ログインเมื่อคืนเขาจำได้ว่าเขามีความสุขมาก จำได้ว่าหญิงสาวที่เขากอด จูบ และบอกว่ารักคือม่าน ผู้หญิงสวยหวานที่เขารักมาโดยตลอด แล้วทำไมทันทีที่ฟ้าสาง ผู้หญิงที่อยู่ใต้อาณัติมาทั้งคืนกลับเป็นคนละคน
もっと見る“ต่อให้เธอจะบอกว่าไม่ต้องการพี่ สุดท้ายเธอก็หนีความจริงไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละหมอก เขาไม่ใช่ลูกเธอคนเดียว แต่เขาก็เป็นลูกพี่เหมือนกัน” หมอกมองคนที่เถียงเพียงเพราะอยากเอาชนะพร้อมกับเหยียดยิ้มอย่างเย้ยหยัน “สรุปเอายังไงกันแน่คะ ก่อนหน้านี้ไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่ามีลูก วันนี้มาบอกว่าเขาก็เป็นลูกพี่เหมือนกัน ถามจริงๆ นะ ต้องการอะไรกันแน่คะ อยากเอาชนะหรือว่าว่างมากจนอยากมาก่อกวน”“หมอก!” “แน่จริงก็บอกมาเลย หมอกพร้อมรับฟังค่ะ ลูกที่กำลังพูดถึงสรุปอยากได้หรือไม่อยากได้ จะเอายังไงว่ามาเลย” รีบบอกมาจากนี้ก็เลิกวุ่นวาย จะได้เลิกเกี่ยวข้องกันสักที “เขาก็เป็นลูกพี่เหมือนกัน มันต้องเป็นแบบนั้นตั้งแต่วันที่ทุกคนรู้เรื่องของเราแล้วหมอก ที่เธอโกรธแล้วบอกจะเปิดทางให้พี่กับม่าน รู้ทั้งรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ต่อให้ในสายตาเธอพี่จะแย่แค่ไหน ถึงยังไงพี่ก็รู้และเข้าใจอยู่ดีนั่นแหละว่าอะไรเป็นอะไร พี่ไม่ได้ใจดำถึงขนาดจะปล่อยเธอดูแลตัวเองแล้วพี่ไปจีบผู้หญิงคนอื่นแน่ๆ ที่วันนั้นพูดไปพี่แค่หงุดหงิดแค่นั้นเอง”“แล้วยังไงคะ สรุปคือ?” ทัพพ์มองสีหน้าเย็นชาของอีกคนด้วยความรู้สึกแย่ไม่ต่างกัน นี่เขาเป็นคนยั
แล้วคนที่ตอนนี้ไม่มีภาระให้ต้องรับผิดชอบดูแลใครก็ใช้ชีวิตของตัวเองต่อไป ตั้งแต่วันที่หมอกออกจากบ้าน คุณย่าก็แทบไม่คุยกับเขา เช่นเดียวกับม่านที่เมินเฉยใส่กันอย่างชัดเจน ทั้งที่เขาไม่ได้เป็นคนไล่หมอกไปด้วยซ้ำ แต่เหมือนคนที่ต้องรับผลที่ตามมากลับเป็นเขาแค่คนเดียว โคตรจะดี ให้มันได้แบบนี้สิวะ! ขณะที่ทัพพ์วางสายจากลูกค้าที่โทรเข้ามาสั่งออเดอร์ล็อตใหญ่ด้วยตัวเอง สายตาก็มองไปเห็นแทนคุณที่กำลังออกจากบ้านเช่นกัน เมื่อกี้เหมือนเขาจะเห็นแทนคุณคุยโทรศัพท์กับใครสักคน มียิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ดูเหมือนมีความสุขราวกับคุยกับใครสักคนที่มีผลต่อหัวใจ“มึงจะไปไหนแต่เช้าวะแทน” ร่างสูงเดินเข้าไปหา