อักษรามณี 的作品

“ลงไปในอ่างก่อนดีไหมคะ” เจ้าหล่อนเสนอแต่ชายหนุ่มหันกลับไปมองในอ่างที่ยังไม่มีน้ำสักหยด “แต่ผมยังไม่ได้เปิดน้ำให้เต็มอ่างเลยนะโรส” “ไม่เป็นไรค่ะ...แบบนี้ล่ะ เราจะได้สนุกกันเต็มที่” แม่เจ้า...หล่อนบอกว่าสนุกเต็มที่ พอได้ยินแบบนั้นธีรัฐก็รีบทำตามทันทีด้วยการค่อย ๆ ขยับตัวลงไปนั่งในอ่างจากุชชี่หินอ่อน เขานั่งพิงกับขอบอ่างและยืดขาตรง สักพักรสรินก็ตามลงไป ท่าทางหล่อนจะไม่ใช่เล่น ธีรัฐคิดในใจว่ารสรินเร่าร้อนและมีลีลายั่วยวนทำให้เขาปั่นป่วนไปหมด หล่อนไม่ได้นั่งลงในอ่างกับเขา แต่กลับยืนโดยที่ขาทั้งสองคร่อมตัวเขา ธีรัฐเงยหน้ามองและยิ้มมีนัย “จะทำอะไรให้ผมตื่นเต้นอีกล่ะ พยาบาลแสนสวยของผม”

“เวินซูฉี” วิญญาณใหม่ ตื่นขึ้นมาในร่างคุณหนูสามที่ขึ้นชื่อว่าไร้ยางอาย พบว่าตัวเองเพิ่งปีนเตียงราชครู ชายผู้ทรงอำนาจ “หยางเซียวหาน” เขาแสดงความรังเกียจนางอย่างชัดเจน แต่เขาไม่ยอมรับ ทว่านางก็ไม่แคร์ เกิดการโต้เถียงสุดแสบ เวินซูฉีแสดงความไม่แยแสต่อการแต่งงาน

ดาริการ้องขอแบบไม่อายและเสียงของหล่อนก็ดังเหมือนไม่สนใจว่าใครจะได้ยิน เหนือนึกในใจว่าน้องสะใภ้ของเขาช่างร้อนแรงอะไรอย่างนี้ รูปร่างของหล่อนช่างน่าเอาและท่าทางหล่อนจะไวไฟไม่ใช่เล่น เหนือหยุดมือของตัวเองที่รูดขึ้นลงตามลำของเจ้ามังกรเพราะกลัวว่าถ้าออกแรงหนักกว่านี้เดี๋ยวจะเสร็จคามือเสียก่อน ซึ่งขาอยากดูหนังเอ็กซ์สด ๆ แบบนี้จนจบกระบวนความ

เมื่อหัวหน้าฝ่ายบัญชีผู้เก่งกาจแห่งปี 2026 ถูกเพื่อนรักหักหลังจนต้องตายอย่างไม่เป็นธรรม เธอกลับลืมตาขึ้นอีกครั้งในร่างของ “ซูหว่านชิง” คุณหญิงผู้ถูกดูแคลนแห่งยุค 80 ภรรยานายพลที่สามีเย็นชา ญาติฝ่ายสามีเหยียดหยาม ครอบครัวเดิมหวังเพียงผลประโยชน์ และเพื่อนสนิทผู้แสนดีที่แท้จริงคือศัตรูตัวฉกาจ

คัทลียา ถูกส่งตัวไปอยู่กับ ไกรสูรย์ เอ็ม. แซ็กเคอร์วิตซ์ เจ้าของไร่ไม้ดอกไม้ประดับส่งออกที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดกาญจนบุรี เธอคิดว่าผู้ปกครองหนุ่มวัย 38 หน้าตาหล่อเหลาปานเทพบุตร เป็นคนจริงจังชอบวางอำนาจ แต่เมื่อได้ค้นพบบางสิ่งบางอย่าง สาวสวยวัยสะพรั่งก็แทบไม่อาจถอนใจ จากเสน่ห์อันน่าหลงใหลของเขาได้เลย

