บุคคลที่หนึ่ง

'เนย' เด็กกำพร้าที่ 'แม่ใหญ่นี' เศรษฐีเจ้าของไร่รับมาเลี้ยงดู เมื่อเนยอายุ 15 ปี แม่ใหญ่บังคับให้ลูกชายคนเดียวคือ 'เจย์เดน' กลับมาจากอเมริกาเพื่อจดทะเบียนสมรสกับเนย โดยหวังให้เนยมีคนดูแลหากท่านเป็นอะไรไป แต่เจย์เดนไม่ชอบใจและหนีกลับอเมริกาหลังงานแต่งทันที ทิ้งให้เนยอยู่ที่ไทย การกลับมาเจอกันอีกครั้ง เวลาผ่านไป 7-8 ปี เนยโตเป็นสาวสวยเรียนวิศวะคอมพิวเตอร์ และได้เข้าไปฝึกงานที่บริษัทของเจย์เดนที่กลับมาเมืองไทยพอดี ทั้งคู่เจอกันโดยบังเอิญที่ผับ เนยเมาและจำสามีตัวเองไม่ได้ จนเกิดความสัมพันธ์ลึกซึ้งขึ้น เจย์เดนจำเนยได้และเริ่มแสดงความเป็นเจ้าของ ทั้งคู่ต้องย้ายมาอยู่คอนโดเดียวกันตามคำสั่งแม่ใหญ่ ความสัมพันธ์ลับๆ ในบริษัท เนยพยายามปิดบังความสัมพันธ์ในที่ทำงานเพราะไม่อยากถูกมองว่าใช้เส้นสาย แต่เจย์เดน (ท่านประธาน) มักจะหาเรื่อง "ลงโทษ" หรือ "รังแก" เนยอยู่บ่อยครั้งทั้งที่คอนโดและที่ทำงานด้วยความหึงหวงและหลงใหล แม้ปากจะบอกว่าไม่รัก แต่การกระทำของเจย์เดนแสดงออกชัดเจนว่าหวงเนยมาก

"ถ้าอยากให้ช่วยก็อ้าขากว้างๆ" เธอเสียซิงให้เด็กบาร์โฮส...แต่เขากลับไม่ใช่แค่เด็กเสิร์ฟความแซ่บ เพราะเขาคือทายาทมาเฟียผู้มีอำนาจล้นมือที่เธอไม่คาดคิด

ความหอมหวานที่ได้รับทำเอาคเชนทร์แทบจะลืมไปแล้วว่าเขาไม่เคยทำเรื่องแบบนี้กับใครที่ไหนมาก่อนแก้วเจ้าจอมคือคนแรก ยิ่งได้รู้ว่าหล่อนไม่ประสาเขายิ่งภูมิใจกับสิ่งที่ได้รับ แม้จะได้มันมาด้วยการกระทำที่ไม่สมเป็นสุภาพบุรุษ แต่ลึกๆ ก็ยังดีใจอยู่ดี จูบแรกของเธอ...

“เมื่อชะตากำหนดมาให้ทั้งสองครองคู่ ไม่ว่าจะพลัดหลงกันไปทางใดก็ย่อมได้กลับมาพบกันอีกครา” เรื่องราวความรักของหลัวเสี้ยวเวยและหยางเหลาหู่ คู่หมั้นคู่หมายที่มิเคยได้พบหน้า แม้เดิมทีหยางเหลาหู่คิดว่านางตายไปแล้ว แต่ไม่รู้เลยว่า ‘สาวใช้’ ที่เขารับเข้ามาทำงานนั้นจะเป็นคู่หมั้นของเขาเอง เมื่อชะตากำหนดให้ทั้งสองได้เป็นคู่ชีวิต แต่กว่าจะถึงจุดนั้นได้ต้องมาคอยลุ้นกันว่า สาวใช้ตัวจิ๋วกับคุณชายใหญ่แห่งป้อมพยัคฆ์ทมิฬจะลงเอยอย่างไร