ดูน้องชายเขาอารมณ์ดีมากเป็นพิเศษ “เข้าเมืองครับ”“มีงาน?” เขาลองหยั่งเชิงดู ลึกๆ อยากรู้ว่าแทนคุณเข้าเมืองเพราะมีเหตุผลอื่นไหม หรือในชีวิตมันจะมีแค่งานจริงๆ “พี่ทัพพ์จะถามว่าผมไปหาหมอกหรือเปล่าเหรอ?” “กูแค่อยากรู้ว่ามึงจะไปไหน” “เอาน่า ถามตรงๆ เลยก็ได้ ก็เข้าใจว่าพี่อาจจะยังนึกถึงลูกอยู่บ้าง ยังไงเขาก็เป็นลูกพี่อยู่แล้วนี่” คนถูกดักทางแอบชะงักไปเหมือนกัน หลังจากวันนั้นที่หมอกออกไปเขาไม่เห็นใครพูดถึงเธอตอนอยู่ต่อห
ทัพพ์เดินออกมาจากห้องของหมอกอย่างไม่สบอารมณ์ ตอนแรกยอมรับเลยว่ารู้สึกผิดที่เขาอาจจะใช้คำพูดแบบไม่ระวัง คิดไม่ถึงว่าคนฟังจะรู้สึกแบบไหน ถึงได้ตั้งใจตามขึ้นไปปรับความเข้าใจ พอไปได้ยินความคิดหมอกที่ทำเหมือนจะใส่ปอกคอให้เขารับผิดชอบเธอยาวๆ บอกเลยว่าไม่โอเคมาก ส่วนเรื่องที่หมอกมองว่าเป็นปัญหาเรื่องที่เขาเป็นพ่อของลูกเธอ ในอนาคตอาจจะมีลูกกับม่านที่เป็นพี่สาวเธอ เด็กที่เกิดมาก็คงสับสนกับความสัมพันธ์ที่มันบิดเบี้ยวนี้ แต่ถ้าจะให้รับข้อเสนอของหมอกทันทีที่ว่าเขาและเธอแยกย้ายกันเลย เขาห้ามข้องเกี่ยวกับเธอและลูกอันนั้นยอมรับเลยว่าเขาอึ้ง ทั้งไม่คิดว่าหมอกจะกล้าบ้าบิ่นได้ถึงขนาดนั้น และเขาก็สับสนกับความคิดของตัวเองเหมือนกัน ทัพพ์รวบเบียร์จากตู้เย็นติดมือมาสามขวด มากระดกดื่มที่ศาลาริมสระที่มองจากตรงนี้เขาจะเห็นบ้านสวนของหมอกที่คุณย่าตั้งใจปลูกไว้ให้นั่งเล่นฮีลใจอย่างชัดเจน นั่งคนเดียวอยู่นานจนกระทั่งม่านเดินเข้ามาหาเขา ทั้งที่เอาจริงๆ ตั้งแต่วันที่ม่านรู้ว่าหมอกท้องกับเขา เธอไม่เคยเดินมาคุยกับเขาแบบนี้เลย “ม่านนั่งด้วยคนได้ไหมคะพี่ทัพพ์”“ได้สิ ม่านมีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า มีอะไรให้พี่ช่วยไห
“กลับมากันแล้วเหรอลูก กินอะไรมาหรือยัง” คุณย่าเอ่ยถามทันทีที่เห็นหมอกเดินนำเข้ามาในบ้าน สายตาคุณย่ามองตามคนด้านหลัง แอบกังวลเล็กๆ ว่าหลานชายตัวดีทำน้องโกรธเรื่องอะไรอยู่หรือเปล่า“ยังไม่กินเลยค่ะคุณย่า หมอกซื้อผลไม้กลับมาด้วยนะคะ” “แตงโมลูกโตเชียว ข้างนอกร้อนไหมลูก อยากกินอะไรเดี๋ยวย่าไปช่วยดูให้” “หมอกกินอะไรก็ได้ค่ะคุณย่า กินเสร็จว่าจะไปนอนพักยาวๆ เลย ขอโทษนะคะที่ช่วงนี้หมอกช่วยทำอะไรไม่ได้เลย” “ไม่มีอะไรให้ต้องช่วยเลยนะลูก หมอกอยากทำอะไรก็ทำเลย