นางเคยตายอย่างไร้ค่า ถูกหักหลัง ถูกทรยศ และไร้โอกาสแม้แต่จะเอ่ยคำแก้ตัว เมื่อสวรรค์มอบชีวิตใหม่ให้ หลี่อันกลับลืมตาขึ้นในร่างของ "องค์หญิงเก้า" ผู้ถูกทอดทิ้ง ถูกวางยา และถูกส่งไปแต่งงานกับแม่ทัพผู้เกลียดชังราชวงศ์จนสุดหัวใจ ทุกคนต่างรอให้นางพ่ายแพ้ พี่สาวต่างแม่รอเหยียบย่ำ แต่พวกเขาไม่รู้ว่า องค์หญิงผู้แสนอ่อนแอได้ตายไปแล้ว ผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือหญิงสาวผู้ผ่านความตายมาแล้วหนึ่งครั้ง และจะไม่ยอมก้มหัวให้ผู้ใดอีก

อันฉี เภสัชกรสาวผู้กำลังจะเข้าพิธีวิวาห์กับชายที่รัก กลับต้องจบชีวิตลงกลางสายฝนจากอุบัติเหตุไม่คาดฝัน แต่เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งเธอกลับมาอยู่ในร่างของ “ซูมี่” ฮูหยินผู้ไร้ค่าแห่งจวนแม่ทัพ สามีของนางคือ “หลี่เหยียนเฟิง” แม่ทัพหนุ่มผู้เย็นชาและมีใบหน้าเหมือนคู่หมั้นของเธอราวกับคนคนเดียวกัน ทว่าเขากลับรังเกียจนาง แม่สามีคิดเขี่ยนางพ้นตำแหน่ง คนทั้งจวนเหยียบย่ำดูแคลน และในวังหลวง ยังเต็มไปด้วยเล่ห์กลและคมมีดที่มองไม่เห็น

นางเคยถูกคนรักและน้องสาวร่วมมือกันฆ่าเพื่อเงินประกัน เมื่อลืมตาอีกครั้ง วิญญาณของหญิงสาวไอคิวสูงกลับมาอยู่ในร่าง ฮองเฮาผู้ไร้อำนาจ แห่งวังหลวง ห้าสนมคิดโค่นนาง ขุนนางเฒ่าคิดใช้วังหลังเป็นหมาก ไทเฮาคิดวางยาบุตรชายเพื่อรวบอำนาจ แต่พวกเขาหารู้ไม่ว่า...ฮองเฮาคนเดิมได้ตายไปแล้ว จากนี้ไป นางจะไม่อ้อนวอน ไม่ถอยหนี และไม่ให้อภัย

อาทับลูบไล้ล้วงคลึงอยู่อย่างนั้นเหมือนกำลังปลุกตัวเองให้ตื่นพร้อมทั้งโยกย้ายสะโพกไปด้วย ส่วนฉันก็เสียวสะท้านเลยทีเดียวเมื่อนึกถึงลีลาการเด้าน้าเรไรในท่ายืนสุดเด็ดของพ่อเลี้ยงเมื่อคืนนี้ ถ้าฉันได้ลิ้มลองเขาบ้างล่ะ มันจะเสียวสยิวขนาดไหน

หล่อนส่งเสียงครางเบา ๆ แต่ลินินก็ได้ยินชัดเจนเพราะแถวนั้นเงียบเชียบ พ่อเลี้ยงเจตภพค่อย ๆ ไล่ลิ้นตั้งแต่หัวแม่เท้าขาว ๆ ทาเล็บสีแดงของแม่สาวญี่ปุ่นขึ้นไปเรื่อย ๆ บนเรียวขาสวย อูย...ขนาดแอบมองอย่างนี้ยังวูบวาบซะขนาดนี้ ก็ที่เห็นพ่อเลี้ยงเจตภพทำเหมือนค่อย ๆ เร้าอารมณ์แม่สาวหน้าใสให้ร้อนขึ้นเรื่อย ๆ พ่อเลี้ยงหนุ่มใหญ่ไล่ลิ้นขึ้นไปตามเรียวขาจนกระทั่งถึงขาอ่อน

