บทที่ 3

ผมเหมือนกับเด็กน้อยที่ทำอะไรผิด รีบลุกขึ้นยืนทันที “พะ พี่สะใภ้ พี่มาได้ยังไง?”

หลี่ลี่เจียวเองก็ร้อนตัวมากเช่นกัน รีบลุกขึ้นมานั่งที่โซฟา

ใบหน้าแดงก่ำเหมือนกับแอปเปิล

“เสียวหย่า เธออย่าคิดมาก ฉันกับเอ้อร์โก่วไม่ได้ทำอะไรกัน ฉันก็แค่หายใจลำบาก เลยอยากให้เขาช่วยนวดให้เท่านั้น” หลี่ลี่เจียวอธิบายอย่างร้อนตัว

พี่สะใภ้พูดพร้อมกับยิ้ม “ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรพวกเธอเลยนะ เธอตื่นเต้นขนาดนี้ทำไมกัน?”

“หรือว่า พวกเธอแอบทำเรื่องไม่ดีลับหลังพี่?”

ผมกับหลี่ลี่เจียวส่ายหน้าพร้อมกัน

ในใจรู้สึกตื่นตระหนกในเวลาเดียวกัน

คิดไม่ถึงเลยว่าผมจะแต๊ะอั๋งเพื่อนสนิทของพี่สะใภ้ นี่ถ้าหากพี่สะใภ้รู้เข้าละก็ เธอคงไล่ผมออกจากบ้านแน่ ๆ

แต่หลี่ลี่เจียวกลับนิ่งเฉย โกหกว่าเธอมีธุระ แล้วเดินออกไปอย่างรีบร้อน

เมื่อผมเห็นพี่สะใภ้จ้องมองแผ่นหลังของหลี่ลี่เจียวที่เดินออกไป ท่าทางงุนงง

ผ่านไปครู่หนึ่ง พี่สะใภ้หันมาทางผมแล้วพูดว่า “เอ้อร์โก่ว เธอคิดว่าเพื่อนสนิทของพี่เป็นยังไงบ้าง?”

“ครับ?” จู่ ๆ พี่สะใภ้ก็ถามผมแบบนี้ ทำให้ในใจของผมยิ่งตื่นตระหนก

ผมพูดอย่างเอาอกเอาใจ “พี่ลี่เจียวค่อนข้างดีเลยครับ หน้าตาก็สวย รูปร่างก็ดี นิสัยก็ดี”

“แล้วถ้าพี่ให้เธอไปจีบเธอ เธอยอมไหม?”

คำพูดของพี่สะใภ้ทำให้ผมตกใจมาก

ในใจของผมตื่นตระหนก ไม่รู้ว่าควรจะพูดยังไงดี

ประเด็นคือกลัวว่าพี่สะใภ้จะเห็นที่ผมแต๊ะอั๋งเพื่อนสนิทของเธอเมื่อครู่นี้ จึงจงใจลองถามหยั่งเชิงผมน่ะ

ในตอนที่ผมกำลังตื่นเต้นเป็นอย่างมาก จู่ๆ พี่สะใภ้ก็จับมือผม ก่อนจะตบที่หลังมือของผมสองที “ไม่ต้องตื่นเต้น เธอพูดมาตามตรงก็พอ”

“พี่สะใภ้ พี่อย่าทำให้ผมลำบากใจเลยครับ พี่ลี่เจียวเป็นเพื่อนสนิทของพี่ ผมจะกล้าได้ยังไงละครับ?”

“ไม่กล้า ถ้าอย่างนั้นทำไมข้างล่างของเธอถึงแข็งแบบนี้ล่ะ?” พี่สะใภ้จ้องข้างล่างของผมเขม็ง

“ผมโค้งตัวทันที อับอายเป็นอย่างมาก

“โอ้ว ไซซ์นี้ ไม่ใช่ธรรมดาเลยนะ”

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะผมคิดไปเองหรือเปล่า ผมเห็นว่าเหมือนสายตาของพี่สะใภ้ที่มองด้านล่างของผมจะเปลี่ยนไป

พี่สะใภ้พูดต่อไปอีกว่า “พี่พูดกับเธอจริงๆ นะ เธอไปนอนกับเพื่อนสนิทของพี่ ก็ถือว่าเป็นการช่วยพี่ชายของเธอ”

ทันทีที่ผมได้ยินก็รู้สึกงุนงง นอนกับหลี่ลี่เจียว เกี่ยวอะไรกับช่วยพี่ชายของผมกัน?