อยากพักแค่ไหนก็พัก ย่าไม่ว่าอะไรนะลูก” หมอกยิ้มให้คนตรงหน้าก่อนจะวางของทุกอย่างแล้วเดินไปสวมกอดคุณย่าแบบที่ใจต้องการ “วันนี้หมอกไปหาหมอมา หมอกได้ลูกสาวค่ะคุณย่า ตัวเขาเล็กนิดเดียว แต่คุณหมอบอกว่าเขาแข็งแรงดีค่ะ” “ย่าได้หลานสาวเหรอเนี่ย ความสดใสของบ้านมาทดแทนหมอกที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว และหลังจากนี้ก็ไม่มีเวลามาอ้อนย่าแล้วแน่ๆ เลย” หมอกเงยหน้ามองคุณย่า น้ำตาเอ่อคลอออกมาในที่สุด “ขอบคุณนะคะคุณย่า ขอบคุณที่คุณย่ารักหมอกทั้งที่หมอกทำให้คุณย่าผิดหวังแท้ๆ เลย” “ย่าไม่โกรธหมอกหรอก ไม่เคยโกรธเลย ย่ารักหมอก และย่าก็รักลูกของหมอกด้วย ไว้คลอดแล้วย่
ทัพพ์เดินตามหมอกขึ้นมาชั้นบน ไม่แยกห้องตามที่อีกคนสั่ง ตอนแรกเดาว่าหมอกคงโวยวายที่เขาตามเธอเข้ามาในห้อง หรือไม่ก็โวยวายเรื่องขนมที่เขาโกหกม่านว่าเธอกินอิ่มแล้ว ทั้งที่เธอไม่ได้แตะต้องมันเลยแม้แต่คำเดียว แต่แทนที่หมอกจะโวยวาย แต่หมอกกลับทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนในสายตาเธอมากกว่า ไม่มองหน้า เดินผ่านก็ทำเ
ทัพพ์ขับรถผ่านคนที่ทำตัวน่าหมั่นไส้ออกมาอย่างรวดเร็ว อยากอวดเก่งนักก็ลองลิ้มรสการเดินดูซะบ้าง คนยิ่งหงุดหงิดอยู่ ทีนี้ยัยหมอกจะได้รู้ว่าไม่ควรมาลองดีกับคนอย่างเขา ร่างสูงเดินเข้ามาสั่งกาแฟในร้านและนั่งเล่นในห้องแอร์เย็นๆ ฉ่ำๆ จากนั้นก็ตั้งใจเลือกขนมกลับไปฝากม่าน มีบ้างที่เหลือบสายตาดูเวลาที่นาฬิกา
วันนี้หมอกรับปากคุณย่าเอาไว้ว่าจะไปฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลให้เรียบร้อยเลยอาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมารอพ่อของลูกที่ต้องพาเธอไปอยู่ด้านล่าง จังหวะที่ก้าวพ้นบันไดหมอกมองเห็นแทนคุณที่กำลังจะเดินออกจากบ้านพอดี “พี่แทน” เสียงหมอกหยุดฝีเท้าหนักๆ ก่อนที่ร่างสูงจะหันกลับมามอง“รีบไปไหนเนี่ย วันนี้ไม่อยู่บ้านเหรอ” แ
เป็นคืนแรกที่หมอกต้องหลับนอนห้องเดียวกับพ่อของลูกหลังจากที่ทุกคนรับรู้ว่าทัพพ์ต้องการรับผิดชอบลูกและดูแลเธอ ไม่มีใครกล้าถามต่อว่าอนาคตจะเป็นยังไงต่อไป ทุกคนแค่อยากเห็นสถานการณ์รอบตัวมันดีมากกว่านี้ก่อนสักหน่อย เรื่องร้อนๆ ค่อยมาคุยกันหมอกสะดวกใจที่จะนอนห้องของตัวเอง ซึ่งอีกคนก็ไม่ติด เขาบอกว่าเขาต