คุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้

จวิ๋นมู่ สตั๊นท์เกิร์ลสาวสวย ที่รับเล่นแทบทุกบทบาท กำลังเดินตรงกลับไปที่รถ หญิงสาวโบกมือให้กับเพื่อนๆ ที่เป็นนักแสดงทั้งสมทบ ซึ่งร่วมงานกันมานาน วันนี้เธอได้กลับบ้านเร็ว คิดว่าจะชวนคนรักกับครอบครัวของเขา ไปกินข้าวข้างนอกกันสักมื้อ

         “จะรีบกลับไปไหนจ๊ะเพื่อนรัก เราไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันดีกว่า”

         เสี่ยวถิง เพื่อนสนิทที่พ่วงตำแหน่งผู้จัดการส่วนตัว ก้าวมาเดินข้างๆ พร้อมเอ่ยปากชวนเพื่อนรักไปหาอะไรกิน ถึงจะทำงานด้วยกัน แต่น้อยมากที่จะได้ไปไหนด้วยกัน เพราะตั้งแต่คนรักของเพื่อนโด่งดับงในฐานะพระเอกหนัง จวิ๋นมู่แทบไม่มีเวลาได้ไปไหนเลย

         “แต่วันนี้ฉันแพลนว่าจะพาครอบครัว ของซือเส่าไปกินข้าวนะ”หญิงสาวตอบเพื่อนไปตามตรง

         “เขาไม่ไปหรอก เธอก็รู้ว่าตอนนี้เขาเป็นพระเอก ที่กำลังดังเป็นพลุแตก ถ้ามีข่าวออกไป เขาคงเดินบนเส้นทางนี้ลำบากน่าดู”

เสี่ยวถงแกล้งประชดเพื่อนรัก เพราะเธอรู้ข่าวบางอย่างมา แต่มันยังไม่แน่ชัด เธอเลยยังไม่บอกจวิ๋นมู่ กลัวจะคิดมากจนทำให้เกิดความผิดพลาดในการทำงาน ยิ่งช่วงนี้เพื่อนของเธอต้องเข้าฉากเสี่ยงตายอยู่บ่อยครั้ง พลาดมามันจะได้ไม่คุ้มเสีย

         “ฉันลืมไปเลย”

         จวิ๋นมู่นึกขึ้นได้ ว่าเธอกับคนรัก ยังไม่เคยเปิดเผยความสัมพันธ์ เพราะเธอเองก็ปกปิดเขาเรื่องตัวตน เพราะไม่อยากให้เขากดดัน ในเรื่องของฐานะที่แตกต่าง จึงทำตัวเป็นเพียงคนในเงาของเขามาหลายปี

         “หรือฉันควรบอกถึงตัวตนของฉันได้แล้ว ทีนี้ไปไหนก็ไม่ต้องหลบซ่อนแล้ว”

         หญิงสาวนึกฝันถึงใบหน้า ทั้งตกใจและยินดีของคนรัก ถ้ารู้ว่าครอบครัวของเธอคือใคร ถึงเขาอาจน้อยใจที่เธอไม่ได้บอกความจริง แต่อย่างน้อยเธอกับเขา ก็ไม่ต้องหลบนักข่าว เหมือนทุกๆ ครั้งที่ออกไปไหนด้วยกัน

         “เธอคิดดีแล้วเหรอ เขาเพิ่งเป็นพระเอกได้ไม่นาน ถ้ารู้ว่าเธอคือใคร เขาอาจจะเปลี่ยนไปก็ได้นะ”

         “เธอมีอะไรที่อยากจะบอกฉันไหม”

         “ฉันแค่กลัวว่าความดังของเขา จะทำให้เธอลำบากใจ เธอลองคิดดูนะว่าถ้าเธอยังเป็นแค่สตั๊น แล้วเขากล้าที่จะประกาศให้คนรู้ ว่าเธอคือคนรัก มันจะดีแค่ไหน แต่ถ้าเขารีบประกาศหลังรู้ว่าเธอคือลูกสาวของใคร มันจะต่างกันมากเลยนะ”

         เสี่ยวถงรีบแย้งทันที เธออยากให้แน่ใจกับข่าวที่ได้ยินมาก่อน ค่อยบอกกับเพื่อนรัก อีกอย่างคนกำลังคลั่งรักแบบนี้ พูดไปก็เปล่าประโยชน์

         “เอาเป็นว่าเรื่องนี้เราค่อยว่ากันอีกที รอฟังดูก่อนว่าเขาจะว่ายังไง”

         “ได้”

         สองเพื่อนสาวปล่อยเรื่องที่เพิ่งคุยกัน ให้มันยุติลงเพียงเท่านี้ ก่อนจะเดินคุยกันเรื่องอื่นไปที่ลานจอดรถ ก่อนที่สายตาของทั้งคู่ จะหยุดอยู่กับร่างกลมอ้วน ที่ยืนอยู่ข้างๆ รถของจวิ๋นมู่

         “เจ้าลูกหลงนี่มากับใครนะ!”

