6.นั่นมัน...บอสไม่ใช่เรอะ NC

ไม่รู้ว่าด้วยฤทธิ์ของโซจูที่กินเข้าไป หรือว่าด้วยความเสียใจที่กลัดหนองและกลั่นกรองออกมาเป็นความโกรธ นิดาถึงได้ดูเหมือนกับคนที่กำลังคลั่ง..

ฉันจะไม่มีทางยินยอมให้ใคร มากล่าวหาว่าเรื่องบนเตียงของฉันมันห่วยอีกแล้ว!!

เธอมองหน้าเขาอีกครั้ง ถึงแม้ว่าจะเห็นใบหน้าของเขาไม่ชัดเจนมากนัก แต่นิดามั่นใจว่าเขาจะต้องหน้าตาดีอย่างแน่นอน เธอชื่นชอบกลิ่นน้ำหอมที่มันยังคงติดตามร่างกายของเขาไม่แตกต่างจากชื่นชอบน้ำเสียงทุ้มต่ำที่มันกำลังเรียกชื่อของเธออยู่

“อ่า..นิดา”

มือนุ่มๆ กำลังสัมผัสอยู่ที่ความแข็งตึงตรงกลางกาย เขาจดจ้องทุกการกระทำที่ไร้อาการประหม่าของเธอด้วยใบหน้าที่เห่อร้อน

นิดานั้นน่ารัก เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ดูอ่อนหวานและนุ่มฟูมากๆ สำหรับเขา ความน่ารักที่เขาเองก็เผลอแอบมองเธอบ่อยๆ

ทว่าผู้หญิงที่น่ารักคนนั้น กับผู้หญิงที่แสนเร่าร้อนที่กำลังอยู่เหนือร่างกายของเขาในตอนนี้ ดูเหมือนคนละคนกันเลย แต่ความน่ารักยังคงอยู่บนใบหน้าและดวงตากลมโตนั่นอยู่ดี

ที่เพิ่มเติมขึ้นมาคือความมั่นใจที่มีความโกรธเล็กๆ ผสมอยู่

ปลายลิ้นร้อนกำลังไล่เลียไปตามเส้นเลือดที่ปูดโปนขึ้นมาเหนือลำแท่ง และการใช้ปากกระทำเรื่องเช่นนั้นมันทำให้ชายผู้ที่ไม่เคยหวั่นไหวกับใคร เบิกตากว้างขึ้นมาเพื่อมองการกระทำของเธอ

ปลายลิ้นนั้นเหมือนเน้นย้ำอยู่ตรงจุดเดิมเพื่อให้เขาจดจำสัมผัสอันแสนหวานของเธอให้ลึกลงไปจนถึงจิตใต้สำนึก

ความเปียกชื้นจากเมือกน้ำลายกำลังเคลือบอยู่บนตัวตนของเขาและในยามที่เธอออกแรงดูดดึงที่ส่วนปลาย..

ให้ตายเถอะ นี่มันดีกว่าใช้มือตัวเองสักร้อยเท่าเห็นจะได้ เหมือนเขากำลังถูกคำสาปเลย หลังจากนี้เป็นต้นไปเขาอาจจะไม่สามารถใช้มือตัวเองได้อีกแล้วเพราะว่าการถูกสัมผัสจากฝ่ายตรงข้ามมันทำให้ความรู้สึกอุ่นร้อน แผ่ซ่านเข้ามาในหัวใจ

นิดาจงใจใช้ปลายลิ้นสัมผัสที่จุดอ่อนไหวถี่ระรัวเพื่อกลั่นแกล้งเขา เธออยากจะได้ยินเสียงครางที่ชวนให้หัวใจเต้นแรงของเขาอีกหน่อย

“อึ่ก ถ้ายังทำเร็วแบบนั้น..ผมจะทนไม่ไหวนะครับ”

เธอพาเขาจมดิ่งเข้าสู่ห้วงตัณหาอย่างลึกซึ้ง เขาจ้องมองเรียวลิ้นที่กำลังตวัดอยู่บนแท่งร้อน ก่อนจะละสายตามามองหน้าเธอ

นิดายกยิ้มจางๆ เธอกำลังจะลุกขึ้นมานั่งคล่อมทับร่างกายของเขาแต่ทว่าเขากลับเป็นฝ่ายพลิกเพื่อให้เธออยู่ด้านล่างแทน

ครั้งแรกหากว่ายังให้เธอนำพา ดูเหมือนว่าจะน่าเสียดายมากเกินไป เขายกขาของเธอขึ้นก่อนจะใช้ปลายนิ้วไล้ไปตามกลีบดอกสีสด น้ำหวานสีใสไหลรินออกมาบนปากทางเข้า และเมื่อเห็นว่าเธอพร้อมเขาก็จับแยกขาของเธอออก

หนุ่มสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะกดแท่งรักของเขาเข้าไปช้าๆ ..ความรู้สึกที่เข้าไปในครั้งแรก เหมือนกับว่าด้านในของเธอกำลังแหวกออกช้าๆ เพื่อรับเขาเข้าไป..