พี่สะใภ้ให้ผมนั่งลงที่โซฟา จากนั้นก็อธิบายให้ผมฟัง “บริษัทพี่ชายของเธอกับสามีของหลี่ลี่เจียวมีธุรกิจร่วมกัน สามีของหลี่ลี่เจียวแอบไปมีเมียน้อย เขาให้พี่ชายของเธอช่วยหาคนมาอ่อยภรรยาของเขา แบบนี้ พวกเขาก็จะได้หย่ากันเร็วขึ้น”

“ตอนนี้ เธอเข้าใจหรือยังล่ะ?”

ผมพยักหน้าซ้ำ ๆ

มันก็เข้าใจล่ะ แต่ที่ผมไม่เข้าใจก็คือ หลี่ลี่เจียวเป็นผู้หญิงที่สวยขนาดนั้น สามีของเธอยังไปมั่วอยู่ข้างนอกได้ยังไงกัน?

ตอนที่ผมกำลังคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย พี่สะใภ้ก็หยิกที่ต้นขาของผมทีหนึ่ง “คิดอะไรน่ะ?”

ผมเจ็บจนร้อง ‘โอ๊ย’ แล้วรีบส่ายหน้า “เปล่าครับ”

“ยังจำคำพูดที่พี่พูดกับเธอเมื่อเช้านี้ได้ไหม อันนั้นของผู้ชาย ควรจะใช้ให้ถูกที่”

“ผู้ชายของหลี่ลี่เจียวไม่ได้แตะต้องเธอมาเกินครึ่งปีแล้ว เธอก็แค่ต้องใช้กลอุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็จัดการเธอได้อยู่หมัดแล้ว”

“ไม่เคยทำอะไรกับตรงนั้นของผู้หญิงใช่ไหม? ครั้งนี้ก็คือโอกาส”

ผมได้ฟังใบหน้าและใบหูก็พลันแดงแปร๊ด รู้สึกอึดอัดตรงนั้นมากกว่าเดิม

ประเด็นคือคำพูดพวกนี้เป็นสิ่งที่พี่สะใภ้พูดกับผม ทำให้ผมรู้สึกทั้งเคอะเขินทั้งอึดอัด

ถ้าหากเป็นคนอื่นพูดละก็ บางทีอาจจะดีกว่านี้หน่อย

เมื่อพี่สะใภ้เห็นว่าผมเอาแต่นั่งนิ่ง จู่ ๆ ก็มานั่งที่ข้างผม

ทันใดนั้น กลิ่นหอมก็โชยเข้ามาในจมูก

อีกทั้งผมกับพี่สะใภ้ไม่เคยนั่งใกล้กันมากขนาดนี้มาก่อน ผมถึงขนาดสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากร่างกายของเธอเลย

นี่เลยทำให้หัวใจของผมเต้นเร็วอย่างอดไม่ได้ ในใจตื่นตระหนกยิ่งกว่าเดิม

“รู้สึกกลัวอยู่หน่อยๆ ใช่ไหมล่ะ? ไม่มีความมั่นใจ?” พี่สะใภ้ถามผมอย่างระวัง

ผมพยักหน้ารัว ๆ

ไม่ใช่หวาดกลัว แต่หวาดกลัวมาก

ผมไม่เคยมีแม้กระทั่งแฟน แต่ตอนนี้กลับให้ผมไปอ่อยผู้หญิง ผมจะไม่กลัวได้ยังล่ะ?

พี่สะใภ้จับมือของผมอีกครั้ง น้ำเสียงอ่อนโยนขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนอย่างไม่คาดคิด “ไม่ต้องกลัว นั่นก็คือผู้หญิงขี้เหงาคนหนึ่ง เธอแค่วางใจแล้วกล้าเข้าไปจีบเธอก็พอ”

“พี่จะบอกเธอให้ จัดการผู้หญิงขี้เหงา วิธีที่ได้ผลมากที่สุด ก็คือการปลุกเร้าไฟราคะของพวกเธอ”

“ตอนที่ความปรารถนาของพวกเธอถูกปลุกขึ้นมา นั่นก็คือสิ่งที่ทันทีที่เกิดขึ้นก็จัดการไม่ได้”

“เมื่อถึงตอนนั้น เธอไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างจะเข้าที่เอง”

“เข้าใจหรือยัง?”

ผมพยักหน้าอย่างเหม่อลอย อันที่จริงความคิดของผมได้หลุดลอยออกไปไกลแล้ว

ภายในหัวสมองมีภาพของสิ่งที่ได้ยินเมื่อเช้านี้ปรากฏขึ้นไม่หยุด

จนกระทั่งตอนที่มองพี่สะใภ้ ผมอดที่จะจินตนาการไม่ได้ว่าหน้าอกของเธอจะน่าหลงใหลมากขนาดไหน

แต่สิ่งที่ทำให้ผมคาดไม่ถึงอย่างเด็ดขาดก็คือ พี่สะใภ้จะเห็นสายตาของผม

“พี่ใหญ่ไหม?”