หญิงสาวบ่นอุบเมื่อน้องชาย มายืนดักเธอแบบนี้ ดูท่าเธอคงไม่ได้ไปไหนกับครอบครัวคนรักแล้ว เพราะถ้าน้องชายของเธอมาอยู่ตรงนี้ นั่นหมายความว่าพ่อแม่ต้องส่งเขามาตามเธอกลับบ้าน

         “เจ้าหมูน้อยนี่”

         เสี่ยวถง รีบวิ่งเข้าไปหาเด็กชาย ที่ยืนอยู่ข้างรถของจวิ๋นมู่ ก่อนจะย่อตัวลงตรงหน้าของเด็กน้อย แล้วยื่นมือไปบีบแก้มยุ้ยนั้นอย่างหมั่นเขี้ยว

         “พี่เสี่ยวถง แตะเนื้อต้องตัวผมแบบนี้ โตขึ้นผมต้องแต่งกับพี่แล้วนะ ผมไม่อยากมีเมียแก่” เด็กชายวัยเจ็ดขวบ พยายามเบนหน้าหลบการจู่โจมมือของเพื่อนพี่สาว

         “อ๊าย!!! เจ้าเด็กปากเสีย ใครจะเป็นเมียนายกันห๊ะ! แล้วอะไรเมียแก่ เดี๋ยวเถอะช่างแก่แดดเกินไปแล้วนะ”

         เสี่ยวถง อยากจะแกล้งเด็กคนนี้ให้มากอีกหน่อย แต่จากท่าทางแล้ว วันนี้พอแค่นี้ก่อนก็แล้วกัน เธอยังมีโอกาส ได้เจอกับคุณชายน้อยตระกูลหลีอีกยาวนาน

         “มาได้ยังไง”

         จวิ๋นมู่ถามน้องชาย ลูกหลงของบ้านปกติแล้วคุณชายน้อยหลี ไม่เคยจะห่างตาจากพี่เลี้ยงแม้แต่วินาทีเดียว วันนี้ใช้แผนการไหนกัน ถึงสามารถมายืนโดดเดี่ยวอยู่ตรงนี้คนเดียวได้

         “ผมคิดถึงพี่ วันนี้เรากลับไปที่บ้านด้วยกันนะครับ”

         หลีเสวียน เดินเข้าไปกอดพี่สาวเอาไว้ แล้วเริ่มที่จะออดอ้อน เพราะตั้งแต่พี่สาวมีแฟน ตลอดสามปีมานี้ เธอแทบไม่ได้กลับไปนอนบ้าน ไหนจะทำงานเหมือนคนขาดแคลนเงิน ทำจนไม่รุ้จักว่าวันไหนควรพักผ่อน

         “ได้! แต่พี่ขอไปเอาของที่วิลล่าก่อนนะ”

เจอสายตาและลูกอ้อนของน้องชาย หญิงสาวมีหรือจะกล้าขัดใจ เพราะต่อให้เธอขัดใจหลีเสวียน เขาก็ไม่มีวันปล่อยให้เธอ ได้อยู่อย่างสงบแน่นอน สู้ยอมตามใจเขา เป็นการดีที่สุด

         “ครับ...แต่ผมไปด้วยนะ เราจะได้กลับพร้อมกันเลย” หลีเสวียนรีบเสนอทันที เขาไม่อยากนั่งรถคนละคันกับพี่สาว แต่ต้องการนั่งรถไปด้วยกัน กลับบ้านพร้อมกัน

         “เสี่ยวถิง เธอจะได้ด้วยกันไหม”

จวิ๋นมู่ หันไปถามเพื่อนรัก ที่ยังยืนมองน้องชายเธอตาเป็นมัน เหมือนนักล่าพบเหยื่ออันโอชะ ถือเป็นคู่ปรับที่น่าเอ็นดูที่สุด เพราะเสี่ยวถง ชอบที่จะแกล้งหลีเสวียนมากกว่าใคร

         “อืม! ดีเหมือนกันฉันจะได้กอดว่าที่สามี ให้นานๆ หน่อย”

         เสี่ยวถง ทำท่าจะพุ่งเข้ากอดหลีเสวียน ทว่าเด็กชายรีบหลบหลังพี่สาว ก่อนจะมีเสียงหัวเราะชอบใจของเสี่ยวถง และเสียงโวยวายของเด็กชาย