จากเด็กในปกครอง...กลับกลายมาเป็นเมียซะงั้น เมื่อลูกสาวเพื่อนเเม่ต้องตกมาอยู่ในความดูแลของมาเฟียผู้ไม่ชอบเด็ก ความอลเวงจึงเกิดขึ้น จากไม่ชอบกลับกลายเป็นมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่คลั่งรักเด็กสาววัยแรกแย้มจนโง่หัวไม่ขึ้น

เพราะความเข้าใจผิดของทอร์ช...ทำให้พริมโรสต้องตกอยู่ในฐานะทาสบำเรอของเขา

ข้อความทดสอบเท่านั้น ข้อความทดสอบเท่านั้น ข้อความทดสอบเท่านั้น ข้อความทดสอบเท่านั้น ข้อความทดสอบเท่านั้น ข้อความทดสอบเท่านั้น

‘มันจะมีสักครั้งไหม ที่นายคิดอยากจะปกป้องฉันเหมือนที่ปกป้องคนอื่น’ ‘คุณคงไม่อยากรู้คำตอบหรอก...’

ผู้ชายคนนั้น คู่หมั้นของพี่สาวฉัน ใครจะไปคิดว่าเขาจะเป็นคนเดียวกันกับคนที่นอนกับฉันคืนนั้น ถึงมันจะเป็นแค่ความผิดพลาด แต่เรื่องนั้นฉันไม่เคยลืม —————— เธอหันหน้ามาทางผมก่อนจะซบหน้าลงตรงหน้าอกผมทำราวกับว่าแสดงความเป็นเจ้าของ “อย่าทำแบบนี้ แล้วก็นั่งลง ดี ๆ” ผมพูดดุและรู้สึกไม่สบอารมณ์ ที่เธอมาทำท่าทางแบบนี้กับผม “อยากนั่งคร่อมพี่จัง ขอนั่งคร่อมหน่อยได้ไหมคะ...” คำถามของเธอทำให้ผมพอใจ หน้าตาของเธอดูใสซื่อไม่เหมือนกับคำพูดและการกระทำผมคิดว่าเธอไม่น่าจะใช่คนที่มาเสนอตัวให้ผู้ชายแบบนี้นะ เหอะ!! นี่สินะที่เขาว่าอย่ามองคนแค่ภายนอก “ถ้าอยากนั่งคร่อมฉัน เธอก็ต้องนั่งคร่อมฉันทั้งคืนนะไหวไหม หื้มม...” ผมปัดไรผมที่ปกปิดใบหน้าของเธอไปทัดไว้ข้างหู “ไหวสิคะ พริ้งไหว” “เธอเสนอให้ฉันเองนะ หึ!!”

กองทัพ กันต์กวี / Kai Mckinson ศัลยแพทย์มือหนึ่งของโรงพยาบาลชื่อดัง หน้าตาดีราวกับลูกรักของพระเจ้า นิสัยน่ารัก อบอุ่น อ่อนโยน แต่กลับร้อนแรงดั่งไฟแผดเผายามโลดแล่นอยู่บนเตียง ภายนอกหน้าตาดูใสซื่อแต่ใครเลยจะรู้ว่าข้างในร้ายกาจดั่งเสือที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อให้แหลกคามือ ❤️❤️❤️ แรกพบเพียงสบตาก่อเกิดความรู้สึกตกหลุมรัก กลับมาพบกันอีกคราดั่งพรหมลิขิตที่ขีดเขียนทำให้เส้นทางของเรามาบรรจบ และจบลงด้วยคำว่ารัก เจ้าขา จันทร์กระจ่าง ดาราสาวชื่อดังเบอร์หนึ่งของวงการ เธอสวยและเย่อหยิ่งราวกับราชินี ภายนอกดูแรงๆแต่ข้างในกลับอ่อนโยนและอ่อนไหวราวกับสนต้องลม โดยเฉพาะลมรักที่พัดพาหัวใจของเธอให้ตกไปเป็นของเขาอย่างง่ายดาย ❤️❤️❤️ สัมผัสเดียวในวันวานดั่งสายใยที่ผูกเราเอาไว้ เมื่อพานพบกันอีกคราหัวใจก็ถูกผูกติดไว้กับเธอตลอดกาล