ความคับแน่นที่ตอดรัดจนยากจะขยับ เธอจิกเล็บลงมาบนแขนของเขาจนเกิดเป็นรอยแดงขึ้นมา ทว่าเขาไม่ได้ใส่ใจกับความเจ็บปวดเล็กๆ น้อยๆ ที่เธอฝากเอาไว้บนร่างกาย สิ่งที่เขาสนใจคือตอนนี้..เขาอยากจะเริ่มขยับแล้ว

แต่ใบหน้าที่แสนน่ารักของเธอกำลังทำท่าทางราวกับว่าเธอทรมาน เขาจึงทำได้แค่แช่แท่งร้อนเอาไว้ด้านในโพรงเนื้อเพื่อให้เธอค่อยๆ คุ้นชินไปกับสัมผัสอันแปลกใหม่กับเขา

ความเจ็บปวดนี้มันคืออะไรกัน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของเธอสักหน่อยแต่ทว่ามันกลับเจ็บปวดและจุกแน่นไปทั่วทั้งช่องท้อง แต่มันถึงแม้ว่ามันจะทรมานแต่กลับเจือปนไปด้วยความสุขสมจนเธอจวนจะเสร็จเพียงแค่เขาเริ่มขยับเบาๆ

“อา..”

ใจเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อเขาเริ่มขยับเอวในจังหวะที่เร็วมากยิ่งขึ้น เธอจำนนต่อชายเบื้องหน้าทุกหนทาง เพราะความสุขสมกำลังตรึงจิตใต้สำนึกเธอเอาไว้ ทุกอย่างมันดีไปหมดเลย ทั้งสัมผัสของเขา ปลายลิ้นที่ก้มลงมาจุมพิตเธอเป็นระยะ ในใจของนิดาจดจ่ออยู่กับส่วนที่กำลังสอดเสียดเข้าออก

เสียงร้องครางของเรามันดังขึ้นมาสอดประสานกับเสียงเนื้อที่กำลังกระทบกัน และเหมือนว่าอาการมึนเมาของเธอมันจะเริ่มดีขึ้นเพราะตอนนี้ภาพเบื้องหน้ามันเริ่มจะชัดเจนแล้ว

“อ่า..ดีจังเลยนะ เธอเองก็รู้สึกเหมือนกันใช่ไหม?”

ดีมากๆ เลย ถ้าเขาไม่พูดประโยคที่เหมือนกับพระเอกในนิยายพวกนี้ออกมา..

“อื้อ ตรงนั้นตอดแรงจังเลยนะครับ จะเสร็จแล้วเหรอ?”

ทะ..ทำไมคำพูดของเขามันถึงได้คุ้นๆ จังนะ อ่า..อย่าคิดมากสินิดา เธอควรจะจดจ่ออยู่กับเรื่องที่กำลังกระทำกันอยู่..

“แบบนี้ดีกว่าไหมครับ หรือว่าอยากจะทำเองไหม”

นิดาลุกพรวดพราดขึ้นมาจากเตียง เธอผลักเขาออกเบาๆ เพื่อขอเวลามาตั้งสติ..นี่เธอกำลังเป็นอะไรของเธอ ประสาทหลอนงั้นเหรอ!! หรือว่าดื่มมากไป!!

มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญใช่ไหม เขาก็แค่พูดคำที่มันเหมือนกับนิยายที่เธอเขียนเท่านั้นเอง..

ทว่าหางตาของนิดากลับเหลือบไปเห็นหนังสือนิยายของตัวเองวางเด่นหราอยู่ที่หัวเตียงของเขา

พระเจ้าช่วย..นี่มันเรื่องตลกอะไรกัน?

เธอไม่ได้คิดไปเองว่าเขาพูดเหมือนพระเอกนิยายที่เธอเขียน แต่เขาเอาคำพูดในนิยายนั้นมาพูดกับเธอเนี่ยนะ!?

เธอไม่ได้มองว่าเขาผิด แต่เรื่องนี้มันน่าอายตรงที่เธอคือคนที่เขียนนิยายเรื่องนั้นแล้วดันมาเจอคุณรี๊ดของตัวเอง!!!

“เป็นอะไรไปเหรอครับ?”

เขาทำอะไรผิดพลาดรึเปล่า เพราะอยู่ๆ เธอก็หยุดการกระทำของเราเอาดื้อๆ และเมื่อนิดาหันมามองหน้าของเขา เธอทำท่าจะพูดอะไรสักอย่างแต่ตอนนี้เธอทำได้แค่อ้าปากค้างพร้อมกับดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความตกใจ!

ใช่แล้วตอนแรก ฉันตั้งใจว่าจะบอกกับเขาว่าฉันไม่มีอารมณ์จะทำต่อแล้ว ให้เราจบกันที่ตรงนี้ ทว่าเมื่อนิดาเห็นหน้าผู้ชายที่เธอร่วมหลับนอนมาจะค่อนคืนสติของเธอก็หลุดลอยไปในทันที

นั่นมัน..เจ้านายของเธอไม่ใช่รึไง?

เอาล่ะตอนนี้เธอควรจะตกใจเรื่องไหนก่อนดี เรื่องที่ชายที่เธอนอนด้วยเป็นแฟนตัวยงนิยายของเธอหรือว่าผู้ชายที่เธอนอนด้วยคือเจ้านายของตัวเองกันแน่!!

ต้อง..ตกใจเรื่องไหนก่อนดีวะเนี่ย!

“บะ..บอส?”

“นิดา..ไม่สบายตรงไหนรึเปล่า หน้าเธอซีดมากเลย”

เป็นสิ เป็นมากด้วยเธออาจจะตกใจ หรือว่าช็อกตายตรงนี้ได้เลยหากว่าเรายังมองหน้ากันในระหว่างที่ต่างฝ่ายต่างแก้ผ้าล่อนจ้อนแบบนี้..

“หะ..ห้องน้ำ ห้องน้ำไปทางไหนคะ”

เขามองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง ก่อนจะเข้ามาประคองเธอ

“เดี๋ยวผมไปส่งเอง เดินตามมาสิ”

เธออยากหลบหน้าเขา ไม่ได้ต้องการให้เขาไปส่งสักหน่อยโว้ยยย!!!