مشاركة

ความรู้สึกแปลกๆ

last update تاريخ النشر: 2025-05-20 10:25:50

ความไม่แน่ใจทำให้ข้าวหอมขยับตัวเล็กน้อย เธอยกแขนขึ้นกอดอกแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว รู้สึกหงุดหงิดกับตัวเองที่มาหวั่นไหวกับคำพูดเล่นๆ ของเขาแบบนี้

…เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว! เธอต้องเลิกใส่ใจคำพูดของเขาให้ได้!

ดวงตาคมเหลือบมองเด็กสาวข้างๆ ที่ยังนั่งกอดอก หน้าบูดเหมือนกำลังข่มความว้าวุ่นใจไว้เต็มที่ ความเงียบระหว่างพวกเขาไม่ได้อึดอัด… แต่มันกลับทำให้ธีร์ต้องใช้แรงทั้งหมดเพื่อเก็บซ่อนความรู้สึกที่กำลังเอ่อล้นอยู่ในอก

…บางทีเขาน่าจะแค่เงียบไปตั้งแต่แรก ไม่ควรเผลอพูดอะไรแบบนั้นออกไปเลยจริงๆ

รอยยิ้มของเขาก็จางลงเมื่อความคิดบางอย่างแล่นเข้ามาในหัว

แล้วถ้าเธอไม่ได้รู้สึกเหมือนเขาล่ะ?

ถ้าเธอแค่เขินเพราะคำพูดกำกวม ไม่ใช่เพราะรู้สึกอะไรเป็นพิเศษกับเขา…

ธีร์กำมือที่จับพวงมาลัยแน่นโดยไม่รู้ตัว คำพูดเมื่อครู่มันหลุดออกไปตามสัญชาตญาณ เหมือนทุกครั้งที่เขามักแหย่เธอให้หน้าแดงเล่น แต่คราวนี้กลับรู้สึกไม่เหมือนเดิม

บางที…เขาอาจจะพูดอะไรเกินไปจริงๆ

ถ้าเขาปล่อยให้ตัวเองเผลอแสดงอะไรออกไปมากกว่านี้ล่ะ?

ถ้าเธอจับได้… แล้วถอยห่างออกไปล่ะ?

คิดได้ดังนั้น เขาก็แค่หัวเราะกลบเกลื่อนแล้วเลือกที่จะเงียบไป เหมือนไม่ได้ตั้งใจพูดอะไรออกมาแต่แรก

เขายอมให้ตัวเองแกล้งเธอ แหย่เธอให้โวยวายใส่เขาเหมือนเดิมดีกว่า ดีกว่าต้องมานั่งเห็นเธอสร้างกำแพงกั้นเขาออกไปจากชีวิต…

และถ้าต้องแลกกับการได้อยู่ข้างเธอแบบนี้ต่อไป

…เขาก็ยอมทำเป็นไม่รู้สึกอะไรต่อไปก็ได้

ไม่นานนัก รถก็เคลื่อนเข้ามาจอดที่ลานจอดประจำมหาวิทยาลัย ข้าวหอมรีบปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูออกทันที ราวกับต้องการหนีจากบรรยากาศชวนให้ใจเต้นเมื่อครู่

ข้าวหอมก้าวลงจากรถ ยืนนิ่งอยู่ข้างตัวรถชั่วครู่ แล้วกวาดตามองไปรอบๆ

บรรยากาศของมหาวิทยาลัยในช่วงเช้าคึกคักไปด้วยนักศึกษาที่เดินขวักไขว่ บ้างเดินถือหนังสือหนาเตอะ บ้างรวมกลุ่มคุยกันเฮฮา เสียงหัวเราะและเสียงกดชัตเตอร์จากโทรศัพท์มือถือดังเป็นระยะ ทำให้ข้าวหอมรู้สึกถึงชีวิตชีวาของที่นี่