จู่ ๆ พี่สะใภ้ก็ถามผมแบบนี้

หัวใจของผมเต้นรัวขึ้นมาทันที ลำคอแห้งผาก พูดเหมือนถูกผีเข้าสิง “ใหญ่ครับ”

“อยากจับไหม?”

เลือดลมของผมพลุ่งพล่านยิ่งกว่าเดิม ในหัวสมองดังวิ้ง ๆ

แต่ผมกลับไม่กล้าที่จะพูดคำนั้นออกมา

จู่ ๆ พี่สะใภ้ก็ขยับเข้ามาใกล้ เอาหน้าอกมาแนบเข้ากับตัวของผม

ผมรู้สึกว่าเหมือนกับตัวเองเอ๋อไปแล้ว หัวสมองว่างเปล่าไปเรียบร้อย

“อยากก็อยาก มีอะไรน่าอายที่จะพูดกัน? เรื่องพวกนี้ล้วนเป็นความปรารถนาดั้งเดิมที่สุดของมนุษย์ บางครั้งควรต้องปลดปล่อยก็ต้องทำ”

อันที่จริงผมควบคุมเอาไว้ไม่อยู่แล้ว กัดฟันกล่าวตรง ๆ “อยากครับ! อยากมาก ๆ !”

“ฮ่า ๆ ๆ แบบนี้ก็ถูกต้องแล้ว ในใจคิดแบบไหน ก็ทำแบบนั้น แบบนี้เธอก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วทั้งนั้น”

“แต่ว่าเรื่องทั้งหมดที่เธอทำเอาไปใช้ได้แค่เพียงกับหลี่ลี่เจียวเท่านั้น ห้ามเอามาใช้กับพี่สะใภ้ เข้าใจไหม?”

ในใจของผมรู้สึกหดหู่อยู่พักหนึ่งทันที

ยังคิดว่าพี่สะใภ้กำลังจะพลีกายให้ผมเสียอีกนะ

ที่แท้ก็แค่สอนผมว่าควรจะปลดปล่อยตัวเอง

แต่ว่าแบบนี้ก็ดี ถ้าหากผมทำอะไรกับพี่สะใภ้ขึ้นมาจริง ๆ ถ้าอย่างนั้นผมจะไม่ละลายใจต่อพี่ชายผมได้ยังไงล่ะ?

ผมไม่กล้าที่จะอยู่ต่อไปอีกแล้วจริง ๆ เลยโกหกว่าผมปวดท้อง แล้ววิ่งไปทางห้องน้ำ

เมื่อครู่นี้ตอนที่นวดให้หลี่ลี่เจียว ผมก็รู้สึกอึดอัดไม่ไหว แล้วถูกพี่สะใภ้กระตุ้นแบบนั้นอีก กางเกงของผมใกล้จะถูกดันจนปริออกแล้ว

ถึงแม้ว่าพี่สะใภ้จะเพิ่งสอนผมไปเมื่อเช้านี้ว่า การช่วยตัวเองแต่พอดีนั้นเป็นเรื่องดี แต่ถ้ามากเกินไปก็จะทำลายสุขภาพ แต่ผมในเวลานี้ควบคุมเอาไว้ไม่อยู่แล้วนี่นา

แต่สิ่งที่ทำให้ผมคิดไม่ถึงก็คือ ผมกลับเจอกางเกงในผู้หญิงตัวหนึ่งอยู่ที่บนราวแขวนผ้าเช็ดตัว

ไม่ต้องคิด กางเกงในตัวนี้ จะต้องเป็นของพี่สะใภ้อย่างแน่นอน

ในใจของผมขัดแย้งและสับสนเป็นอย่างมาก ไม่รู้ว่าแท้ที่จริงแล้วควรหรือไม่ควรไปหยิบกางในตัวนั้น?

ตอนที่ผมหลับตา อยากจะสงบสติอารมณ์ของตัวเองเสียหน่อย ภาพเมื่อเช้านี้ปรากฏขึ้นภายในหัวสมองอีกครั้งอย่างอดไม่ได้

ในใจมีเสียงหนึ่งดังขึ้น เอาแต่ตะโกนว่า ‘มันเป็นแค่การร่วมเพศเท่านั้น แล้วมันก็ไม่มีอะไรจริง ๆ ไม่เป็นไรหรอกน่า อีกอย่างโอกาสที่หาได้ยากแบบนี้ ถ้าหากนายพลาดไปละก็ ต่อไปก็อาจจะเจอได้ยากแล้ว’

ภายใต้เสียงเรียกร้องของปีศาจตัวนั้น ในที่สุดผมก็ควบคุมตัวเองเอาไว้ไม่ได้ หยิบกางเกงในตัวนั้นลงมา