LOGINชอบมากทำไมเขียนไม่จบ
2026-04-04 12:46:11ชาติก่อน ไม่ว่าซูซูเหย่าจะทุ่มเทเพียงใด ก็ไม่อาจเทียบกับน้องสาวได้เลย คนในครอบครัวรังเกียจว่านางมีเล่ห์เหลี่ยมล้ำลึก ไม่เหมือนน้องสาวที่ใสซื่อจิตใจงาม บริสุทธิ์และอ่อนโยน เพื่อเศษความรักจากครอบครัว นางยอมอดทนอดกลั้นทุกอย่าง กระทั่งผู้เป็นน้องสาวเกิดพึงพอใจในตัวคู่หมั้นของนาง นางถูกกรอกยาสลบ แล้วถูกโยนขึ้นไปบนเตียงของคนเลี้ยงม้า ชื่อเสียงถูกทำลาย ทรัพย์สินถูกยึด แม้แต่การแต่งงานก็ถูกแย่งชิงไปเช่นกัน พวกเขาเหยียบย่ำนางจนจมดิน ...... หลังจากเกิดใหม่ ซูซูเหย่าก็ขอสลัดทุกอย่างทิ้ง ไม่ทำเพื่อใครอีกต่อไป ยามบุรุษชั่วถูกยึดทรัพย์สิน นางมองดูอย่างเย็นชา แล้วส่งครอบครัวเฮงซวยไปเก็บขยะขายเลี้ยงชีพ เมื่อพี่ใหญ่จะแต่งหญิงคณิกาเป็นภรรยา นางก็ส่งคำอวยพรด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม ตอนพี่รองขาหัก ซูซูเหย่าไม่ยอมควักเงินแม้แต่นิดเดียว นางกล่าวเพียงว่า "ข้าทำสิ่งใดไม่เป็นเลย ทำได้เพียงปวดใจแทนพี่รองเท่านั้นเจ้าค่ะ" เมื่อน้องสาวคนเล็กต้องแต่งงานกับบัณฑิตยากจน นางก็ยกมือยกเท้าสนับสนุนเต็มที่ ...... อยู่มาวันหนึ่ง กลุ่มคนเนรคุณพวกนี้กลับได้ฟื้นความทรงจำในชาติก่อนเหมือนกัน ทั้งหมดพากันงงเป็นไก่ตาแตก ซูซูเหย่าคนที่เคยทุ่มเททั้งกายใจเพื่อครอบครัวหายไปไหนเสียแล้ว? ทั้งพี่ชายและบิดามารดาต่างคุกเข่าอ้อนวอนขอขมา ส่วนบุรุษชั่วก็คุกเข่ากลางสายฝนทั้งคืนจนตาแดงก่ำ "ซูเหย่า ข้ารักเพียงเจ้าเสมอมา โปรดให้โอกาสข้าสักครั้งเถิด ได้หรือไม่" ในใจของซูซูเหย่ากลับราบเรียบไร้ระลอกคลื่น เพราะนางได้พบกับพี่ชายที่รักนางจากใจจริง ได้พบบุรุษที่จะโอบอุ้มทะนุถนอมนางไว้แล้ว

