Se connecterPartager
บทที่ 131
Date de publication:
2025-07-07 19:49:46
Dernier chapitre
บุปผาเยียวยาใจ บทที่ 233
“เรียกว่าลับหรือไม่ข้าไม่แน่ใจ แต่ว่าครั้งนี้ข้าจะกำชับพวกเขาไม่ให้แพร่งพรายเรื่องของเราออกไปดีหรือไม่”หลงฮ้าวหน้าเปลี่ยนสีไปในทันที จากท่าทีระแวงกลายเป็นปั้นปึ่งแทน“อ้อ แท้จริงแล้วท่านก็อายที่จะมีตำนานเรื่องเล่ากับข้า เซียงฮวากับหลงฮ้าว ไม่ดีตรงไหนหรือ ข้าเสียใจนะ”เป็นอีกครั้งที่เขาทำให้ข้าอ้าปา
บุปผาเยียวยาใจ บทที่ 232
บทที่ ๑๕๒รักนิรันดร์พิธีรับตำแหน่งเทพบุปผาของข้าไม่ได้ยิ่งใหญ่อลังการอย่างที่ใครคิดไว้ ช่วงเช้าเข้ากล่าวคำสาบานต่อหน้าเทียนตี้และเทพเซียนชั้นสูงทั้งหลาย ตอนบ่ายกลับมาเลี้ยงฉลองที่แดนบุปผาไปจนถึงช่วงหัวค่ำ ไร้แววหลงฮ้าวเข้าร่วมแม้ข้าจะคิดไว้แล้วว่าเขาคงไม่เข้าร่วมงานด้วย แต่เมื่อถึงเวลานั้นจริง ๆ
บุปผาเยียวยาใจ บทที่ 231
หวงผิงมีสีหน้าตกใจเล็กน้อย ย้ำว่า ‘เล็กน้อย’ ไม่นานก็กลับมานิ่งไร้อารมณ์เช่นเดิม“หน้าตาที่คล้ายกับสามีของเพื่อนนี่ยิ่งมองยิ่งรู้สึกเหมือนเป็นบาปในจิตใจ ขอถามท่านเรื่องจินเกาฉายได้หรือไม่ ตอนนี้เขาไปอยู่ที่ใดแล้วเจ้าคะ”“เขายังไม่บรรลุระดับสิบ เดิมทีก็ไม่สามารถขึ้นมาเป็นเทพฝึกหัดได้อยู่แล้ว แต่ก็ไม่
บุปผาเยียวยาใจ บทที่ 230
บทที่ ๑๕๑กุหลาบดำสระสัตบงกทั้งเก้าเกิดขึ้นมาได้เพราะพลังบริสุทธิ์จากเหล่าเทพเซียนในแดนบุปผาที่เทพบุปผาทุกรุ่นสะสมมาตลอดระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งแต่เดิมสัตตบงกชควรให้ผลเป็นน้ำอมฤต ทุกห้าพันปีจะมีเพียงหยดเดียวเท่านั้น เป็นไปได้หรือที่สิ่งกำเนิดใหม่จะเปลี่ยนเป็นดวงวิญญาณแทนมิหนำซ้ำวิญญาณที่ว่านั้นยังค
บุปผาเยียวยาใจ บทที่ 229
จื่อเจี่ยนเฉิงเองก็อึกอักท่าทางแปลกไป ดูท่าเรื่องที่จะเล่าต่อจากนี้เขาคงรู้สึกว่ามันเกินไปที่จะพูด“มันกระดากปากจนพูดยากถึงเพียงนั้น!”เขาพยักหน้าตอบ ข้าจึงลองคาดเดาคำตอบอยู่ในใจ เมื่อพิจารณาถึงเหตุผลที่พอจะเป็นไปได้แล้ว หรือว่า…“พวกเขาเป็นแบบเว่ยอู๋เซียนกับหลานวั่งจีหรือไม่”“ใครอีกล่ะนั่น/พวกเขาเ
บุปผาเยียวยาใจ บทที่ 228
“ข้ามาให้กำลังใจเจ้า เริ่มรู้สึกหรือยังว่าหากเลือกข้าตั้งแต่แรก เจ้าก็จะไม่เป็นเช่นนี้”รอยยิ้มสุภาพแต่สายตาจิดกัดของเขาทำให้ข้าแอบกำหมัดไว้แน่น“เยาะเย้ยข้าหรือเจ้าคะ”“ข้าพูดความจริง”เพราะนี่คือความจริงข้าจึงถอนหายใจยาว แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นข้าก็ยังมั่นใจว่าตนเลือกไม่ผิด“ทำให้ท่านเทพต้องผิดหวังแล