“วันแรกดูคึกคักกันดีจัง” ข้าวหอมพูดพึมพำกับตัวเองในขณะที่สายตายังคงสำรวจไปทั่ว

ธีร์เดินอ้อมมาจากฝั่งคนขับ สายตาเผลอหยุดอยู่ที่ข้าวหอมที่ยืนอยู่ข้างรถ ดวงตากลมโตของเธอกวาดมองรอบตัวด้วยความสนอกสนใจ แววตาที่สดใส รอยยิ้มที่เผยออกมาอย่างเป็นธรรมชาติแบบนั้น มันเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเบื่อเลย

เธอเป็นคนที่เข้ากับทุกสถานที่ได้ง่ายดาย แค่ยืนเฉยๆ ก็ทำให้บรรยากาศรอบตัวดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างน่าประหลาด ข้าวหอมไม่ได้รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าเธอมีอิทธิพลต่อตัวเขามากแค่ไหน

ธีร์กระแอมเล็กน้อยก่อนจะเอื้อมมือไปสะกิดสายกระเป๋าเธอเล่น พลางพูดแหย่ “อย่ามัวแต่มองเพลิน เดี๋ยวก็หลงหรอก”

ข้าวหอมละสายตาจากบรรยากาศรอบตัว หันมายิ้มให้เขาอย่างสดใส “ข้าวหอมจะหลงได้ไง ก็มีพี่ธีร์อยู่ด้วย”

เพียงคำพูดสั้นๆ แต่กลับทำให้ธีร์ชะงักไป

ธีร์เบือนหน้าหนี พยายามซ่อนความรู้สึกวูบหนึ่งที่แล่นผ่าน หัวใจเขาเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะกับคำพูดใสซื่อนั่น… ข้าวหอมคงไม่ได้คิดอะไร แต่สำหรับเขา มันกลับส่งผลมากกว่าที่ควรจะเป็น

แค่คำพูดสั้นๆ กลับทำให้เขารู้สึกเหมือนได้รับการยืนยันถึงตำแหน่งของตัวเองในชีวิตเธอ แม้เธออาจจะไม่ได้ตั้งใจพูดให้ลึกซึ้ง แต่สำหรับธีร์ มันคล้ายกับการตอกย้ำว่าเธอยังคงเห็นเขาเป็น ‘พี่ชาย’ ที่เธอเชื่อใจ เป็น ‘พี่ธีร์’ ที่เธอพึ่งพาเสมอมา ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย

…มีเพียงเขาเท่านั้นที่เปลี่ยนแปลง

“ก็ดี… งั้นอย่าทิ้งพี่ไปล่ะ” เขาพูดออกไปเรียบๆ พยายามทำให้มันฟังดูปกติที่สุดทั้งที่ในใจรู้ดีว่าความหมายจริงๆ ของมันลึกซึ้งกว่านั้นมากนัก

ข้าวหอมขมวดคิ้วเล็กน้อยกับคำพูดกำกวมนั้น แต่เธอก็ไม่ได้คิดอะไรจริงจังนัก

“พี่ธีร์พูดอะไรเนี่ย ข้าวหอมไม่ได้เดินหนีสักหน่อย”

ธีร์ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะหันหลังเดินนำไป “งั้นก็รีบเดินตามมา อย่ามัวแต่โอ้เอ้”

ข้าวหอมรีบก้าวตาม พลางอมยิ้มขำกับตัวเอง แต่สำหรับธีร์... เขาไม่ขำไปกับเธอ เพราะตอนนี้... คำว่า ‘ข้าวหอมจะหลงได้ไง ก็มีพี่ธีร์อยู่ด้วย’ ยังวนเวียนอยู่ในหัวเขาไม่ไปไหนเลย

ไม่นานนัก ทั้งสองก็มาถึงสวนริมน้ำที่มีนักศึกษานั่งอยู่กันเกือบเต็ม ข้าวหอมกวาดสายตามองไปรอบๆ อย่างสนอกสนใจ ที่นี่ดูร่มรื่น ลมเย็นพัดผ่านให้ความรู้สึกสบาย เหมาะสำหรับมานั่งพักชิลๆ หลังเลิกเรียน

แต่ทันทีที่พวกเขาเดินผ่านโต๊ะหนึ่ง เสียงเรียกที่ฟังดูตั้งใจเรียกเป็นพิเศษก็ดังขึ้น

