ตอนที่15 สัญชาตญาณ1

“ย่อมเป็นเช่นนั้น ในเมื่อนางงดงามถึงเพียงนี้ หึ!” อีกนางหนึ่งตอบคำด้วยประโยคที่ชื่นชมแต่ตบท้ายด้วยเสียงสบถเสียอย่างนั้น

ม่านนีได้ยินทั้งหมด แต่นางมองตอบสายตากลับไปตามวิสัยด้วยสายตานอบน้อม ใบหน้าสุดแสนใสซื่อ คล้ายขออภัยพลางคิดในใจ

นางยังไม่อยากฆ่าใคร

จริงๆ

ม่านนีคิดอย่างนั้นพลางถอนสายตาออกจากสตรีทั้งสองอย่างไร้ซึ่งอาการสนใจใคร่ดีใดๆ คล้ายกับว่านางไม่กล้าต่อกรกระนั้น นางแค่เดินเลี่ยงไปอีกทางหนึ่งก็เท่านั้น

กับสัตว์เล็กสัตว์น้อยที่เป็นเพียงแมลงตัวจ้อยไร้ราคาน่าสนใจนางหาได้ต้องเสียเวลาด้วยไม่

ม่านนีคิดอย่างนั้นจึงเลือกที่จะเดินให้ลับสายตาไปคงเหลือเอาไว้เพียงสองนางกำนัลที่ทำได้แค่ยืนถลึงตาจ้องมองอย่างนึกหมั่นไส้ได้แค่นั้น

แต่ทว่า...เพียงไม่กี่วันถัดมา

พลันมีข่าวแว่วมาว่า องครักษ์สามนายได้ถูกย้ายสังกัดอย่างเร่งด่วนแบบไม่ทันได้ตั้งตัวให้ไปเฝ้าตำหนักในวังแห่งหนึ่งซึ่งอยู่นอกเขตเมืองหลวงห่างไกลออกไปเสียอย่างนั้น

และสามองครักษ์นั้นก็เป็นสามองครักษ์ที่ส่งจดหมายรักให้ม่านนีเสียด้วย

ซึ่งมันก็นำความงุนงงมาให้กับเสี่ยวถิงอย่างเหลือประมาณ บ่อเงินบ่อทองของนางโดนย้ายไปเสียหมดแล้วอย่างนี้

ได้อย่า