ยหนุ่มอย่างลืมตัวเธอสะบัดแขนออกให้พ้นจากมือใหญ่แล้วรีบขยับไปชิดประตูอีกฝั่งหนึ่งของรถอย่างคนหวาดระแวง มือเล็กกำชายกระโปรงที่สวมไว้แน่นเพื่อข่มสติของตัวเองไว้ "หนะ..หนูขอโทษค่ะ หนูไม่เป็นไรแล้ว หนูขอตัวกลับบ้านก่อนนะคะ" ปาริฉัตรเมื่อได้สติที่รู้ตัวว่าทำตัวเสียมารยาทกับผู้มีพระคุณ เธอรีบละล่ำละลักขอโทษเสี่ยหนุ่มพร้อมทั้งเอี้ยวตัวหันหลังกลับยื่นมือที่สั่นระริกเพื่อไปเปิดประตู แต่ไม่ทันได้เปิด ร่างสูงของหมอกก็เข้ามานั่งในรถฝั่งคนขับเสียก่อน "เรียบร้อยแล้วครับเสี่ย" ลูกน้องคนสนิทของเสี่ย
Magbasa pa
6. รับข้อเสนอ
เช้าวันรุ่งขึ้น ผู้จัดการหื่นคนนั้นโทรมาหาปาริฉัตรแต่เช้าเพื่อบอกว่าต้องการไล่เธอออก วันนี้หญิงสาวจึงได้อยู่บ้านกับตายายทั้งวัน และเธอก็เห็นว่าทั้งคู่นั้นต่างพากันทำหน้าเครียดกันและรับประทานข้าวได้น้อยกันมาก ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปคงจะล้มป่วยกันแน่ ๆ ปาริฉัตรรู้สึกโมโหพี่ชายเธอมากที่เป็นคนอกตัญญูทำกับตายายได้ลงคอ ทั้ง ๆ ที่ตาแสงกับยายเอมนั้นเป็นผู้มีพระคุณเลี้ยงพวกเธอมาตั้งแต่ยังเล็ก ๆ ปาริฉัตรขึ้นมาบนห้องเพื่อนั่งคิดทบทวนข้อเสนอของเสี่ยภาคินทร์ หรือว่าเธอจะต้องทำแบบนั้นจริง ๆ หญิงสาวรู้สึกกลัวแต่ก็รู้สึกสงสารตายายมากกว่า ปาริฉัตรคิดว่าเธอต้องรับผิดชอบในสิ่งที่พี่ชายเธอก่อเอาไว้ คิดได้ดังนั้น หญิงสาวรีบลุกไปค้นกระเป๋าเพื่อหานามบัตรของเสี่ยหนุ่ม เมื่อเจอแล้วหญิงสาวกดเบอร์ที่ปรากฎในนั้นแล้วโทรออก ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด 'ฮัลโหล' รอไม่นานก็ได้ยินเสียงดุดันจากทางปลายสาย "...." จู่ ๆ ก็มีก้อนกลมวิ่งขึ้นมาจุกที่ลำคอทำให้ปาริฉัตรไม่มีเสียงที่จะเอื้อนเอ่ยออกไป 'โทรมาแล้วไม่พูด จะโทรมาทำไมวะ’ เสียงดุเข้มของเสี่ยภาคินทร์ตะคอกขึ้นอย่างโมโห "สะ..เสี่ย หนูเอง" ปาริฉัตรค่อยๆพูดออกไป หญิงสาวตกใจท
Magbasa pa
7. แค่ชงกาแฟ
ไม่นานหมอกก็ขึ้นมาที่ห้องทำงานใหญ่ตามคำสั่งของเสี่ยภาคินทร์ ในมือเขานั้นมีไอแพดที่เอาไว้สั่งงานติดมาด้วย "มีตำแหน่งงานไหนว่างบ้าง?" เสี่ยหนุ่มถามลูกน้องคนสนิททันทีที่เห็นหน้า หมอกรีบกดปลดล็อคไอแพดในมือเพื่อดูตำแหน่งงานที่เสี่ยหนุ่มถามถึง แต่ยังไม่ทันที่หมอกจะตอบอะไร เสี่ยภาคินทร์ก็หันไปหาปาริฉัตรซึ่งนั่งอยู่ที่โซฟากลางห้อง "เธอ ชงกาแฟให้ฉันหน่อย" เสี่ยภาคินทร์เอ่ยเสียงทุ้มเรียบไม่แสดงอารมณ์ใดใด หมอกซึ่งกำลังหาตำแหน่งงานว่างในไอแพดชะงักมือทันที เงยหน้าขึ้นมาถามเจ้านาย "ให้ผมออกไปก่อนไหมครับ?" "มึงจะออกไปไหน? หาคำตอบให้กูได้แล้วเหรอ?" เสี่ยภาคินทร์ถามขึ้นมาเสียงเข้ม สายตาคมตวัดมองหน้าลูกน้องอย่างไม่สบอารมณ์ "ยังครับ แต่เสี่ยจะดื่มกาแฟ" หมอกตอบอย่างไม่เต็มเสียงแล้วหันชำเลืองมองตามหลังของผู้หญิงที่กำลังเดินไปยังโต๊ะกาแฟมุมห้องอย่างกังวล "กาแฟกี่ช้อนคะ?" ปาริฉัตรจับแก้วกาแฟที่คว่ำไว้อย่างเป็นระเบียบให้หงายขึ้นขณะที่ใบหน้าสวยหันมาถามเสี่ยหนุ่มก่อนที่จะหันกลับไปแล้วหยิบขวดกาแฟเพื่อที่จะเปิดฝา "กาแฟสอง น้ำตาลหนึ่ง ครีมหนึ่ง" เสี่ยภาคินทร์ให้คำตอบแก่หญิงสาว "ให้ผมอ
Magbasa pa
8. เก็บดอก
สองชั่วโมงต่อมา ปาริฉัตรนั่งอยู่เงียบ ๆ แต่ข้างในเธอตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก สองมือเล็กประสานกันแน่น เหงื่อออกเปียกจนชุ่มมือบางทั้งสองข้างของเธอ ดวงตากลมโตเหลือบมองไปยังเสี่ยหนุ่มเป็นระยะ ๆ เสี่ยภาคินทร์เมื่อบอกกับเธอแล้ว เขาก็นั่งก้มหน้าจัดการเอกสารตรงหน้าโดยไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองหญิงสาวอีกเลย เสี่ยหนุ่มปล่อยให้แม่กวางน้อยนั่งทำใจไปก่อน เตรียมตัวเตรียมใจเพื่อรอเวลาที่เขาจะพาเธอขึ้นเขียง เสี่ยภาคินทร์คิดแล้วกระตุกที่มุมปากยกขึ้นยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจ ครืด! เสียงเลื่อนเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่ของเสี่ยภาคินทร์ทำเอาปาริฉัตรที่นั่งรอเงียบ ๆ ถึงกับสะดุ้ง และเมื่อเธอหันไปยังเสี่ยหนุ่มก็พบเขาเดินตรงมายังเธอด้วยใบหน้าเรียบเฉยช่างผิดกับสายตาคมที่มองเธอ ทำเอาหญิงสาวรู้สึกร้อนวูบขนแขนตั้งขึ้นอัตโนมัติ "ไปกัน" เสี่ยภาคินทร์เอ่ยกับหญิงสาวด้วยเสียงทุ้มต่ำก่อนจะเดินออกจากห้องไปโดยไม่รอคนที่เขาเอ่ยชวนทำปาริฉัตรต้องรีบคว้ากระเป๋าสะพายที่วางไว้บนพื้นโซฟานุ่มข้างตัวแล้วรีบลุกขึ้นขยับขาก้าวเดินตามคนร่างใหญ่ออกไป เมื่อมาถึงชั้นล่างของคาสิโน เสี่ยภาคินทร์ได้เดินเข้าไปหาการ์ดสองคนที่ยืนคุมบ่อนหน้า
Magbasa pa
9. ไม่เคย