“พี่ธีร์คะ~”

ข้าวหอมหันไปตามเสียง ก่อนจะพบกลุ่มนักศึกษาสาวที่แต่งตัวเปรี้ยวเฉี่ยวกำลังจ้องธีร์ด้วยแววตาเป็นประกาย ดูจากชุดที่พวกเธอใส่ ก็คงเป็นรุ่นพี่ของเธอแน่ๆ และที่สำคัญคือพวกเธอคงรู้จักธีร์กันดีอยู่แล้ว

ก็ไม่น่าแปลก... ธีร์เป็นเดือนคณะและหนุ่มฮอตที่ใครๆ ก็หมายตา การที่มีสาวๆ เรียกเขาแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติ

ธีร์หยุดฝีเท้าเล็กน้อย ก่อนจะหันไปส่งยิ้มตามมารยาทให้พวกเธอ ข้าวหอมเห็นรอยยิ้มจางๆ นั้นแล้วอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

“พี่ธีร์ นั่งด้วยกันก่อนไหมคะ~” หนึ่งในกลุ่มเอ่ยชวนด้วยน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว ดวงตาหวานเยิ้มเต็มไปด้วยความตั้งใจที่ชัดเจน

“ใช่ค่ะ ไม่เห็นพี่ธีร์แวะมานั่งที่นี่นานแล้วเลย~” อีกคนเสริมขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม

ข้าวหอมกะพริบตาปริบๆ มองสถานการณ์ตรงหน้าด้วยความรู้สึกแปลกๆ ทำไมเธอถึงรู้สึกไม่พอใจขึ้นมานะ?

 

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • น้องสาวข้างบ้านคนนี้ เป็นคนโปรดของพี่วิศวะขี้หวง   ตอนพิเศษ ถามเองเขินเอง 4 NC 18+ ​​จบ

    กล้ามเนื้อใบหน้าเขาเกร็ง ความร้อนแล่นขึ้นมาถึงท้ายทอย แต่เขายังไม่หยุดเสียงหวานครางสั่นของเธอช่างยั่วยุเกินต้านธีร์รู้ตัวดีว่าไม่ว่าจะพยายามอดกลั้นแค่ไหน ร่างกายกลับเป็นฝ่ายทรยศ เขายิ่งกดสะโพกเข้าหาเธอด้วยแรงปรารถนาที่ไม่อาจหักห้ามช่องทางนุ่มภายในร่องนั้นตอดรัดเขาแทบบ้า ตอดรัดเหมือนกลัวว่าเขาจะหายไป ตอดจนเขารู้สึกว่า…เขาไม่มีทางหนีจากเธอได้อีกแล้วและข้าวหอม…เธอก็รู้ เธอรู้ว่ากำลังถูกเติมเต็มอย่างถึงที่สุดหัวใจเธอเต้นแรงจนได้ยินเสียงของมันชัดเจนในหู ความอนที่แล่นพล่านจากจุดเชื่อมต่อกลางกายแผ่ซ่านขึ้นไปจนมือสั่น ขาอ่อน ร่างกายเธอไม่มีแรงจะต้านหรือห้าม เธอมีเพียงแค่แรงขอ แรงอ้อนวอนที่เปล่งผ่านเสียงหวานพร่า“พี่ธีร์… อื้อ… ลึกอีก… ตรงนั้น… ข้าวจะไม่ไหวแล้ว…”คำขอของเธอเหมือนยิ่งปลดเปลื้องพันธนาการของเขา ธีร์เคลื่อนไหวรวดเร็วยิ่งขึ้น ทั้งเน้น ทั้งหนัก ลึกเข้าไปในจุดที่ทำให้เธอสะดุ้งทุกครั้งที่สัมผัสธีร์ก้มลงมองใบหน้าของเธอที่กำลังบิดเบี้ยวเพราะความหฤหรรษ์ ริมฝีปากสีอ่อนเผยอคราง เส้นผมเปียกชื้นแนบแก้ม ร่างกายเล็กสั่นระริกด้วยความเสียวซ่าน แต่เธอกลับยิ่งยกสะโพกขึ้นหาเขา เหมือนท้าทาย เ

