LOGINShare
บทที่ 5
publish date:
2024-11-01 11:22:31ใบหน้ารูปไข่ใต้กรอบเรือนผมดำขลับและยาวตรงยังคงหมดจดไม่ต่างจากสาวแรกรุ่น ทุกกระเบียดนิ้วของเธอคือความผ่องผาดอย่างธรรมชาติแม้ปราศจากเมคอัพฉูดฉาด แค่ริมฝีปากเคลือบ ลิปกลอสสีชมพูอ่อนก็ดึงดูดสายตาคนที่จ้องมองไม่เคยแปรเปลี่ยน...หากเวลาเท่านั้นที่เปลี่ยนไปและอะไรต่อมิอะไรก็ผันแปรไปจนหมดสิ้น
“สวัสดีค่ะ...เฮเดน” มนัสวีเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นกลบความเงียบ
“นี่เพื่อนมีมี๊หราคะ?”
ไอสวรรค์ตั้งคำถามและเสียงเล็ก ๆ นั่นทำให้ชายหนุ่มเจ้าของความสูงกว่าร้อยแปดสิบเซ็นติเมตรเลื่อนสายตาคมกริบนั้นไปจับจ้องที่ร่างของเด็กหญิงตัวน้อย
“ใช่ค่ะ...เขาเป็น...เพื่อนมี๊”
“สวัสดีหนูน้อย...หนูชื่ออะไรนะ?”
ร่างสูงก้าวเข้าไปหาคนทั้งสอง มันทำให้มนัสวียิ่งประหวั่นพรั่นพรึงเมื่อเห็นสายตาของเฮเดนที่กำลังจ้องมองลูกสาว ไอสวรรค์ยิ้มให้ด้วยไม่เดียงสา เด็กน้อยดึงมือจากการเกาะกุมของมารดาแล้วยกมือพุ่มไหว้พร้อมย่อเข่าลง
“สวัสดีค่ะ...คุณลุง”
เฮเดนเลิกคิ้วสูง ชั่วขณะของความคิดเขารู้สึกราวกับว่านี่คือ...ความประทับใจแรกเห็น กับเด็กหญิงผิวขาวและผมสีน้ำตาลประกายทองสว่างซึ่งมันเป็นสิ่งบ่งบอกชาติพันธุ์ว่าหนูน้อยไม่ได้มีเลือดเอเชียร้อยเปอร์เซ็นต์ ดวงตากลมโตสีน้ำตาลทองสะท้อนในแววตาสีอำพันล้ำลึกที่หม่นแสงลงเมื่อหนูน้อยแนะนำตัว
“หนูไอซ์ค่ะ”
“ไอซ์...”
“ไอสวรรค์ค่ะ...ลูกสาวของฉันเอง แกพึ่งอายุสี่ขวบ”
มนัสวีตอบและแตะบ่าลูกสาวที่กำลังเผชิญหน้าอยู่กับบุรุษผู้ซึ่งในที่นี้มีเพียงเธอเท่านั้นที่สามารถมองผ่านม่านกระจกแห่งความเป็นจริงที่ว่า...เขาคือผู้ถ่ายทอดจิตวิญญาณบริสุทธิ์ดวงนี้ที่เกิดจากตัวเธอ ริมฝีปากบนใบหน้าหล่อเหลาที่คลี่เป็นรอยยิ้มน้อย ๆ ราบเรียบลงก่อนที่เขาจะกล่าวว่า
“ไม่กี่ปีคุณมีลูกโตขนาดนี้แล้วหรือ”
“แกยังเล็กค่ะ” เธอค้านเขาและมือเริ่มสั่น “แกยังเล็กมาก ๆ ...แกไม่รู้เรื่องอะไร”
เฮเดนเลิกคิ้วพร้อมยักไหล่ “เหรอ...แล้วพ่อของเด็กล่ะ”
มนัสวีเงียบไปและในช่วงขณะนั้นเธอก็เห็นชายหนุ่มตรงหน้าขบกรามเบา ๆ หญิงสาวฝืนใจตอบกลับ
“เขาอยู่ต่างประเทศ”
“หรือว่าเขาไม่อยู่แล้ว”
“ปีปี๊ไม่กลับบ้าน...นานแล้วคะ”