ปรีติยิ่งตกใจเข้าไปอีกเมื่อเจนนิสากล้าหาญเปลี่ยนท่าตามความต้องการของพี่ผัวด้วยการพลิกตัวนอนหงายพร้อมทั้งแยกเรียวขาแบะถ่างขณะที่ปฏิวัตินั่งอยู่ตรงกลางระหว่างซอกขาของหล่อน ลีลาการพลิกหงายของพี่สะใภ้ช่างร้อนแรงทำเอาปรีติเกิดความตื่นตัวเมื่อเห็นจากกล้องในมุมที่ซูมเนื้อหนังของหล่อนโดยเฉพาะหน้าอกเท่าลูกส้มโอทั้งสองที่มันล้นออกมาจากชุดชั้นในว่ายน้ำสีชมพูหวาน

“หวานยั่วอะไรคุณน่ะคะ หวานยังไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ...อา...อา” หวานตาก็ชักเริ่มเกิดอารมณ์เมื่อถูกพิทักษ์ซุกไซ้ไปตามซอกคอ หลังหูแถมมือมือไม้ของเขาก็ไม่อยู่นิ่ง มันตะปบบลงบนหน้าอกของหล่อนแล้วยขยี้ยขยำเหมือนเขากำลังกลัดมันเต็มที่

จากนักธุรกิจหญิงแกร่งระดับพันล้าน วิญญาณทะลุมิติกลับสู่อดีต ต้องมากลายเป็นคุณแม่ลูกสองที่ไม่มีแม้แต่ข้าวสารจะกรอกหม้อในยุค 1983! ในยุคที่บัตรปันส่วนยังสำคัญพอๆ กับเงิน ชิงเหอรู้ดีว่าเธอจะรอโชคชะตาไม่ได้ เมื่อสามีที่หายสาบสูญจากสงครามทิ้งลูกเล็กสองคนรออาหารเหมือนนกน้อย ครั้งนี้ เธอไม่ใช่หญิงสาวที่รอคอยความช่วยเหลือ แต่เป็นผู้หญิงที่ยืนได้อย่างสง่าผ่าเผยด้วยขาของตัวเอง

โรซี่ เป็นนักวิทยาศาสตร์ชื่อดังแต่ถูกเพื่อนกลั่นแกล้ง ทำให้เธอหายใจเอาสารพิษเข้าไปและหมดสติ พอรู้สึกตัวอีกทีก็อยู่ร่างของผู้หญิงชื่อ เยว่ชิง เป็นภรรยาของ นายพลหลิวเหว่ย นายทหารใหญ่ที่มีชีวิตในยุค 80 เธอมีลูกสาวอายุ 4 ขวบ แต่ถูกแม่สามีกีดกันเพราะไม่ชอบสะใภ้ ที่เยว่ชิงต้องแต่งงานกับนายพลหลิวเหว่ยเพราะพ่อของเขาเป็นเพื่อนสนิทกับพ่อของเธอ สัญญากันในสนามรบว่าจะให้ลูกแต่งงานกัน หลิวเหว่ยเองก็ไม่ได้รักเยว่ชิงเพราะคิดว่าเธอน่าเบื่อและเป็นคนไร้สติปัญญา

“ซี๊ดดดด...ผะ...ผอ.ขา...หนูว่า...” “ไม่เป็นไรหรอกน่า ไม่มีใครเห็นหรอก” น้ำเสียงของผอ.เด่นชัยเหมือนปลอบประโลม เป็นน้ำเสียงของชายที่อายุมากพอจะเป็นพ่อหล่อนได้แล้ว เสียงนุ่มนวลทุ้มลึกและไม่น่าเชื่อว่าข้าวหอมจะยอมปล่อยให้ผอ.ลูบเล่นน้องสาวของหล่อนได้ หญิงสาวกัดนิ้วตัวเองและมีสีหน้าเหมือนหวั่นกลัว แต่ก็ยอมแยกขาออกแต่โดยดีทำให้เนินโหนกนูนเผยเนื้อในสีแดงออกมาแจ่มแจ๋ว