  • น้องสาวข้างบ้านคนนี้ เป็นคนโปรดของพี่วิศวะขี้หวง   ตอนพิเศษ ถามเองเขินเอง 3 NC 18+ ​​

    "อื้อออ...พี่ธีร์...อย่าแกล้ง..." ข้าวหอมร้องเสียงหลงพลางหอบหายใจถี่จัด น้ำตาคลอด้วยความเสียวซ่านที่เกินจะทน"ข้าว...ข้าวอยากได้...อยากได้พี่ธีร์..."ธีร์หัวเราะในลำคอ ราวกับชอบใจนักที่ได้เห็นเธอคร่ำครวญสารภาพออกมาเอง"อยากได้อะไร ตัวเล็ก...บอกพี่ชัดๆสิ" เขายังไม่ยอมให้เธอพ้นจากความทรมาน กลับลากแท่งแข็งขืนถูวนตรงติ่งเสียวเนิ่นนาน จงใจให้เธอสั่นระริกใต้ร่างเขาเหมือนลูกแมวตัวน้อยที่กำลังดิ้นกระสับกระส่าย"อยากได้...อยากได้…ของพี่ธีร์...อื้อออ...ข้าวทนไม่ไหวแล้ว..." น้ำเสียงที่เปล่งออกมาเบาแต่ชัดเจน เจือความอายแต่แน่นไปด้วยความต้องการจริงๆดวงตากลมโตรื้นไปด้วยน้ำตา เธอหลบตาเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ มือเล็กคว้าท่อนแขนของเขาไว้แน่น อ้อนขอสิ่งที่เธอต้องการอย่างน่าสงสารธีร์ขบฟันแน่นจนกรามขึ้นเป็นสัน รู้ตัวอีกทีก็หลุดเสียงครางต่ำในลำคอออกมาอย่างอดกลั้นเขาแทบจะเสียหลักในวินาทีนั้น เพราะเธออ้อน เพราะเธอวิงวอนขอเขาด้วยเสียงหวานๆที่แทบจะขาดใจเขาเงยหน้าขึ้นสบตาเธอ แล้วกระซิบกลับเสียงกระเส่า"รู้ไหม...เวลาที่ตัวเล็กขอแบบนี้ มันทำให้พี่แทบบ้า..."เสียงของเขาหอบ แผ่วต่ำราวกับเสียงคำรามจากคนที่กำลังจะขาดสติ

  • น้องสาวข้างบ้านคนนี้ เป็นคนโปรดของพี่วิศวะขี้หวง   ตอนพิเศษ ถามเองเขินเอง 2 NC 18+ ​​

    ข้าวหอมหลับตาแน่น พยายามหนีความรู้สึกวูบไหวด้วยการซ่อนหน้าไว้ในความอบอุ่นของอกเขา แต่ก็เหมือนเดิม เธอไม่เคยหนีพ้นสายตาคมที่ไล่ตะครุบอารมณ์ของเธอได้ทันเลยและแล้ว...มือใหญ่ของเขาก็เลื่อนแทรกเข้ามาใต้ชายเสื้อยืดตัวหลวมของเธอนิ้วมือร้อนผ่าวลากไล้บนผิวเนื้อเปลือยเปล่า เคลื่อนจากเอวบางขึ้นไปถึงทรวงอกนุ่มนิ่ม แล้วจงใจสะกิดวนตรงยอดอกที่กำลังแข็งตัวนิดๆด้วยสัมผัสที่ยั่วเย้า“อ้ะ!!...พี่ธีร์...” เสียงของเธอสั่นพร่า ทั้งอายทั้งวูบวาบไปทั้งตัวยังไม่ทันตั้งหลัก มือที่เคยวนเวียนอยู่ข้างบนกลับขยับต่ำลง ลากผ่านหน้าท้องแบนราบ แล้วค่อยๆล้วงแทรกผ่านชั้นในชิ้นบางเบาที่แทบจะไม่ได้ปกปิดอะไรปลายนิ้วหยาบกร้านแตะต้องกลีบเนื้อที่เริ่มฉ่ำชื้นเพียงเพราะแค่ถ้อยคำกระซิบไม่กี่คำเมื่อครู่ ข้าวหอมสั่นสะท้าน ร่างกายโอนอ่อนราวกับไม่ใช่ของตัวเองอีกต่อไปความอายพุ่งทะยานจนเธออยากหายตัวไปเสียเดี๋ยวนั้น แต่ร่างกายกลับเปิดทางให้เขาเข้าสัมผัสอย่างง่ายดายเสียจนธีร์หลุดหัวเราะต่ำๆ ออกมาอีกครั้ง“หึ...ตัวเล็ก” เขากระซิบเสียงต่ำในขณะที่ไล้นิ้วไปมาในช่องทางที่ชื้นแฉะนั้นอย่างกลั่นแกล้ง “แล้วตอนอยู่บ้านล่ะ...ช่วยตัวเองบ้างไหม?