บนรถหรูคันใหญ่ เสี่ยภาคินทร์เลื่อนกระจกลงแล้วหยิบบุหรี่ราคาแพงขึ้นมาใส่ปาก เขาจุดไปแล้วเหลือบมองปาริฉัตรด้วยหางตา "กลัวเหรอ?" เสี่ยหนุ่มเอ่ยออกมาเป็นเชิงถามแล้วพ่นควันสีขาวออกจากปากหนา "ค่ะ" ปาริฉัตรตอบแล้วขยับตัวเบียดกับประตูรถอีกฝั่ง "เธอไม่เคย?" เสี่ยหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเดิม หันมามองหน้าหวานที่ตอนนี้ออกสีแดงเรื่อเมื่อโดนเสี่ยหนุ่มถามออกมาตรง ๆ "ค่ะ" หญิงสาวตอบออกมาเหมือนเดิม ทำตัวลีบเล็กยิ่งกว่าเดิม เอี๊ยด! เสียงล้อรถลากถนนเป็นรอยยาว หญิงสาวหันมองไปรอบ ๆ อย่างตกใจ แล้วก็พบว่ารถของเสี่ยมาจอดหน้าร้านขายยาร้านหนึ่ง "เดี๋ยวมา" เสี่ยภาคินทร์บอกกับเธอแล้วลงจากรถไป ผ่านไปครู่หนึ่ง เสี่ยกลับขึ้นมาพร้อมกล่องยาสี่เหลี่ยม "เอาไว้กินหลังฉันเสร็จ" เสี่ยหนุ่มบอกแล้วกระชากรถออกไปอย่างไว "ยาคุมฉุกเฉิน" ปาริฉัตรอ่านฉลากข้างกล่องเสียงเบา "ฉันจะสดกับเธอ ฉันไม่ใส่ถุงยางให้เสียอารมณ์หรอกในเมื่อเธอยังซิง" เสี่ยหนุ่มบอกแล้วหมุนพวงมาลัยรถเลี้ยวเข้าไปจอดหน้าโรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่ง ที่ผ่านมาเขาจะเก็บดอกโดยใช้ถุงยางเพื่อป้องกันโรคและคุมกำเนิดมาตลอด แต่ในเมื่อลูกกวางน้อยทั้งสดทั้งซิง
Magbasa pa
10. ดอกเบี้ยแพง (NC18+)
"แบบนี้ต้องลองชิมทั้งตัว" เมื่อสิ้นเสียงเสี่ยภาคินทร์ฉกริมฝีปากหนาลงบนปากอิ่มของเธอรวดเร็วจนปาริฉัตรไม่ทันได้ตั้งตัว ลิ้นร้อนรุกล้ำเข้ามาแล้วตวัดปลายรัวเร็วกวาดเอาความหอมหวานจากโพรงปาก ดูดกลืนลิ้นน้อยของเธออย่างหื่นกระสันในอารมณ์ "อื้อ!" ปาริฉัตรรู้สึกตัวว่าตัวเองกำลังจะหายใจไม่ออก หญิงสาวทุบกำปั้นเล็กที่อกแกร่งเพื่อเป็นการประท้วง "อา" เสี่ยภาคินทร์ยอมถอนริมฝีปากจากปากอิ่มของเธออ้อยอิ่งอย่างเสียดาย เขาเลยเบนเป้าหมายโดยการก้มหน้าลงซุกจมูกลงที่ซอกคอที่หอมกลิ่นแป้งอ่อน ๆ เสี่ยหนุ่มทั้งดอมดม ทั้งขบเม้นดูดคอระหงแรงจนเป็นรอยแดงขึ้นมา "อ๊ะ หนูเจ็บ" ปาริฉัตรสะดุ้งแรงเมื่อเธอรู้สึกเจ็บแปลบที่ลำคอจากฝีปากร้อนของคนตัวใหญ่ที่เล่นกับร่างกายของเธออย่างไม่รู้จักอิ่ม เสี่ยหนุ่มเงยหน้าขึ้นสบตากับเธอ หญิงสาวเห็นเปลวไฟราคะอยู่ในตาคมคู่นั้น ทำให้เธอต้องเบนหน้าหนีอย่างเร็ว "หึหึ" เสียงหัวเราะในลำคอขอเสี่ยหนุ่มดังขึ้น ก่อนที่เขาจะก้มหน้าลงไปหาอกอวบ ขณะที่ใช้มือหนาเลื่อนไปด้านหลังบางเพื่อปลดตะขอยกทรงออกและเขี่ยไปจนพ้นตัวเธออย่างคนชำนาญ "สวย น่ากินจังวะ" เสี่ยหนุ่มยิ้มออกมาอย่างพอใจเมื
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status