บุปผาเยียวยาใจ บทที่ 140
บทที่ ๘๔ข้าแรงดีมากชายชุดดำตรงหน้าเซียงฮวากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ขัดกับแววตาพราวระยับ ร่างสูงใหญ่เข้ามาประชิดนางจนต้องเงยหน้าขึ้นมอง“หาตัวข้าอยู่หรือ”เซียงฮวายังคงยืนนิ่งอยู่เช่นเดิม แขนทั้งสองไพล่ไว้ด้านหลังเลียนแบบเขา ไม่กลัวว่าเขาจะทำอะไรตน เป็นชายหนุ่มเองที่ทนไม่ไหว สวมกอดนางแนบแน่น“มาหา
บุปผาเยียวยาใจ บทที่ 139
บทที่ ๘๓ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติ“เซียงฮวา พี่ใหญ่ มาได้อย่างไรกันเจ้าคะ”เมื่อเช่อเฟยออกไปแล้ว จื่อเหมยฮวาก็ไล่นางกำนัลที่ออกันอยู่หน้าตำหนักให้ไปทำหน้าที่ของตนเอง จากนั้นก็ปรับสีหน้าเป็นยิ้มแย้ม ทักทายสหายกับพี่ชายเสียงใส“ข้าก็คิดว่าจะได้เลือดกันเสียแล้ว ว้า~เสียดายจัง”“สรุปเจ้าอยากให้เรื่อ
บุปผาเยียวยาใจ บทที่ 138
บทที่ ๘๒ตำหนักบูรพาฐานทัพเหนือแคว้นฝู“ในที่สุด!”เสียงทุ้มแผ่วเบาดังขึ้นเมื่อเขียนฎีกาฉบับสุดท้ายเสร็จ ใบหน้าคมเงยหน้ามองคนสนิท“ไม่มีสิ่งใดเพิ่มเติมอีกแล้วใช่หรือไม่ศิษย์พี่”“มีเพียงเท่านี้”ฟู่เหยียนชิงเอ่ยตอบเฮยหลง ปรกติเขาจะเห็นศิษย์น้องจมอยู่กับกองเอกสารหรือไม่ก็ฝึกทหารในฐานทัพอย่างใจเย็น แ
บุปผาเยียวยาใจ บทที่ 137
“เดี๋ยว…”จื่อเจี่ยนเฉิงรั้งเซียงฮวาไม่ทัน นางหายตัวไปจากตรงหน้าเขาทิ้งไว้เพียงกลีบของบุปผาที่ร่วงโรยลงบนพื้นหลังคาไม่นานก็สลายเหลือเพียงกลิ่นหอมกรุ่นลอยไปตามสายลม“ทะ ท่านประมุขน้อย แม่นางตระกูลใดหรือขอรับ งดงามราวกับเทพเซียน”จื่อเจี่ยนเฉิงตวัดสายตามองลูกน้องคนสนิท ใบหน้าฉายแววหงุดหงิดขึ้นมาทันที
Vous vous intéresseriez aussi à
เกิดใหม่ทั้งทีได้ลูกมาสองแถมสามีอีกหนึ่งคน
พิมพ์สีทอง58.0K Vuesอนุตัวร้ายขอทำสวน
ประดับดิน42.9K Vuesอ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส
จุ้ยหลิงซู969.0K Vuesเพียงนางที่ข้าจะรัก
ชวี่เหว่ย22.9K Vuesเดินทางข้ามเวลาไปเป็นคุณหนูชนบทยุค 60s
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง489 Vuesไม่รั้งรักสามีเจ้าสัว
ม่านซู/เหมือนนับหมื่น79 Vuesชาตินี้ขอส่งเสริมพวกท่าน
คุณยายจิ้งจอก112 Vuesไม่ได้ตั้งใจนะ องค์หญิง!
ไป๋ซวง203 Vues