  • น้องสาวข้างบ้านคนนี้ เป็นคนโปรดของพี่วิศวะขี้หวง   ตอนพิเศษ ดูแลคนเมา 2 จบ

    ข้าวหอมชะงัก ปลายผ้าขนหนูหยุดค้างที่ข้างแก้มของเขา“หือ?”“พี่ไม่ได้กินบ่อยหรอก” ธีร์พูดต่อ “รู้ว่ากินเหล้ามันไม่ดี มันทำให้สุขภาพแย่… แล้วข้าวหอมก็ไม่ได้ชอบคนกินเหล้าใช่ไหมล่ะ”คำพูดเรียบๆนั้นทำให้ข้าวหอมรู้สึกเหมือนถูกสะกิดบางอย่างเธอไม่รู้ว่าตัวเองคิดมากไปเองหรือเปล่า แต่ทำไมมันฟังดูเหมือนเขากำลังพูดให้เธอฟัง… หรือพูดให้เธอรู้ว่าเขาไม่ได้กินเหล้าเพราะเธอ?เธอเม้มปากแน่น วันนี้เขาทำให้เธอใจเต้นไม่หยุดหย่อน เขาดูแปลกไปจากทุกทีมากเลย พี่ธีร์...รู้หรือเปล่านะว่าตัวเองทำให้คนเขาใจเต้นแค่ไหน“ก็… จริงแหละ” ข้าวหอมพึมพำตอบ ก่อนจะรีบเบี่ยงหน้าหนี ยกผ้าขึ้นเช็ดแก้มเขาอีกรอบเพื่อกลบเกลื่อนความคิดของตัวเองพี่ธีร์กำลังเมา…แล้วเธอกำลังคิดอะไรอยู่เนี่ย?ข้าวหอมมองคนตัวโตที่เอนหลังพิงพนักโซฟาอย่างทิ้งตัว เปลือกตาของเขาดูหนักอึ้งกว่าปกติจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ เสี้ยวหน้าคมที่เธอคุ้นเคยดูผ่อนคลายลงจนเธออดไม่ได้ที่จะจ้องมองเขานานกว่าปกติเธอไม่ค่อยได้เห็นพี่ธีร์ในสภาพแบบนี้บ่อยนักนึกสนุก…ข้าวหอมยื่นนิ้วไปจิ้มแก้มเขาเบาๆ “พี่ธีร์ เมาจริงปะเนี่ย?”ธีร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนตอบกลับด้วยเสียงเนิบๆ “เปล