ไอสวรรค์ตอบแทนและยิ้มให้ ท่าทางหนูน้อยไม่กลัวใครและสนิทคนง่ายแต่คำตอบนั้นเหมือนจุดเพลิงโหมไหม้ในหัวใจของคนฟัง หากเขาก็ยังยิ้มให้และถามว่า
“พ่อไม่กลับนานแล้วเหรอ แล้วหนูไอซ์อยู่กับใคร”
“อยู่กับมีมี๊ค่ะ”
“โอเคจ้ะ หนูไอซ์...” ชายหนุ่มย่อตัวลงและดึงมือเล็ก ๆ มาจับไว้ “เรียกลุงว่า ลุงเฮเดนนะ”
“ลุงเฮเดน”
“น่ารักมาก...เอ้อ...ถ้าลุงจะขอเวลาหนูไอซ์คุยธุระกับมีมี๊ของหนูสักหน่อย หนูไอซ์จะว่าอะไรมั้ย”
เฮเดนตั้งคำถามและไอสวรรค์เงยหน้ามองมารดาก่อนหันกลับมายังเขา
“นานไหมคะ”
ชายหนุ่มส่ายหน้า “อาจไม่นาน”
“โอเคค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นลุงเฮเดนจะให้ลุงเจอร์ราดพาหนูไปที่ห้องนั่งเล่น...ชอบดูการ์ตูนมั้ย”
“ชอบค่ะ...หนูไอซ์ชอบดูสติ๊ชท์”
“ไม่นานหรอกนะจ๊ะลูก”
มนัสวีรีบบอกลูกสาวที่แสดงความตื่นเต้นออกมาเมื่อได้ยินว่ามีการ์ตูนที่หนูน้อยชอบดู เฮเดนเงยหน้ามองร่างบอบบางที่ก็มองเขาด้วยแววตาหวั่นหวาด ชายหนุ่มเลิกริมฝีปากเป็นรอยยิ้มหยันก่อนลุกขึ้นยืนและออกคำสั่งเรียกคนของเขาเข้ามา
“เจอร์ราด”
“ครับ...คุณเฮเดน”
ชายร่างใหญ่ที่ไปรับมนัสวีกับไอสวรรค์ก้าวเข้ามาเพื่อรับคำบัญชาอันเยือกเย็นของเจ้านาย
“พาหนูไอซ์ไปที่ห้องนั่งเล่น...เธอชอบดูการ์ตูนเรื่องสติ๊ชท์”
“ครับ”
เจอร์ราดทำตามคำสั่งด้วยการจูงมือไอสวรรค์ออกไปข้างนอกโดยมีสายตาหวั่นระแวงของมนัสวีมองตาม หญิงสาวแทบกลืนน้ำลายไม่ลงคอที่แห้งผากเหมือนทะเลทราย เธอแทบไม่กล้าสบสายตาสีอำพันทรงอำนาจคู่นั้นที่จ้องมองเธอไม่วางด้วยซ้ำกระทั่งเขากล่าวขึ้น
“ไปเยี่ยมพี่ชายของคุณมาแล้วหรือ วีนัส?”
เขาถามด้วยน้ำเสียงที่ยังฟังดูเยียบเย็นทว่ามนัสวีก็รู้สึกตระหนกต่อสิ่งที่เขารู้ เฮเดนรู้ว่าเธอทำอะไรมาก่อนหน้านี้ มันทำให้หญิงสาวหายใจไม่คล่องและรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่รอบตัว มันเป็นความอึดอัดในบรรยากาศที่บีบคั้นตัวเธอ
“คุณรู้”
“ผมรู้ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับคุณ!”
เฮเดนคำรามลั่น เขาเปลี่ยนตัวเองจากสุภาพบุรุษผู้เยือกเย็นเป็นจอมซาตานภายในชั่วเสี้ยววินาที และยังไม่ทันที่หญิงสาวจะได้พูดอะไรก็ถูกกระชากแขนตามเขาเข้าไปในห้องห้องหนึ่งก่อนประตูจะถูกปิดลงเสียงดัง
“เฮเดน...คุณจะทำอะไร!”
