นอกใจ の小説・ストーリー

I Hate You and I Love You บทที่ 34 Part 1 คนที่รัก ร้างไกลนั้นเจ็บไม่นาน แต่ทว่า คนที่ไม่รัก ใกล้กันช้ำใจยิ่งกว่า …………………………… Nam Nao Talk

หัวใจวาบหวิว 'เกลียดเขาที่ปากว่ามือถึง เกลียดความออดอ้อนเวลาที่เขารู้ตัวว่าทำผิด เกลียดความอ่อนโยน..ที่เขาเผลอทำ แต่ที่เกลียดสุด..คือเกลียดความไม่รักดีของตัวเอง'

พีชทำหน้างอใส่ฉัน แต่เหมือนไม่จริงจังเท่าไหร่นะ พีชคงชินกับการถูกฉันปฏิเสธ แต่ก็นั่นแหละ คือยังไม่ยอมตัดใจสักที พูดง่ายๆคือไม่เข็ดนั่นแหละ ไม่รู้ทำไม อืม คงเหมือนฉันมั้ง ถึงจะเจ็บเพราะเจวิส แต่ก็ยังไม่เข็ด ยังจะกลับไปหาเขาอยู่ได้ ก็คนมันรักอ่ะนะ ใครเคยเป็นเหมือนฉัน น่าจะเข้าใจใช่มั้ย ว่าการตัดใจจากใครสักคนมันยาก ถึงแม้ว่าคนๆนั้นจะเลวแค่ไหน แต่ถ้าใจมันรัก ไม่ว่าจะทำยังไงมันก็ยังจะรักอยู่ดี "เจ็บแต่จบไง" "โห ณดา เธอนี่ใจร้ายขึ้นทุกวัน เออๆ ก็ได้ แต่อย่าลืมนะ ถ้าน้ำตาเช็ดหัวเข่ากลับมา ไหล่ฉันยังว่าง"

หากคนที่รักและหวังดีค่อยๆจากไปทีละคน เธอเพียงขอให้คนเป็นพ่อ ใจดีกับลูกเธอบ้างก็พอ “หากการที่จะใจดีกับหนูดามันยากเกินไป แค่ช่วยใจดีกับลูกหนูดาบ้างก็พอค่ะ“

Ep 60 ปวดใจ 'ไม่' คำนี้ยังคงดึงกึกก้องอยู่ในหูของมายู ไม่น่าเชื่อว่าการโดนปฏิเสธมันจุกหน่วงจนเข่าอ่อนได้ขนาดนี้ คริสไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอแล้วงั้นหรอ “...” ปากบางสั่นระริกพรางก้มหน้าลงเพื่อหลบซ่อนความเสียใจ “งั้นหรอ” “ทำไมกูต้องชอบคนที่ไม่ได้ชอบกูด้วย” “แล้วนายเคยถามฉ ันซักมั้ยว่าฉันชอบนายรึเปล่า”

ใบหน้าคมซบลงที่พวงมาลัยน้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมาช้าๆ เธอไม่ใช่รักแรกแต่กลับเป็นรักที่ฝังใจและทุ่มเทมากที่สุด ตามตื้อหลายปีก็ยังไม่ใจอ่อนทว่าพอได้คบกลับเหมือนว่าทุกอย่างไม่เดินหน้าไปไหนเลย คงต้องพยายามมากกว่านี้ การจะคว้าใจของหญิงสาวไม่ง่ายเลย เพราะเธอไม่มีหัวใจเนื่องจากฝา กไว้กับใครอีกคนมาแสนนาน

ตั้งแต่จะเชี่ยวเป็นเกลียวไป ที่ไหนเลยจะไหลคืนมา สตรีใดในพิภพจบแดน ไม่มีใครได้แค้นเหมือนอกข้า ด้วยใฝ่รักให้เกินพักตรา จะมีแต่เวทนาเป็นเนืองนิตย์ โอ้ว่าน่าเสียดายตัวนัก เพราะเชื่อลิ้นหลงรักจึงช้ำจิต จะออกชื่อลือชั่วไปทั่วทิศ เมื่อพลั้งคิดผิดแล้วจะโทษใคร

[ใครจะคิดว่าคนอย่างเขา จะเผลอใจไปรักผู้หญิงที่เผลอมีความสัมพันธ์กันเพียงชั่วคืนได้] เรื่องบางเรื่อง อาจไม่ได้ผ่านไปด้วยดี เเต่มันดีตรงที่ว่า เราผ่านมันมาด้วยกัน....‼️ ..จบ.. ---------------------------- #ขอบคุณนักอ่านทุกท่านค่ะ♥️

นไร้ซึ่งเรี่ยวแรง น้ำตาเหือดแห้งไปหมดแล้วเหลือแต่ความรู้สึกเจ็บที่เริ่มกลายเป็นชินชา แววตาว่างเปล่า ความสุขที่พอจะมีเหลืออยู่บ้างเพียงเล็กน้อยกลับถูกทำลายด้วยมือของคนที่เธอรักสุดหัวใจ ความรู้สึกสิ้นหวังโถมทับจนเธอแทบหายใจไม่ออก หญิงสาวปล่อยความคิดให้ล่องลอย ก ่อนที่ไม่นานประตูห้องนอนจะถูกดันเปิดเข้ามาอย่างแรงพร้อมกับสามีใจร้ายของเธอ

เขาเงียบไปครู่ใหญ่ ไม่ยอมตอบรับหรือปฏิเสธออกมา อารดาเหมือนจะเข้าใจคำว่าพายุกระหน่ำอย่างชัดแจ้ง เธอกำลังแต่งงานกับผู้ชายที่ลืมความรักครั้งเก่าไม่ได้ “มันไม่ใช่ความรัก มันแค่...ความรู้สึกแปลกๆ ที่ยังติดค้างอยู่ในใจ ไม่ได้มีมากมายด้วย มันเป็นแค่ความทรงจำที่ฝังใจจนสลัดออก ไปไม่ได้ ขอโทษที่ผมเป็นแบบนี้ แต่สาบานว่าผมไม่มีวันกลับไปหาเธอ”