  • น้องสาวข้างบ้านคนนี้ เป็นคนโปรดของพี่วิศวะขี้หวง   ตอนพิเศษ ดูแลคนเมา 1

    ในช่วงของคืนของเย็นวันศุกร์คืนหนึ่ง ข้าวหอมกำลังจะปิดไฟเข้านอน ท่ามกลางความเงียบสงบของค่ำคืนที่ชวนให้นึกถึงเรื่องเก่าๆจู่ๆ เสียงโหวกเหวกหน้าบ้านก็ดังขึ้น เรียกให้เธอชะงักข้าวหอมหันไปมองนาฬิกา เข็มสั้นชี้เลขสิบเอ็ด เข็มยาวเกือบแตะเลขสิบสองเธอขมวดคิ้ว ก้าวออกจากเตียงแล้วเดินไปชะโงกหน้ามองจากหน้าต่างห้องนอนเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นเธอเลิกคิ้วอย่างแปลกใจเมื่อเห็นมีรถจอดและคนสองคนยืนเซไปมาอยู่หน้าบ้านของพี่ธีร์ เธอรีบใส่เสื้อคลุมแล้วเดินลงมาชั้นล่าง เปิดประตูบ้านออกไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นแสงไฟจากหน้ารถสาดให้เห็นร่างของพี่บอลกำลังประคองใครบางคนอยู่ และทันทีที่ข้าวก้าวออกไป เธอก็จำได้ทันทีว่าคนที่เซๆ อยู่ในอ้อมแขนนั้นคือพี่ธีร์...ในสภาพตาเยิ้มๆหน้าแดงๆ“ขะ...ข้าว?”เสียงของคนเมาเรียกชื่อเธอ ก่อนจะเอนตัวมาเล็กน้อยเหมือนจะโบกมือแต่ก็เกือบล้มลงไป“เฮ้ยพี่ธีร์! เดี๋ยวล้ม!”ข้าวรีบวิ่งเข้าไปช่วยประคองอีกแรง ขณะที่บอลถอนหายใจแรงแล้วหันมาพูดกับเธอ“พี่ฝากหน่อยนะน้องข้าวหอม ธีร์มันไม่ไหวละวันนี้... โดนเพื่อนกรอกเหล้าไปหลายแก้ว”ข้าวพยักหน้ารับเล็กน้อย แม้จะตกใจนิดๆที่เห็นพี่ธีร์ในสภาพแบบนี้ แต่ก็ไม่โทษ

  • น้องสาวข้างบ้านคนนี้ เป็นคนโปรดของพี่วิศวะขี้หวง   ตอนจบ เปลี่ยนจากแอบรัก…เป็นรักกันจริงๆ

    เสียงงึมงำเบาๆดังขึ้นใต้ผ้าห่ม“อื้อ...บ่ายแล้ว...”ข้าวหอมบ่นเหมือนจะลุก แต่แค่ขยับก็ถูกกอดแน่นกว่าเดิมธีร์กระชับอ้อมแขนแน่นยิ่งขึ้น เหมือนกลัวว่าแค่กระพริบตาเธอก็จะหายไปไหนข้าวหอมถอนหายใจเพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงเธอก้มหน้าซุกอกเขาแน่นขึ้น สูดลมหายใจเข้าลึก เหมือนหัวใจอยากบันทึกช่วงเวลานี้ไว้ให้นานที่สุด...เขามีวิธีทำให้เธอใจเต้นแรงได้เสมอ โดยไม่ต้องพูดอะไรเลยธีร์กดหน้าลงกับผมนุ่มยุ่งของเธอ เสียงหายใจของเขาหนักขึ้นเล็กน้อย ตามด้วยเสียงครางต่ำๆอย่างขี้เกียจเขายังไม่อยากตื่น ไม่อยากลุก ไม่อยากปล่อยเธอไปจากอ้อมแขนเลยเมื่อคืนเขาเป็นฝ่ายได้เธอ...แต่เช้านี้กลับรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นฝ่ายที่ถูกกลืนลงไปทั้งใจ"ยังไม่อยากลุกเลยตัวเล็ก...อยากกอดแบบนี้ทั้งวัน"น้ำเสียงทุ้มต่ำเต็มไปด้วยความงอแงแบบผู้ใหญ่ที่เอาแต่ใจสุดขีดข้าวหอมหลุดหัวเราะในลำคอ พลางเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอย่างง่วงงุน เปลือกตายังหนักอึ้ง แต่รอยยิ้มจางๆที่ปรากฏบนริมฝีปากเล็กนั่นกลับทำให้ธีร์รู้สึกเหมือนโดนแทงเข้ากลางใจอีกครั้งโคตรน่ารัก...น่ารักจนอยากจับขังไว้ในอ้อมกอดทั้งชีวิตเสียงของเขานุ่ม แต่หนักแน่นอย่างที่ข้าวหอมไม่เคยได้ยิน

