ท่านอ๋อง Novels & Stories

งหมดด้วย พ่อบ้านรับเงินตำลึงไปจากหยงเอ๋อแล้วบอกว่าทุกคนในครัวคงจะดีใจเป็นอย่างมากกับความเมตตาของพระชายา ชิงชิงยิ้มน้อยๆ จากนั้นคีบอาหารใส่ในถ้วยของสวามี นางมองเห็นท่านอ๋องรับอาหารได้มากก็ยิ้มน้อยๆ สักพักก็มีเสียงถ้วยกระเบื้องตกกระทบพื้นแตกกระจาย เพล้ง !! ทุกคนต่างห ันไปมองจุดกำเนิดเสียงพร้อมๆกัน ท่านอ๋องลุกขึ้นกุมใบหน้าของตัวเองที่มีสีแดงขึ้นเป็นเส้นและทรุดนั่งลงกับพื้นและกรีดร้องโหยหวนทันที

สตรีผู้นี้ช่างฉลาดปราดเปรื่อง มองเกมการเมืองของไทเฮาออกอย่างทะลุปรุโปร่ง! ​"แต่คุณหนูเจ้าคะ... ชินอ๋องผู้นั้นได้ชื่อว่าเป็นพญายมเดินดิน โหดเหี้ยมไร้ความปรานี หากคุณหนูต้องแต่งให้เขาก็จบสิ้นกันพอดี!" สาวใช้ทำหน้าจะร้องไห้

องอวบของนาง “ อ๊าย อ๊าาา อ๊าา ขย่มข้าที ท่านพี่ ขย่มข้า เดี๋ยวนี้ อ๊าย อ๊าาา อ๊าา ” เพ่ยอันร้องครวญครางอย่างทนต่อไปไม่ไหว นางร่อนสะโพกอวบรับลำกายใหญ่ของเขาอย่างร่านร้อน อ๋องหนุ่มจึงได้โยกขยับบั้นเอวอย่างช้าๆจนเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆเขาทิ่มแทงร่องอว บของนางอย่างรุนแรง โยกขย่มนางอย่างเร่าร้อน

งบุตรสาวคนโตและบุตรสาวคนเล็ก “ตามสบายเถิดท่านย่า ท่านพ่อตา” แต่ในยามที่ท่านอ๋องแปดนั้นทักทายผู้หลักผู้ใหญ่กลับไหลลื่นเต็มไปด้วยกิริยาสุภาพและให้เกียรติแต่ยังคงเอาไว้ซึ่งความองอาจสมกับเป็นนักรบและเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงดูไม่ขัดหูขัดตาแม้แต่น้อยทำเอาสีหน้าถานม่านอ วี้ประเดี๋ยวก็แดงประเดี๋ยวก็ดำคาดว่าคงขัดเคืองใจที่ท่านอ๋องแปดนั้นไปเรียกอีกฝ่ายว่า ‘อี้เหนียง’ แทนที่จะเรียกอีกฝ่ายว่าพระชายารองทั้งที่กล่าวอันตามจริงอี้เหนียงจะเป็นฐานะอันแท้จริงก็ตาม

“ไม่หึงก็ไม่หึง เยว่ฉีรับรู้ความรู้สึกของท่านอ๋องแล้วเพคะ” “ก็ดี”

นายอำเภออ้ายเอ่ยอย่างตกตะลึง “คุณชายหยวนคือชินอ๋องงั้นหรือ” อ้ายฮูหยินประหลาดใจและตกตะลึงเช่นกัน

หนาวกงเยี่ยเห็นภาพยั่วยวนตรงหน้าก็ลุกขึ้นมาดื่มกินทันที ส่วนล่างยังเชื่อมต่อก็ขยับไม่หยุด "อื้อ เสียวเหลือเกินท่านอ๋อง หม่อมฉันรักพระองค์ อร๊าย เสียวเพคะ โอ๊ววอื้อ"

ม่านอี้หันกลับมองท่านอ๋อง "เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกของท่าน " เมื่อได้ยินคำพูดเมียรัก ท่านอ๋องขบกรามแน่น ตาแดงก่ำ “ถ้าไม่ใช่ลูกของข้า แล้วจะเป็นของใคร ของเจ้าแม่ทัพนั่นเหรอ ไม่มีทาง ข้าไม่เชื่อ ”

เสี่ยวเยาพยายามดิ้นรนแต่ไร้ประโยชน์ เพราะเขาก็มีพละกำลังที่แข็งแกร่งกว่าตนนัก "หญิงใดก็ตามที่ตกอยู่ในอ้อมแขนของข้าแล้ว ยากนักที่ข้าจะปล่อยผ่านไปได้!" ท่านอ๋องเผยยิ้มตรงมุมปากอย่างผู้ชนะ ก่อนจะใช้มือดึงเชือกที่ม้วนผมนั้นออกเสีย "ข้าคืออ๋องจี๋ชง" น้ำเสียงยังคงกระซิบเบ าๆ ตรงใบหูเรียวของนาง

"แค่ๆๆๆ พี่ซ่างกวนเอิ๊ก ท่าน จา ฆ่าาาอืม ข้าหรือออ เอ๋....นี่ไม่ใช่องค์ชายรองหรอกหรือ..พระองค์ก็มาด้วยยย ม่ายช่ายๆ ต้องเรียกท่านว่าชินอ๋องสิ อุ๊บ!!" "หยุดเดี๋ยวนี้นะหยางเช่อ!! ถ้าเจ้ากล้าอาเจียนใส่บ่อน้ำร้อนข้าละก็ข้าจะทุบเจ้าให้น่วมเลย"