มนัสวีร้องลั่นเมื่อไหล่ทั้งสองถูกบีบไว้แน่นและร่างบอบบางถูกดึงเข้าไปหาอกกว้างพร้อมกับที่ใบหน้าคร้ามคมซึ่งเปลี่ยนเป็นสีเข้มจัดก้มลงมา
“ก็จะสะสางเรื่องที่มันค้างคาใจทั้งหมดไง วีนัส!”
เสียงเหี้ยมเกรียมลอดไรฟันนั้นทำให้ร่างเล็กสั่นด้วยความหวั่นกลัว เธอเห็นนัยน์ตาของเฮเดนข้นคลั่ก ความโกรธแค้นกำลังปะทุเหมือนระเบิดลูกใหญ่
“เฮเดน!...อย่าค่ะ!”
เสียงกรีดร้องลั่นไม่ได้ทำให้เขาหยุดความบ้าระห่ำลงได้ ร่างแน่งน้อยถูกกระชากตามไปก่อนที่เขาจะดันตัวเธอลงไปนอนจมบนโซฟา
“เฮเดน”
“หยุดดิ้นแล้วฟังผม!”
Latest chapter
ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส บทที่ 38
มนัสวีทำสีหน้าเหมือนตกใจเพราะใบหน้าคร้ามเข้มอยู่ใกล้เกือบชิดจนหญิงสาวหน้าแดงขณะเหลือบมองคนขับที่นั่งด้านหน้าแต่ดูเหมือนเขาจะไม่ขยับตัวและไม่ได้สนใจจะมองผ่านทางกระจกมองหลังแต่อย่างใดราวกับคนของเฮเดนมีหน้าที่อย่างเดียวเท่านั้นคือบังคับพวงมาลัยรถ“เฮเดน...อย่าค่ะ...คนของคุณ...”หญิงสาวกระซิบเสียงผาดแผ่วขณะยันหน้าอกกว้างที่ดันลำตัวของเธอด้วยฝ่ามือบาง เฮเดนทำเหมือนไม่สนใจหนำซ้ำยังกระหวัดแขนข้างหนึ่งกอดเธอเอาไว้และกดริมฝีปากลงบนมุมปากของหญิงสาว“วีนัส”เขากระซิบเสียงพร่าและมนัสวีรู้สึกถึงมือแข็งเกร็งที่จับแขนของเธอไว้แน่น สติของเอเริ่มแตกซ่านและมือที่ยันหน้าอกของเขาแท้จริงอ่อนเปียกและแทบจะต้านไม่ไหวตั้งแต่ตอนที่เขาขยับเข้ามาใกล้นั่นแล้ว“เฮเดน...อย่าค่ะ...”“คุณเป็นเมียผมนะวีนัส...ผมจะจูบ หรือทำอะไรกับคุณที่ไหนเมื่อไหร่ก็ได้”“แต่นี่มันในรถนะคะ แล้วคนของคุณ”“เขามีหน้าที่ขับรถ...เจอร์ราด...ออกรถ!”เฮเดนสั่งคนของเขาก่อนที่รถจะเคลื่อนออกจากหน้าเรือจำตามคำบัญชาอย่างเชื่องช้าขณะนัยน์ตาคู่คมสีอำพันยังจับจ้องอยู่ที่กลีบปากนุ่ม มันเผ
ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส บทที่ 37
การไปเยี่ยมที่เรือนจำในบอสตันเป็นครั้งที่สองในรอบไม่ถึงหนึ่งเดือนของมนัสวีสร้างความประหลาดให้แก่พี่ชายของเธอเป็นอย่างมาก และการไปครั้งนี้มาร์คก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของน้องสาวหลายอย่าง ทั้งใบหน้าที่ซูบลงและท่าทีแปลกไปเหมือนคนอมทุกข์ไว้ข้างในหากเขาก็ไม่ได้ซักไซ้นอกจากการถามถึงสารทุกข์สุกดิบในช่วงเวลาที่เธอต้องอยู่ตามลำพังกับลูกสาวโดยปราศจากความช่วยเหลือจากเขาเหมือนแต่ก่อนและสำหรับมนัสวี