  • น้องสาวข้างบ้านคนนี้ เป็นคนโปรดของพี่วิศวะขี้หวง   กลิ่นของใครบางคนที่กลายเป็น ‘ของเธอ’ อย่างสมบูรณ์ NC 18+ ​​

    ลมหายใจที่ขาดห้วง ความร้อนที่แผ่ออกมาจากร่างบาง ทำธีร์มั่นใจว่าเธอกำลังจะถึงแต่ยังไม่ใช่ตอนนี้เขายังไม่ให้เธอเสร็จ เขาจะกดเธอไว้ตรงนี้ จะกระแทกเธอจนกว่าจะร้องครางเสียงหลงแบบที่ไม่มีแรงแม้แต่จะยกสะโพกขึ้นมาอีก“อึก...ตัวเล็ก อย่าขมิบแบบนั้น… เดี๋ยวพี่ไปก่อน”เขาก้มลงจูบเธออย่างดูดดื่ม มือขยุ้มผมเธ

    last updateآخر تحديث : 2026-04-02
  • น้องสาวข้างบ้านคนนี้ เป็นคนโปรดของพี่วิศวะขี้หวง   หิวไม่ต่างกัน NC 18+ ​​

    เธอส่ายหัวแรงๆแล้วกดสะโพกลงอีกครั้ง ถูร่องสวาทเข้ากับแท่งเนื้อสดอย่างไม่ให้เขามีเวลาคิด“ข้าวกินยาคุมแล้ว ไม่ต้องใส่ก็ได้ พี่แค่… แค่เอาเข้ามา…”เสียงเธอแหบพร่าแต่แน่วแน่จนเขาไม่อาจขัดได้อีกและเขาก็อยาก… อยากจนแทบบ้านี่จะเป็นครั้งแรกที่เขาได้ทำสดกับเธอ ไม่มีอะไรกั้นกลาง ไม่มีข้อแม้ และเธอเป็นคนร้

    last updateآخر تحديث : 2026-04-02
  • น้องสาวข้างบ้านคนนี้ เป็นคนโปรดของพี่วิศวะขี้หวง   ข้าวหอม...เรียกร้อง... NC 18+ ​​

    เสียงจูบดังชัดเจนจนทำให้แก้มของเธอร้อนวูบ ร่างกายกระตุกเกร็งตามมือที่ลูบไล้ไม่หยุด ริมฝีปากเริ่มเปียกชื้นไปด้วยน้ำลายที่ไหลย้อยลงมาตามมุมปาก โดยที่ใครก็ไม่คิดจะหยุดเช็ดเธอไม่รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มจูบก่อน แต่รู้แค่ว่าตอนนี้ไม่มีทางจะหยุดได้ง่ายๆอีกแล้วลมหายใจของธีร์หนักและร้อน ความรู้สึกที่ได้สัมผัส

    last updateآخر تحديث : 2026-04-01
  • น้องสาวข้างบ้านคนนี้ เป็นคนโปรดของพี่วิศวะขี้หวง   งอนได้ แต่ห้ามหนี

    พ่อแม่ของข้าวหอมยืนมองด้วยสายตาเอ็นดู ส่วนแมนกับหมวยก็ยิ้มภูมิใจจนแก้มแทบปริตกเย็นวันนั้น ทั้งสองบ้านก็รวมตัวกันจัดปาร์ตี้หมูกระทะในสวนหลังบ้านที่เชื่อมต่อกันกลิ่นหอมของเนื้อย่างและเสียงหัวเราะประสานกันเป็นจังหวะของความสุขธีร์นั่งอยู่ข้างข้าวหอม คอยปิ้งเนื้อให้เธอ พลางแอบมองเธอด้วยสายตาเอ็นดูราว

    last updateآخر تحديث : 2026-04-01
فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status