เธอเพียงต้องการพบหน้ามาร์คเพื่อที่จะเห็นว่าเขาสบายดีโดยไม่ปริปากบอกเรื่องที่ตอนนี้เธอกับไอสวรรค์อยู่ภายใต้การกักกันของเฮเดนเพราะเกรงว่าพี่ชายจะไม่สบายใจ เธอรู้ดีว่าหากมาร์ครู้เรื่องเข้าเขาก็คงทุกข์ใจหนักยิ่งกว่าน้องสาวหลายเท่า หญิงสาวพูดคุยกับพี่ชายขณะเข้าเยี่ยมผู้ต้องขังตามกฎของเรือนจำในเวลาเดียวกันนั้นที่เฮเดนนั่งรออยู่ในรถหรูด้านนอกร่างสูงใหญ่นั่งบนเบาะหลังคนขับ ประธานเจคอป แอร์โรว์คราฟนั่งด้วยอาการสงบนิ่ง ใบหน้าคร้ามเข้มดูเหมือนเรียบเฉยหากแต่ประกายตาสีน้ำตาลสว่างดุจอำพันกลับจ้องมองที่ด้านหน้าเรือนจำซึ่งมีนายตำรวจคอยเฝ้าอยู่โดยไม่ยอมละสายตาไปทางใด หลายครั้งที่เขาระบายลมหายใจหนัก
ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส บทที่ 36
“มีมี๊บอกหนูไอซ์แล้วค่ะ และหนูไอซ์ก็จะไม่ดื้อ”“เก่งมากค่ะคนเก่งของป้า” เฮเลน่ายิ้มหวาน “ว่าแต่ว่า...เช้านี้หนูไอซ์อยากทานอะไรคะ เดี๋ยวป้าจะได้ไปเตรียมมาให้”“หนูไอซ์อยากทานขนมปังค่ะ”“อย่างเดียวหรือคะ”“ไข่ดาวด้วยได้มั้ยคะ”“ได้ซีคะ”“ป้าเฮเลน่าคะ”“อะไรหรือคะ”“หนูไอซ์...อยากไปทานขนมปัง...ในป่าเปลี่ยนสีค่ะ”แม่บ้านย่นคิ้วก่อนถาม “ป่าเปลี่ยนสีเหรอคะ”“อยู่ข้างนอกนู่นค่ะ มีมี๊ชอบพาหนูไอซ์ไป”เด็กหญิงชี้มือออกไปที่นอกหน้าต่างซึ่งแม่บ้านวัยกลางคนมองตามก็เห็นว่าสถานที่ที่เด็กหญิงพูดถึงคือสวนป่าใกล้คฤหาสน์ซึ่งโดยปกติไม่ค่อยมีใครเข้าไปยุ่งย่ามบริเวณนั้น เฮเลน่าเงียบไปชั่วอึดใจก่อนหันมาทางเด็กหญิง“เกรงว่าจะไม่ได้กระมังคะ”“ทำไมล่ะคะ”ไอสวรรค์เอียงคอเชิงสงสัยแต่ไม่ทันที่แม่บ้านจะตอบคำถามนั้นก็มีอีกเสียงแทรกขึ้น“เอ...ได้ยินว่าจะไปไหนกันเหรอคะ คุณแม่บ้าน”เฮเลน่าหันไปมองร่างระหงของสาวยุโรปเชื้อสายเอเชียในชุดกระโปรงรัดรูปสีเทาที่เดินเข้ามาและหยุดมองคนทั้งสองซึ่งกำลังนั่งพูดคุยกัน
ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส บทที่ 35
แผนร้ายที่ซ่อนเร้น เฮเดนเงยหน้าจากแลปท็อปบนตักขณะนั่งที่เก้าอี้หน้าระเบียงห้องนอนซึ่งด้านนอกคือสีสันของสวนป่าเปลี่ยนสีถูกฉาบทาด้วยแสงแดดอ่อนในเช้าที่ท้องฟ้าเป็นสีฟ้าครามเมื่อได้ยินเสียงบานประตูห้องถูกผลักเข้ามาและใครคนหนึ่งก้าวมาหยุดตรงหน้าเขา ปื้นคิ้วหนาบนใบหน้าคร้ามเข้มขมวดเข้าหากันก่อนที่เขาจะปิดแล็ปท็อป “วีนัส...มีอะไร?” ชายหนุ่มตั้งคำถามหญิงสาวในชุดกระโปรงยาวเลยเข่าด้วยความประหลาดใจที่วันนี้มนัสวีเข้ามาหาเขาแต่เช้าหลังจากที่เธอและลูกถูกกักบริเวณภายในคฤหาสน์ของเขามาเป็นเวลากว่าเดือน “เฮเดนคะ...ฉันมีเรื่อง...เอ้อ...อยากคุยกับคุณ”&nbs
ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส บทที่ 34
“ค่ะ...เฮเดน...ฉันเป็นคนที่ชอบประชดประชัน แต่ตอนนี้ฉันไม่สามารถทำอย่างนั้นได้อีกแล้ว”“ตอนนี้คุณก็ยังคงเป็นอย่างนั้น”“คุณรู้ได้ยังไง...”คำพูดหลังจากนั้นหลุดหายไปในลำคอของหญิงสาวเมื่อเขาก้มหน้าลงมาหาอย่างรวดเร็วและประกบริมฝีปากหนากับกลีบปากอิ่มแน่น ลมหายใจของมนัสวีราวกับถูกดูดเข้าไปในตัวเขาจนหมดแต่เธอกลับรู้สึกถึงความอบอุ่นถ่ายทอดผ่านเรียวลิ้นที่แทรกเข้าไปในอุ้งปากเล็ก เขาทำราวกับกำลังควานหาบางสิ่งบางอย่าง สิ่งที่เขาปรารถนาได้ค้นพบมันกระทั่งหญิงสาวเริ่มตอบสนองเขาด้วยลิ้นเล็กที่สัมผัสปลายลิ้นของเขาเบา ๆ มันเป็นจูบที่เบามากตั้งแต่ได้พบหน้าเขาและมันทำให้เธออ่อนเปียกจนเผลอทำกล่องข้าวหลุดจากมือ มนัสวียอมให้เขาประทับจูบบนกลีบปากนุ่มเนิ่นนานโดยลืมไปว่าไอสวรรค์วิ่งเล่นอยู่ไม่ห่างจากที่ตรงนั้นหากเด็กหญิงกลับไม่ได้สนใจมองเพราะมัวแต่สนุกสนานอยู่กับต้นไม้ใบหญ้าหลากสี กระทั่งเขาเลื่อนริมฝีปากหยักหนาออกห่างหญิงสาวจึงค่อย ๆ ฟื้นสำนึกของตัวเองกลับคืนหากแต่ไหล่บางก็ยังถูกเกาะกุมไว้แน่นด้วยมือหนาหนักและใบหน้าของเขาก็ยังอยู่ห่างจากเธอเพียงลมหายใจเป่ารด“วีนัส...”“เ
ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส บทที่ 33
ว่าแล้วเขาก็ลงมือทานอาหารในกล่องพร้อมไอสวรรค์ขณะหญิงสาวนั่งมองทั้งสองที่นั่งอยู่ชิดติดกัน ทานอาหารมื้อเช้าด้วยกันซึ่งมันเป็นภาพที่เธออยากเห็นที่สุดในชีวิต หลายครั้งมนัสวีอดไม่ได้ที่จะมองใบหน้าคร้ามเข้มนั้น ใบหน้าหล่อเหลาที่ยังอยู่ในความทรงจำของเธอเสมอ เธอมองคนตัวโตกับเด็กตัวน้อยที่ทานกันไปนั่งหยอกล้อกันไปและคิดอย่างเจ็บปวดว่าทั้งสองอยู่ใกล้ความจริงถึงขนาดนี้แต่ไม่อาจเอื้อมถึงกันได้“มีมี๊ขา...ถ้าเรามาทานอาหารเช้ากันที่นี่ทุกวัน...ล่ะคะ”ไอสวรรค์เอียงคอถามมารดาที่กำลังจัดเก็บกล่องข้าวใส่ตะกร้าหลังทานอาหารเสร็จแล้วซึ่งทำให้มนัสวีต้องหยุดชะงัก หญิงสาวเหลือบมองเฮเดนที่กำลังจ้องมองเธออยู่เช่นกันก่อนยิ้มกับลูกสาว“มีมี๊คิดว่าเราคงต้อง...เอ้อ...ขออนุญาตเจ้าของสถานที่ก่อนดีมั้ยจ๊ะ”“ใครคะ?”“คุณลุงเฮเดนเองจ้ะ หนูไอซ์”ชายหนุ่มก้มลงบอกเด็กหญิงที่เงยหน้ามองเขาแล้วฉีกยิ้มอวดฟันซี่เล็ก ๆ ขาวสะอาด“คุณลุงอนุญาตมั้ยคะ?”“ถ้าหนูไอซ์อยากจะมา”“อนุญาตหรือเป่าคะ?”“แน่นอน”“เย้!...หนูไอซ์รักคุณลุงเฮเดนที่สุดเลย”ไอสวร
ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส บทที่ 4
“มีมี๊...”“หนูไอซ์...เดี๋ยวเราจะ...เดินทางต่ออีกนิดนะจ๊ะ”“จาไปไหน?”พอลืมตาตื่นเต็มที่เด็กหญิงเจ้าของนัยน์ตาสีอำพันวาววามก็หันไปมองชายแปลกหน้าที่ยืนตรงหน้ามารดาและทำให้มนัสวีรีบอธิบาย“เราจะเดินทางต่ออีกนิดหน่อย แล้วเดี๋ยวเราจะกลับมาพักที่นี่นะจ๊ะ...โอเคนะ”“โอเคค่ะ”ไอสวรรค์รับปากมารดาแต่ยังทำหน
ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส บทที่ 3
“มิ้ม...ฟังพี่นะน้องรัก พี่บอกได้เพียงว่าน้องต้องดูแลรักษาตัวเองกับลูกให้ดี ใช่...ถึงหลานพี่จะมีสายเลือดของ...ของคนที่มิ้มรัก แต่เฮเดนไม่มีวันให้อภัยความผิดที่พี่ทำเอาไว้ และมันก็หมายถึงเธอด้วย”“มาร์ค...”ไม่ทันที่พี่ชายของเธอจะกล่าวต่อก็ได้ยินเสียงเจ้าหน้าที่เตือนว่าหมดเวลาคุย มนัสวีจำต้องพาไอสวร
ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส บทที่ 2
“เฮเดน...ฉันขอโทษ...ฉันผิดไปแล้ว”“ไอ้เพื่อนบัดซบ!”สิ้นเสียงคำรามลั่นกระบอกปืนในมือของเฮเดนก็ฟาดลงบนหน้าของมาร์คจนสะบัด พี่ชายของเธอเลือดกบปากแต่ดูเหมือนมันยังไม่สาแก่ใจคนทำ มนัสวียังจดจำใบหน้าของนักธุรกิจเจ้าของกิจการยักษ์ใหญ่ตอนนั้นได้ดี เขาเหมือนซาตานที่ผุดขึ้นมาจากขุมโลกันต์ไม่ปาน“แกรู้มั้ยว่
ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาส บทที่ 1
ทัณฑ์แค้นบ่วงพิศวาสลมหายใจของเขาคือการแก้แค้น...และเธอต้องรับโทษทัณฑ์แทนพี่ชายเฮเดน เจคอปหนุ่มนักธุรกิจเจ้าของกิจการด้านอากาศยานยักษ์ใหญ่ที่มีความหลังฝังใจเมื่อถูกเพื่อนรักหักหลัง เขาจับ มาร์ค เพชรสงคราม คนทรยศเข้าคุกแต่ยังมีอีกหนึ่งคนหนีไปได้ น้องสาวของเพื่อนตายที่ครั้งหนึ่งเคยมีความสัมพันธ์ลึก
You May Also Like
คลั่งรักสุดใจของนายCEO
นครแสงจันทร์80.3K viewsขย้ำรักเลขา
C571.3K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก257.5K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา366.1K viewsเมียพลาดของคนเถื่อน [ซีรีส์ คนเถื่อน 4/4]
violet149 viewsพ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์
โกลัญญา494 viewsร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง3.9K viewsโอกาสครั้งที่สองของมหาเศรษฐี
Authoress Cindy39 views
